axxyanus schreef:
Nee dat is geen denkfout van atheïsten. Dat is de foute voorstelling door theïsten. Theïsten stellen hun geloof voor als een vorm van kennis. Als dat niet blijkt te kloppen is dat niet de fout van de atheïsten.
De kennis waar ik het over heb, is niet van het natuurwetenschappelijke soort. Hoewel je zeker je ratio mag en moet gebruiken.
Dit is geen specifiek conflict tussen een theïst en een atheïst. Dit is een conflict tussen iemand die beweert over kennis te beschikken, iets te weten en iemand die een inschatting wil maken over de betrouwbaarheid van die bewering. Gelovigen reageren in dat soort situaties over het algemeen net zoals ongelovigen. Maar als hun geloof het onderwerp wordt, dan willen gelovigen een uitzondering
Er zijn zoveel dingen die je niet met de wetenschappelijke methode kunt benaderen, geloof is in dat opzicht echt geen uitzondering.
Maar ik ben benieuwd hoe jij daar van jouw kant dan die inschatting over wilt maken. Wat zijn precies de criteria die je wilt aanleggen?
Je stelt het allemaal heel mooi voor maar de werkelijkheid is vaak anders. Ik zie bv weinig gelovigen die een dergelijke benadering serieus nemen als het leid tot een ander geloof dan het eigen geloof. Het is zelden dat een christen zal aanvaarden dat God een persoon naar de islam geleid heeft of omgekeerd.
Tja, waarom worden mensen die zeggen christen te zijn, over naar een ander geloof (of atheisme). Ik denk dat dit erg individeel ligt, dus kan daar geen algemeen oordeel over geven.
Vanuit mijn oogpunt bezien, is er geen enkele reden om mijn geloof aan de kant te zetten. Het is voor mij een rijkdom, die ik voor geen goud of goed zou willen missen. Er is ook geen enkele rationele reden waarom ik dat zou moeten doen. Sterker nog, ik wordt (rationeel) alleen maar meer bevestigd in mijn geloof naarmate ik de bijbel beter begrijp.
Bij de argumenten die ik hoor over mensen die atheistisch zijn geworden, of islam, heb ik toch meestal het idee dat ze een nogal bepaald beperkt of problematisch soort geloofsleer hadden. Uit de beschrijvingen die ik dan hoor denk ik vaak: "tja, als je het zo beleeft en ziet, dan zou ik misschien ook geen christen zijn".
De vraag is natuurlijk hoe je weet of het God was die zich aanbood. Sommige mensen zijn overtuigd dat ze bezocht werden door buitenaardsen? Moeten we hun gevoel van bezocht te zijn zonder kritiek aannemen of mogen we meer aardse verklaringen aanvaarden? Mogen we in dat laatste geval ook niet overwegen dat er een meer natuurlijke uitleg is voor het gevoel door God uitgenodigd/aangeraakt te zijn? Kunnen mensen door God uitgenodigd worden om moslim, hindu, taoist te worden?
Ik heb geen idee wat al die mensen beweegt. Ik kan wel gaan gissen, maar dat is niet zinvol. En het is uiteraard niet te doen om dat over iedereen werkelijk te weten te komen, dus je stelt een vraag die niet beantwoordbaar is.
Ik ben in God gaan geloven toen Hij het me aanbood. Mijns inziens is de enige manier voor een ander om dat te verifieren: door zelf in God te geloven als zich dat voordoet. Het is voor iemand niet zinvol om dat niet te doen, daarmee doe je jezelf schade. Maar goed, daarvan kan ik iemand niet overtuigen, dat is een beslissing die iemand zelf moet nemen.
Ze zeggen wel eens: je bent wat je eet. Dat geldt ook in geestelijk opzicht.
De eerste slok uit de beker der natuurwetenschap maakt atheïstisch, maar op de bodem wacht God. (Werner Heisenberg)