200 vragen reacties van Eldovani en anderen

[Bonjour]

Als een vader tegen een kind een sprookje verteld over het hiernamaals als het kind op sterven ligt is het nog geen ramp. De vader weet dat het verzonnen is. Als hij het vertelt op het moment dat hijzelf op sterven ligt, heeft het hiernamaals na zijn dood een stadium bereikt. Het kind neemt het voor waar aan en een religie is geboren op basis van een goed bedoelt leugentje. Zijn we het daar over eens, eldovani?

Dat klopt, maar waarom zou een stervende vader die er zelf niet in gelooft, een religie in het leven roepen? En als het kind op sterven ligt, neemt hij het verhaaltje ook voor waar aan. Wat wil je zeggen?

De vader vertelt het sprookje aan zijn kind, maar neemt het gegeven dat het een sprookje is mee het graf in. Hij zegt het om zijn kind te troosten, wellicht met de gedachte dat wanneer het kind ouder is hij wel zal beseffen dat het niet waar was. Helaas nemen kinderen alles voor waar aan wat hun ouders zeggen. (Mijn zoon dacht tijden dat ik een derde oog in mijn achterhoofd had om hem in de gaten te houden). De vader wil geen religie beginnen. De religie is een toevallig bijproduct van de troost die de stervende vader wou geven. Na de dood van zijn vader heeft het kind nog tijden het idee dat er een hiernamaals is. Als iemand tegen hem zegt dat het verzonnen is, kan dat niet waar zijn, want iemand anders heeft niet de overtuigende kracht van de vader.

[eldovani]

De vader vertelt het sprookje aan zijn kind, maar neemt het gegeven dat het een sprookje is mee het graf in. Hij zegt het om zijn kind te troosten, wellicht met de gedachte dat wanneer het kind ouder is hij wel zal beseffen dat het niet waar was. Helaas nemen kinderen alles voor waar aan wat hun ouders zeggen. (Mijn zoon dacht tijden dat ik een derde oog in mijn achterhoofd had om hem in de gaten te houden). De vader wil geen religie beginnen. De religie is een toevallig bijproduct van de troost die de stervende vader wou geven. Na de dood van zijn vader heeft het kind nog tijden het idee dat er een hiernamaals is. Als iemand tegen hem zegt dat het verzonnen is, kan dat niet waar zijn, want iemand anders heeft niet de overtuigende kracht van de vader.

Dat meende ik al gelezen te hebben, en daarop zei ik al dat ik het ermee eens was. Dat was je vraag, of ik het met je eens was. Mijn vraag is waarom je mij dat vraagt. Wat wil je zeggen?

[Bonjour]

Mijn stuk is een reactie hierop:

Dus toch een oud sprookje, zoals dat bijvoorbeeld ook in de Lion King verteld wordt. Daar kan ik me wel in vinden. Kinderen moet je in de allereerste plaats troosten. Een predikant zei tegen zijn zoontje dat doodging en zich zorgen maakte omdat hij zijn ouders dan zou moeten missen: "Jongen, als jij je ogen dichtdoet en er niet meer bent, dan doe je ze daarna weer open, en dan zijn wij bij je."
Hebben we hier een beginnetje waar we het over eens kunnen zijn?

Wij zijn het nu eens dat je vanuit een sprookje een religie kan beginnen.

[PietV.]

Creëert dit niet heel veel spanning? Ik moet nu wat van het leven maken, nu alleen, want straks kan het niet meer? Dit legt toch een enorme druk op je leven?

Als je dit overal in je huis op je muur zet dan denk ik dat dit je blijft achtervolgen. Het legt geen druk, het helpt misschien om van tijd tot tijd alles te relativeren en in een bepaald perspectief te zien. Je kan uiteraard als een hedonist door het leven stappen maar dan is snel je portemonnee leeg, je lever is aan gort en het aantal achterstallige bekeuringen loopt de spuigaten uit. Dus dat zie je dus maar weinig mensen doen en je hoeft niets van het leven te maken dat bepaal je zelf. Dat een leven op een gegeven voorbij is een zekerheid en als je het idee hebt dat je er van moet profiteren dan zou ik het zeker doen.

[dikkemick]

@Eldovani
Kun jij je de 13,7 miljard jaar nog herinneren dat je dood was?

[Joris]

Dat een leven op een gegeven voorbij is een zekerheid en als je het idee hebt dat je er van moet profiteren dan zou ik het zeker doen.

Corriceer me als ik het fout heb, maar het lijkt erop alsof je de zekerheid van de dood als een opluchting beschouwd. Alsof je er op een of andere manier blij mee bent.
Maar, opnieuw corrigeer me als ik het fout heb, betekent dit dan niet dat je het leven eigenlijk veel te stom vind om voor eeuwig te leven?

Zo van; 'gelukkig is er de zekerheid van de dood, want voor eeuwig tv kijken en bier drinken, dat word 'm niet.'

Zo van: ''Het leven is een feestje, ik maak er nu het beste van (en dan niet zo extreem als een hedonist), maar ik ben blij dat het op een gegeven moment over is, want zo leuk is het feestje nou ook weer niet.''

[Henry II]

Ik wil niet voor iemand anders spreken natuurlijk, maar voor mij is de eindigheid van het leven heel belangrijk. Het geeft juist een bepaalde urgentie aan de weinige tijd die je hebt op de aarde. Het leert je in het nu te leven en van alles te genieten. Juist de houding dat dit dit leven een voorbereiding zou zijn op een hiernamaals is in mijn ogen een excuus om in dit leven vooral niets te doen of juist alles, omdat je na je dood beloond gaat worden. Of zoals iemand eens zei "Get busy living, or get busy dying"

[Joris]

Ik wil niet voor iemand anders spreken natuurlijk, maar voor mij is de eindigheid van het leven heel belangrijk. Het geeft juist een bepaalde urgentie aan de weinige tijd die je hebt op de aarde. Het leert je in het nu te leven en van alles te genieten.

Wat zou je ervan vinden als je niet meer zou sterven? Zou dit leven dan nog net zo waardevol zijn? Vind je er dan nog wel genoegen in?

[eldovani]

Ik ben benieuwd of jij vindt dat alleen christenen gered worden.
Zo ja, dan is er dus toch de exclusiviteitsclaim
Zo nee, hoe werkt het dan om gered te worden ?

Dat geloof ik zeker niet. Christenen vormen geen uitverkoren volk. Het christendom als wereldreligie is niet zoveel beter of slechter dan de andere. Een lidmaatschap garandeert niets. Wat ik wel geloof is dat wanneer er ergens op aarde iemand gered wordt, dat alleen mogelijk is door de inzet van Jezus Christus. Hij heeft de wereld verzoend met God. In hem geloof ik.
Hoe je gered word? Voor degenen bij wie Hij op welke wijze dan ook in de volle aandacht komt, door in hem te geloven. Dus niet door de 'juiste leer' aan te hangen of er de 'juiste levenswijze' op na te houden. Maar simpel door te geloven in hemzelf, op de wijze van het spraakgebruik: 'Hij gelooft in mij', om een liedje te citeren. Dus door effectief van harte te geloven dat Jezus inderdaad de wereld met God heeft verzoend en gered.
Hoe het precies werkt bij mensen bij wie Jezus niet in de aandacht komt, daar heb ik niet het minste inzicht in. Ik houd me vast aan het feit dat God rechtvaardig is en mensen reële kansen geeft.

[eldovani]

Mijn stuk is een reactie hierop:
Wij zijn het nu eens dat je vanuit een sprookje een religie kan beginnen.

Natuurlijk kan dat. Heb ik ooit iets anders beweerd?

[PietV.]

Corriceer me als ik het fout heb, maar het lijkt erop alsof je de zekerheid van de dood als een opluchting beschouwd. Alsof je er op een of andere manier blij mee bent.
Maar, opnieuw corrigeer me als ik het fout heb, betekent dit dan niet dat je het leven eigenlijk veel te stom vind om voor eeuwig te leven?

Het is geen opluchting, ik hou niet van de dood en als het niet nodig is dan zie je mij ook niet op begrafenissen of crematies. Maar de dood is aanwezig en niet te ontlopen dus het is verstandig om dit te accepteren.
Een eeuwig leven daar kan ik eigenlijk weinig mee. Op een gegeven moment stopt het en schuift er een generatie op en de mensen die mij herinneren die zullen na een paar jaar denken hoe was zijn stem ook alweer en langzaam vervaagd het beeld dat ze van mij hebben. En eeuwig is ook weer een gedachtespinsel van een paar duizend jaar geleden, er is geen bewijs voor en dan kun je alles gooien op een eeuwigheid maar ik denk dat de moraal is waar was je voor je geboorte ook geldt voor waar ben je na de dood.

[Fish]

Ik denk dat mijn kinderen die vraag niet gehad zouden hebben. Net als bij dieren die dood gingen, en er waren altijd dieren, was de dood het einde voor ze. Gelukkig hebben we er nooit mee te maken gehad.
Bij dieren die dood gingen heb ik wel gemerkt dat ze er vrij nuchter mee omgingen. Er was even verdriet, daarna een bloem op het grafje en verder ging het met het leven.

[HJW]

Wat ik wel geloof is dat wanneer er ergens op aarde iemand gered wordt, dat alleen mogelijk is door de inzet van Jezus Christus.

en

Hoe het precies werkt bij mensen bij wie Jezus niet in de aandacht komt, daar heb ik niet het minste inzicht in. Ik houd me vast aan het feit dat God rechtvaardig is en mensen reële kansen geeft.

Toch wel. Hierboven maak je namelijk de claim dat het ALLEEN (dus uitsluitend) mogelijk is door Jezus.
Dus is er geen redding mogelijk voor anderen.
Tenzij je het hierboven niet correct hebt geformuleerd.

Ik heb trouwens nog wat openstaan over de kruisdood.....misschien dat je daar nog aandacht voor hebt gehad ?

[Joris]

Het is geen opluchting, ik hou niet van de dood en als het niet nodig is dan zie je mij ook niet op begrafenissen of crematies. Maar de dood is aanwezig en niet te ontlopen dus het is verstandig om dit te accepteren.
Een eeuwig leven daar kan ik eigenlijk weinig mee. Op een gegeven moment stopt het en schuift er een generatie op en de mensen die mij herinneren die zullen na een paar jaar denken hoe was zijn stem ook alweer en langzaam vervaagd het beeld dat ze van mij hebben. En eeuwig is ook weer een gedachtespinsel van een paar duizend jaar geleden, er is geen bewijs voor en dan kun je alles gooien op een eeuwigheid maar ik denk dat de moraal is waar was je voor je geboorte ook geldt voor waar ben je na de dood.

Vind je het niet verschrikkelijk deprimerend om je te realiseren dat er niks was voor je geboorte en niks na? Dat het lijden daartussen in, is wat het is. De zinloosheid, gewoon overgeleverd aan deze wereld, en dat is het dan. Hoe ervaar je dat?

En zou je je voor de grap is willen indenken dat het leven eeuwig, wat zou je er dan van vinden?

[HJW]

Vind je het niet verschrikkelijk deprimerend om je te realiseren dat er niks was voor je geboorte en niks na? Dat het lijden daartussen in, is wat het is. De zinloosheid, gewoon overgeleverd aan deze wereld, en dat is het dan. Hoe ervaar je dat?

Ja, dat is deprimerend. Ik geloof in een hiervoormaals en hiernamaals.
Maar deprimerend is ook dat alle ellende op deze wereld weg kan zijn als God ingrijpt, maar het niet doet.
Het is deprimerend dat God voorwaardelijke liefde zou zijn.
Het is deprimerend dat God niets door de vingers zou zien en je al je fouten aanrekent, die dan weer vereffend moeten worden.

In de eeuwigheid ergens zijn met een opperwezen die dit soort dingen doet.......je zou dan verlangen naar dood is dood.