YHWH van Woestijngod naar universele God

[Octo]

In een ander topic heb ik al eens aangegeven dat ik bij het lezen van de bijbelboeken tot de conclusie kom dat deze verhalen in essentie niet bedoeld zijn om als letterlijke feiten geloofd te worden.

Maar als ik aanneem dat de verhalen echt zijn gebeurd, dan begrijp ik niet wat dat voor relevantie heeft voor mij, een westerling levend in de 21e eeuw.

Wat ik namelijk zie is het volgende:

God heeft in het begin contact met alle mensen. Niet zo moeilijk, er zijn er maar twee. Dan worden ze het paradijs uitgebonjourd en gaan ze zich reproduceren. Ook met de kinderen (in ieder geval Kain en Abel) spreekt God rechtstreeks.

In de tijd van Noach is het niet geheel duidelijk in hoeverre de bevolking op de hoogte is van het bestaan en de wensen van God. In feite niet geheel relevant, aangezien ze in de vloed vernietigd gaan worden.

Dan komt het tijdperk van Abraham. Er zijn dan meerdere volkeren. In hoeverre men in Egypte op de hoogte is van het bestaan van YHWH, wordt ook niet helemaal duidelijk.

Maar dan Mozes. God openbaart zich aan hem, en het lijkt er op dat Mozes daarvoor niet op de hoogte was van het bestaan van YHWH. Vervolgens kunnen we lezen hoe YHWH de Israëlieten begeleidt in hun uittocht. In de tijd van Mozes zijn er sowieso verschillende andere volkeren die er andere goden op nahouden en dus niet op de hoogte zijn van YHWH zijn bestaan en wensen. YHWH geeft ook regels aan de Israëlieten. Maar alleen aan hen, zijn volk. De rest van de wereld heeft hier geen flauw benul van.

Ook later in het Nieuwe Testament geeft Jezus les aan slechts een klein deel van de wereldbevolking. Volkeren buiten het Midden-Oosten hebben geen idee van wat zich daar allemaal afspeelde en wie of wat Jezus was.

In de verhalen komt duidelijk naar voren dat het volk van Israël het voorkeursvolk van YHWH is. Aan hen heeft hij zich geopenbaard, aan hen heeft hij zijn wil kenbaar gemaakt.

Mijn vraag is nu, hoe kan je uit de Bijbel concluderen dat er ook maar iets van de regels en wetten die er in staan van toepassing zijn op iemand die niet tot het volk van Israël behoort?

[Vilaine]

Dat hebben rabbi's al voor je gedaan door de noachitische wetten voor niet-joden op te stellen.

Voor niet-joden kunnen de 10 geboden en overige wetten van Mozes dus wel in de prullenbak.

Maar wie is verantwoordelijk voor de verspreiding van het rabbinale woord onder de onwetende volkeren?

[Octo]

zijn een rabbinale constructie

Daar krijg ik alweer de kriebels van.

die willen leven zoals God het bedoeld zou hebben

Dat blijft ook altijd bizar. Mensen die andere mensen vertellen wat God wilt en bedoelt.
Maar hoe kan je dat geloven en je daar aan houden? Als je er van uit gaat dat de Bijbel het woord van God is, en alleen de Bijbel is dat, dan zijn alle andere constructies toch sowieso niet van toepassing?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dat hebben rabbi's al voor je gedaan door de noachitische wetten voor niet-joden op te stellen.

Voor niet-joden kunnen de 10 geboden en overige wetten van Mozes dus wel in de prullenbak.

Maar wie is verantwoordelijk voor de verspreiding van het rabbinale woord onder de onwetende volkeren?

Als ik de link lees is dat op vrijwillige basis.

Men stelt het dus niet verplicht lijkt me.

[Vilaine]

Je mag natuurlijk ook de wetten van Mohammed (vzmh) volgen.

[Octo]

Ik heb wel begrepen dat Paulus als eerste met het idee kwam dat YHWH ook een God voor buiten de regio zou zijn. Maar als je bij Genesis begint te lezen ben je volgens mij al lang voor je bij Paulus zijn schrijfsels bent gekomen tot de conclusie gekomen dat het voor iemand buiten het volk van Israël bij voorbaat kansloos is bij YHWH.

En Paulus, zijn autoriteit is slechts het visioen dat hij van Jezus had. Nu hebben mensen nog steeds visioenen van God, of Jezus of andere Bijbelse figuren. Als deze mensen brieven gaan schrijven n.a.v. deze visioenen zullen ze, op wat uitzonderingen na, niet serieus worden genomen.

Dat er nu nog steeds zoveel mensen zijn die allemaal regels volgen die overduidelijk niet voor hen bestemd zijn, is voor mij werkelijk een groot raadsel...