Bericht
door sofia » 08 mar 2018 01:05
Toen ik 17 was is me iets overkomen waarvan ik denk dat het net zoiets was als een BDE, en dat ik bij gebrek aan beter ‘groen licht’ heb genoemd: een ervaring die eigenlijk met geen woorden te beschrijven is. Ik heb het later wel geprobeerd, in de autobiografie die ik na mijn 60ste geschreven heb voor mijn kinderen. Dit is het betreffende fragment, zonder opsmuk.
Ik was net klaar met mijn huiswerk, en lag lekker op mijn bed te niksen en naar het plafond te staren, toen ik opeens een soort knettered geruis hoorde, dat gepaard ging met een blauwgroen licht dat alles doorzichtig maakte - zoals Röntgenstralen doen. De muren en het plafond waren er nog wel, maar ik kon er dwars doorheen kijken alsof ze van glas waren.
En het licht zelf was 'levend'. Het straalde een immense liefde uit, die op geen enkele manier vergelijkbaar was met aardse liefde, en mijn eerste gedachte was dan ook: Is dit nu God?
Maar mijn gevoel zei meteen van niet. Het was iets anders, maar wel iets dat me een intens geluksgevoel gaf - dat drie dagen lang zou blijven aanhouden, maar dat wist ik toen nog niet.
Enfin, het licht bleef een paar minuten doorschijnen, en doofde toen langzaam uit, waarna alles weer normaal werd. Behalve ik, want ik liep naast mijn schoenen van geluk.
En dat was aan me te zien ook, want toen ik even later mijn kamer uitkwam keek Charly (mijn stiefmoeder) me verbaasd aan en vroeg: "Wat heb jij'?"
IK zei "Niets." en maakte dat ik wegkwam. Want wat zou ik moeten zeggen, ze zou alleen maar denken dat het me in de bol was geslagen of zoiets.
Maar ik weet nu wel dat het verschijnsel ook in de oudheid al voorkwam, en toen 'extase'' werd genoemd. Ik ga dadelijk even kijken of of er op internet iets over te vinden is, je weet maar nooit....
PS. En volgens mij heeft het niets, maar dan ook niets te maken met welke godsdienst dan ook.