Zowel jij als axxyanus hebben in principe wel gelijk. Op Wikipedia wordt het goed uitgelegd:dikkemick schreef:En theologie is deze objectieve studie? Theologen lezen de bijbel als normaal boek en geloven doorgaans helemaal niet in deze JHWH? Ik vrees dat je wat studies door elkaar gooit.
"In tegenstelling tot de godsdienstwetenschap houdt theologie er rekening mee dat in teksten die ze bestudeert mensen ervan blijk geven zich door God aangesproken te voelen. Daarnaast onderscheidt theologie zich doordat zij God en de Bijbel vanuit een gelovig perspectief onderzoekt. Op een moderne theologische faculteit kunnen gelovigen naast niet-gelovigen studeren en doceren."
Vanuit een gelovig perspectief onderzoeken is uiteraard niet wetenschappelijk, maar het is nu eenmaal een feit dat vrijwel iedereen die een titel theoloog draagt ooit eraan begonnen is vanuit een gelovige motivatie, en de meeste theologen er een vage geloofsmotivatie op nahouden. Het resulteert wetenschappelijk bezien in een onoplosbare problematiek, maar gezien vanuit de behoeften van de gelover resulteert het in het aanreiken van nieuwe manieren om geloof voort te zetten.
Zelfs de meest gerenommeerde theologen laten soms zien dat hun diepste motivatie volkomen onwetenschappelijk is. Van de theoloog Edward Schillebeeckx is de uitspraak dat de theologie tot taak heeft bij te dragen aan Gods werk van bevrijding. Maar wanneer je dan gaat lezen wat dit soort theologen schrijven dan zie je dat ze bezig zijn met één lange en diepgaande ontmythologisering van kerk, christendom, Jezus en God, iets wat ik de euthanasie van geloof noem. Zo schrijft Schillebeeckx dat Jezus een 'nobel mens' was, maar zijn missie liep uit op een 'catastrofale mislukking'. Maar zijn volgelingen werden op een nieuwe manier uitgedaagd via herinneringen aan de manier waarop hij geleefd had en via wat hij gezegd had. Ze bleven geloven dat God altijd het laatste woord heeft, ondanks het 'historische fiasco' van Jezus en dit was wat de eerste christenen probeerden uit te drukken met hun geloofsaffirmatie van de opstanding van Jezus – een affirmatie die terecht aan kritiek bloot staat, aangezien het uitliep op wat hij noemt 'nogal grof en naïef realisme', het ongelukkige geloof dat het in het paasverhaal om echte feiten zou gaan.
Dit is een typisch voorbeeld van moderne theologie: alles wat ooit verwees naar een echt bestaande en optredende God (wonderen) geheel aan de kant leggen, omdat het in onze moderne wereld naief is geworden, maar toch blijven volhouden dat er een God is die bezig is met 'bevrijdingswerk' en het laatste woord heeft. Dit gaat overigens terug op de beroemdste theoloog van de 20ste eeuw Rudolf Bultmann, die de zienswijze had dat alles in de bijbel ontmythologiseerd moet worden, maar de boodschap "dat God beslissend heeft opgetreden in Christus" behouden dient te blijven. Zijn 19e eeuwse voorgangers zouden het eerste al zeer goed begrepen hebben, maar hadden het kind (de kerygma, de prediking) met het badwater weggegooid, iets wat iedere atheïst begrijpt als helder denken, maar iemand die wat moois ziet in religie dus niet.
Hebr 6: