Zou hij daar dan mee willen zeggen, dat het zou kunnen zijn dat het jouw wens is, dat Gods Geest in jou, gewone mens is of is dat wat te simpel gesteld?MaartenV schreef: Een begeleider vertelde mij dat je dat psychologisch kan bekijken. Er wordt met zo'n waan of religieuze denkbeelden aan diepere onderliggende psychologische behoeften tegemoetgekomen. Welke dat zijn, is dan voer voor therapeutische gesprekken.
Of kun je ook dieper graven en denken dat je eigenlijk niet gewoon wil zijn?
Ik mijn jeugd had ik ook de behoefte om speciaal te zijn of te worden, in de zin van wereldverbeteraar of op een ander vlak iets betekenen voor de mensen.
In het groot vroeger, maar met het ouder en wijzer worden werd die cirkel steeds kleiner en bleef vnl. mijn eigen directe omgeving over en zelfs die van mijn naaste naasten.
Met het ouder worden kreeg de betekenis van het begrip "speciaal" een heel andere lading, zo ook mijn wensen.
Het mag nu ook anoniem.