Duke schreef:
Onzin. Ik reageer op wat jij hier geschreven hebt.
Hetgeen bewijst dat reageren niet gelijk is aan antwoorden. Het gaat niet om mij maar om Mattheüs.
Ik neem de bijbel heel serieus. Dat is consistent.
Een bron serieus nemen die niet consistent is, is niet consistent.
Jij gebruikt hier letterlijk en serieus door elkaar.
Nee, je moet het alleen goed lezen.
Het zit zo: De verhalen uit Genesis zijn geschreven als leerverhalen, de een met iets meer "historische" raakvlakken dan de ander. Hoe dan ook: het zijn (al dan niet "historische ") leerverhalen.Dus geschreven met een bepaalde bedoeling.
Niet om een letterlijke weergave van bijv. een ramp als de zondvloed.
In het Zondvloedverhaal wordt gebruik gemaakt van een bestaande overlevering over een vloedramp - ook bekend uit een Babylonische versie ervan, waarin ene Utnapisjtim de zondvloedheld is. De Bijbelse auteur gebruikt dit verhaal om een theologische verklaring voor de ramp te geven, door de zondvloed in verband te brengen met het oordeel Gods over het kwaad in de wereld. De vloedheld is Noach, die als enige rechtvaardige in die boze wereld, met de zijnen gered wordt, een man die in de traditie bekend stond als een standvastige rechtvaardige Vergelijk Ezechiël 14:14, waar Noach samen met Job en Daniël vermeld wordt.
Ze zijn vast bedoelt als leerverhalen, maar Genesis 1 bv is volkomen in lijn met wat andere bronnen ook melden wat toen de gedachte was.
En ik ben heel benieuwd hoe jij verklaart dat Jezus (of beter gezegd de schrijvers van het NT) deze verhalen letterlijk nam. Tenslotte wordt er vaak beweerd dat het NT met geïnspireerde kennis geschreven is. Deze inspiratiebron had hun voor deze fout moeten behoeden.
Zelfs als schepping bewezen wordt, is Magrathea net zo waarschijnlijk als God.