Zelfs al bestond Jezus niet, zijn boodschap is de mooiste

[Fundi]

Het verhaal van de verloren zoon vertelt een heel ander verhaal. Geen oordeel, geen doop, geen bekering. Alleen beseffen dat er een Thuis is en terugkeren.
Zonder welke voorwaarde dan ook.

De voorwaarde is slechts dat de jongste zoon besefte het niet zelf te kunnen. Dat is ten diepste ook het effect van de wet, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat de mens het zelf niet volbrengt en zich dus tot God richt.

Dat is niet correct. Een goddelijke en lijdende Messias die sterft voor de zonden van de mensheid is een complete breuk met de Tenach.
Er is geen profetie dat de Messias goddelijk zal zijn. De Messias is gewoon een mens. Er waren wel meerdere verwachtingen over een Messias, maar goddelijkheid is daar geen onderdeel van.
Dat de Messias zou sterven voor de zonden van de mensheid is ook niet terug te vinden in de Tenach. Jesaja 53 gaat ten eerste over het volk Israel en niet over de Messias en ten tweede zegt het niet dat het lijden zal zijn ter verzoening van de mensheid met God.

Er zijn zoveel aanwijzingen dat het uiteindelijk God zelf is die de verlossing tot stand brengt, en de kruisiging en de opstanding. Maar zelfs al zou je de goddelijkheid van Christus niet inzien, dan nog is de Messias van Godswege.

Ook is in de Tenach onbekend dat de Messias de klus in twee keer zou klaren.

Israël zich zou zich volgens de profetie bekeren en de wederkomst zou in principe 2000 jaar geleden plaats hebben gevonden. Dit was dan ook de terechte verwachting van de apostelen. Maar Israël bekeerde zich niet (slechts een beperkt deel). Een tot dan toe verborgen tijdsperk brak aan, (verborgen in de zin dat het niet profetisch voorzegd is, zie bijv. wat Paulus er in Efe 3 over schrijft). In dat tijdperk zitten we nu nog steeds.
Ergens in de toekomst zal dit tijdperk eindigen en gaat de profetisch aangekondigde tijd weer verder waar het gebleven was. Dat is zo'n beetje vanaf het verwoesting van de tempel.
Om het wat luchtig te beschrijven: Wij zitten in de programma onderbreking, de film gaat binnenkort weer verder waar het verhaal gebleven was.

Jezus roept je op om te zijn wat je kunt zijn, dus wat je in je hebt. Daar hoort helemaal geen straf bij. De gedachten over straffen is een restant van de woeste stamgod uit de Tenach.
Jezus heeft een andere boodschap.

Jezus zegt nergens dat de wet van Mozes niet van toepassing is. Integendeel, Hij bevestigt deze en laat zien hoe de wet feitelijk bedoeld is (ingrijpender en diepgaander). Als jij denkt dat de mens het van nature "in zich heeft" om dat voor mekaar te krijgen, dan heb je een onrealistische blik op de mens (incl. jezelf).
Jezus maakt duidelijk dat de mens op zichzelf (zonder God) dat niet kan bereiken. (bijv. Luk 18:18-30)

Net geef je aan dat loon en straf er bij hoort.

Voor de onmondige is het nodig voor de opvoeding. Als je volwassen bent en dingen begrijpt is dat niet meer nodig.

Als je de bijbel blijft lezen als een kleuter, dan begrijp je het niet.

Maar je moet wel erkennen dat je niet in staat bent om goed te doen.....

Het is streven om goed te doen. Maar wel bewust dat dit met lek en gebrek is. Als mens moet je beseffen dat werkelijk goed zijn, iets is wat God tot stand brengt en niet iets is wat we als mens uit onszelf tevoorschijn kunnen persen.

In eenheid is het te bereiken, het volmaakte zit al in ons. Vraag is hoe je dit kunt activeren.

Niet dus, alleen God kan dat tot stand brengen.
Als je het zelf denkt te kunnen behalen, dan ben je zoals de Israëlieten die zeiden: geef ons de wet, wij zullen het doen. De bijbel is er heel duidelijk over dat ze dit niet konden. Waarom zou je die weg nogmaals gaan?

[HJW]

De voorwaarde is slechts dat de jongste zoon besefte het niet zelf te kunnen. Dat is ten diepste ook het effect van de wet, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat de mens het zelf niet volbrengt en zich dus tot God richt.

Nee hoor, geen enkele voorwaarde. Ook geen fictieve die jij weet te bedenken.

Er zijn zoveel aanwijzingen dat het uiteindelijk God zelf is die de verlossing tot stand brengt, en de kruisiging en de opstanding. Maar zelfs al zou je de goddelijkheid van Christus niet inzien, dan nog is de Messias van Godswege.

Als je achteraf wilt dat het verhaal zo is, dan past het wel.
Maar het is een breuk met de Tenach, daar ontkom je niet aan.

Israël zich zou zich volgens de profetie bekeren en de wederkomst zou in principe 2000 jaar geleden plaats hebben gevonden.

Hier hebben we dus een profetie die niet is uitgekomen. En welke profetie was dat en waar staat die ?

Maar Israël bekeerde zich niet (slechts een beperkt deel). Een tot dan toe verborgen tijdsperk brak aan, (verborgen in de zin dat het niet profetisch voorzegd is, zie bijv. wat Paulus er in Efe 3 over schrijft). In dat tijdperk zitten we nu nog steeds.

In Efeze 3 staat dat het tot dan toe verborgen was dat de heidenen mede-erfgenamen zijn.
Hij geeft juist aan dat het verborgen tijdperk dan is geëindigd. Jij maakt ervan dat het verborgen tijdperk dan begint.
Maar je moet ook wel, anders klopt je geloof niet meer. Je leest dus de tekst zo dat die past binnen je geloof: confirmation bias.

Wij zitten in de programma onderbreking, de film gaat binnenkort weer verder waar het verhaal gebleven was.

Is niet bijbels te onderbouwen.
En wie weet: blijkt er nog meer verborgen te zijn en komt de Messias 3 keer, en misschien wel 4 keer. Weten jij en ik veel. Het is immers verborgen dus alles is mogelijk.
Maar wel zeer, zeer, zeer ongeloofwaardig.

Jezus zegt nergens dat de wet van Mozes niet van toepassing is. Integendeel, Hij bevestigt deze en laat zien hoe de wet feitelijk bedoeld is (ingrijpender en diepgaander). Als jij denkt dat de mens het van nature "in zich heeft" om dat voor mekaar te krijgen, dan heb je een onrealistische blik op de mens (incl. jezelf).

Dus als ik het niet met je eens ben, ben ik onrealistisch. Tja, zo heb je natuurlijk altijd gelijk.

Net geef je aan dat loon en straf er bij hoort.

Voor de onmondige is het nodig voor de opvoeding. Als je volwassen bent en dingen begrijpt is dat niet meer nodig.

Als je de bijbel blijft lezen als een kleuter, dan begrijp je het niet.

Das mooi.
Hieruit kan ik dus concluderen dat jij nog straf en beloning nodig hebt en ik niet meer. Blijkbaar ben ik al volwassen en jij nog niet. Altijd goed om te horen.

Het is streven om goed te doen. Maar wel bewust dat dit met lek en gebrek is. Als mens moet je beseffen dat werkelijk goed zijn, iets is wat God tot stand brengt en niet iets is wat we als mens uit onszelf tevoorschijn kunnen persen.

Inderdaad een typisch evangelisch geluid.

Ik zie en ervaar het anders. Er is een bewustzijn waar we al dan niet gebruik van kunnen maken. Noem het maar even "God". Zonder gebruikmaking van dat bewustzijn, maken we het onszelf moeilijker dan nodig. Beetje als het volgende:
een druppel op zich is krachteloos, een druppel in de oceaan heeft de kracht van de oceaan.
De druppel heeft het al in zich, is qua natuur al op orde, het is alleen nog zaak om je te verbinden met het geheel.

Dit is dan vanuit het positieve (wat kun je bereiken als je weer in de eenheid bent), in plaats van het negatieve (de mens kan het niet).

[Fundi]

Degene die de vraag stelde heeft hem - volgens Lucas - uiteindelijk zelf beantwoord:
"Hij die ook aan hem barmhartigheid betoonde".

Aangezien de Samaritaan degene is die barmhartigheid bewees,
is het antwoord op de vraag "Wie is mijn naaste?" : De Samartiaan.

Je naaste liefhebben, is: de Samaritaan liefhebben.

De Samaritaan is degene die de mens redt.
De parabel vertelt de schriftgeleerde dus dat hij degene moet liefhebben die de mens redt.

Mocht het nog niet duidelijk zijn: De naaste liefhebben = Jezus liefhebben.
Vandaar dat het eerste en het tweede gebod ook letterlijk aan elkaar gelijk zijn.

[HankS]

Nee, de boodschap van de Barmhartige sameritaan gast juist niet over de naaste, want sameritanen waren geen naasten van Joden en schriftgeleerden , de essentie van de gelijkenis is nu juist, dat iets telt wat iemand doet, niet wat hij is. En niet alleen de letter van de wet, ook de geest van de wet moet worden nageleefd. Het doet er niet toe wat iemand is in dit geval, de Sameritaan en het doet er dus ook niet toe of hij een naaste is, de term naaste is niet juist in het geval van Sameritanen want dat waren nu nuist geen naasten en zullen ook nooit naasten zijn .

[ChaimNimsky]

Nee, de boodschap van de Barmhartige sameritaan gast juist niet over de naaste, want sameritanen waren geen naasten van Joden en schriftgeleerden , de essentie van de gelijkenis is nu juist, dat iets telt wat iemand doet, niet wat hij is. En niet alleen de letter van de wet, ook de geest van de wet moet worden nageleefd. Het doet er niet toe wat iemand is in dit geval, de Sameritaan en het doet er dus ook niet toe of hij een naaste is, de term naaste is niet juist in het geval van Sameritanen want dat waren nu nuist geen naasten en zullen ook nooit naasten zijn .

Fundi´s interpretatie waarin de Samaritaan Jezus voorstelt komt oorspronkelijk van Augustinus (lees ik op wiki), maar de meesten vermoeden inderdaad dat de parabel Jezus´ ethische gedachtengoed representeert.

Ik vind het wel een mooie parabel. Het mooist uit het NT vind ik persoonlijk de ontknoping: ¨laat degene die zonder schuld is de eerste steen werpen¨ (al is dat zeer waarschijnlijk een toevoeging uit de dertiende eeuw) en 1 Korintiërs 13 met een daadwerkelijk enorm mooie redevoering over de liefde.

[Peter van Velzen]

Aangezien de Samaritaan degene is die barmhartigheid bewees,
is het antwoord op de vraag "Wie is mijn naaste?" : De Samartiaan.

Je naaste liefhebben, is: de Samaritaan liefhebben.

De Samaritaan is degene die de mens redt.
De parabel vertelt de schriftgeleerde dus dat hij degene moet liefhebben die de mens redt.

Mocht het nog niet duidelijk zijn: De naaste liefhebben = Jezus liefhebben.
Vandaar dat het eerste en het tweede gebod ook letterlijk aan elkaar gelijk zijn.

"De Samaritaan" is het juiste antwoord binnen de parabel, maar de les die men er uit zou moeten trekken is niet dat het de Samaritaan is, maar degene die barmhartig is. (ook als het toevallig een keer een Palestijn is in plaats van een Samaritaan).

Je opmerking over het eerste en tweede gebod klopt alleen als je gelooft dat Jezus God is. Uiteraard zullen alle Christenen dat doen, maar hier ga ik persoonlijk niet in mee. Ik denk dat er helemaal geen god is, maar het liefhebben van hen die barmhartig zijn zal mij niettemin wel lukken.

Het is net name deze boodschap (het "tweede" gebod) van Jezus die ik inderdaad net als MaartenV mooi vind. Vooral als je de parabel van de Barmhartige Samaritaan er aan koppelt. Dan hoef je tenminste geen ploerten lief te hebben. Ik kan me voorstellen dat mensen het liefhebben van onbarmhartigen. (zoals de leden van de Westboro Baptist Church), niet echt zal lukken.

[Peter van Velzen]

Berichten die meer te maken leken te hebben met Ultra dispensionalisme verplaatst naar dat onderwerp