Maria-verering

[Gershom]

Maar ik snap de consternatie best hoor. Stel je voor: een vrijdenker die schrijft dat hij Maria in zekere zin "vereerd". En dan is het heel lastig om alles wat ik daarover opschrijf samen te vatten tot een gemiddelde, nl. dat ik Maria een sympathieke figuur vind. Veel sympathieker dan Jezus in elk geval, want ik hou niet zo van dat belerende... En hoe kun je nou precies uitleggen waarom je een mythische figuur precies sympathiek vindt?

Ja, leg eens uit, want daar ben ik werkelijk benieuwd naar. Jij vindt een vrouw sympathiek maar het enige dat je van haar weet is dat het een dienstwillige maagd is die tegen een engel praat. Volgens zeggen dan, volgens zeggen...
En dat zij later moeder werd van een zoon met grootheidswaan. Zie ik nog iets over het hoofd?

[Giovedico delle Fate]

Misschien kan ik toch een klein beetje meer duidelijk maken waarom ik 'iets' met Maria heb.
Het is geen 'verering', ik geloof in geen enkele God en ik geloof niet in 'heiligen'. Dus ik 'geloof' op die manier ook niet in Maria. En tóch is daar 'iets', en ik denk dat ik nu een heel klein beetje snap wat het is. Ik moet er nog flink over nadenken, maar ik kan alvast wel opschrijven hoe het is begonnen.

Eind 2009 moest ik voor de zoveelste keer in meer dan 4 jaar tijd naar het gerechtshof voor een zitting in het proces dat mijn ex-vriendin tegen mij had aangespannen (ze was toen zelf inmiddels al overleden). Ik was niet in mijn beste doen en zat danig in mijn piepzak. Mijn oude vader ging met mij mee om mij bij te staan, dus ik pikte hem 's morgens vroeg op. Mijn moeder, die inmiddels al een kaarsje voor me had opgestoken, was zich kennelijk zeer bewust van de zwaarte van wat er stond te gebeuren. Ze pakte met haar bevende handen mijn handen vast en zei met tranen in haar ogen het volgende gebed (dat zij van mijn oma kende):

Help Maria, het is tijd
help Moeder van Barmhartigheid.
Gij zijt machtig ons van lijden
en gevaren te bevrijden.
Waar de mens geen hulp meer ziet,
daar ontbreekt de uwe niet.
Nee, Gij kunt de kinderbeden toch
niet weigeren zonder reden.
Toon ons dat Gij moeder zijt,
in des levens harde strijd.
Help Maria, het is tijd,
help Moeder van barmhartigheid.

(Uit: gebedenbundel Leenderkapel)

Ik moest, alleen al van die eerste regel, ontzettend hard huilen, en ik heb het later nog eens tegen iemand verteld, en ook toen hield ik het niet droog.
En toen ik zojuist had besloten om dit op te schrijven, en de tekst van het gebed nét had opgezocht, vertelde ik mijn vrouw hoe en wat. En ook nu weer kreeg ik het nauwelijks uit mijn strot. Ik heb opnieuw gehuild zoals ik al jaren niet gehuild heb. En het is bevrijdend.

Dus: nee, ik 'geloof' niet in Maria als 'moeder van God' en denk dat ze een bedacht persoon is. Maar ze is volgens mij wel gemodelleerd naar een intrinsieke behoefte. Ze is voor mij een symbool, waarvan ik denk dat ze het 'ondanks' de snode plannen van de Christendom-bedenkers tóch heeft gehaald in de religie. Domweg omdat zij als symbool sterker is dan al die andere lul-verhalen.

[Storm]

@Giovedico delle Fate,

Het was op dat moment een hulp in de benauwdheid. <3

[Giovedico delle Fate]

@Giovedico delle Fate,

Het was op dat moment een hulp in de benauwdheid. <3

Absoluut! Of misschien niet eens een hulp, maar een soort universele erkenning van mijn nood.

[Giovedico delle Fate]

Maar ik snap de consternatie best hoor. Stel je voor: een vrijdenker die schrijft dat hij Maria in zekere zin "vereerd". En dan is het heel lastig om alles wat ik daarover opschrijf samen te vatten tot een gemiddelde, nl. dat ik Maria een sympathieke figuur vind. Veel sympathieker dan Jezus in elk geval, want ik hou niet zo van dat belerende... En hoe kun je nou precies uitleggen waarom je een mythische figuur precies sympathiek vindt?

Ja, leg eens uit, want daar ben ik werkelijk benieuwd naar. Jij vindt een vrouw sympathiek maar het enige dat je van haar weet is dat het een dienstwillige maagd is die tegen een engel praat. Volgens zeggen dan, volgens zeggen...
En dat zij later moeder werd van een zoon met grootheidswaan. Zie ik nog iets over het hoofd?

Ik speel vandaag even niet mee.

[Fish]

Maar nee, ik heb geen helden die ik vereer. Wel een aantal mensen die ik zeer bewonder, maar dat zijn allemaal componisten die al heel lang dood zijn.
Ik denk dat helden meer in de sport voorkomen. In de gloriedagen van het Ned.elftal spraken sportjournalisten vaak over "onze godenzonen"!

Ander woord voor vereren is bewonderen.
Ik bewonder heel wat mensen.

[Fish]

@Giovedico delle Fate,

Het was op dat moment een hulp in de benauwdheid. <3

Absoluut! Of misschien niet eens een hulp, maar een soort universele erkenning van mijn nood.

Je vereerd een (door de kerk) in de historie gemaakt figuur want je weet helemaal niet of ze in werkelijkheid zo was.

[Ken Yehuwdiy]

Misschien is vereren wel heel menselijk. Is hier verder niemand die een andere persoon heel hoog op heeft staan (tegen vereren aan)?

Ach, natuurlijk wel. Ze hebben er vast allemaal wel een of meer. Of het nou Newton, Ghandi, Steve Jobs, Stephen Hawking of hun yoga-leraar is.

Maar ik denk dat het voor veel vrijdenkers heel lastig is om toe te geven dat ze niet geheel vrij van een zekere mate van 'verering' zijn. Zo goed als het eigenlijk ook niet mogelijk is om écht helemaal 'vrij' te denken (zoals Peter van Velzen al ergens schreef).

Maar ik snap de consternatie best hoor. Stel je voor: een vrijdenker die schrijft dat hij Maria in zekere zin "vereerd". En dan is het heel lastig om alles wat ik daarover opschrijf samen te vatten tot een gemiddelde, nl. dat ik Maria een sympathieke figuur vind. Veel sympathieker dan Jezus in elk geval, want ik hou niet zo van dat belerende... En hoe kun je nou precies uitleggen waarom je een mythische figuur precies sympathiek vindt?

Ik vind het een beetje apart dat je verwerpt wat Maria uitgerekend Maria maakt en haar vervolgens vereert. Van mij mag je hoor, maar een tikje mesjogge blijft het wel.

[Giovedico delle Fate]

@Giovedico delle Fate,

Het was op dat moment een hulp in de benauwdheid. <3

Absoluut! Of misschien niet eens een hulp, maar een soort universele erkenning van mijn nood.

Je vereerd een (door de kerk) in de historie gemaakt figuur want je weet helemaal niet of ze in werkelijkheid zo was.

Maar ik geloof helemaal niet dat de figuur Maria door de kerk is gemaakt! Zij bestond al veel langer. En in mijn optiek is ze pas later (en mogelijk met enige tegenzin) door ‘de kerk’ geïntegreerd, juist omdat er een behoefte bestond aan een figuur als Maria.
En precies het feit dat we niets werkelijk over haar weten, maakt het extra makkelijk om haar te ‘vereren’. (Misschien moeten we dat woord even inruilen voor een ander, want het ligt op dit forum nogal gevoelig.)

[Giovedico delle Fate]

Ik vind het een beetje apart dat je verwerpt wat Maria uitgerekend Maria maakt en haar vervolgens vereert. Van mij mag je hoor, maar een tikje mesjogge blijft het wel.

Ik verwerp nou juist precies NIET wat Maria tot Maria maakt! En ik 'vereer' haar niet in die zin. Ik omarm het concept van een Maria. En dat is mogelijkerwijs veel ouder dan de Abrahamische godsdiensten.

[Giovedico delle Fate]

Mij bekruipt het gevoel dat (ook) op dit forum mensen al snel reageren op één enkele post, zonder te lezen wat eraan vooraf is gegaan. Ik snap best dat het tijd kost om het hele topic terug te lezen, maar er ontstaat veel verwarring en frustratie wanneer je het niet doet.

[dikkemick]

Misschien is vereren wel heel menselijk. Is hier verder niemand die een andere persoon heel hoog op heeft staan (tegen vereren aan)?

Ach, natuurlijk wel. Ze hebben er vast allemaal wel een of meer. Of het nou Newton, Ghandi, Steve Jobs, Stephen Hawking of hun yoga-leraar is.

Maar ik denk dat het voor veel vrijdenkers heel lastig is om toe te geven dat ze niet geheel vrij van een zekere mate van 'verering' zijn. Zo goed als het eigenlijk ook niet mogelijk is om écht helemaal 'vrij' te denken (zoals Peter van Velzen al ergens schreef).

Maar ik snap de consternatie best hoor. Stel je voor: een vrijdenker die schrijft dat hij Maria in zekere zin "vereerd". En dan is het heel lastig om alles wat ik daarover opschrijf samen te vatten tot een gemiddelde, nl. dat ik Maria een sympathieke figuur vind. Veel sympathieker dan Jezus in elk geval, want ik hou niet zo van dat belerende... En hoe kun je nou precies uitleggen waarom je een mythische figuur precies sympathiek vindt?

Ik vind het een beetje apart dat je verwerpt wat Maria uitgerekend Maria maakt en haar vervolgens vereert. Van mij mag je hoor, maar een tikje mesjogge blijft het wel.

Als ik de vorige uitleg begrepen heb, is het een puur emotionele 'verering' geworden. En om emoties mesjogge te noemen...

[Ken Yehuwdiy]

Ik vind het een beetje apart dat je verwerpt wat Maria uitgerekend Maria maakt en haar vervolgens vereert. Van mij mag je hoor, maar een tikje mesjogge blijft het wel.

Ik verwerp nou juist precies NIET wat Maria tot Maria maakt! En ik 'vereer' haar niet in die zin. Ik omarm het concept van een Maria. En dat is mogelijkerwijs veel ouder dan de Abrahamische godsdiensten.

De oudheid van een concept zegt niks over de kwaliteit, want iets dat oud is is nabij de verdwijning. En waarom noem je haar dan Maria i.p.v. Diana?

[Ken Yehuwdiy]

Ach, natuurlijk wel. Ze hebben er vast allemaal wel een of meer. Of het nou Newton, Ghandi, Steve Jobs, Stephen Hawking of hun yoga-leraar is.

Maar ik denk dat het voor veel vrijdenkers heel lastig is om toe te geven dat ze niet geheel vrij van een zekere mate van 'verering' zijn. Zo goed als het eigenlijk ook niet mogelijk is om écht helemaal 'vrij' te denken (zoals Peter van Velzen al ergens schreef).

Maar ik snap de consternatie best hoor. Stel je voor: een vrijdenker die schrijft dat hij Maria in zekere zin "vereerd". En dan is het heel lastig om alles wat ik daarover opschrijf samen te vatten tot een gemiddelde, nl. dat ik Maria een sympathieke figuur vind. Veel sympathieker dan Jezus in elk geval, want ik hou niet zo van dat belerende... En hoe kun je nou precies uitleggen waarom je een mythische figuur precies sympathiek vindt?

Ik vind het een beetje apart dat je verwerpt wat Maria uitgerekend Maria maakt en haar vervolgens vereert. Van mij mag je hoor, maar een tikje mesjogge blijft het wel.

Als ik de vorige uitleg begrepen heb, is het een puur emotionele 'verering' geworden. En om emoties mesjogge te noemen...

Niet emoties heb ik een tikje mesjogge genoemd, maar specifiek het vereren van Maria.

[Giovedico delle Fate]

Misschien is vereren wel heel menselijk. Is hier verder niemand die een andere persoon heel hoog op heeft staan (tegen vereren aan)?

Ach, natuurlijk wel. Ze hebben er vast allemaal wel een of meer. Of het nou Newton, Ghandi, Steve Jobs, Stephen Hawking of hun yoga-leraar is.

Maar ik denk dat het voor veel vrijdenkers heel lastig is om toe te geven dat ze niet geheel vrij van een zekere mate van 'verering' zijn. Zo goed als het eigenlijk ook niet mogelijk is om écht helemaal 'vrij' te denken (zoals Peter van Velzen al ergens schreef).

Maar ik snap de consternatie best hoor. Stel je voor: een vrijdenker die schrijft dat hij Maria in zekere zin "vereerd". En dan is het heel lastig om alles wat ik daarover opschrijf samen te vatten tot een gemiddelde, nl. dat ik Maria een sympathieke figuur vind. Veel sympathieker dan Jezus in elk geval, want ik hou niet zo van dat belerende... En hoe kun je nou precies uitleggen waarom je een mythische figuur precies sympathiek vindt?

Ik vind het een beetje apart dat je verwerpt wat Maria uitgerekend Maria maakt en haar vervolgens vereert. Van mij mag je hoor, maar een tikje mesjogge blijft het wel.

Ik hou meer van het socratische gesprek.
Jij kwalificeert alleen maar wat ik schrijf, en dan nog alleen naar jouw eigen beperkte normen.
Dat leidt doorgaans niet tot een zinvolle discussie. Wat is je vraag?