Rereformed schreef: ↑11 mei 2018 11:27
Maria schreef: ↑11 mei 2018 08:24
Het is de tijdsgeest, die er voor zorgt dat mensen zich druk gaan maken om de details van leeftijden, jaartallen en aantallen.
Pas sinds, en als mensen iets meer kennis hebben dan die men nodig heeft voor het alledaagse bestaan, is men zich vragen gaan stellen over dit soort getallen in de Bijbel.
In mijn herinnering komen ze niet voor in mijn orthodox protestantse opvoeding en jeugd.
Het feit dat dit soort berekeningen niet tot jouw opvoeding en jeugd behoren is op geen enkele manier een argument. Christelijke geleerden hebben zich altijd met dateringen beziggehouden.
Als argument voor wat?
Ik probeer nu even niet mijn gelijk te halen met dit soort zinnen.
Ik had en heb het dan ook duidelijk over de praktijk van alle dag, van mensen met niet veel kennis buiten hun eigen leefwereld.
En ook over 2 voornaamste verschillende interpretatie manieren, die ik benoemde, waardoor de verschillen ontstonden in de loop van de tijd.
Jij lijkt me heel duidelijk exact je te houden aan elk woord en elk getal wat beschreven staat en daar je mening over te vormen.
De manier van de kaft tot kaft gelovige dus.
Zoals ook de geleerden, die de Bijbel hebben getracht te bewijzen,
Daarvoor kun je je toevlucht zoeken in krom denken, (om met kunst en vliegwerk je geloof in stand te kunnen houden) en ook door exact denken, als je niet anders kunt dan intellectueel eerlijk te zijn.
Je bent zelf het bewijs van wat ik bedoel.
Vroeger dacht men via rekenen aan de hand van de bijbel het tijdstip zelfs zeer nauwkeurig te kunnen geven. Zoals je wellicht weet berekende bisschop Ussher het tijdstip van de schepping. Hij kwam uit op 4004 vChr. Newton stemde hier zelfs mee in! Hoewel er bij deze berekening verschillende zaken aanvechtbaar waren. Zo berekende Johannes Keppler (één van de meest beroemde wetenschappers van zijn tijd) het jaartal op 3992 vChr.
De joodse traditie geeft 3761 voor het begin van onze jaartelling als het tijdstip van de schepping van de wereld. Er is dus een hoop gekibbel over wie het juiste jaartel heeft. Er zijn ook nog oudere dateringen (Oosters orthodoxe en katholieke kerk, ca 5500 vChr.) gebaseerd op de Septuaginta, die nu achteraf de originele jaartallen in de genealogieën van Genesis blijken te geven. (De hebreeuwse masoretische tekst is in de tweede eeuw vervalst, zie
deze bijdrage).
Een paar geleerden, waarvan de geschriften bewaard zijn gebleven, per eeuw zijn niet bepalend voor de tijdgeest waarmee het gedachtegoed van de doorsnee massa in een bepaalde periode bedoeld wordt.
En ook theologen (ea. geleerden) zijn een uitzondering.
De denkers en de geleerden zijn de voortrekkers, hun tijd vaak ver vooruit, maar een cultuur wordt bepaald door de denkwijze en gedrag van de massa, die al dan niet volgt.
Dit als de tijd en de voorwaarden ervoor rijp zijn. Dat gaat in de laatste eeuw wel erg hard, vandaar ook de veel snellere cultuur verschuivingen.
Mij is altijd voorgehouden dat in de dingen, die belangrijk zijn voor het eeuwige leven, de Bijbel duidelijk is.
Uiteraard, aangezien wij in de 20ste eeuw geboren werden. Aangezien de wetenschap alle bovengenoemde jaartallen al naar het land der fabelen verwezen had hebben moderne gelovigen alleen hun geloof kunnen voortzetten door te concluderen dat al het andere wat de bijbel zegt niet belangrijk is en genegeerd kan worden.
Vragen als hoe het kan dat een zee kan splijten en hoe het kan dat je over water kunt lopen zijn er van alle tijden.
En geloof in wonderen zijn dan noodzakelijk. De Bijbel zegt dat toch? Anders had Petrus het toch ook wel gekund?
En nee, want mijn ouders hadden geen weet van allerlei wetenschappelijke ontdekkingen en vooruitgang.
Waren geboren tussen 1910-20 in een orthodox protestante enclave in Rooms Katholiek land en hadden niet meer dan een aantal jaren scholing.
En ook de mensen in mijn directe omgeving. Ik groeide op in een dorp, waarvan men zei, dat het 50 jaar achterliep.
Ook ik in mijn vroege jeugd, voordat ik naar de middelbare school ging in een andere plaats.
Ze kenden echter wel de Bijbel heel goed, hadden ook zo hun vragen en waren zelf ook opgevoed met:
"Ook al is het moeilijk, je moet dat gewoon geloven. En twijfelen doen we allemaal weleens. Daarom is het belangrijk te blijven leven tussen "je eigen mensen van de kerk"."
Het zijn de uitspraken van kaft tot kaft gelovigen dat de Bijbel het letterlijke woord van God is, die ervoor zorgen dat de details naar voren worden gehaald als zijnde de essentie van de Bijbel.
Het zijn de twijfelaars en atheïsten,die zeggen, dat als die niet kloppen, het woord van God ook niet klopt. In zijn geheel niet kan kloppen.
Maar wat klopt er dan niet aan deze redenering?
Indien de bijbel aantoonbaar niet klopt wat betreft gegevens die we kunnen nachecken, om welke reden zou de bijbel gelijk hebben wanneer het over zaken vertelt die niet voor onderzoek vatbaar zijn?
Het is overigens geen redenering van atheïsten, maar van gelovigen die zich door dit argument laten overreden.
Voor de kaft tot kaft ex-gelovige en denker is dat ook zo.
Ik was dat tot op zeer grote hoogte en wsl. jij ook.
Overigens bedoel ik hier ook de atheïst gewordene, dus een ex-gelovige.
Want levenslange atheïsten hebben zelden een goede Bijbelkennis.
Voor degenen die de Bijbel als een goddelijk geïnspireerd filosofisch boek zien vol van metaforen, gelden heel andere redenen om de Bijbel te lezen en te geloven.
Maar (ook) ik denk dan eerder aan een vergelijking met andere antieke geschriften, die ieder voor zich een tijdsbeeld laten zien van de periode waarin men leefde.
Het zijn de mensen die de Bijbel zien als het door God geïnspireerde Woord, die dat ingepast zien in de tijd dat ze zijn geschreven en die ze inpassen in de eigen tijd en het eigen tijdsbeeld.
Indien jaartallen en genalogieën en verslagen van geschiedenissen aantoonbaar niet kloppen, wat is dan een goede reden om de bijbel te beschouwen als "het door God geïnspireerde woord"?
Ik kan het niet duidelijker uitleggen dan ik al deed, hoe ik dat in de loop van de tijd heb waargenomen bij verschillende soorten gelovigen.
Wie deze Bijbelgedeelten ziet als geschiedenis boek, komt dan ook niet verder als de mythologie, sagen en legenden.
Wie de Bijbel ziet als (metaforisch) verslag van menselijke ontwikkelingen gedurende 4000 jaar kan er aardig wat in denken te lezen, maar om dat nu Goddelijk te noemen????
Nu je meer kennis hebt ontkom je er niet aan de Bijbel letterlijk te nemen naar de woorden die erin staan.
Nee! Het is juist exact andersom. Vóórdat de wetenschap de bijbel ontmaskerde nam iedereen de gegevens die de bijbel verschafte letterlijk op. )
Nee, dat is niet exact juist en wat ik bedoel.
Er zijn meerdere aspecten.
De meeste mensen luisterden naar de uitleg van hun voorganger en geloofden datgene waar ze in opgevoed waren.
Daar horen de wetenschappelijk achterhaalde dingen bij, maar ook de uitleg, die in de loop der tijd erin gebakken was, maar niet Bijbels is.
Bijvoorbeeld: Het verhaal van Lot en zijn dochters werd mij geleerd als voorbeeld van verboden incest.
Dat staat er echt niet.
Er is een verhaal verteld met een probleem en een oplossing. Waarbij ook nog eens seks buiten het huwelijk wordt beschreven. Er is geen oordeel over gegeven.
Het verhaal van een dronken Noach wordt aangehaald als reden om dronkenschap te veroordelen.
Dat staat er niet. Het is het belachelijk maken van de dronkaard wat wordt bestraft.
Onan liet zijn zaad over de aarde lopen. Een zeer vrouwonvriendelijke manier van wat hij zag als voorbehoedsmiddel.
Nooit heb ik de kerk dit aspect belicht zien worden.
Nergens staat er in de Bijbel dat masturberen zondig zou zijn.
Door deze manier van lezen ga je al heel anders denken.
(Uiteraard werd voor voorbij gegane geschiedenissen (zoals de zondvloed) daarnaast ook nog een geestelijke les getrokken voor de gelovige van later.
Je schrijft het zelf al.
Deze mogelijkheid van Bijbellezen is er ook.
Maar dan ook niet als geschiedenisles, maar uitsluitend ter leringhe.
Edit:
Mijn excuses dat het zo'n lang verhaal is geworden.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."
