Hoe ik van atheïst een christen werd.

Christendom en Judaïsme, contradicties in de bijbel, de ethiek van de bijbel etc..

Moderator: Moderators

Plaats reactie
Fundi
Ervaren pen
Berichten: 526
Lid geworden op: 07 jul 2014 21:01

Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Fundi » 14 jun 2015 17:12

Hoe ik van atheïst een christen werd.

Ik ben zonder God opgevoed, je kunt gerust zeggen volkomen atheïstisch.
Mij vader geloofde niet en had een zekere afkeer van kerkmensen die hij "Artikel 31" noemde. Ik weet niet precies wat zich heeft afgespeeld, maar hij vond ze hypocriet.
Mijn moeder was in haar jeugd wel gelovig, dat was binnen een gemeente die ontzettend strikt en beklemmend was. Het was van een soort waar de zwarte kousen kerk bij vergeleken maar watjes zijn. Van alles en nog wat mocht niet omdat het "werelds" was. Toen ze volwassen werd had ze er schoon genoeg van en heeft ze die kerk verlaten. Het was een soort trauma voor haar, Ze wilde daarna niets meer met kerken te maken hebben.
Tijdens mijn jeugd heb ik hierdoor nooit zelfs maar een bijbel gezien, noch enige kerk bezocht. En dat bedoel ik echt zo letterlijk als ik het schrijf. Als de dominee het wekelijkse uurtje godsdienst kwam geven op de openbare school waar ik op zat, dan werd ik naar de lerarenkamer gebracht (dit was op expliciet verzoek van mijn vader).
Op de middelbare school was ik een typische beta-leerling, geïnteresseerd in techniek, natuurkunde en astronomie. Carl Sagan was mijn voorbeeld. Religie vond ik uiteraard verwerpelijk en achterlijk. Domheid ten top. Natuurwetenschap, evolutie theorie, verklaart immers alles wat je nodig hebt te weten. God is iets dat bij de primitieve geschiedenis van de mens hoort. Dit droeg ik dan ook met verve uit naar vrienden en kennissen. En omdat ik aardig wat verstand van zaken had, maakte dat indruk, iets wat ik dan wel weer prettig vond.

Goed dit was zo'n beetje mijn situatie. Ik denk dat mijn opvattingen van toen herkenbaar zullen zijn voor de meeste lezers op dit forum. Ik herken veel van jullie reacties in ieder geval wel, het was ook zoals ik indertijd dacht.

Ik stond ongeveer op het punt natuurkunde te gaan studeren, toen alles nogal anders werd.
Mijn broer was aangegrepen door de film "Jesus Christ Superstar". Hij had zelfs daardoor nota bene een bijbel gekocht, waar die ook nog in ging lezen.
Ik vond dat natuurlijk totaal helemaal niks en probeerde hem te overtuigen dat dit waanzin was. Maar het lukte me niet. Hij bleef maar volharden met zijn, in mijn ogen, sprookjes verhalen.

Op een avond had hij zijn bijbel op tafel laten liggen. Ik dacht: "laat ik daar dan maar eens in kijken, zodat ik de belachelijke leugens die er in staan kan ontzenuwen". Daar zal ik mijn broer dan eens flink mee confronteren.

Tja, dan dus maar vooraan beginnen. Ik las Genesis 1.

Er gebeurde iets merkwaardigs. Toen ik het las wist ik dat het waarheid was. Een besef dat het gezag had van een soort die ik niet kende.
Echt raar, het was tegenovergesteld van mijn ideeën en ook mijn bedoeling om dat boek te lezen.
In plaats van leugens te vinden die ik kon weerleggen en zoals eigenlijk mijn intentie was, werd ik me bewust van God die door die woorden sprak. In den beginne schiep God de hemel en de aarde.

Ik kon twee dingen doen. Negeren wat er gebeurd was en terug naar de veilige haven van mijn atheïsme, of erkennen dat dit het woord van God is. Ik koos voor het laatste, want ik wist in mijn hart dat dit het juiste was.

De volgende dag was wel grappig. Ik vertelde mijn broer dat ik geloofde in God. Hij zat me aan te kijken met het idee dat ik hem in de maling nam en een geintje wou uithalen of zo.
Maar goed, vanaf die dag ben ik gaan geloven in God en dat is tot op heden, ruim 30 jaar later niet veranderd.

Uiteraard wist ik in eerste instantie nog niets van wat het geloof verder betekende. Alleen maar dat God bestond en dat de bijbel Zijn woord is. Ik ben gaan lezen en naar verschillende kerken gegaan. Het was me eerlijk gezegd toen nog niet erg duidelijk geworden wat die 'Jezus' precies in het verhaal deed. Was Hij een voorbeeld om naar te leven, iemand die goede en wijze dingen sprak?

Tijdens een preek in Hilversum, viel het kwartje: Hij is God en als je je vertrouwen op Christus stelt, dan wordt je behouden. Dat is Gods belofte. Simpelweg geloof/vertrouwen stellen in God, dat is alles wat nodig is. (naar aanleiding van de bekende tekst van Joh 3:16. Opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe). Dat was een geweldig moment voor me. Ik wist dat God bestaat, ik wist dat Hij de Almachtige Schepper is. Als Hij zoiets belooft, dan kan ik daar dus voluit op vertrouwen.

Wel, dit is mijn weg van atheïst naar christen.


Verder is nog te vermelden dat mijn moeder, nadat ik ben gaan geloven, haar geloof hervonden heeft. Niet zoals in die afschuwelijke kerk van haar jeugd, maar in een gezonde kerk. Allengs heeft ze daardoor haar trauma achter zich kunnen laten. Ze hield van God en werd een voorbeeld van Gods vertrouwen voor mij en veel andere mensen. Mijn vader is helaas overleden voordat dit alles gebeurde.
De eerste slok uit de beker der natuurwetenschap maakt atheïstisch, maar op de bodem wacht God. (Werner Heisenberg)

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14791
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Rereformed » 14 jun 2015 17:15

Fijn dat je er tijd voor vrijmaakte en moed voor opbracht om je verhaal te doen. Interessant!

De eerste keer in mijn leven dat ik hoor dat iemand na het lezen van Genesis 1 weet dat het de waarheid is. Heb je toen ook meteen Genesis 2 en 3 erachteraan gelezen? En bleef het maar steeds waarheid?
Ik begrijp uit het verhaal niet waarom je tevoren dacht dat religie verwerpelijk, achterlijk en domheid ten top was, hoewel je nog nooit een bijbel had gezien, noch een kerk ooit had bezocht noch op school godsdienstles had gehad.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Erik
Bevlogen
Berichten: 4109
Lid geworden op: 02 mar 2005 18:06
Contacteer:

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Erik » 14 jun 2015 17:25

Allereerst mijn waardering dat je toch tijd hebt willen maken om dit topic te starten!

Sta je mij toe op je schrijven in dit topic te reageren?
De achtste hemel is het atheïstische inzicht dat de werkelijkheid weliswaar hard is maar wel de werkelijkheid en die is zoveel waardevoller dan alle mooie, verzachtende sprookjes bij elkaar. (Gerard)

Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)

Berjan
Ervaren pen
Berichten: 891
Lid geworden op: 23 mar 2010 08:39

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Berjan » 14 jun 2015 17:30

Hallo fundi,
Fundi schreef:Hoe ik van atheïst een christen werd.

Ik ben zonder God opgevoed, je kunt gerust zeggen volkomen atheïstisch.
Mij vader geloofde niet en had een zekere afkeer van kerkmensen die hij "Artikel 31" noemde. Ik weet niet precies wat zich heeft afgespeeld, maar hij vond ze hypocriet.
Mijn moeder was in haar jeugd wel gelovig, dat was binnen een gemeente die ontzettend strikt en beklemmend was. Het was van een soort waar de zwarte kousen kerk bij vergeleken maar watjes zijn. Van alles en nog wat mocht niet omdat het "werelds" was. Toen ze volwassen werd had ze er schoon genoeg van en heeft ze die kerk verlaten. Het was een soort trauma voor haar, Ze wilde daarna niets meer met kerken te maken hebben.
Tijdens mijn jeugd heb ik hierdoor nooit zelfs maar een bijbel gezien, noch enige kerk bezocht. En dat bedoel ik echt zo letterlijk als ik het schrijf. Als de dominee het wekelijkse uurtje godsdienst kwam geven op de openbare school waar ik op zat, dan werd ik naar de lerarenkamer gebracht (dit was op expliciet verzoek van mijn vader).
Op de middelbare school was ik een typische beta-leerling, geïnteresseerd in techniek, natuurkunde en astronomie. Carl Sagan was mijn voorbeeld. Religie vond ik uiteraard verwerpelijk en achterlijk. Domheid ten top. Natuurwetenschap, evolutie theorie, verklaart immers alles wat je nodig hebt te weten. God is iets dat bij de primitieve geschiedenis van de mens hoort. Dit droeg ik dan ook met verve uit naar vrienden en kennissen. En omdat ik aardig wat verstand van zaken had, maakte dat indruk, iets wat ik dan wel weer prettig vond.

Goed dit was zo'n beetje mijn situatie. Ik denk dat mijn opvattingen van toen herkenbaar zullen zijn voor de meeste lezers op dit forum. Ik herken veel van jullie reacties in ieder geval wel, het was ook zoals ik indertijd dacht.
Dit is nou typisch een verhaal die je kan verwachten van iemand die christen was vroeger en nu doet van niet. Dus ik ben benieuwd of de rest wel geloofwaardig is.
Ik stond ongeveer op het punt natuurkunde te gaan studeren, toen alles nogal anders werd.
Mijn broer was aangegrepen door de film "Jesus Christ Superstar". Hij had zelfs daardoor nota bene een bijbel gekocht, waar die ook nog in ging lezen.
Ik vond dat natuurlijk totaal helemaal niks en probeerde hem te overtuigen dat dit waanzin was. Maar het lukte me niet. Hij bleef maar volharden met zijn, in mijn ogen, sprookjes verhalen.

Op een avond had hij zijn bijbel op tafel laten liggen. Ik dacht: "laat ik daar dan maar eens in kijken, zodat ik de belachelijke leugens die er in staan kan ontzenuwen". Daar zal ik mijn broer dan eens flink mee confronteren.

Tja, dan dus maar vooraan beginnen. Ik las Genesis 1.

Er gebeurde iets merkwaardigs. Toen ik het las wist ik dat het waarheid was. Een besef dat het gezag had van een soort die ik niet kende.
Echt raar, het was tegenovergesteld van mijn ideeën en ook mijn bedoeling om dat boek te lezen.
In plaats van leugens te vinden die ik kon weerleggen en zoals eigenlijk mijn intentie was, werd ik me bewust van God die door die woorden sprak. In den beginne schiep God de hemel en de aarde.
Dus door die eerste zin ben je gaan geloven? En wat komt er straks verder? Is Jezus jou in een droom verschenen? Heb je jouw hand in zijn zij kunnen leggen?
ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand door het lezen van 1 hoofdstuk wist dat iets waar is. Sterker nog, een hoofdstuk KAN waar zijn, dit wil niet zeggen dat de rest waarheid is.
Ik kon twee dingen doen. Negeren wat er gebeurd was en terug naar de veilige haven van mijn atheïsme, of erkennen dat dit het woord van God is. Ik koos voor het laatste, want ik wist in mijn hart dat dit het juiste was.
Atheisme kent geen veilige haven, dat is de taak van een geloof.
De volgende dag was wel grappig. Ik vertelde mijn broer dat ik geloofde in God. Hij zat me aan te kijken met het idee dat ik hem in de maling nam en een geintje wou uithalen of zo.
Maar goed, vanaf die dag ben ik gaan geloven in God en dat is tot op heden, ruim 30 jaar later niet veranderd.

Uiteraard wist ik in eerste instantie nog niets van wat het geloof verder betekende. Alleen maar dat God bestond en dat de bijbel Zijn woord is. Ik ben gaan lezen en naar verschillende kerken gegaan. Het was me eerlijk gezegd toen nog niet erg duidelijk geworden wat die 'Jezus' precies in het verhaal deed. Was Hij een voorbeeld om naar te leven, iemand die goede en wijze dingen sprak?

Tijdens een preek in Hilversum, viel het kwartje: Hij is God en als je je vertrouwen op Christus stelt, dan wordt je behouden. Dat is Gods belofte. Simpelweg geloof/vertrouwen stellen in God, dat is alles wat nodig is. (naar aanleiding van de bekende tekst van Joh 3:16. Opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe). Dat was een geweldig moment voor me. Ik wist dat God bestaat, ik wist dat Hij de Almachtige Schepper is. Als Hij zoiets belooft, dan kan ik daar dus voluit op vertrouwen.

Wel, dit is mijn weg van atheïst naar christen.
Vandaar dat je fundi geworden bent? Dat gebeurt vaak met mensen die naar anderen luisteren die zelf ook fundi zijn (zoals een dominee).

Verder is nog te vermelden dat mijn moeder, nadat ik ben gaan geloven, haar geloof hervonden heeft. Niet zoals in die afschuwelijke kerk van haar jeugd, maar in een gezonde kerk. Allengs heeft ze daardoor haar trauma achter zich kunnen laten. Ze hield van God en werd een voorbeeld van Gods vertrouwen voor mij en veel andere mensen. Mijn vader is helaas overleden voordat dit alles gebeurde.
Dat is mooi voor jouw moeder :)
Vertrouwen hebben ergens in is mooi, maar zegt niet dat iets waar is.

Fundi
Ervaren pen
Berichten: 526
Lid geworden op: 07 jul 2014 21:01

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Fundi » 14 jun 2015 17:31

Erik schreef:Allereerst mijn waardering dat je toch tijd hebt willen maken om dit topic te starten!

Sta je mij toe op je schrijven in dit topic te reageren?
Ja, dat is geen probleem. Ik begrijp dat er behoefte is om er op te reageren en ik verwacht weinig spontane bijval zullen we maar zeggen.
De eerste slok uit de beker der natuurwetenschap maakt atheïstisch, maar op de bodem wacht God. (Werner Heisenberg)

VrijVanDogma
Banned
Berichten: 41
Lid geworden op: 12 jun 2015 11:02

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door VrijVanDogma » 14 jun 2015 17:45

Berjan schreef:Atheisme kent geen veilige haven, dat is de taak van een geloof.
Atheïsme kan wel degelijk, op dezelfde manier en in dezelfde mate als bij geloof, als veilige haven ervaren worden.

Fundi
Ervaren pen
Berichten: 526
Lid geworden op: 07 jul 2014 21:01

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Fundi » 14 jun 2015 17:49

Rereformed schreef: De eerste keer in mijn leven dat ik hoor dat iemand na het lezen van Genesis 1 weet dat het de waarheid is. Heb je toen ook meteen Genesis 2 en 3 erachteraan gelezen? En bleef het maar steeds waarheid?
Ik snap dat je het merkwaardig vindt, voor mij was dat indertijd niet minder.
Er is blijkbaar een begrip dat "geloof" is. Het is niet gelijk aan overpijnzingen en afwegingen. Toen ik in Genesis 1 las, was het me duidelijk dat dit van God kwam. "Boem, dit heeft gezag waar je niet voorbij kunt".
Ik denk ook dat God daar iets mee te maken had. Maar ik heb geen idee hoe dat werkt.
Het stelt je voor de keuze om dat aan te nemen of af te wijzen.

In de dagen daarna ben ik her en der in de bijbel gaan lezen. Ik begreep er weinig van. Het verschil was wel dat ik in God geloofde.
Ik begrijp uit het verhaal niet waarom je tevoren dacht dat religie verwerpelijk, achterlijk en domheid ten top was, hoewel je nog nooit een bijbel had gezien, noch een kerk ooit had bezocht noch op school godsdienstles had gehad.
Het concept van een God was mij uiteraard wel bekend, uit de geschiedenis bijvoorbeeld. Niet echt fris en fruitig overigens.

En ik wist van het bestaan van het curieuze onderdeel van de samenleving die zichzelf christenen noemden. (waar ik liefst geen contact mee had, want ik vond ze vreemd)
De eerste slok uit de beker der natuurwetenschap maakt atheïstisch, maar op de bodem wacht God. (Werner Heisenberg)

HJW
Diehard
Berichten: 1408
Lid geworden op: 16 jan 2015 12:48

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door HJW » 14 jun 2015 17:54

Fundi schreef: Ja, dat is geen probleem. Ik begrijp dat er behoefte is om er op te reageren en ik verwacht weinig spontane bijval zullen we maar zeggen.
Dan neem ik ook maar de vrijheid om te reageren.

Ik hoor het wel vaker dat mensen het lezen en dan iets ervaren en dan gegrepen zijn en gelovig worden. Ik gun het je van harte. Als het voor jou werkt, werkt het voor jou.

Bij mij heeft het proces andersom plaatsgevonden en geleidelijker.
Ik heb echter geen moeite met christenen an sich.
Wat mij in de leer tegenstaat is de ingebouwde exclusiviteitsclaim. ALLEEN via het christendom is er iets te bereiken. Voor mij is het christendom EEN weg, niet DE.
Er zijn meerdere wegen, voor de één werkt het één, voor een ander iets anders. De christelijke leer geeft die ruimte niet en dan komen anderen in de knel. En dan kan het niet de absolute waarheid bevatten.

Daarnaast had ik zo mijn redenen om af te haken. Maar daar zal ik hier niet over uitweiden, het is jouw topic.
Nogmaals: als het voor jou werkt, gun ik het je van harte.
Maar gun een ander ook een andere weg en acht jouw weg niet exclusief of superieur.
Het is beter een licht te ontsteken dan de duisternis te vervloeken

Fundi
Ervaren pen
Berichten: 526
Lid geworden op: 07 jul 2014 21:01

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Fundi » 14 jun 2015 17:57

Berjan schreef: Dit is nou typisch een verhaal die je kan verwachten van iemand die christen was vroeger en nu doet van niet. Dus ik ben benieuwd of de rest wel geloofwaardig is.
Berjan, dit is naar eer en geweten mijn verslag. Ik zou niet weten waarom ik daarover zou moeten liegen.
De eerste slok uit de beker der natuurwetenschap maakt atheïstisch, maar op de bodem wacht God. (Werner Heisenberg)

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14791
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Rereformed » 14 jun 2015 18:03

Fundi schreef:
Ik begrijp uit het verhaal niet waarom je tevoren dacht dat religie verwerpelijk, achterlijk en domheid ten top was, hoewel je nog nooit een bijbel had gezien, noch een kerk ooit had bezocht noch op school godsdienstles had gehad.
Het concept van een God was mij uiteraard wel bekend, uit de geschiedenis bijvoorbeeld. Niet echt fris en fruitig overigens.

En ik wist van het bestaan van het curieuze onderdeel van de samenleving die zichzelf christenen noemden. (waar ik liefst geen contact mee had, want ik vond ze vreemd)
Ik vind het met deze uitleg nog steeds even vreemd. Het 'concept' God is op zich geen reden om met 'verwerpelijk, achterlijk en domheid ten top' te betitelen. Het is voor de meeste godgelovers enkel een soort 'laatste oorzaak'. En met tot geloof komen wordt 'God uit de geschiedenis' er niet frisser en fruitiger op, laat staan minder verwerpelijk.
En hoe zou je enig idee van 'curieuze christenen' kunnen hebben met zo'n achtergrond? Ik ben vijftig jaar van mijn leven christen geweest en zoals de meeste christenen liep ik er echt niet mee te koop. De meeste mensen, of ze nu atheist of gelovig zijn, respecteren elkaar in het dagelijks leven en doen hun best om elkaar niet te kwetsen. Het enige curieuze wat mensen aan mij zouden opmerken was hooguit dat ik niet rookte of dronk of disco's bezocht, nooit vloekte, maar meestal piano speelde of een boek las en op zondagmorgen naar een kerk ging. Je zegt er ook nog achteraan dat je er geen contact mee wilde hebben. En ook 'curieus' is nog een wereld verwijderd van de drie betitelingen die je gebruikte.

Woorden als 'verwerpelijk, achterlijk en het toppunt van domheid' zijn extreme uitdrukkingen die iemand alleen geeft wanneer hij/zij er ten volle mee bekend is en er alle reden toe heeft, oftewel er op en top mee bekend is en ervaring mee heeft, om zich er zo over uit te laten.
Born OK the first time

Willempie
Bevlogen
Berichten: 1803
Lid geworden op: 08 nov 2014 19:33

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Willempie » 14 jun 2015 18:03

Fundi schreef: Ja, dat is geen probleem. Ik begrijp dat er behoefte is om er op te reageren en ik verwacht weinig spontane bijval zullen we maar zeggen.
Maar wel van mij want ik heb een soortgelijke ervaring gehad. Als God tot je spreekt is er geen twijfel meer. Dan staat het vast. Dank je voor je verhaal. Je stelt je daarmee kwetsbaar op maar je doet het toch. Toppie!
Hallo meneer God, met Anna.

VrijVanDogma
Banned
Berichten: 41
Lid geworden op: 12 jun 2015 11:02

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door VrijVanDogma » 14 jun 2015 18:14

HJW schreef:Wat mij in de leer tegenstaat is de ingebouwde exclusiviteitsclaim. ALLEEN via het christendom is er iets te bereiken. Voor mij is het christendom EEN weg, niet DE.
Er zijn meerdere wegen, voor de één werkt het één, voor een ander iets anders. De christelijke leer geeft die ruimte niet en dan komen anderen in de knel. En dan kan het niet de absolute waarheid bevatten.

Daarnaast had ik zo mijn redenen om af te haken. Maar daar zal ik hier niet over uitweiden, het is jouw topic.
Nogmaals: als het voor jou werkt, gun ik het je van harte.
Maar gun een ander ook een andere weg en acht jouw weg niet exclusief of superieur.
Helemaal mee eens. Helaas ontkomen ook atheïsten niet aan de val van exclusieve/superieure weg en absolute waarheid claimen. Herhaaldelijk, ook op dit forum, wordt atheïsme gezien als de enige waarheid, de enige weg die de mensheid kan bewandelen in relatie tot het bestaan/niet-bestaan van het bovennatuurlijke. Ik prijs me gelukkig vrij te zijn van dat dogma.

Gebruikersavatar
kiks
Bevlogen
Berichten: 3017
Lid geworden op: 10 sep 2009 16:49
Locatie: Friesland

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door kiks » 14 jun 2015 18:19

VrijVanDogma schreef: Helemaal mee eens. Helaas ontkomen ook atheïsten niet aan de val van exclusieve/superieure weg en absolute waarheid claimen. Herhaaldelijk, ook op dit forum, wordt atheïsme gezien als de enige waarheid, de enige weg die de mensheid kan bewandelen in relatie tot het bestaan/niet-bestaan van het bovennatuurlijke. Ik prijs me gelukkig vrij te zijn van dat dogma.
Wat is die atheïstische waarheid dan eigenlijk? En welke leerstellingen zouden daar dan bij horen?

Groet

kiks
Kabouters bestaan niet, maar ze hebben wel rode puntmutsjes.
http://www.pumbo.nl/boek/volwassengeloof" onclick="window.open(this.href);return false;

Gebruikersavatar
Dat beloof ik
Bevlogen
Berichten: 3285
Lid geworden op: 07 jun 2013 13:21
Locatie: Brabanste Wal

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Dat beloof ik » 14 jun 2015 18:34

Ik geloof geen bal van het hele verhaal.
Iemand die zijn hele leven zonder godsdienst is opgevoed en door het lezen van een paar regels in de bijbel ineens denkt in te zien dat dit boek gods woord is.

Zo'n verhaal werkt in een zaal vol gelovigen.
Mogelijk dat die zoiets slikken.
Ik las Genesis 1. Er gebeurde iets merkwaardigs. Toen ik het las wist ik dat het waarheid was
Wel, dan heb je een probleem. Wat daar staat is volkomen onzin.
“Mr. Spock, do you have a theory?”
“No captain. For a theory, one requires facts. Since we do not have any, it would be illogical to have a theory.”
(Star Trek, seizoen 1)

Fundi
Ervaren pen
Berichten: 526
Lid geworden op: 07 jul 2014 21:01

Re: Hoe ik van atheïst een christen werd.

Bericht door Fundi » 14 jun 2015 18:38

HJW schreef: Bij mij heeft het proces andersom plaatsgevonden en geleidelijker.
Ik heb echter geen moeite met christenen an sich.
Wat mij in de leer tegenstaat is de ingebouwde exclusiviteitsclaim. ALLEEN via het christendom is er iets te bereiken. Voor mij is het christendom EEN weg, niet DE.
Er zijn meerdere wegen, voor de één werkt het één, voor een ander iets anders. De christelijke leer geeft die ruimte niet en dan komen anderen in de knel. En dan kan het niet de absolute waarheid bevatten.
Er is één God de Schepper, of laten we minstens aannemen dat dit de meest plausibele aanname is.
Als die Schepper zijn schepsels naar hun doel wil brengen, is dat via Zijn weg.
Voorbijziend aan de mistgordijnen die het christendom soms opwerpt, is de boodschap dat God zich met zijn schepping verzoend heeft door Christus (ie. God zelf).
Alleen nu moeten de schepselen dat nog aanvaarden, durven ze God te vertrouwen?
Wat dat betreft is er één weg, want er is één God. De kwestie is: is die ene God te vertrouwen, durft men dat?

Ik denk niet dat anderen in de knel komen, maar uiteindelijk wel zullen moeten uitkomen bij die ene God en zijn verzoening die Hij al lang tot stand heeft gebracht.
En dat zullen ze ook, want dat is Gods wil. God mist nimmer zijn doel, Hij is Almachtig en dat zegt wat.

Als in de bijbel gesproken wordt over eeuwig leven, dan is dat vooral kwalitatief, niet kwantitatief. De vertaling geeft er vaak een draai aan die wat anders suggereert, maar feitelijk staat er "Het leven van de eeuw". (topic op zichzelf)
Daarnaast had ik zo mijn redenen om af te haken. Maar daar zal ik hier niet over uitweiden, het is jouw topic.
Nogmaals: als het voor jou werkt, gun ik het je van harte.
Maar gun een ander ook een andere weg en acht jouw weg niet exclusief of superieur.
Mijn verslag geeft m.i. aan hoe God soms kan werken. Ik denk zeker niet dat dit exclusief moet zijn. Mijn situatie, totaal zonder God of kennis over Hem, is sowieso al behoorlijk uitzonderlijk. Het zou idioot zijn om te denken dat God alleen van christenen houdt, wat hebben die christenen dan voor bijzonders dat ze dat streepje voor hebben? "Het is alles genade" zou een christen moeten zeggen, als die christen een minimum van zijn eigen geloof begrijpt.

‘De genade Gods is verschenen, heilbrengend voor alle mensen’

Het is buitengewoon goed om God te vertrouwen en deel te nemen aan het "leven van de eeuw". Als het christendom werkelijk zou beseffen wat God in petto heeft, zou het heel wat vrolijker worden!
De eerste slok uit de beker der natuurwetenschap maakt atheïstisch, maar op de bodem wacht God. (Werner Heisenberg)

Plaats reactie