Egyptenaren waarheidsgetrouw?

[Floris1976]

Een van de redenen dat ik niet langer in de god van de bijbel geloof is dat er zoveel archeologisch bewijs ontbreekt. Als de bijbel echt waar was zouden we de wereld aan archeologisch bewijs moeten vinden. Dat doen we niet.

Een sterk voorbeeld daarvan vind ik het volledig afwezig zijn van archeologische vondsten die staven dat de Israëlieten 40 jaar in een woestijn rondgezworven hebben. Naar ik begreep is er door de Egyptenaren met geen word gerept over zo'n grote groep Israëlieten die Egypte zou zijn ontvlucht. En dat zit nu de reden waarom ik dit topic gepost heb: Mij is altijd verteld dat de Egyptenaren zeer verwoed alle geschiedenis noteerden, winsten en verliezen, dus ook de negatieve zaken. mijn dochter kwam onlangs uit school (basisschool) en vertelde dat haar lerares had gezegd dat de Egyptenaren juist zulke leugenaars waren over hun geschiedenis. Staat dus haaks op wat ik dacht. Google heeft me over dit onderwerp niet veel gebracht. Wie kan hier zijn/haar licht op schijnen?

[Maria]

Een van de redenen dat ik niet langer in de god van de bijbel geloof is dat er zoveel archeologisch bewijs ontbreekt. Als de bijbel echt waar was zouden we de wereld aan archeologisch bewijs moeten vinden. Dat doen we niet.

Dit is dezelfde redenatie als van creationisten. Zij geloven niet in de evolutie, daar er zoveel kennis erover aan ontbreekt.
Wel is het zo dat we een aantal verhalen niet al te letterlijk moeten nemen, vooral omdat er vage termen gebruik worden als "veel en groot".
Dat is wat kaft tot kaft gelovigen doen.
Dat doen de joden zelf ook niet.
Ik ga meestal uit van datgene wat wel is bewezen.
Wat daartussen niet past omdat het te paradoxaal zou zijn met wat is bewezen, verwijs ik naar het land der fabelen.
Voor de rest hou ik veel op een nog niet bewezen, maar waarschijnlijke theorie of hou het in mijn achterhoofd, totdat er wel bewijs voor is.

Een sterk voorbeeld daarvan vind ik het volledig afwezig zijn van archeologische vondsten die staven dat de Israëlieten 40 jaar in een woestijn rondgezworven hebben.

Eén van de minst sterke voorbeelden, waar je op af zou moeten gaan.
Van welke bedoeïenen is ook maar iets anders overgebleven dan misschien wat scherven, die je nauwelijks een bewijs kunt noemen voor een bepaald op zich staand volk, dat aan het rondtrekken is?
Andere verhalen van die tijd zijn veel onwaarschijnlijker.
Een zeer groot volk zou het uitgehouden hebben in een woestijn op manna dat elke ochtend uit de hemel kwam vallen en op water dat uit de grond komt spuiten op een stokslag en dat gedurende 40 jaar.
Ergens op die tocht blijken slaven ineens zoveel goud te hebben, dat ze er een gouden kalf van kunnen maken.

Naar ik begreep is er door de Egyptenaren met geen word gerept over zo'n grote groep Israëlieten die Egypte zou zijn ontvlucht. En dat zit nu de reden waarom ik dit topic gepost heb: Mij is altijd verteld dat de Egyptenaren zeer verwoed alle geschiedenis noteerden, winsten en verliezen, dus ook de negatieve zaken.

Ook in Egypte waren het alleen de hogere en de priesterklasse die konden schrijven.
Over het gewone volk tasten we bijna de hele geschiedenis door in het duister.
Daarbij is dat bekend van één bepaalde plaats wat het centrum was van geleerden, nl. Alexandrië.
En laat daar nou net de hele bibliotheek afgebrand zijn.
Daarbij, wat voor de ene groep zeer belangrijk kan zijn, is voor de andere groep misschien dagelijkse kost.
Als de legende waar zou zijn, dan is die ene familie joden met hun nageslacht, wsl. lang niet de enige groep slaven geweest, dus hoezo belangrijk voor de Egyptenaren?

mijn dochter kwam onlangs uit school (basisschool) en vertelde dat haar lerares had gezegd dat de Egyptenaren juist zulke leugenaars waren over hun geschiedenis. Staat dus haaks op wat ik dacht. Google heeft me over dit onderwerp niet veel gebracht. Wie kan hier zijn/haar licht op schijnen?

Mijn vraag: Is dat een christelijke school?
Heeft haar juf alleen de Egyptenaren zo genoemd en in wat voor verband?
Of had ze een verhaal met twee versies naast elkaar?
En over welk verhaal van welke Egyptenaren heeft ze het dan?
Je kunt op zo'n anekdote niet iets voor wel of niet aannemen als waar zijnde. maar bij haar na moeten vragen wat ze precies bedoelde.

Over de zg. bronnen van het exodus verhaal is wel veel bekend en gespeculeerd.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Uittocht_uit_Egypte
Zelfs de joden weten dat hun afkomst en verhalen daarover legenden zijn, met alleen een kern erin die voor hun van belang is.
Zoals meestal bij legenden kan er een bron van waarheid in zitten, alleen het zeer grote volk is dan niet groter dan een paar families en het koninkrijk is niet groter dan een paar verspreide stammen, die zich hebben verenigd onder één persoon.
Topografie en plaats aanduidingen zijn vaak niet meer dan waterbronnen en verblijfplaatsen langs hun reis verbindingen.

[Henry II]

Dit geldt niet alleen voor de Egyptenaren. Er is nergens archeologisch bewijs voor Bijbelse verhalen. Vanuit christelijke hoek wordt vaak benadrukt hoeveel er door externe bronnen zou zijn geschreven over Jezus. Maar keer op keer is gebleken dat deze verhalen over iets heel anders gaan, of zelfs aantoonbaar vervalst zijn. Het christelijke antwoord is dan steevast, dat er uit die tijd gewoon bijzonder weinig materiaal is overgeleverd, maar dat het gebrek aan geschreven bronnen niets bewijst. De waarheid is echter dat er bijzonder veel is overgeleverd uit die periode, maar dat niemand het blijkbaar ofwel nodig vond deze wonderen op te schrijven, ofwel dat deze verhalen gewoon verzonnen zijn. Zo is er een korte passage van een Romeins schrijver waarin het woord Chrestus wordt gebruikt. Deze korte passage wordt aangehaald als bewijs dat men wist over Christus. De indruk wordt gewekt dat de schrijver dit belangrijk genoeg vond om op te schrijven. Alsof die schrijver verder niets anders schreef. Maar in feite is er heel veel van die schrijver bewaard, waarin helemaal niets staat over Christus en zijn wonderen en volgelingen. Wel schrijft deze schrijver hele verhalen over bijv. een crimineel die ter dood veroordeeld werd om in het Colosseum te worden gedood door de wilde beesten. Hij beschrijft exact hoe deze man zich terugtrekt in het toilet, om zich vervolgens met de pleeborstel van kant te maken. Wat een zwakkeling is dat zeg, volgens die schrijver. Maar nee, het feit dat hij dit soort verhalen volop vastlegt is geen match voor dat ene regeltje met de naam Chrestus, waarvan trouwens duidelijk is dat dit niet eens refereert aan Christus, maar een ander persoon. Hetzelfde geldt voor Flavius Josephus overigens, waarbij duidelijk is dat zijn referentie aan Christus een opzettelijke vervalsing is. De waarheid achterhaalt meestal wel de leugen. Zo ook met Joseph Smith, stichter van de Mormonen kerk. Hij beweerde dat hij Egyptisch kon lezen. Hij kocht, met geld van zijn gelovigen natuurlijk, een stuk papyrus uit Egypte. Vervolgens beweerde hij dat hij dit kon lezen, dat dit een vorm van Hervormd Egyptisch was en dat het verhaal ging over Mozes die vervolgd werd door de Egyptenaren. Er werden ook schetsen gemaakt van deze papyrus. Toen Champollion uiteindelijke écht Egyptisch kon lezen, 20 jaar na Smith, bleek de Papyrus van Smith al te zijn verbrand. Maar een aantal jaar geleden bleek deze papyrus nog ongeschonden in een museum te liggen. De tekst kwam uit een Dodenboek, dat veel Egyptenaren mee kregen in hun graf. Natuurlijk gaf de Mormonenkerk niet toe dat er sprake was van fraude. Maar gelukkig bleken de schetsen uit de tijd van Smith precies overeen te komen met de afbeeldingen op de gevonden papyrus. Laat het idee maar varen, dat er een goddelijk kracht zit achter de Bijbel zoals wij die kennen. Alle boeken op aarde zijn geschreven door mensen, en de Bijbel is geschreven door nogal onwetende mensen, die hun eigen geschiedenis niet goed kennen. Het enig verschil tussen de Bijbel en Joseph Smith is een aantal eeuwen tijd. En zoals we weten, als je maar lang genoeg wacht, krijgt elke tekst waarheid, want als een tekst na zoveel jaar nog bestaat, dan moet hij wel waarheid zijn. Het is een feit dat het hele NT is overgeleverd is duizenden kleine fragmenten. Is dit bewijs voor de waarheid in die teksten? Nee, eerder voor het feit dat de mensen er weinig waarde aan hechtten. Er zijn genoeg boeken uit dezelfde tijd, waarin over van alles wordt geschreven, maar niemand vond het nodig om te schrijven over duizenden mensen die uit hun graf opstonden in Jeruzalem. Over het feit dat zomaar donker werd die dag, etc etc. Alleen in die paar stukjes tekst, waarvan ten onrechte wordt beweerd dat die door ooggetuigen werden geschreven, vinden wij iets over Jezus. In historisch perspectief was hij compleet onbekend. Alleen zijn aanhangers klampen zich vast aan die paar teksten die we hebben.

Laat het los, er is geen God, wees blij en leef !