Minimumvereiste om je christen te noemen?

[Henry II]

Enneh, ik lees niks over de bijbel als het ware woord van god zien.
Of je het nu letterlijk of allegorisch beschouwt kun je het toch wel als het ware woord zien toch?
En als je het niet als het ware woord van god ziet maar als ehh.. geïnspireerde schrijvers... maakt dat uit?
als je wel die 12 punten gelooft?Verder zie ik ook niks over evolutie, of ouderdom van de aarde. Als dat geen vereist geloof is waarom is het dan zo'n punt?

Goede punten Petra. De Bijbel als geheel is van later datum dan het Credo van Nicaea. Er was in die tijd nog hevige strijd welke boeken op de lijst mochten staan en welke niet. De status die de Bijbel onder protestantse gelovigen heeft, is ook anders dan wat de Roomse Kerk leert. Voor de R-K gelovigen en priesters zijn er echt wel meer boeken die geïnspireerd zijn dan alleen die in de Bijbel. Het geloof in evolutie of schepping staat er (gelukkig) ook buiten. Evolutie is een wetenschappelijke waarneming en zegt niets over de schepping. Het geloof in creationisme en Intelligent Design is een denkbeeld dat uit de 19e eeuw stamt en volledig onwetenschappelijk is. Wat men toen geloofde toen het Credo werd opgesteld, dat weet niemand zeker, waar er was toen nog geen wetenschap en waarschijnlijk dachten ze dat het verhaal van Genesis letterlijk zo bedoeld was. Er was immers niets en niemand om dit tegen te spreken.
En zoals andere FT lezers al opmerkten, er zijn legio groepen (Mormomen etc.) die beweren Christen te zijn, maar die boeken hebben die volledig buiten de Bijbel vallen (Boek van Mormon) en pas inde 19e eeuw zijn geschreven.

[Petra]

Goede punten Petra. De Bijbel als geheel is van later datum dan het Credo van Nicaea. Er was in die tijd nog hevige strijd welke boeken op de lijst mochten staan en welke niet. .

Ik vind het eerlijk gezegd een lastige ondoorgrondelijke brei.
Met dat Intelligent Design had ik wel wat.
Totdat ik leerde dat het een nieuwe vorm van creationisme is. Bedacht door de creationisten om god weer door je strot te duwen.

Nu vind ik het vooral jammer dat mijn voorliefde voor ID weer verpest is door de creationisten.

[Dat beloof ik]

Is er een minimumvereiste om jezelf christen te noemen??

Nee.
Iedereen die dat wil kan zich Christen noemen.
Het is fascinerend om te zien dat bij bijna elk punt dat door Christenen essentieel hierin wordt genoemd, er ook wel een Christen te vinden is die daar anders over denkt.

"Ik ben Christen" is dus eigenlijk een nietszeggende term.

[Henry II]

Als je genoeg boeken hebt gelezen, waarin iedereen duidelijkheid kan krijgen over het ontstaan van zowel het Christendom als de Bijbel, dan vraag ik me af waarom iemand zich anno 2017 nog christen zou willen noemen. Een ieder die nog wenst te geloven dat dit alles op historische feiten zou berusten, moet zich nog maar eens achter de oren krabben.

[Petra]

Als je genoeg boeken hebt gelezen, waarin iedereen duidelijkheid kan krijgen over het ontstaan van zowel het Christendom als de Bijbel, dan vraag ik me af waarom iemand zich anno 2017 nog christen zou willen noemen. Een ieder die nog wenst te geloven dat dit alles op historische feiten zou berusten, moet zich nog maar eens achter de oren krabben.

Ik denk dat het tegenwoordig vooral om de behoefte tot gemeenschapszin gaat.
En een beetje sturing misschien.
Wat houvast in het gekke zootje wat wij wereld noemen.

[Henry II]

Als je genoeg boeken hebt gelezen, waarin iedereen duidelijkheid kan krijgen over het ontstaan van zowel het Christendom als de Bijbel, dan vraag ik me af waarom iemand zich anno 2017 nog christen zou willen noemen. Een ieder die nog wenst te geloven dat dit alles op historische feiten zou berusten, moet zich nog maar eens achter de oren krabben.

Ik denk dat het tegenwoordig vooral om de behoefte tot gemeenschapszin gaat.
En een beetje sturing misschien.
Wat houvast in het gekke zootje wat wij wereld noemen.

Misschien is de wereld juist zo gek (geworden) door het krampachtige vasthouden aan dit soort achterhaalde ideeën?

[Petra]

Als je genoeg boeken hebt gelezen, waarin iedereen duidelijkheid kan krijgen over het ontstaan van zowel het Christendom als de Bijbel, dan vraag ik me af waarom iemand zich anno 2017 nog christen zou willen noemen. Een ieder die nog wenst te geloven dat dit alles op historische feiten zou berusten, moet zich nog maar eens achter de oren krabben.

Ik denk dat het tegenwoordig vooral om de behoefte tot gemeenschapszin gaat.
En een beetje sturing misschien.
Wat houvast in het gekke zootje wat wij wereld noemen.

Misschien is de wereld juist zo gek (geworden) door het krampachtige vasthouden aan dit soort achterhaalde ideeën?

Ik wou dat ik het wist.
Ik ben maar op de grond gaan zitten in die gekke jungle waar ik geen touw aan vast kan knopen.

Aan misschiennen geen gebrek.
Een antwoord zou best prettig zijn.

[Henry II]

@Petra,

Ik kan wel een antwoord bieden, maar de vraag is of je open staat voor een antwoord. Je zult je moeten losmaken uit je huidige denkkaders en alles opnieuw gaan bezien. Kun je dat, dan ben je aardig op weg naar een antwoord. Lees mijn onderschrift.

[HJW]

@Petra,

Ik kan wel een antwoord bieden, maar de vraag is of je open staat voor een antwoord. Je zult je moeten losmaken uit je huidige denkkaders en alles opnieuw gaan bezien. Kun je dat, dan ben je aardig op weg naar een antwoord. Lees mijn onderschrift.

Als jij een antwoord hebt over het begin van het leven en het waarom van het universum, dan ben ik zeer geïnteresseerd.
Wat ik hier lees is met name: we weten het niet, het is hooguit onwaarschijnlijk.
Geen antwoorden tot nu toe dus.
Maar misschien heb jij het.

[HJW]

Ik vind het eerlijk gezegd een lastige ondoorgrondelijke brei.
Met dat Intelligent Design had ik wel wat.
Totdat ik leerde dat het een nieuwe vorm van creationisme is. Bedacht door de creationisten om god weer door je strot te duwen.

Nu vind ik het vooral jammer dat mijn voorliefde voor ID weer verpest is door de creationisten.

Misschien tijd om niet zozeer te stoppen met zoeken alswel op een andere plek zoeken. Of op een andere manier.

[Henry II]

@Petra, Ik kan wel een antwoord bieden, maar de vraag is of je open staat voor een antwoord. Je zult je moeten losmaken uit je huidige denkkaders en alles opnieuw gaan bezien. Kun je dat, dan ben je aardig op weg naar een antwoord. Lees mijn onderschrift.

Als jij een antwoord hebt over het begin van het leven en het waarom van het universum, dan ben ik zeer geïnteresseerd.
Wat ik hier lees is met name: we weten het niet, het is hooguit onwaarschijnlijk.
Geen antwoorden tot nu toe dus.
Maar misschien heb jij het.

Als je geen bevredigend antwoord kunt vinden, gebaseerd op je opvattingen binnen jouw culturele en maatschappelijke context, op de vraag wat het doel van het leven is, dan zul je misschien je houding moeten veranderen. Als je uitgaat van wat je wél weet, namelijk dat het universum er is, dat er mensen rondlopen, dat die mensen met elkaar in contact staan, dat je maar beperkt invloed hebt over hoelang je zult leven, dan kun je het van een andere kant leren bekijken.
Als je op zoek gaat naar jezelf, geef je in feite toe dat je jezelf kwijt bent, maar je bent het zelf die jou vertelt dat je jezelf kwijt bent. Snap je me nog. Als je denkt een reden voor je bestaan te móéten zoeken en vinden, dan bepaal je daarmee dat die reden buiten jezelf te vinden zou moeten zijn. Het kan zeer interessant zijn om te zoeken naar de zin van het leven, en daar kun je prachtige theologieën voor verzinnen.
De vraag zou misschien moeten zijn of je dat wel zou moeten willen weten. Wie heeft jou wijs gemaakt dat je een antwoord moet vinden. Is het zoeken naar de zin van het leven niet gewoon iets dat mensen doen, of ze het nu willen of niet? Leidt dit in veel gevallen niet voornamelijk af van te kijken wat het leven nu feitelijk inhoudt? Hoe vaak hoor je niet dat mensen het doel in hun leven zijn kwijtgeraakt? Is er dan niet gewoon discrepantie tussen wat ze denken dat hun doel zou moeten zijn en wat er in werkelijkheid met hen gebeurt? Laten ze zich dan niet gewoon leiden door verwachtingspatronen vanuit hun cultuur, zonder zich bewust te zijn van waar ze zijn en wie ze zijn?

Ik geef hier geen antwoorden natuurlijk, maar geef wel aan dat je misschien helemaal de verkeerde kant op kijkt. Als wij onlosmakelijk onderdeel zijn van het universum, dan zit het antwoord in onszelf en niet buiten onszelf.

[HJW]

Ik geef hier geen antwoorden natuurlijk.

Dat is toch wel teleurstellend.
Je zei immers:

Ik kan wel een antwoord bieden

Als je geen bevredigend antwoord kunt vinden, gebaseerd op je opvattingen binnen jouw culturele en maatschappelijke context, op de vraag wat het doel van het leven is, dan zul je misschien je houding moeten veranderen.

Dat klopt, dat heb ik dus ook gedaan.
Ik kom alleen tot de conclusie dat "er is geen waarom en er is geen zin" ook geen bevredigende antwoorden zijn, dus wederom houding veranderd......

Als je op zoek gaat naar jezelf, geef je in feite toe dat je jezelf kwijt bent, maar je bent het zelf die jou vertelt dat je jezelf kwijt bent. Snap je me nog.

Ik volg je volledig.
Het is geen kwestie van mijzelf kwijt zijn, ik wil gewoon weten hoe het in elkaar steekt.

Als je denkt een reden voor je bestaan te móéten zoeken en vinden, dan bepaal je daarmee dat die reden buiten jezelf te vinden zou moeten zijn.

Het is voor mij geen kwestie van moeten. Meer gewoon nieuwsgierigheid, onderzoekende geest.
Daarmee bepaal je niet gelijk dat die reden buiten jezelf te vinden zou moeten zijn.
Die conclusie kun je daar niet aan verbinden.

De vraag zou misschien moeten zijn of je dat wel zou moeten willen weten. Wie heeft jou wijs gemaakt dat je een antwoord moet vinden.

Ja, ik wil het weten. Vind ik prettig. Als ik een auto bestuur, wil ik ook weten hoe het zo'n beetje werkt (althans, de besturing).
Waarom zou iemand dat mij wijs gemaakt hebben ? Kan die vraag niet bij mijzelf opgekomen zijn ?
Ik zeg toch ook niet: wie heeft jou wijsgemaakt dat er geen God is ?

Leidt dit in veel gevallen niet voornamelijk af van te kijken wat het leven nu feitelijk inhoudt?

Nee, als het leven zin heeft, dan is dat onderdeel van wat het leven feitelijk inhoudt.

Hoe vaak hoor je niet dat mensen het doel in hun leven zijn kwijtgeraakt? Is er dan niet gewoon discrepantie tussen wat ze denken dat hun doel zou moeten zijn en wat er in werkelijkheid met hen gebeurt?

Ten eerste is dat niet religie gerelateerd en ten tweede kunnen mensen zichzelf doelen stellen die niet bij hen passen.

maar geef wel aan dat je misschien helemaal de verkeerde kant op kijkt. Als wij onlosmakelijk onderdeel zijn van het universum, dan zit het antwoord in onszelf en niet buiten onszelf.

Als het universum een schepping is, dan zijn wij wellicht onlosmakelijk onderdeel van de kracht achter het universum.
Dan zit het antwoord nog steeds in onszelf.
Je denkt vanuit afgescheidenheid, maar daarmee heb je een uitgangspunt wat misschien niet correct is.
Je trekt vervolgens conclusies uit je uitgangspunt.
Ook hier geldt dan dat je je houding zou kunnen veranderen.

[Petra]

man o man of vrouw o vrouw

Ik wil me met alle liefde losmaken uit welk denkkader dan ook.
Volgens mij ben ik al zo los dat er geen kader meer te vinden is.

Sterven en ontdekken dat dood niet bestaat; ook goed.
Licht ontsteken, de duisternis vervloeken; het maakt me niet uit.

Ik kom er niet in en in kom er niet uit.
Gister sprak ik iemand die katholiek geworden was.
Hij zei, ik geloof het voor 99.9 % niet, maar voor 0,1 % wel.
Dat was voor mij voldoende om het maar te doen omdat ik bekaf ben van al dat gezoek.
Die begreep ik dan weer wel.

@Henry; Ik lees het en ik denk, jahaa, snijdt hout.
@HJW; Ik lees het en ik denk, jahaa, snijdt hout.

Dat hout maar gewoon in de lucht gooien dan maar.

[HJW]

Dat hout maar gewoon in de lucht gooien dan maar.

Het zou ook tijd kunnen zijn om het anders te gaan proberen.
Ik herken het tegen grenzen aan lopen en in rondjes wel eens rond blijven gaan.
Dan kun je door blijven gaan in de cirkel of de cirkel eens doorbreken.

[dikkemick]

Gister sprak ik iemand die katholiek geworden was.
Hij zei, ik geloof het voor 99.9 % niet, maar voor 0,1 % wel.
Dat was voor mij voldoende om het maar te doen omdat ik bekaf ben van al dat gezoek.
Die begreep ik dan weer wel.

Ik denk dat je hier wel wat aansnijdt. Ik ken ook veel gelovigen die helemaal geen behoefte hebben aan discussie/gesprekken over dat geloof. Ze voelen zich er gewoon prettig bij en eigenlijk interesseert het ze niet of die god nou wel of niet echt bestaat.
Maar goed, die zul je hier dan ook niet tegenkomen. Want dat iets goed voelt, is prima. Hier worden beweringen gedaan dat iets wel of niet waar is. Dus ook deze mensen zullen zich ongetwijfeld christen noemen. Zij die voor 0,1% geloven.