Geloof in de praktijk

[Bonjour]

Bidden helpt niet. Degene tot Wie gebeden wordt Die helpt.

Ik vraag me af of bidden niet helpt. Bidden kan een stuk innerlijke reflectie en vergelijkbare effecten geven terwijl een vraag wordt gesteld, waardoor de bidder uiteindelijk het probleem zelf op kan lossen. Dat effect zal groter zijn dan "Degene tot Wie gebeden wordt Die helpt", immers bij andere religies wordt er ook vanuit gegaan dat bidden helpt.

[Maria]

Ik heb niet een extra steuntje nodig van God om van mijn naaste te houden.
Dat wordt gevoed door mijn gevoel en niet door een opdracht.

Je moet gevoel en gebod niet tegen elkaar uitspelen. In landen zoals India waar meisjes nog steeds uitgehuwelijkt worden en soms al op zeer jonge leeftijd worden voorbestemd voor hun toekomstige echtgenoot zijn de huwelijken niet onstendiger dan in de westerse wereld. Natuurlijk komen ook daar uitwassen en misstanden voor. Maar je moet niet denken dat in een huwelijk, waarin een vrouw niet zelf haar man kiest van liefde per dedinitie geen sprake kan zijn.

Natuurlijk moet liefde niet uitsluitend gevoed worden door de plicht om bij elkaar te blijven. Maar soms is voor een zeilschip dat drijft op liefde de hulpmotor van de trouw nodig.

Ik begrijp deze reactie niet.
Slaat dit op wat ik schrijf?
Nergens zet ik dat tegenover elkaar.
Een gebod opvolgen doe je verstandelijk.
Dat je daarnaast ook met liefde kunt doen is een volkomen andere kwestie.
Je kunt het evengoed al protesterende doen, zelfs met boosheid of haat.

Maar uit liefde zonder opdracht is niet mis te verstaan.

Ik schrijf juist, dat je onderscheid moet maken tussen liefde en respect hebben voor.
Natuurlijk gaat dit vaak samen en zeker kan het één uit het ander ontstaan.
Maar daarom is het nog niet hetzelfde.
Ik speel het zeker niet tegen elkaar uit.
Het zijn gewoon 2 verschillende dingen.

[Maria]

Laten we de lijn van het topic even volgen.
Het gaat nu om het geloof in de praktijk.
En specifiek in dit bericht van RF:
Het wel of niet doen uit liefde of omdat het een opdracht is of uit plichtsgevoel gaat.

Geloof in de praktijk zie ik voor me (wat mijn betreft) als: Werkt bidden in de praktijk? Dat mensen bidden in de praktijk weet ik en kan ik me zelfs nog voorstellen. Maar: Denken ze echt dat het werkt? Dat God er selectief gebeden uitpikt om wel/niet te verhoren.

Oké

[Quintein]

Bonjour,

k vraag me af of bidden niet helpt.

Er is een heleboel onderzoek geweest naar bidden, bidden in je eentje helpt alleen jezelf maar met bidden in grote getale kun je omstandigheden ten positieve veranderen.
En dan is daar natuurlijk nog het wetenschappelijk bewijs dat bidden het voedsel vitaler maakt.

http://sg.tudelft.nl/event/wat-zit-er-e ... ons-water/

(nog even en ik ken de url uit mijn hoofd)

[dikkemick]

Bonjour,

k vraag me af of bidden niet helpt.

Er is een heleboel onderzoek geweest naar bidden, bidden in je eentje helpt alleen jezelf maar met bidden in grote getale kun je omstandigheden ten positieve veranderen.
En dan is daar natuurlijk nog het wetenschappelijk bewijs dat bidden het voedsel vitaler maakt.

http://sg.tudelft.nl/event/wat-zit-er-e ... ons-water/

(nog even en ik ken de url uit mijn hoofd)

Er is zeker onderzoek naar bidden gedaan (in de gezondheidszorg) Conclusie: Het werkt (juist voor een klein deel) meer averechts! Als je de link wilt hebben, zoek ik die voor je op.

Instralen van water door Jomanda schijnt ook erg heilzaam te zijn!

[Quintein]

graag

[Karssenberg]

Ik heb niet een extra steuntje nodig van God om van mijn naaste te houden.
Dat wordt gevoed door mijn gevoel en niet door een opdracht.
Bovendien, je schrijft het zelf al in zekere zin:
Dan zou het een verplichting zijn, die ik niet van harte doe.
Het is niet eens mogelijk te houden van.... als plicht.
Misschien kun je respecteren leren, maar houden van.....?

Ik refereerde aan deze woorden, Maria. Misschien heb ik je verkeerd begrepen, maar het lijkt erop, althans voor mij dat je zegt: als je iets als een gebod (of opdracht) ziet dan kan het niet meer spontaan of van harte zijn.

[Maria]

Er is een heleboel onderzoek geweest naar bidden, bidden in je eentje helpt alleen jezelf maar met bidden in grote getale kun je omstandigheden ten positieve veranderen.

Of negatief natuurlijk

Vergelijk het met het zingen van het volkslied in je eentje onder de douche of met honderden samen op een nationale feestdag.
Aan het begin van een voetbal wedstrijd wil het ook nog weleens spirituele gevoelens oproepen.

En dan is daar natuurlijk nog het wetenschappelijk bewijs dat bidden het voedsel vitaler maakt.

http://sg.tudelft.nl/event/wat-zit-er-e ... ons-water/

Spiritueel gezien?
Misschien worden wij er vitaler van?

Of letterlijk het voedsel?
Jammer.
Maar dat is een ander onderwerp.

[writer]

Als iemand gelooft dat er een almachtige God bestaat die met ieders lot is begaan lijkt het me logisch als zo iemand
dagelijks in gebed contact met die God zoekt.
Vooral de orthodoxe christenen zijn vroeger zo bang voor hun God gemaakt dat zij bij alles wat zij doen zich afvragen of het de wil van hun God is.
Zij worden in het dagelijks leven dan ook meer gedreven door angst dan uit liefde voor hun God: Toen Ananias over de opbrengst van zijn akker loog liet Petrus hem ter plaatse dood vallen.

Als een gelovige voor en na het eten bidt is dat waarschijnlijk ook meer uit angst dat zijn God in staat is om het eten als straf niet te zegenen dan dat zij werkelijk geloven dat een goede bekomst door hun God wordt bewerkstelligd.

Gelovigen zouden eens bij zichzelf moeten nagaan wat zij van hun God hebben gekregen en waar zij zelf voor gewerkt hebben.
Dat de gezondheid van een God komt gaat er bij mij niet in, ik zie geen verschil in gezondheid tussen gelovigen en ongelovigen.
En dat er een God bestaat die als straf met ziektes strooit of als beloning op het bidden ziektes geneest al helemaal niet, net zo min dat Hij nederigheid zou belonen.

Geloven in de praktijk is niets anders dan jezelf wat wijsmaken, geveinsde dankbaarheid.
Maar zoals Rf zegt, als hij het anders aanpakt voelt hij zich ongelukkig.
En dat is het laatste wat ik wil.
Maar het is de moeite waard om uit te proberen hoe lang dat ongelukkige gevoel aanblijft.
Daarna zou er wel eens een wereld voor je open kunnen gaan.
Een uitdaging om alles te doen op eigen kracht!!!
Ook het helpen van nooddruftigen alleen omdat je begaan bent met hun lot.

[Maria]

Ik refereerde aan deze woorden, Maria. Misschien heb ik je verkeerd begrepen, maar het lijkt erop, althans voor mij dat je zegt: als je iets als een gebod (of opdracht) ziet dan kan het niet meer spontaan of van harte zijn.

Ik heb het misschien wat kunstmatig verder uit elkaar getrokken om het duidelijker te stellen.

Maar natuurlijk is er zeker ook de combinatie
- plicht, daaruit volgt je open stellen, daaruit volgt een zich ev. positief ontwikkelend gevoel.

Maar evengoed kan het zijn dat:
- Plicht......bah, ik heb geen zin.....ontwikkeling richting: ik haat dat, ...... gehoorzaamheid en verplichte handeling......ergo .....niks liefde.


Welke ontwikkeling het zal worden, zal mi. niet van buitenaf opgelegd kunnen worden.

[Karssenberg]

Als iemand gelooft dat er een almachtige God bestaat die met ieders lot is begaan lijkt het me logisch als zo iemand
dagelijks in gebed contact met die God zoekt.
Vooral de orthodoxe christenen zijn vroeger zo bang voor hun God gemaakt dat zij bij alles wat zij doen zich afvragen of het de wil van hun God is.
Zij worden in het dagelijks leven dan ook meer gedreven door angst dan uit liefde voor hun God: Toen Ananias over de opbrengst van zijn akker loog liet Petrus hem ter plaatse dood vallen.

Je begint goed.
Maar in de tweede zin achakel je al weer over op je negatieve modus. Alsof bidden alleen maar uit angst gebeurt. Wat weet jij daar nu van, hoe (orthodoxe) gelovigen het bidden ervaren en waarom ze dat doen. Heb je een speciale openbaring gehad of zo, dat je dat voor iedereen kunt invullen?
Je bent één van degenen, die hier onophoudelijk zit te stoken met je eindeloze gezwets en gestook.
Probeer al je beweringen over gelovigen eens hard te maken tegenover gelovigen, die je kent in je eigen kring en die jou ook kennen met je echte gezicht.

De ergste vorm van onwetendheid is die, waarbij iemand zijn onwetendheid niet eens beseft. Je denkt alles te weten over geloof en gelovigen, maar je weet niets. Praat alsjeblieft voor jezelf en doe niet net of jij alles weet van de motieven en overwegingen van andere mensen. Zielig.

[writer]

Alsof bidden alleen maar uit angst gebeurt.

Leg jij dan maar uit wat jouw motivatie tot het bidden is.
Heb je in je leven ooit éen keer wat door bidden verkregen wat je zonder er om te vragen zeker weten niet had gekregen?

ps.
Om veel over het geloof te weten is het niet noodzakelijk een christen te zijn hoor, dat denken jullie om zo je geloof te kunnen blijven koesteren als iets wat een ander niet heeft en er daarom ook geen verstand van heeft.
Wie is hier nu zielig?

[kiks]

Ik lees net dit: Als je kinderen niet meebidden voor de maaltijd schop je ze gewoon het huis uit. Een opvoedkundig advies van een dominee.
http://www.cip.nl/artikel/46431/Maak-ki ... daars-zijn

Ik vraag me af in hoeverre dit in praktijk gebracht wordt. Oh wacht even, mijn oudste broer werd ook op zijn twaalfde de deur uit gegooid.

Groet

kiks

[kiks]

Als iemand gelooft dat er een almachtige God bestaat die met ieders lot is begaan lijkt het me logisch als zo iemand
dagelijks in gebed contact met die God zoekt.
Vooral de orthodoxe christenen zijn vroeger zo bang voor hun God gemaakt dat zij bij alles wat zij doen zich afvragen of het de wil van hun God is.
Zij worden in het dagelijks leven dan ook meer gedreven door angst dan uit liefde voor hun God: Toen Ananias over de opbrengst van zijn akker loog liet Petrus hem ter plaatse dood vallen.

Je begint goed.
Maar in de tweede zin achakel je al weer over op je negatieve modus. Alsof bidden alleen maar uit angst gebeurt. Wat weet jij daar nu van, hoe (orthodoxe) gelovigen het bidden ervaren en waarom ze dat doen. Heb je een speciale openbaring gehad of zo, dat je dat voor iedereen kunt invullen?
Je bent één van degenen, die hier onophoudelijk zit te stoken met je eindeloze gezwets en gestook.
Probeer al je beweringen over gelovigen eens hard te maken tegenover gelovigen, die je kent in je eigen kring en die jou ook kennen met je echte gezicht.

De ergste vorm van onwetendheid is die, waarbij iemand zijn onwetendheid niet eens beseft. Je denkt alles te weten over geloof en gelovigen, maar je weet niets. Praat alsjeblieft voor jezelf en doe niet net of jij alles weet van de motieven en overwegingen van andere mensen. Zielig.

Je kunt wel boos worden Karssenberg, maar daarmee heb je zijn punt nog niet weerlegd.

Groet

kiks

[writer]

Nog een allinea: "Als kinderen een huisregel overtreden, zijn ze ongehoorzaam. Dan mag je als vader of moeder duidelijk maken: 'Je hebt niet alleen papa en mama verdriet gedaan. Ook de Heere heeft er verdriet van.'

Ik noem dat gewoon misbruik maken van een eventueel Godsbestaan tegenover mensen die ze klein willen houden.
Kinderen maar ook volwassenen.
Want staat die man niet geheel buiten de werkelijkheid?
God was net over zijn verdriet heen nadat er een aantal christelijke Irakezen was onthoofd en prompt overtreedt een Nederlands kind een Nederlandse huisregel in een christelijk gezin.
Zo komt God nooit van zijn verdriet af.

Gelukkig zijn er nog ongelovigen die goed doen, dat moet Hem dan toch weer opvrolijken