Je kunt maar beter wél gelovig te zijn...

[SomeStranger]

@ SomeStranger:

Een quote begint met een blokhaak [ gevolgd door het woord quote en afgesloten met een blokhaak ].
Een quote eindigt met een blokhaak [ gevolgd door een slash / gevolgd door het woord quote en afgesloten met een blokhaak]

Als je voor het versturen van je bericht even op de knop 'Voorbeeld' klikt (links van de knop 'Verstuur') dan kun je zien hoe je boodschap eruit ziet.

Oeps, dank je.

Plus heb je de oneindigheid kan je uiteraard altijd een manier vinden om je geheugen te wissen en elke keer weer overnieuw te beginnen, wat het probleem van nieuw houden ook oplost.

Misschien bedoel je almacht ipv. oneindigheid???
Zijn zoals de eeuwige God, die ook van alles creëerde, toen hij al een eeuwigheid bestond en daarna weer wiste?
Of ook zijn hemelgenoot, die later weggestuurd werd, Satan, even zijn gang liet gaan om de mensheid uit te proberen en daarna weer helemaal opnieuw te beginnen???

Jaaaaaaah dan.

Mocht je een oneindigheid aan tijd hebben, dan is almacht iets dat hier natuurlijk uit voort stroomt. Misschien niet met je eigen brein maar deze kan je aanpassen/uitbreiden. Met genoeg tijd en nieuwsgierigheid is niets te gek of absurd.

[Maria]

Mocht je een oneindigheid aan tijd hebben, dan is almacht iets dat hier natuurlijk uit voort stroomt. Misschien niet met je eigen brein maar deze kan je aanpassen/uitbreiden. Met genoeg tijd en nieuwsgierigheid is niets te gek of absurd.

Is dat zo?
Ja misschien als ik je redenatie zo verklaar:
Oneindig leven is een sprookje en binnen dat sprookje kan ik alles verzinnen wat ik me wens, dus ook almacht.

[Maria]

Oeps, dank je.

In een ander topic heb ik je quote een keer gerepareerd en je de link gegeven naar de snelcursus quoten.
Er staan er nog meer.
Hier nog een keer.
viewtopic.php?f=87&t=2222
Ook dat het handig is duidelijk aan te geven van wie het citaat is en als het wat verder is weggezakt even de datum en tijd erbij.

Als je de quote knop gebruikt en delete wat niet van toepassing is, dan komen dit soort gegevens automatisch mee. en is de pijl omhoog bij de auteur een link erheen.

Code: Selecteer alles

[quote=SomeStranger post_id=548952 time=1523807104 user_id=7237]
Oeps, dank je.
[/quote]

[Hopper]

Plus heb je de oneindigheid kan je uiteraard altijd een manier vinden om je geheugen te wissen en elke keer weer overnieuw te beginnen, wat het probleem van nieuw houden ook oplost.

Dat systeem is er al en dat heet "ander mens”. Wij mensen planten ons voort en onze kinderen gaan met een gewist (leeg) geheugen weer hetzelfde traject in als hun voorouders. Ik denk dat je te veel hecht aan het voortbestaan van jezelf en daar kom je bij het punt van gelovig zijn uit. Het kenmerkende van veel (niet alle) gelovige mensen is dat ze zich niet bij hun eindigheid kunnen neerleggen.

Ik denk in polariteiten. Je kan niet de nacht hebben zonder de dag. Links bestaat alleen omdat rechts bestaat. Nederlanders bestaan bij de gratie van buitenlanders. En zoals vermeld, de hemel kan alleen bestaan dankzij de hel en vice versa. En de moeder der polariteiten is dat leven niet zonder de dood kan. Leven betekent, ik ben er. Dood betekent, ik ben er niet. Ik als mens ben als een blad aan de boom, er zijn er miljarden van. En ze vallen in de herfst om na de winter weer plaats te maken voor nieuwe bladeren. Overal waar ik kijk zie ik cycli, ritmes. Zelfs onze planeet is ooit geboren uit een stervende ster en onze planeet zal ooit weer sterven. Om weer plaats te maken voor wat nieuws.

[SomeStranger]

Plus heb je de oneindigheid kan je uiteraard altijd een manier vinden om je geheugen te wissen en elke keer weer overnieuw te beginnen, wat het probleem van nieuw houden ook oplost.

Dat systeem is er al en dat heet "ander mens”. Wij mensen planten ons voort en onze kinderen gaan met een gewist (leeg) geheugen weer hetzelfde traject in als hun voorouders. Ik denk dat je te veel hecht aan het voortbestaan van jezelf en daar kom je bij het punt van gelovig zijn uit. Het kenmerkende van veel (niet alle) gelovige mensen is dat ze zich niet bij hun eindigheid kunnen neerleggen.

Ik denk in polariteiten. Je kan niet de nacht hebben zonder de dag. Links bestaat alleen omdat rechts bestaat. Nederlanders bestaan bij de gratie van buitenlanders. En zoals vermeld, de hemel kan alleen bestaan dankzij de hel en vice versa. En de moeder der polariteiten is dat leven niet zonder de dood kan. Leven betekent, ik ben er. Dood betekent, ik ben er niet. Ik als mens ben als een blad aan de boom, er zijn er miljarden van. En ze vallen in de herfst om na de winter weer plaats te maken voor nieuwe bladeren. Overal waar ik kijk zie ik cycli, ritmes. Zelfs onze planeet is ooit geboren uit een stervende ster en onze planeet zal ooit weer sterven. Om weer plaats te maken voor wat nieuws.

Laat ik dit voorop stellen ik ben niet gelovig, ik ben er persoonlijk van overtuigd dat er na de dood niks is, niet eens het duister. Maar dat neemt niet weg, dat ik het zou prefereren oneindig te blijven bestaan.

Verder bevredigd de gedachte onderdeel te zijn van een cyclus mij weinig, vooral gezien de nietige positie ik in deze cyclus in neem. Het bestaan van de mens is een volkomen irrelevante bijkomstigheid, in het verloop van het universum.

Tevreden zijn met de dood, lijkt voor mij voort te komen uit een onderliggende cynische houding richting het leven. Wat mensen vaak aandragen om te accepteren dat hun bewustzijn zal eindigen is; 'dan ben ik in ieder geval van al dat gedoe af'. Ik hou van vrijwel elk aspect van het leven en heb daarom erg veel moeite te accepteren dat hier ooit een einde aan komt. Want elk moment van geluk, is zo intens mooi, een zonsondergang verbijsterd mij elke keer weer en zal mij nooit vervelen. Mensen accepteren de dood uit onmacht er iets aan te kunnen veranderen, wat ze hierover ook mogen zeggen om men anders te doen geloven.

Nee, voor mij is de dood de ultieme vijand en ik denk voor elk mens die geniet van het leven. De dood neemt je geliefden en tot slot je volkomen betekenis en nagedachtenis. Zelfs de helden en befaamd wetenschappers van weleer zullen uiteindelijk in het plot van het universum niks hebben betekend. Ze hebben bestaan , maar door de dood slechts invloed gehad op iets eindigs. De dood maakt alles nietig.

[Fish]

De dood maakt alles nietig.

Zucht...

[Petra]

Mijn moeder pretendeert behoorlijk RK te zijn. Maar ze is 'als de dood' zo bang voor de dood, die in haar geval toch heel dichtbij is gekomen. Ik vind dat wonderlijk en heb haar gevraagd: "Waarom ben jij zo bang voor de dood? Jij gelooft immers in de hemel, waar je op grond van je levenswandel ongetwijfeld terecht zult komen. Ík ben degene die moet bang zou moeten zijn, want ik kom daar met zekerheid niet terecht!" Ze moet het antwoord daarop schuldig blijven.

Ik denk dat dat ook zit in het beloning en straf aspect. Bang voor straf en daarom bang voor de dood.
Ge zijt nu eenmaal zondig hè.

[Peter van Velzen]

Zoveel mensen zoveel geloven. En niet ieder geloof heeft straf en beloning. Het enige dat je hieruit kunt concluderen is dat mensen willen geloven.

Mensen willen geloven in de overwinning van het goede op het kwaad. Dat is iets dat ze nooit zullen meemaken, want er zal altijd kwaad over blijven dat nog bestreden moet worden. Net zoals de evolutie van de soorten nooit echt stopt, tropt de evolutie van de moraal ook nooit. Maar je wilt graag denken dat het kwaad van vandaag de dag, ooit verdwenen zal zijn.

Veel religies bieden hier een uitzicht op, en ook al is dat ijdele hoop, men klampt zich er vaak aan vast.

[Giovedico delle Fate]

Ge zijt nu eenmaal zondig hè.

Ikke niet hoor. Want 'zonde' is een door religies bedacht begrip, en ik geloof niet in god, dus kan ik ook niet zondigen.
Ik ben ook niet bang om dood te zijn, maar helaas soms wel om dood te gaan, omdat het maar al te vaak een pijnlijk proces is dat ook nog eens veel te lang kan duren.

[Maria]

Laat ik dit voorop stellen ik ben niet gelovig, ik ben er persoonlijk van overtuigd dat er na de dood niks is, niet eens het duister. Maar dat neemt niet weg, dat ik het zou prefereren oneindig te blijven bestaan.

Gelukkig dat je, nu je toch leeft, het leven lief hebt.
En gelukkig dat je als dit geeindigd is, je niet ongelukkig daarover bent, omdat er dan toch niets is.

Verder bevredigd de gedachte onderdeel te zijn van een cyclus mij weinig, vooral gezien de nietige positie ik in deze cyclus in neem. Het bestaan van de mens is een volkomen irrelevante bijkomstigheid, in het verloop van het universum.

Zou je liever een ander feit hebben? Maar je accepteert het wel?

Tevreden zijn met de dood, lijkt voor mij voort te komen uit een onderliggende cynische houding richting het leven. Wat mensen vaak aandragen om te accepteren dat hun bewustzijn zal eindigen is; 'dan ben ik in ieder geval van al dat gedoe af'.

Ik noem dat eerder een verlangen naar de dood.
Tevreden klinkt meer als vrede hebben met.
Gewoon de acceptatie, dat er na een leven de dood volgt.

Mensen accepteren de dood uit onmacht er iets aan te kunnen veranderen, wat ze hierover ook mogen zeggen om men anders te doen geloven.

Daar zou je wel gelijk in kunnen hebben, dat dat bij velen zo is.
Maar dan nog, zie boven, kun je dit onder protest doen, of gewoon omdat je realistisch bent.

Nee, voor mij is de dood de ultieme vijand en ik denk voor elk mens die geniet van het leven.

Mooooooi.

[Giovedico delle Fate]

Gewoon de acceptatie, dat er na een leven de dood volgt.

Eigenlijk vind ik het, als ik jouw zin hierboven lees, maar raar dat we datgene wat 'volgt' op het leven 'de dood' noemen.
Wat volgt op het leven is 'niks' en voor 'niks' zijn al voldoende synoniemen.
Volgt er eigenlijk wel iets op het leven? Ik denk van niet; het leven houdt op, dus er is niet iets wat er nog achteraan komt.
Dood zouden we dus beter bijvoorbeeld 'niet meer leven' kunnen noemen.

De definitie van 'dood' in de Wikipedia is er ook wat tegenstrijdig over. Eerstens zegt de Wiki dat dood een toestand is, maar verderop wordt gerept over wat er 'na de dood' moet gebeuren, waaruit je moet afleiden dat 'de dood' eigenlijk het moment van sterven is. En dat sluit dan beter aan bij mijn stelling dat er geen 'dood' als toestand bestaat.

Dus na het sterven (de dood) zit je met een lijk waar je iets mee moet, en herinneringen. En verder niks.

[Maria]

Wat is de Nederlandse taal toch mooi hè.
Zoveel betekenissen voor eenzelfde woord, waarna je je eigen fantasie daar weer op los kunt laten.
En erover kunt gaan neuzelen.

Maar wel wat duidelijker, als je goed de context leest waarin iets geschreven wordt.
Gelukkig deed je dat zelf ook al, waardoor toch heel duidelijk werd wat ik bedoelde.
"dat er na een leven het doodgaan volgt".

Duidelijk als er geschreven wordt: "Strijden voor het leven tot de dood (erop) volgt"
Want hoe anders zou je een zin dan moeten begrijpen, als gewoon staat wat er staat.
Daar heb ik niet eens Wikipedia voor nodig.
Het is wat Google me geeft bij: tot de dood volgt

Dus na het sterven (de dood) zit je met een lijk waar je iets mee moet, en herinneringen. En verder niks.

Hier ga je uit van wat de nabestaande zegt.
Die zegt toch ook: "Hij is dood".
Wat is dat dan voor toestand, als de dood "niets" is.

[Giovedico delle Fate]

Hier ga je uit van wat de nabestaande zegt.
Die zegt toch ook: "Hij is dood".
Wat is dat dan voor toestand, als de dood "niets" is.

Dat is nou precies wat ik bedoel. De nabestaande kan beter zeggen: "Hij leeft niet meer".

En ja, taal is prachtig en interessant. En taal doet er heel erg toe, vooral in het geschreven woord, omdat daarbij de fysieke expressies ontbreken. Zorgvuldigheid is dus geboden

[sofia]

Iemand heeft eens uitgerekend hoeveel de materie waaruit we bestaan in geld uitgedrukt waard is. En dat is plus minus 5 cent. Wat zeker niet duur is, in aanmerking genomen dat het een heel mensenleven meegaat.
Maar goed, op een gegeven moment is het toch versleten en 'laat het leven', zoals we dat noemen. Wat niet helemaal correct is, want in feite verlaat het leven de materie, die prompt uit elkaar begint te vallen. En dat noemen we dan de dood.
Maar... Hoe dood is dood? Want er bestaat ook nog een recyclingsproces, waarbij alle losse moleculen gemengd worden en opnieuw worden gerangschikt, waarna ze in een totaal andere samenstelling van een nieuwe portie leven worden voorzien, en weer netjes in de roulatie worden teruggebracht. Er gaat dus niets verloren (het Grote Geheel kent geen vuilnisbak) maar het kan dus wèl gebeuren dat de los rondzwevende genen van een vergane New Yorkse bankdirecteur, terechtkomen in een boa constructor in de Gobiwoestijn, of vice versa. En dat zou je dan weer reïncarnatie kunnen noemen. Of dat nu toevallig gebeurt of met voorbedachte rade laat ik maar in het midden, daar ga ik niet over. Misschien bestaat er wel een soort magnetisme over en weer...
Maar wat ik eigenlijk alleen maar wil zeggen is, dat wat wij de dood noemen, in werkelijkheid niets anders is dan een mutatie van het leven.

Ik fietste eens door de woestijn,
en dacht daar moet toch wel wat zijn...
Maar viel tenslotte van mijn fiets,
want wat ik vond was drie keer niets.

Dus keek ik met mijn geestesoog,
bedroefd en radeloos omhoog.
En zag daar God, die lachend zei:
Wat zeur je nou, je ziet toch Mij?

[outremer]

maar het kan dus wèl gebeuren dat de los rondzwevende genen van een vergane New Yorkse bankdirecteur, terechtkomen in een boa constructor in de Gobiwoestijn, of vice versa. .

ik denk niet dat dat ooit gaat gebeuren ....