I told you
een paar berichtjes terug
Wat is 'liefde'?
Moderator: Moderators
-
Samante
-
Samante
-
mysterieus2000
- Forum fan
- Berichten: 335
- Lid geworden op: 08 jun 2006 08:16
- Contacteer:
Liefde is een daad, het is een keuze, het is geen gevoel, of handelen uit gevoel
Het is het goed doen voor een ander zonder dat die ander dat verdient en zonder dat je zelf beter van wordt.
Dus als ik aan een marsmannetje moet uitleggen wat liefde is en ik mag niet over God spreken dan zal ik het moeten tonen.
Ik zal nemand dwingen om een beslissing te nemen maar rustig afwachten tot dat hij er klaar voor is, en misschien is hij er wel nooit klaar voor.
Ik zal niemand afblaffen omdat ik me niet goed voel maar op een respectvolle manier zeggen waarom een situatie me niet aanstaat.
Ik zal mijn blijdschap tonen als iemand anders iets heeft verkregen wat hij graag wil (en dat niet van mij is)
Ik zal me niet belangrijker voordoen dan ik ben, de ander respecteren en niet doen alsof ik meer ben dan iemand anders. Alsof ik het allemaal wel weet en kan.
Ik zal niemand kwetsen door plompe opmerkingen te plaatsen of door mij onbezonnen te gedragen.
Ik zal eerst zorgen dat de ander heeft wat hij nodig heeft voordat ik voor mezelf zorg.
Als iemand lompe opmerkingen maakt of zich onbezonnen gedraagt tegenover mij dan zal ik het hem niet kwalijk nemen. Ik zal er niet mee blijven rondlopen maar het op een deftige manier uitspreken. Als de ander dan nog verder gaat met beledigen dan zal ik weg gaan en het gezegde of gedane vergeten.
Als ik zie dat iemand onrechtvaardig behandelt wordt dan zal me dat aanzetten om het onrecht te verzachten.
Ik zal altijd eerlijk zijn in mijn spreken en mijn daden.
Ik zal dan kunnen zeggen, de manier waarop ik jou behandel dat is liefde.
Als ik dit zo aan het opschrijven was realiseerde ik me dat ik dit nooit zou kunnen. De manier waarop ik liefde toon zou gebrekkig zijn.
Het is het goed doen voor een ander zonder dat die ander dat verdient en zonder dat je zelf beter van wordt.
Dus als ik aan een marsmannetje moet uitleggen wat liefde is en ik mag niet over God spreken dan zal ik het moeten tonen.
Ik zal nemand dwingen om een beslissing te nemen maar rustig afwachten tot dat hij er klaar voor is, en misschien is hij er wel nooit klaar voor.
Ik zal niemand afblaffen omdat ik me niet goed voel maar op een respectvolle manier zeggen waarom een situatie me niet aanstaat.
Ik zal mijn blijdschap tonen als iemand anders iets heeft verkregen wat hij graag wil (en dat niet van mij is)
Ik zal me niet belangrijker voordoen dan ik ben, de ander respecteren en niet doen alsof ik meer ben dan iemand anders. Alsof ik het allemaal wel weet en kan.
Ik zal niemand kwetsen door plompe opmerkingen te plaatsen of door mij onbezonnen te gedragen.
Ik zal eerst zorgen dat de ander heeft wat hij nodig heeft voordat ik voor mezelf zorg.
Als iemand lompe opmerkingen maakt of zich onbezonnen gedraagt tegenover mij dan zal ik het hem niet kwalijk nemen. Ik zal er niet mee blijven rondlopen maar het op een deftige manier uitspreken. Als de ander dan nog verder gaat met beledigen dan zal ik weg gaan en het gezegde of gedane vergeten.
Als ik zie dat iemand onrechtvaardig behandelt wordt dan zal me dat aanzetten om het onrecht te verzachten.
Ik zal altijd eerlijk zijn in mijn spreken en mijn daden.
Ik zal dan kunnen zeggen, de manier waarop ik jou behandel dat is liefde.
Als ik dit zo aan het opschrijven was realiseerde ik me dat ik dit nooit zou kunnen. De manier waarop ik liefde toon zou gebrekkig zijn.
-
MOODY BLUE
- Diehard
- Berichten: 1080
- Lid geworden op: 22 apr 2006 19:10
Niet gebrekkig maar gewoon menselijk. En daar wij allemaal mensen ijn, en de mens de maat is als het om liefde gaat, is liefde ook een geromatiseerd begrip om ons te kunnen laten dromen.Als ik dit zo aan het opschrijven was realiseerde ik me dat ik dit nooit zou kunnen. De manier waarop ik liefde toon zou gebrekkig zijn.
I'm more than that, I know I am, at least, I think I must be.
There you go man, keep as cool as you can.
-
australnaut
- Berichten: 21
- Lid geworden op: 26 jun 2006 09:33
Niet van onderwerp veranderen. Als jij het over iets anders wilt hebben, open dan een ander topic.Tamara schreef:@ australnaut: Tuurlijk heb ik een eigen mening. Waar wil je het over hebben abortus? Wel even een nieuw topic openen dan...
Hier ga je helemaal de mist in. "God" is al helemaal een supervaag begrip. Terwijl alle mensen wel een idee hebben wat "liefde" is, lopen de meningen over "god" nogal eens uiteen. En marsmannetjes hebben daar zeker weer een geheel andere kijk op. Verder is dit erg denigrerend tegenover iedereen die niet jouw (bijbels) geloof aanhangt.Tamara schreef: Liefde = God, dus als je wilt weten wat liefde is zul je de Bijbel erop na moeten slaan. 't is niet anders....zonder God, geen liefde.
tja
Ik denk dat je wel moet stellen dat die vriendelijkheid een doel heeft. Bijbels gezien: mensen terugleiden naar God. Wanneer je bij die ander (2e) zou beginnen denk ik dat je eerder bezig bent met symptoombestrijding ipv. de aanpak van de oorzaak (wortel).bad_religion schreef:En als je vijanden dan een hele boel kwaad brengen, niet over jouw maar ook over anderen. Dan heb je dus degene lief die kwaad over anderen uitbrengen, is dat goedentierenheid?Tamara schreef:Eerst vriendelijk dan maar. De rest volgt later..
Lukas 6:35 Maar hebt uw vijanden lief, en doet goed. Dat is dus vriendelijkheid (goedertierenheid).
Waarom? de Bijbel gaat ervan uit dat de liefde van God in ieders hart is geschreven, dus ook bij de mensen die Hem niet willen erkennen.australnaut schreef: Hier ga je helemaal de mist in. "God" is al helemaal een supervaag begrip. Terwijl alle mensen wel een idee hebben wat "liefde" is, lopen de meningen over "god" nogal eens uiteen. En marsmannetjes hebben daar zeker weer een geheel andere kijk op. Verder is dit erg denigrerend tegenover iedereen die niet jouw (bijbels) geloof aanhangt.
Ik zou zelf nog een stapje verder gaan. Ik denk dat (volmaakte) liefde je iets moet kosten, het kost je je trots, je egocentrisme, geld, tijd, moeite, dergelijke zaken. Eerder geven ipv. ontvangen.balou schreef:Liefde is delen.
niet jezelf wegcijferen, maar delen.
voedsel onderdak vreugde en verdriet.
Het kost geen enkele moeite dat te doen, want zodra je moet afzien is het al geen liefde meer
In mijn eigen woorden bij deze, niet uit een boek.
Tamara schreef;
Iets dat in het dierenrijk heel zeldzaam is.
Wanneer een "geliefde" alleen maar ontvangen wil, wordt de liefde niet beantwoord.
Mijn geliefde, (en dat kan een hond of een mens zijn), is er niet eens bij gebaat, als ik alleen maar geef. Dat leidt namelijk tot mijn ondergang.
Liefde is alleen mogelijk op basis van een vorm van wederkerigheid.
Ik krijg voor mijn liefde iets terug. En dat "iets" kan van alles zijn.
Een glimlach is soms al voldoende.
Want liefde is geen ruilhandel "ik geef jou dit dan moet ik dat terughebben"
Een voorbeeld:
Ik houd van mijn hond, en ik deel mijn voedsel met hem. Ik leg contact met zijn persoon. en laat hem duidelijk blijken dat ik hem waardeer.
Zijn respons komt vanzelf. Hij wil altijd bij mij zijn. Maar hij deelt zijn eten niet met mij. Ik mag hem zijn prooi niet afpakken. (Voedsel delen is in de roofdierenwereld dom, want daar ga je dood van)
Er is dus geen ruilhandel.
Maar als ik aangevallen wordt, dan zal hij met inzet van zijn eigen leven mij verdedigen. Niet dat het ooit nodig is geweest, maar ik weet dat hij dat zal doen.
Hetzelfde gaat op voor mijn vrouw. zij zou met zichzelf niet meer kunnen leven als ik alleen maar gaf, en zij alleen ontving.
Zij is heel blij met een nieuwe fiets, dus geef ik haar die fiets.
Haar blije gezicht is wat ik terug krijg. Daarom is het ook zo makkelijk om haar die fiets te geven. Als ik jou een nieuwe fiets geef kijk je ook blij, maar dan ga ik rekenen. Een glimlach kost mij dan 800 euro.
Maar wij hebben elkaar dan ook niet lief.
Dat voedseldelen bij mensen is ook niet echt waar. In tijd van echte honger delen ook wij ons voedsel niet meer.
Behalve een moeder. Zij vervalt dan in altruisme, en geeft haar voedsel aan haar kind. Zij weet dat het haar ondergang is, maar neemt dat voor lief.
Een vader doet dit nooit. Hij eet alles zelf op.
Dit lijkt jou misschien een wat schril beeld, en het geld ook niet voor iedereen. Uitzonderingen zijn er altijd wel. Maar het algemene beeld klopt.
Bedankt voor je reactie. Wat jij schrijft lijkt meer op altruisme.k zou zelf nog een stapje verder gaan. Ik denk dat (volmaakte) liefde je iets moet kosten, het kost je je trots, je egocentrisme, geld, tijd, moeite, dergelijke zaken. Eerder geven ipv. ontvangen.
Iets dat in het dierenrijk heel zeldzaam is.
Wanneer een "geliefde" alleen maar ontvangen wil, wordt de liefde niet beantwoord.
Mijn geliefde, (en dat kan een hond of een mens zijn), is er niet eens bij gebaat, als ik alleen maar geef. Dat leidt namelijk tot mijn ondergang.
Liefde is alleen mogelijk op basis van een vorm van wederkerigheid.
Ik krijg voor mijn liefde iets terug. En dat "iets" kan van alles zijn.
Een glimlach is soms al voldoende.
Want liefde is geen ruilhandel "ik geef jou dit dan moet ik dat terughebben"
Een voorbeeld:
Ik houd van mijn hond, en ik deel mijn voedsel met hem. Ik leg contact met zijn persoon. en laat hem duidelijk blijken dat ik hem waardeer.
Zijn respons komt vanzelf. Hij wil altijd bij mij zijn. Maar hij deelt zijn eten niet met mij. Ik mag hem zijn prooi niet afpakken. (Voedsel delen is in de roofdierenwereld dom, want daar ga je dood van)
Er is dus geen ruilhandel.
Maar als ik aangevallen wordt, dan zal hij met inzet van zijn eigen leven mij verdedigen. Niet dat het ooit nodig is geweest, maar ik weet dat hij dat zal doen.
Hetzelfde gaat op voor mijn vrouw. zij zou met zichzelf niet meer kunnen leven als ik alleen maar gaf, en zij alleen ontving.
Zij is heel blij met een nieuwe fiets, dus geef ik haar die fiets.
Haar blije gezicht is wat ik terug krijg. Daarom is het ook zo makkelijk om haar die fiets te geven. Als ik jou een nieuwe fiets geef kijk je ook blij, maar dan ga ik rekenen. Een glimlach kost mij dan 800 euro.
Maar wij hebben elkaar dan ook niet lief.
Dat voedseldelen bij mensen is ook niet echt waar. In tijd van echte honger delen ook wij ons voedsel niet meer.
Behalve een moeder. Zij vervalt dan in altruisme, en geeft haar voedsel aan haar kind. Zij weet dat het haar ondergang is, maar neemt dat voor lief.
Een vader doet dit nooit. Hij eet alles zelf op.
Dit lijkt jou misschien een wat schril beeld, en het geld ook niet voor iedereen. Uitzonderingen zijn er altijd wel. Maar het algemene beeld klopt.
artikel 1. Een fundamentalist heeft altijd gelijk.
Artikel 2. Indien de fundamentalist ongelijk heeft, treedt automatisch artikel 1 in werking.
Artikel 2. Indien de fundamentalist ongelijk heeft, treedt automatisch artikel 1 in werking.
Ik ben het wel met je eens ook. Alhoewel ik ook denk dat het bijv. niet je motivatie moet zijn om een glimlach terug te ontvangen bij het geven van de fiets. Je geeft haar een fiets omdat je van haar houdt. Punt. Dat is liefde. Het feit dat je er een glimlach voor terug ontvangt maakt het wederkerig.balou schreef:Bedankt voor je reactie.......Uitzonderingen zijn er altijd wel. Maar het algemene beeld klopt.
tamara schreef;
Als ik dat blije gezicht niet zie, verminderd ook de motivatie.
Ik maak even een zijsprong als je het goed vind.
Maar dan moet je even proberen mee te denken.
Men spreekt in de religies die ik een beetje ken (RK en Jodendom) altijd van god de vader.
Biologisch gezien lijkt dat onverstandig. Als ik zou moeten kiezen, zou ik eerder vertrouwen stellen in god de moeder.
In de dierenwereld zijn vaders de meest onbetrouwbare figuren die er zijn, als het op werkelijk overleven aankomt.
Jij rekent onze soort niet tot de dieren hoor ik je denken, en dus denk ik even met je mee.
Maar in de mensenwereld heb je zoveel voorbeelden van vrouwelijk altruisme, dat het zelfs spreekwoordelijk is geworden.
"Zij wierp zich als een woedende tijger voor haar kind"
De hongersnood heb ik al eerder aangehaald, en er bestaan tal van boeken, waarin beschreven staat dat vrouwen hun leven offeren voor hun kind.
En toch...god de vader. Ik vind het een beetje wrang, dat die vader in het christendom zijn zoon stuurt als offer, maar het tekent wel de verhoudingen.
De bijlel is geschreven door mannen voor mannen.
De Katolieken hebben waarschijnlijk om een gemis te compenseren, Maria een prominente rol gegeven.
Maar in het jodendom en de islam is geen rol van betekenis voor vrouwen weggelegd.
Je eigen zoon offeren lijkt mij niet liefdevol. (En er is een man nodig om dit te bedenken)
Voor een vrouw is die gedachte onbetaanbaar.
Want in het geval van Abraham is het ook zeer typerend dat men het heeft over een man die zijn zoon zeer liefhad.
Waarom vroeg god dit niet aan Sara? Omdat Sara geweigerd zou hebben?
En als zij geweigerd zou hebben, zou zij daarom zijn bestraft?
Door god de vader waarschijnlijk wel ja, want die is vrij snel boos.
Maar God de moeder zou haar weigering begrepen hebben en zou zij geprezen zijn.
Goed zo Sara, eindelijk iemand die begrijpt wat liefde is.
PS.
Bedenk wel dat ik die vragen niet stel uit om je te stangen. Maar ik vraag zoiets omdat het mij boeit. Om verklaringen te vinden voor iets dat mij niet logisch lijkt.
blijf gezond
Balou
Nee, dat werkt ook niet zo. De motivatie is haar blij te maken, haar blije gezicht is de beloningAlhoewel ik ook denk dat het bijv. niet je motivatie moet zijn om een glimlach terug te ontvangen bij het geven van de fiets.
Als ik dat blije gezicht niet zie, verminderd ook de motivatie.
Ik maak even een zijsprong als je het goed vind.
Maar dan moet je even proberen mee te denken.
Men spreekt in de religies die ik een beetje ken (RK en Jodendom) altijd van god de vader.
Biologisch gezien lijkt dat onverstandig. Als ik zou moeten kiezen, zou ik eerder vertrouwen stellen in god de moeder.
In de dierenwereld zijn vaders de meest onbetrouwbare figuren die er zijn, als het op werkelijk overleven aankomt.
Jij rekent onze soort niet tot de dieren hoor ik je denken, en dus denk ik even met je mee.
Maar in de mensenwereld heb je zoveel voorbeelden van vrouwelijk altruisme, dat het zelfs spreekwoordelijk is geworden.
"Zij wierp zich als een woedende tijger voor haar kind"
De hongersnood heb ik al eerder aangehaald, en er bestaan tal van boeken, waarin beschreven staat dat vrouwen hun leven offeren voor hun kind.
En toch...god de vader. Ik vind het een beetje wrang, dat die vader in het christendom zijn zoon stuurt als offer, maar het tekent wel de verhoudingen.
De bijlel is geschreven door mannen voor mannen.
De Katolieken hebben waarschijnlijk om een gemis te compenseren, Maria een prominente rol gegeven.
Maar in het jodendom en de islam is geen rol van betekenis voor vrouwen weggelegd.
Je eigen zoon offeren lijkt mij niet liefdevol. (En er is een man nodig om dit te bedenken)
Voor een vrouw is die gedachte onbetaanbaar.
Want in het geval van Abraham is het ook zeer typerend dat men het heeft over een man die zijn zoon zeer liefhad.
Waarom vroeg god dit niet aan Sara? Omdat Sara geweigerd zou hebben?
En als zij geweigerd zou hebben, zou zij daarom zijn bestraft?
Door god de vader waarschijnlijk wel ja, want die is vrij snel boos.
Maar God de moeder zou haar weigering begrepen hebben en zou zij geprezen zijn.
Goed zo Sara, eindelijk iemand die begrijpt wat liefde is.
PS.
Bedenk wel dat ik die vragen niet stel uit om je te stangen. Maar ik vraag zoiets omdat het mij boeit. Om verklaringen te vinden voor iets dat mij niet logisch lijkt.
blijf gezond
Balou
artikel 1. Een fundamentalist heeft altijd gelijk.
Artikel 2. Indien de fundamentalist ongelijk heeft, treedt automatisch artikel 1 in werking.
Artikel 2. Indien de fundamentalist ongelijk heeft, treedt automatisch artikel 1 in werking.