Christelijke zelfhaat

Christendom en Judaïsme, contradicties in de bijbel, de ethiek van de bijbel etc..

Moderator: Moderators

Plaats reactie
Gebruikersavatar
Socratoteles
Diehard
Berichten: 1120
Lid geworden op: 27 feb 2007 20:31

Christelijke zelfhaat

Bericht door Socratoteles » 22 jan 2017 01:10

Zoals slinkse straatverkopers, prijzen christenen altijd de voordelen van hun geloof aan zonder veel woorden vuil te maken aan de kosten. Een liefdevolle relatie met het Goddelijke, een Bron van kracht en inspiratie, toestemming om schuldgevoel los te laten.. en dan volgt de rekening.

Belangrijk voor elke religie die Verlossing preekt, is iets waarvan je verlost moet worden. Voor de christen is dit in essentie verlossing van jezelf. Jij, een verdorven mens, die zó inherent slecht is dat je zonder de inspanningen van Jezus verdient te belanden op de vuilnisbelt van een straffende God. Zelfs veel gemoedelijke en vrijzinnge gelovigen houden krampachtig vast aan de fundamentele gebrokenheid van de mens. Alles mag in de verkoop, maar niet dat!

Dit topic is bedoeld als een verzamelplek voor christelijke teksten die de mens door het slijk trekken. Teksten die de mens inwrijven dat hij niets verdient en niets goeds op eigen kracht kan klaarspelen. De vele variaties op het refrein dat God geprezen moet worden voor wat de mens goed doet, terwijl hijzelf schuld heeft aan al zijn mislukkingen. Enfin, u kent het wel.

Ik trap af met een populaire bijbeltekst die de lezer verteld dat hij zonder Jezus niets waard is:
Johannus 15 schreef:4 Blijft in Mij, en Ik in u. Gelijkerwijs de rank geen vrucht kan dragen van zichzelve, zo zij niet in den wijnstok blijft; alzo ook gij niet, zo gij in Mij niet blijft.
5 Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken; die in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht; want zonder Mij kunt gij niets doen.
6 Zo iemand in Mij niet blijft, die is buiten geworpen, gelijkerwijs de rank, en is verdord; en men vergadert dezelve, en men werpt ze in het vuur, en zij worden verbrand.

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 14681
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Peter van Velzen » 22 jan 2017 04:34

Blijkbaar wist Johannes niets van wilde druiven. Wie zonder Jezus niets waard is, is ook met Jezus niets waard. Maar gelukkig zijn we allemaal wat waard, althans in mijn ogen.
Ik wens u alle goeds

Gebruikersavatar
Octo
Forum fan
Berichten: 307
Lid geworden op: 20 jun 2015 12:36

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Octo » 22 jan 2017 11:41

Vind jij jezelf een goed mens? Ja?

Heb jij wel eens iets gestolen?
Heb jij wel eens een leugentje verteld?
Heb jij wel eens de naam van God ijdel gebruikt?
Heb jij wel eens met lust naar een (andere) vrouw gekeken?

Hoe noem je iemand die zo doet?

Dus eigenlijk ben jij een leugenachtige dief, een blasfemer, en perverseling.

Een tactiek die Ray Comfort graag mag gebruiken als hij weer aan het preken is.
I don't know. That is my gospel. I preach the gospel of I don't know. (Bill Maher)

Gebruikersavatar
Socratoteles
Diehard
Berichten: 1120
Lid geworden op: 27 feb 2007 20:31

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Socratoteles » 22 jan 2017 12:40

De ontkenning van menselijke goedheid staat bij veel christenen centraal. Let wel, niet de ontkenning van menselijke perfectie, de ontkenning van menselijke goedheid. Gebroken en incompleet zonder Jezus, is alles wat de mens uit zichzelf doet 'zondig' en reden voor verdoemenis.

We gaan door met de brief van Paulus aan de Romeinen:
Romeinen 3 schreef:4 Ieder mens is onbetrouwbaar, maar God is betrouwbaar
Romeinen 3 schreef:10 Er is geen mens rechtvaardig, zelfs niet één,
11 er is geen mens verstandig, er is geen mens die God zoekt.
12 Allen hebben ze zich afgewend, heel de mensheid is verdorven. Er is geen mens die nog het goede doet, er is er zelfs niet één.
Romeinen 14 schreef:23 alles wat niet uit geloof voortkomt is zondig
---
Octo schreef:Een tactiek die Ray Comfort graag mag gebruiken als hij weer aan het preken is.
Als je er op let, dan zie je het inderdaad overal opduiken. Maar zoals je kunt opmerken in het laatste Romeinen-citaat, bewijst de menselijke verdorvenheid zich niet alleen in leugentjes, ijdelheid, en seksuele fantasieën. Zelfs als je álles goed zou doen, ben je zondig als het niet voortkomt uit geloof! [-X

Gebruikersavatar
Socratoteles
Diehard
Berichten: 1120
Lid geworden op: 27 feb 2007 20:31

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Socratoteles » 22 jan 2017 14:28

Ik zag onlangs dat een andere deelnemer op dit forum schreef:
De boodschap van de bijbel is kort gezegd:
1) je staat schuldig tegenover God en mensen, een boodschap die vaak aansluit bij wat je voelt.
2) er is redding van de schuld in Jezus Christus
3) als je dat gelooft word je gaandeweg een nieuw mens, bevrijd van schuld en angst.

Als je geloof wegvalt blijft alleen 1) over. Schuld(gevoel) zonder verlossing.
Dit is een goede beschrijving van wat er gebeurt wanneer je er flink op oefent om al het goede buiten jezelf te plaatsen. Het is een effectief recept voor zelfverachting en nihilisme.

Maar dit gaat ten diepste niet over schuldgevoel. Schuldgevoel is het besef dat je iets slechts hebt gedaan. Het is een normale motivatie om je excuses aan te bieden, het goed te maken, en dezelfde fouten niet opnieuw te begaan. Wat het christendom hier cultiveert is iets heel anders: het geloof dat je inherent slecht bent, het nooit goed kan doen, en het niet waard bent om geliefd te worden. Het sleutelwoord is 'unworthiness' (wie weet een betere vertaling dan 'onwaardigheid'?). Gods liefde wordt daarom gepresenteerd als onverdiend, een blijk van pure genade voor verdorven zondaars.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14284
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Rereformed » 22 jan 2017 14:38

Socratoteles schreef:Dit is een goede beschrijving van wat er gebeurt wanneer je er flink op oefent om al het goede buiten jezelf te plaatsen en aan God toe te schrijven. Het is een effectief recept voor zelfverachting.

Wat het christendom hier cultiveert is iets heel anders: het geloof dat je inherent slecht bent, het nooit goed kan doen, en het niet waard bent om geliefd te worden. Het sleutelwoord is 'unworthiness' (wie weet een betere vertaling dan 'onwaardigheid'?).
Precies. Het werkwoord 'cultiveren' is exact op zijn plaats hier. Er wordt in de gelovige christenwereld voortdurend op geoefend en als gelovige hoor je het keer op keer opnieuw, totdat deze gedachte een deel van jezelf is geworden.

Ooit schreef ik:
Er is een ‘evangelisatie’ theologie voor de buitenstaanders: ‘God heeft een geweldig mooi plan voor jouw leven, kom tot bekering, je zult vergeving voor alles krijgen, geen zonde is te groot, je zult opnieuw geboren worden, je zult je eindelijk gelukkig voelen’. Zodra mensen eenmaal stevig ‘erbij horen’ zwaait de theologie opeens om en verandert het in de ‘vrome’ theologie voor insiders: ‘Jij hebt God niet gekozen, maar God jou! Jij bent volkomen zondig en verrot van binnen. Sommigen zullen de hel ingaan al zeggen ze Here, Here. Laat je geloof zien door goede werken te doen. Vrees de Here, want zijn straf op zonde is verschrikkelijk.’ "
Naast deze nadruk op je eigen onwaardigheid en verdorvenheid behoort tot deze cultivatie ook nog de dreiging van een straffende God die boven je hoofd hangt, mocht je het in je hoofd halen tevreden te zijn met jezelf of je geloof op een laag pitje te zetten.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Socratoteles
Diehard
Berichten: 1120
Lid geworden op: 27 feb 2007 20:31

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Socratoteles » 22 jan 2017 15:49

Een bedaarde en vriendelijke vertegenwoordiger van het moderne katholicisme schreef de volgende variatie:
Ik mag kwetsbaar zijn, klein en zwak en juist daarin mijn kracht en hoop vinden.
De oplettende lezer herkent de woorden van Paulus:
2 Korintiërs schreef: 10 Omdat Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid: in beledigingen, nood, vervolging en ellende. In mijn zwakheid ben ik sterk.
Het 'kleine' en het 'zwakke' worden geprezen, niet omdat zij in zichzelf deugden zouden zijn, maar omdat de werkelijke deugden alleen aan God toekomen. Hoe meer een christen zichzelf miskent als bron van eigen kracht en hoop, hoe meer van deze dingen hij immers in zijn God kan vinden. Daarom dient de gelovige inderdaad keer op keer te herhalen dat hij niets goeds op eigen kracht kan doen. Hoe beter hij hierin slaagt, hoe vaster hij in zijn geloof verstrikt raakt.

Met echte kwetsbaarheid heeft dit niets te maken. Het is eerder een strategie om kwetsbaarheid uit de weg te gaan: wie niets goeds van zichzelf verwacht riskeert ook geen teleurstelling. Maar het verlangen om het waard te zijn om geliefd en geaccepteerd te worden is diep verankerd in de menselijke psyche. Neem die waardigheid weg, en je snijdt iemand af van van zichzelf, van oprecht contact met andere mensen, en van het vermogen om zich ergens thuis te voelen.

Gebruikersavatar
Socratoteles
Diehard
Berichten: 1120
Lid geworden op: 27 feb 2007 20:31

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Socratoteles » 22 jan 2017 16:02

Rereformed schreef:Ooit schreef ik:
Er is een ‘evangelisatie’ theologie voor de buitenstaanders: ‘God heeft een geweldig mooi plan voor jouw leven, kom tot bekering, je zult vergeving voor alles krijgen, geen zonde is te groot, je zult opnieuw geboren worden, je zult je eindelijk gelukkig voelen’.
Schaamte en een gebrek aan zelfacceptatie zijn natuurlijk niet voorbehouden aan een religie, het zijn emoties waar iedereen zo nu en dan mee worstelt. De 'evangelisatie' theologie, zoals je het noemt, kan heel effectief zijn om mensen toestemming te geven zichzelf te vergeven voor iets dat ze nooit hebben kunnen loslaten. Dat kan een heel intense emotionele en helende ervaring opleveren. Natuurlijk wordt er niet bij verteld dat zij dit helemaal zelf hebben gedaan, want ook dit wordt geëxternaliseerd zodat zelfvergeving zonder God geen optie is. Wie daar in trapt betaalt inderdaad een hoge prijs.

Gebruikersavatar
Socratoteles
Diehard
Berichten: 1120
Lid geworden op: 27 feb 2007 20:31

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Socratoteles » 22 jan 2017 16:29

In de kerkgemeenschap waarin ik opgroeide wordt de Heidelbergse Catechismus beschouwd als gezaghebbende samenvatting van het christelijk geloof. Voor wie het niet kent, het is een serie van 129 vragen en antwoorden, verdeeld over 52 zondagen. Vanaf de basisschool leerden wij iedere week één zo'n zondag uit ons hoofd. Onderstaande passen goed in het topic:
Zondag 2
Vraag 4: Wat eist God in zijn wet van ons?
Antwoord: Dat leert Christus ons in een samenvatting, Matteüs 22: 37-40:
Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en eerste gebod. Het tweede, daar aan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.

Vraag 5: Kunt u dit alles volbrengen?
Antwoord: Nee, want naar mijn aard ben ik erop uit om God en mijn naaste te haten.

Zondag 3
Vraag 6: Heeft God de mens dan zo slecht en verkeerd geschapen?
Antwoord: Nee, God heeft de mens goed en naar zijn beeld geschapen, dat wil zeggen: in ware gerechtigheid en heiligheid, opdat hij God, zijn Schepper, naar waarheid kennen, Hem van harte liefhebben en met Hem in de eeuwige heerlijkheid leven zou, om Hem te loven en te prijzen.

Vraag 7: Waaruit komt deze verdorven aard van de mens dan voort?
Antwoord: Uit de val en de ongehoorzaamheid van onze eerste voorouders, Adam en Eva, in het paradijs; want daar werd onze natuur zo verdorven, dat wij allen in zonden ontvangen en geboren worden.

Vraag 8: Maar zijn wij zo verdorven, dat wij helemaal onbekwaam zijn tot iets goeds en uit op elk kwaad?
Antwoord: Ja, behalve wanneer wij door de Geest van God opnieuw geboren worden.

Zondag 4
Vraag 9: Doet God de mens dan geen onrecht, dat Hij in zijn wet van hem eist, wat hij niet doen kan?
Antwoord: Nee, want God heeft de mens zo geschapen, dat hij dit kon doen. Maar de mens heeft zichzelf en al zijn nakomelingen, op ingeving van de duivel en door moedwillige ongehoorzaamheid, van deze gaven beroofd.

Vraag 10: Wil God zo'n ongehoorzaamheid en afval ongestraft laten?
Antwoord: Beslist niet, maar God vertoornt zich verschrikkelijk, zowel over de zonde die ons aangeboren is als over de zonde die wij doen.
Hij wil die dan ook door een rechtvaardig oordeel in tijd en eeuwigheid straffen, want Hij heeft gezegd: Vervloekt is een ieder die zich niet houdt aan alles wat geschreven is in het boek der wet, om dat te doen, Galaten 3 : 10.

Vraag 11: Maar God is toch ook barmhartig?
Antwoord: God is wel barmhartig, maar Hij is ook rechtvaardig. Daarom eist zijn gerechtigheid dat de zonde, die tegen de allerhoogste majesteit van God begaan is, ook met de zwaarste, dat is met de eeuwige straf aan lichaam en ziel gestraft wordt.
Het vereist waarschijnlijk weinig commentaar. Wat er voor mij uitspringt is dat deze theologie het de gelovige nagenoeg onmogelijk maakt om zich met zijn imperfecties te verzoenen. De hoop wordt vervolgens geheel gevestigd op het hiernamaals, en een 'nieuwe hemel en een nieuwe aarde', waar zijn imperfecties niet meer aanwezig zullen zijn.

Gebruikersavatar
Maria
Moderator
Berichten: 12254
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Maria » 22 jan 2017 16:45

Dank je Socratoteles, voor dit topic.
Sticky gemaakt.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."

Atheo
Geregelde verschijning
Berichten: 54
Lid geworden op: 22 jan 2017 21:09

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Atheo » 22 jan 2017 21:50

Ach ja, vonden christenen zichzelf in hun eigen denken en opvattingen ook maar onbekwaam en imperfect. Dat ze zich schuldig voelen over hun eigen opvattingen, omdat die misschien onredelijk en/of onwaar zouden kunnen zijn. Dat ze erkennen dat zij op een mogelijk onwaardige wijze argumenteren en in hun redeneringen hopeloos tekortschieten. Want wat kun je anders verwachten van onvolkomen wezens zoals mensen?

Jaja, ze willen nog wel eens erkennen dat hun geloof niet sterk genoeg is. Maar toch. Als ze nou eens zichzelf zouden haten, niet alleen omdat ze slecht, zwak en zondig zijn, maar ook om onvermijdelijke menselijke tekortkomingen waar het gaat om het kiezen en onderbouwen van geloofsopvattingen. Dat ze door tekortschietende denkkracht wellicht in ongefundeerde dogma's en belijdenissen geloven?

Wellicht worden ze dan wel bescheiden en zeggen ze voortaan heel nederig dat wat ze verkondigen misschien niet de enige ultieme waarheid is?

Gebruikersavatar
Octo
Forum fan
Berichten: 307
Lid geworden op: 20 jun 2015 12:36

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Octo » 23 jan 2017 08:54

Socratoteles schreef: Als je er op let, dan zie je het inderdaad overal opduiken. Maar zoals je kunt opmerken in het laatste Romeinen-citaat, bewijst de menselijke verdorvenheid zich niet alleen in leugentjes, ijdelheid, en seksuele fantasieën. Zelfs als je álles goed zou doen, ben je zondig als het niet voortkomt uit geloof! [-X
Ja, dat is wel erg bizar. Als je je als hulpverlener uit de naad werkt in oorlogsgebied omdat je denkt dat je God daar een plezier mee doet ben je goed bezig. Als je ditzelfde doet omdat je je het lot van oorlogsslachtoffers aantrekt en je wilt je bijdrage doen om de wereld een beetje beter te maken voor iedereen, dan ben je een zondig en slecht mens.

Lastig voor te stellen dat er mensen zijn die werkelijk zo denken...
I don't know. That is my gospel. I preach the gospel of I don't know. (Bill Maher)

Gebruikersavatar
Maria
Moderator
Berichten: 12254
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Maria » 23 jan 2017 10:48

Nog niet helemaal goed begrepen, Octo.

In het eerste geval ben je ook nog steeds een slecht en verdorven mens, dat ben je nl. altijd.
Want je kunt deze dingen alleen maar goed doen, als en omdat je gelooft dat "God door jou heen werkt".
En dus ook gelooft, dat niet meer wordt gestraft, omdat Jezus voor alle zonden van alle gelovigen heeft geboet.
Je krijgt dus genade, als je spijt hebt van je zondigheid en dit ten volle gelooft.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."

Gebruikersavatar
ingenieus
Geregelde verschijning
Berichten: 82
Lid geworden op: 11 feb 2016 13:14

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door ingenieus » 23 jan 2017 11:32

Krijg een hekel aan jezelf en erken dat je bestaan beheerst wordt door de dood. Tenminste, volgens dit formulier dan...

Jezelf toetsen
Om Jezus Christus op waardige wijze te kunnen gedenken moet je dus eerst jezelf toetsen. In de eerste plaats moet je nadenken over je zonden en beseffen dat je Gods oordeel verdient. Dan krijg je om je zonden een hekel aan jezelf en weet je je heel klein voor God. Je zonden maken God immers zo boos, dat hij liever zijn enige Zoon met de kruisdood heeft gestraft, dan dat hij die zonden onbestraft liet.

Bemoediging
[...] Daarmee erkennen we dat ons bestaan beheerst wordt door de dood. En inderdaad, er zijn nog veel zonden en gebreken in ons hart en leven. Zo hebben we geen volkomen geloof, dienen we God niet met zoveel ijver als we zouden moeten en hebben we dagelijks te vechten tegen de zwakheid van ons geloof en tegen onze slechte neigingen.

Dit laatste was een bemoediging... Nou bedankt!
Welke mensen, naast psychisch zieke suïcidale mensen, hebben een leven dat beheerst wordt door de dood?
Voodoo mannen?

Gebruikersavatar
Storm
Bevlogen
Berichten: 1988
Lid geworden op: 29 aug 2010 00:49

Re: Christelijke zelfhaat

Bericht door Storm » 23 jan 2017 12:45

Socratoteles schreef: Het 'kleine' en het 'zwakke' worden geprezen, niet omdat zij in zichzelf deugden zouden zijn, maar omdat de werkelijke deugden alleen aan God toekomen. Hoe meer een christen zichzelf miskent als bron van eigen kracht en hoop, hoe meer van deze dingen hij immers in zijn God kan vinden. Daarom dient de gelovige inderdaad keer op keer te herhalen dat hij niets goeds op eigen kracht kan doen. Hoe beter hij hierin slaagt, hoe vaster hij in zijn geloof verstrikt raakt.

Met echte kwetsbaarheid heeft dit niets te maken. Het is eerder een strategie om kwetsbaarheid uit de weg te gaan: wie niets goeds van zichzelf verwacht riskeert ook geen teleurstelling. Maar het verlangen om het waard te zijn om geliefd en geaccepteerd te worden is diep verankerd in de menselijke psyche. Neem die waardigheid weg, en je snijdt iemand af van van zichzelf, van oprecht contact met andere mensen, en van het vermogen om zich ergens thuis te voelen.
@Socratoteles",
Wat een 'scherpe' analyse. En hoe "kwetsbaarder" een mens zich voelt, dus te meer "werkt" het. Zeker als je het geloof met de paplepel in gegoten hebt gekregen. Zelf herinner ik me nog vaag de Heidelbergse Catechismus. Een "kwetsbaar'' mens kan troost ervaren in het geloof, je angst kan minder worden, je voelt je misschien gelukkiger. En dat alles komt door de Heer denk je. Niet beseffend dat je zelf genoeg kracht had, dat jezelf er bovenop kwam. Maar zoeken kwetsbare mensen niet vaker hun heil in zaken die buiten hun eigen kracht liggen; geloof, drank, drugs?
Ik herinner me een gedicht van Okke Jager,

Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens,

Verraadt ons aller angst zich niet
in wie het leven weerloos liet?
De glasglans stemt de blazer mild.
De kaarsvlam vormt de hand tot schild.
De krokus wijst beton zijn grens.
Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens.


Wordt hier kwetsbaarheid verheven tot iets wat mooi is, kostbaar? In wezen is het voor veel mensen niet prettig om je heel kwetsbaar te voelen en beslist geen deugd. Inderdaad daar vluchten we graag voor weg. Maar ik lees ook; het kwetsbare wat kracht bezit. Of er nu wel of niet de hand van een glasblazer aan te pas komt.
Ik vind het een mooi gedicht en in de periode dat Okke de Jager dit schreef -hij had een hersentumor- in dat proces van lijden begrijp ik het ook.
Is het dan de kwetsbaarheid omarmen, omdat het anders ondraaglijk wordt?
Laatst gewijzigd door Storm op 23 jan 2017 13:23, 2 keer totaal gewijzigd.
The answer my friend is blowing in the wind,the answer is blowing in the wind.
Bob Dylan

Plaats reactie