Het probleem van het lijden. (oftewel het kwaad)

[Peter van Velzen]

Toch geeft hij toe dat dit probleem het bestaan van een god niet uitsluit. Wat het wel uitsluit is een (in onze ogen) almachtige, alwetende en algoede god.

maar bots je dan niet op het probleem dat alwetend, algoed,... doorgaans definiërende kenmerken van het concept/begrip god is?
een penis is een definiërend kenmerk om een man te kunnen zijn terwijl eileiders een man net uitsluiten.

Dat is het van origine niet. Kronos - die zijn eigen kinderen at, was niet alk-goed, Ares die door Athena met een speer werd doorboord, was niet al-machtig. Hephaistos die door zijn vrouw werd bedrogen was niet al-wetend. Hetzelfde geld voor de god uit het verhaal van de hof van Eden. Hij trachte Adam van een maatje te voorzien door hem aan alle dieren voor te stellen die hij geschapen had, voordat hij uiteindelijk besloot om een maatje (Eva) uit Adam's eigen vlees te scheppen, Zo ver voor alwetendheid. Om Eva te scheppen kon hij niet volstaan met te zeggen "er zij een vrouw", maar had hij een stuk van Adam nodig, Zo ver voor al-macht. Vervolgens verbood hij het paar om te eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Zonder die kennis kennen mensen geen moraal. Zo ver voor al-goed.

[Yours]

Mcmadtasty schreef:

zo'n 10 jaar geleden ben ik uit de vertrouwde werkelijkheid gesleurd en in een andere werkelijkheid terechtgekomen.

Goed om te lezen dat ik niet de enige ben die dit is overkomen. Ik leef nu weer volkomen in de aardse realiteit, maar herinner mij goed hoe ik die andere realiteit ervoer. Het heeft mij veranderd in die zin dat ik probeer geen ‘oorzaak en gevolg’ meer te scheppen (Zie mijn onderschrift).
Ook ik ging Genesis destijds met andere ogen lezen. En ben zelf tot de conclusie gekomen dat Adam en Eva staan voor de mannelijke en vrouwelijke eigenschappen binnen onszelf.

[Mcmadtasty]

Mcmadtasty schreef:

zo'n 10 jaar geleden ben ik uit de vertrouwde werkelijkheid gesleurd en in een andere werkelijkheid terechtgekomen.

Goed om te lezen dat ik niet de enige ben die dit is overkomen. Ik leef nu weer volkomen in de aardse realiteit, maar herinner mij goed hoe ik die andere realiteit ervoer. Het heeft mij veranderd in die zin dat ik probeer geen ‘oorzaak en gevolg’ meer te scheppen (Zie mijn onderschrift).
Ook ik ging Genesis destijds met andere ogen lezen. En ben zelf tot de conclusie gekomen dat Adam en Eva staan voor de mannelijke en vrouwelijke eigenschappen binnen onszelf.

interessant.... Adam en Eva als symbool van het dualisme? waarin de ene kant van onszelf anders triggert als de andere kant?.....

[ChaimNimsky]

Hoe het lijden in de T'NaCH wordt verklaard hangt simpelweg af van welk bijbelboek je openslaat. In de boeken van de profeten - Amos, Hosea, Jesaja, Jo'el, Jeremia, Ezechiel, etc - wordt het lijden vrijwel altijd gezien als straf: de schuldigen worden gestraft door God.

Het boek Spreuken heeft al een ietwat andere invalshoek. Hier komt het lijden over het algemeen voort uit het gegeven dat het leven zelf zodanig in elkaar steekt dat de rechtvaardigen worden beloond terwijl de schuldigen lijden.

Prediker zegt weer andere dingen. Vergelijk bijvoorbeeld Spreuken 10:3 'De Heer laat de ziel van de rechtvaardigen niet hongeren, maar het voesel van de goddelozen stoot Hij weg' met Prediker 7:15: 'er is een rechtvaardige, die in zijn gerechtigheid omkomt terwijl daarentegen er een goddeloze is die in zijn boosheid zijn dagen verlengt'. Of vergelijk Spreuken 12:21: 'De rechtvaardigen zal geen leed overkomen, maar de goddelozen zullen met lijden worden vervuld' met bijvoorbeeld Prediker 8:14: 'Er zijn rechtvaardigen met wie het vergaat naar het werk van de goddelozen, en er zijn goddelozen met wie het vergaat naar het werk van de rechtvaardigen'.

Volgens Prediker lijkt het leven zinloos te zijn & soms zijn het juist de onschuldigen die door onheil worden getroffen, terwijl het de schuldigen zijn die het voorspoedig gaat. Het bestaan is הֲבֵל -- rook, stoom, leegheid: oncontroleerbaar. Maar de schrijver biedt een houvast in de laatste twee verzen: godsvrees & het houden van God's geboden (hoewel ikzelf vermoed dat deze laatste twee verzen later zijn toegevoegd, maar dat is hier verder offtopic).

Dat leidt naar het laatste boek uit de wijsheidsliteratuur: Job. In het boek Job wordt het lijden toegepast als test -- de onschuldige lijdt. Job, een oprecht (ישר), onschuldig/perfect (תם), godvrezend (ירא אלהים) mens die het kwaad vermeed (סר מרע). Maar Job wordt getroffen door het diepste lijden, al hij blijft rechtvaardig. Hij begrijpt zijn lijden niet & vraagt God ernaar. God geeft geen direct antwoord, maar laat zien dat Zijn perspectief niet hetzelfde is als Job: Job is niet gestraft & zal zijn lijden uiteindelijk nooit volledig kunnen doorgronden.

In het boek van Daniel (en eveneens het boek Openbaringen in het NT) wordt God deels gevrijwaard als dader. Het lijden wordt daar voornamelijk veroorzaakt door kwade machten die zich opstellen tegen God.

Het bestaan van het lijden heeft een hele evolutie ondergaan binnen het Judaisme. Zover mij bekend is de laatste status die je binnen het moderne Chassidisme ziet, dat Deuteronomium 4:35 als handleiding wordt genomen: אין עוד מלבדו --''Er bestaat niets buiten Hem''. Met andere woorden: er is slechts God & alles maakt deel uit van hem; ook zijn schepping. God is de veroorzaker, de genieter & het slachtoffer tegelijkertijd. Ook valt vrij duidelijk de trend te ontdekken om het begrip 'elohiem' te ontdoen van letterlijke persoonlijke trekken, hetgeen in het Hebreeuws vrij eenvoudig is, aangezien het woord niet letterlijk 'god' betekent, maar gewoon 'kracht' of 'macht', terwijl een andere term - JHWH - een afgeleide is van het werkwoord 'zijn' -- zodoende wordt god gelijkgesteld met het leven. Of je deze vorm van religie nog daadwerkelijk een theisme kunt noemen is de vraag.

[Rereformed]

Maar de schrijver biedt een houvast in de laatste twee verzen: godsvrees & het houden van God's geboden (hoewel ikzelf vermoed dat deze laatste twee verzen later zijn toegevoegd, maar dat is hier verder offtopic).

Evenzeer even off-topic, maar ik vind deze opmerking interessant, aangezien ik dit ook vermoed.

Voor de reden zie: viewtopic.php?p=526865#p526865 en het laatste gedeelte van deze bijdrage.

[Yours]

Mcmadtasty schreef:

zo'n 10 jaar geleden ben ik uit de vertrouwde werkelijkheid gesleurd en in een andere werkelijkheid terechtgekomen.

Goed om te lezen dat ik niet de enige ben die dit is overkomen. Ik leef nu weer volkomen in de aardse realiteit, maar herinner mij goed hoe ik die andere realiteit ervoer. Het heeft mij veranderd in die zin dat ik probeer geen ‘oorzaak en gevolg’ meer te scheppen (Zie mijn onderschrift).
Ook ik ging Genesis destijds met andere ogen lezen. En ben zelf tot de conclusie gekomen dat Adam en Eva staan voor de mannelijke en vrouwelijke eigenschappen binnen onszelf.

interessant.... Adam en Eva als symbool van het dualisme? waarin de ene kant van onszelf anders triggert als de andere kant?.....

In principe is er eenheid dan wel evenwicht. Maar dat evenwicht kan, onder invloed van omstandigheden, verstoord raken en tot dualiteit leiden. En eventueel tot kwaad/lijden.

[dikkemick]

Een interessant (niet helemaal on topic)-gesprek met Boudry over het kwaad.