Mijn geloof is geen religie maar een relatie met God

[Arjen2015]

juist omdat ik andere inzichten kreeg, was ik nog meer overtuigd van mijn persoonlijke relatie met jezus... hij liet me zien dat hij de bijbel anders bedoelde, hij liet mij (en een hele selecte groep gelovigen) zien wat hij wilde..( zo is de pinkster evangelische beweging ontstaan in 1800-1900).
Pas toen ik de echte anti christelijke boeken ging lezen, (zie boeken link) gingen mijn ogen open, maar normaal lezen christenen uit de kringen waar ik toe behoorde dat soort boeken niet...die mijden ze...waarom aandacht aan iets geven wat door de duivel is geinspireerd.

Interessant.
En inderdaad boeken die tegen het geloof ingaan leest een evangelisch persoon nooit. Waar heb je die moed op een gegeven moment vandaan gehaald of waar is die drang door ontstaan om toch die antichristelijke boeken te gaan lezen?

Ik denk bottom line... Uit onvrede met mijn geloof dat mensen die niet in God geloven verloren gaan. Ik kwam uit bij het beste nieuws.nl (kort door de bocht , alle mensen zijn gered)..toen daarna begon ik nog veel meer uitleggingen van de bijbel in twijfel te trekken ....en toen kwam ik hier terecht...door hulp van deze site ben ik echt mijn geloof in de bijbel kwijtgeraakt. en vele bijdragen van jou hand gelezen..waarvoor veel dank Mocht ik ooit nog weer in Finland komen heb je een biertje van me tegoed

heel kort samengevat..ik kon niet meer leven met het idee van een oordelende god en eeuwige verdoemenis...dat zette me aan het denken..en toen ik begon te begrijpen en te ontdekken hoe de bijbel is geschreven, ontstaan, was het hek van de dam.....
het was een voor mij een erg langzaam en pijnlijk en emotioneel process om ook daadwerkelijk een geloof in een persoonlijk god kwijt te raken...vele afvalligen, geloven ook niet meer in een oordelend god maar raken dat laatste stukje niet kwijt, dat er dan ook geen persoonlijke liefhebbende god is...dat ben ik ook kwijt...of rijk

[Storm]

ik kan nog steeds brabbelen..maar ja een gave gegeven is onherroepelijk...
soms merk ik dat onbewust de brabbeltaal in me hoofd klinkt..als een soort meditatie gebrabbel, mijn hoofd legen.
Ik heb ( had, ik probeer het niet niet meer hardop) vele klanken..ze klinken erg bijzonder. Ik heb er wel mensen mee voor de gek gehouden.. wat ik wel eens interessant vind of er ook ongelovigen zich zo'n gebrabbel heb aangeleerd (uit nieuwsgierigheid)..want volgens mij gaat het niet zo eenvoudig....

@Arjan, zelf heb ik me niet in het charismatische begeven maar het wel gezien bij bepaalde diensten.
Ik vraag me af;als je in tongen spreek en nu niet meer gelooft, wat was dat dan? Opzweping? Massahysterie?
Toch heeft het wel met hoogmoed te maken; misschien niet bewust, maar toch.
Er was in de jaren 70 tig want ze noemen een opwekking onder jongeren in onze omgeving, er werd een koffiebar geopend, en een aantal jongeren sloten zich bij deze groep aan. Geen religie maar een relatie.Velen trokken de zending in, een aantal zitten nog in het zendingswerk. Er werd zelfs opvangcentra voor drugsverslaafden gestart; veel ging er goed maar ook veel fout. En met trots kwam er een paar jaar geleden een boek uit, over die opwekking.
Een van de groepsleden spreek ik af en toe en dan hebben we het over die tijd. Hij staat inmiddels met beide benen op de grond en zegt nog plaatsvervangende schaamte te voelen om hoe ze toen evangeliseerden. Ze stonden bij de Grote Herv. Kerk midden in het stadje en riepen de kerkgangers bij de uitgang op tot bekering. Over hoogmoed gesproken.... of jeugdig enthousiasme. Ik ga voor het eerste, deed ik toen ook al. Ik liep een rondje om,voordat ze me weer in de kladden grepen.

[Storm]

het was een voor mij een erg langzaam en pijnlijk en emotioneel process om ook daadwerkelijk een geloof in een persoonlijk god kwijt te raken...vele afvalligen, geloven ook niet meer in een oordelend god maar raken dat laatste stukje niet kwijt, dat er dan ook geen persoonlijke liefhebbende god is...dat ben ik ook kwijt...of rijk

@Arjen,
Je reageerde op Rereformed maar ik wil toch even laten weten dat het fijn is dat jij dat proces zo goed doorlopen hebt, ik ben zo ver nog niet. Maar het ging op dezelfde manier, Rereformed heeft ook een biertje van mij te goed, of iets waar hij heel ziek van wordt. Ik ben nog niet zover dat ik hem heel dankbaar ben.
@Arjen; ga je gelijk op met je partner wat betreft niet meer geloven? Je hoeft het niet te melden hoor. Ik niet en dat is toch niet makkelijk..

Ik heb je persoonlijke verhaal gelezen, dus wat betreft de laatste vraag...staat daar eigenlijk al. Respect voor je.

[PietV.]

Dat heet satire Storm.
De slogan "Mijn geloof is geen religie maar een relatie met God" is afkomstig uit evangelicale kringen in Amerika.

Volgens mij ook afkomstig uit de koker van evangelicals. God als huwelijksmakelaar, hij zoekt de juiste partner uit en via een christelijke vlinder in de buik wordt dit duidelijk gemaakt. Onder het motto: Wij zijn voor elkaar bestemd en via gebed is ons dit duidelijk geworden. Nu nog een pre-marriage course (ook iets uit deze pijplijn) en we kunnen er tegen aan. Nu scheiden evangelische christenen tegen de klippen op. Althans de statistieken in de VS laten groeicijfers zien.
Maar het kan verkeren, als het huwelijk ontbonden wordt, ligt het aan botsende karakters, uit elkaar groeien, een wulpse buurman of buurvrouw, depressies, vrijheidsdrang enz. Ze vertellen niet dat hun god een sukkel is geweest en heeft misgegokt want een betere match had deze ellende voorkomen.

[Henry II]

Ik heb in mijn tienerjaren alles geprobeerd op dat gebied. Naar een kamp in Biddinghuizen geweest, de EO jongerendag, Youth For Christ koffiebar, vol evangelische gemeentes. Allemaal heel gezellig, maar ik bleef de skepsis houden dat er iets niet pluis was. Een aantal van die christenen waren oprecht en intelligent, anderen waren gewoonweg zwak en zouden het in de maatschappij zonder hun geloof niet redden. Ik zal niet alle gelovigen zwakbegaafd noemen, maar in veel kerken is er leegloop en blijven er alleen nog maar kneusjes over en fanatiekelingen.

[PietV.]

Ik zal niet alle gelovigen zwakbegaafd noemen, maar in veel kerken is er leegloop en blijven er alleen nog maar kneusjes over en fanatiekelingen.

Vrouwen en bejaarden lijkt me de hoofdmoot bij de PKN. De kerkenraad is op veel plaatsen volgepropt met vrouwen en de predikant is op veel plaatsen een vrouw.

[Storm]

Vrouwen en bejaarden lijkt me de hoofdmoot bij de PKN. De kerkenraad is op veel plaatsen volgepropt met vrouwen en de predikant is op veel plaatsen een vrouw.

Landelijk misschien wel, maar in mijn omgeving zie je dat nog niet zo. Kerkgang door jong en oud, man en vrouw. Al zal het "moeten'' er meer af zijn en de wekelijkse kerkgang ook. In de omgeving van Rotterdam heb je ook nog wel behoorlijk wat kerken en kerkgang toch Piet?

Maar met die groep kerkelijke vrouwen zijn heel veel gemeentes blij; er worden nog veel ouderen bezocht in verzorgingshuizen of thuis. Er zijn veel vrijwilligers in de sportwereld maar onderschat het aantal kerkelijke activiteiten niet. En dan hebben we het nu niet over evangeliseren.

[Arjen2015]

het was een voor mij een erg langzaam en pijnlijk en emotioneel process om ook daadwerkelijk een geloof in een persoonlijk god kwijt te raken...vele afvalligen, geloven ook niet meer in een oordelend god maar raken dat laatste stukje niet kwijt, dat er dan ook geen persoonlijke liefhebbende god is...dat ben ik ook kwijt...of rijk

@Arjen,
Je reageerde op Rereformed maar ik wil toch even laten weten dat het fijn is dat jij dat proces zo goed doorlopen hebt, ik ben zo ver nog niet. Maar het ging op dezelfde manier, Rereformed heeft ook een biertje van mij te goed, of iets waar hij heel ziek van wordt. Ik ben nog niet zover dat ik hem heel dankbaar ben.
@Arjen; ga je gelijk op met je partner wat betreft niet meer geloven? Je hoeft het niet te melden hoor. Ik niet en dat is toch niet makkelijk..

Ik heb je persoonlijke verhaal gelezen, dus wat betreft de laatste vraag...staat daar eigenlijk al. Respect voor je.

Kan wel antwoorden hoor , was enorm moeilijk die verschillen..laten we zeggen dat ik niet de makkelijkste ben en nogal een erg sterke mening kan hebben ...maar mijn vrouw is in zoverre meegereisd dat ze niet meer geloofd in de christelijke leer, maar ze is nog wel gelovig dat er een persoonlijk god moet zijn..ze is een gevoels mens
ja dat is soms lastig, maar de strakheid is er van af..dus geen kerkbezoek, bidden aan tafel... verre van dat.
meer de esotorische kant op...er is een hiernamaals .. eventueel meerdere levens ...

[Arjen2015]

Ik heb in mijn tienerjaren alles geprobeerd op dat gebied. Naar een kamp in Biddinghuizen geweest, de EO jongerendag, Youth For Christ koffiebar, vol evangelische gemeentes. Allemaal heel gezellig, maar ik bleef de skepsis houden dat er iets niet pluis was. Een aantal van die christenen waren oprecht en intelligent, anderen waren gewoonweg zwak en zouden het in de maatschappij zonder hun geloof niet redden. Ik zal niet alle gelovigen zwakbegaafd noemen, maar in veel kerken is er leegloop en blijven er alleen nog maar kneusjes over en fanatiekelingen.

Waar, maar confronterend..wat zegt dat over mij? Als ik terug kijk hoe ik heb rond gehuppeld, stijgt het schaamrood me op de kaken ach een beetje zelf spot en zelfacceptatie kan dan geen kwaad...ik was denk ik dan toch een weirdo , in ieder geval in de ogen van buitenstaanders...nu? nu kijken de mensen ervan op als ik mijn verhaal vertel...jij ? daarin gezeten...? als ze zouden zeggen...ja dat had ik wel verwacht...dan heb ik een dieper issue...

[Arjen2015]

ik kan nog steeds brabbelen..maar ja een gave gegeven is onherroepelijk...
soms merk ik dat onbewust de brabbeltaal in me hoofd klinkt..als een soort meditatie gebrabbel, mijn hoofd legen.
Ik heb ( had, ik probeer het niet niet meer hardop) vele klanken..ze klinken erg bijzonder. Ik heb er wel mensen mee voor de gek gehouden.. wat ik wel eens interessant vind of er ook ongelovigen zich zo'n gebrabbel heb aangeleerd (uit nieuwsgierigheid)..want volgens mij gaat het niet zo eenvoudig....

@Arjan, zelf heb ik me niet in het charismatische begeven maar het wel gezien bij bepaalde diensten.
Ik vraag me af;als je in tongen spreek en nu niet meer gelooft, wat was dat dan? Opzweping? Massahysterie?
Toch heeft het wel met hoogmoed te maken; misschien niet bewust, maar toch.
Er was in de jaren 70 tig want ze noemen een opwekking onder jongeren in onze omgeving, er werd een koffiebar geopend, en een aantal jongeren sloten zich bij deze groep aan. Geen religie maar een relatie.Velen trokken de zending in, een aantal zitten nog in het zendingswerk. Er werd zelfs opvangcentra voor drugsverslaafden gestart; veel ging er goed maar ook veel fout. En met trots kwam er een paar jaar geleden een boek uit, over die opwekking.
Een van de groepsleden spreek ik af en toe en dan hebben we het over die tijd. Hij staat inmiddels met beide benen op de grond en zegt nog plaatsvervangende schaamte te voelen om hoe ze toen evangeliseerden. Ze stonden bij de Grote Herv. Kerk midden in het stadje en riepen de kerkgangers bij de uitgang op tot bekering. Over hoogmoed gesproken.... of jeugdig enthousiasme. Ik ga voor het eerste, deed ik toen ook al. Ik liep een rondje om,voordat ze me weer in de kladden grepen.

ik ontwikkelde mijn tongentaal later in me eentje met een gitaar...er heerste een enorme sfeer van samenzijn, liefde, aandacht, muziek, vrolijkheid,, emoties, gevoel, ik denk dat dat me over de streep trok.

Tuurlijk is het hoogmoed vanuit de ander gezien..maar vanuit jezelf gezien is het geen hoogmoed..je leert zelfs dat nederigheid de weg is, , je denkt oprecht dat jij het licht hebt gezien...
je loopt er niet mee te pronken of te boosten . Kijk mij ! ik ben goed , ik ben slim , ik snap het...nee , het was genade van God dat je het licht zag...je hoefde alleen nog maar ja te zeggen...

[Waarom?]

ik ontwikkelde mijn tongentaal later in me eentje met een gitaar...er heerste een enorme sfeer van samenzijn, liefde, aandacht, muziek, vrolijkheid,, emoties, gevoel, ik denk dat dat me over de streep trok.

Tuurlijk is het hoogmoed vanuit de ander gezien..maar vanuit jezelf gezien is het geen hoogmoed..je leert zelfs dat nederigheid de weg is, , je denkt oprecht dat jij het licht hebt gezien...
je loopt er niet mee te pronken of te boosten . Kijk mij ! ik ben goed , ik ben slim , ik snap het...nee , het was genade van God dat je het licht zag...je hoefde alleen nog maar ja te zeggen...

Het is dus een soort van "zingen" die tongen taal?. Omdat je het ontwikkelde met een gitaar.?

Ooit zelf wel eens een paar keer meegedaan met een evangelisatie actie in het verleden. Met een vrij nuchtere groep Hervormden, na ons nam het een groep charimatische christenen over....Ze begonnen te bidden in tongen in de bus......,het leek wel een slooppartij....wat een lawaai.....en de bus wiebelde als een idoot......ze zeiden dat het kwam door de Geest.....Wij als Hervormden hadden meer het idee dat de Grote Vijand de bus had overgenomen.......de gewijde stilte van onze gebeden was in ieder geval goed weggejaagd......

[Arjen2015]

kan allebei, net als taal gesproken , gezongen comme si comme sa

[Waarom?]

kan allebei, net als taal gesproken , gezongen comme si comme sa

Geef mij .....maar gezongen muziek....van Bach......

[Gershom]

kan allebei, net als taal gesproken , gezongen comme si comme sa

Geef mij .....maar gezongen muziek....van Bach......

Herman van Veen kan het ook, maar dan heel mooi, en bijzonder geestig.
Dit is een opname uit 1968.(zijn beste uitvoering)
de tekst wordt erbij geleverd.
https://www.youtube.com/watch?v=WemgtPBZXxs

[Storm]

@Gershom,

Prachtige tongentaal.