DiMensie schreef:Robert Frans, je bent intelligent genoeg en hebt blijkbaar ook genoeg fantasie om de volgende stap te kunnen zetten, zodat je dankzij voortschrijdend inzicht en zonder al te veel cognitieve dissonantie kunt overgaan tot meer vrijheid van denken zonder die belemmering die vergoeilijking der dogmatische ketenen nou eenmaal met zich brengt.
Ik gun jou die Vrij(heid) van Godsdienst van ganser harte!
Erg aardig van je, maar ik geniet al volop van de vrijheid.
dikkemick schreef:Hij is aanwezig tijdens de mis. Dus God is Katholiek? Zullen de protestanten/Moslims/Hindoes leuk vinden om te horen? Zitten die toch mooi tegen de verkeerde God te bidden.
Niet de verkeerde God, want er is immers maar één God, dus kan er geen verkeerde God zijn. Met het geloof dat Hij aanwezig is tijdens de mis sluit je natuurlijk niet meteen andere plaatsen uit. Anders had ik gezegd dat Hij alléén aanwezig is tijdens de mis.
Hoewel ik inderdaad geloof dat Hij tijdens de mis werkelijk met lichaam en geest aanwezig is, sluit dat niet direct zijn aanwezigheid in andere erediensten uit. De meest volledige aanwezigheid betekent niet meteen de enige plaats van aanwezigheid. God is aanwezig daar waar mensen tot Hem bidden en het goede doen. Maar de katholieke sacramenten zijn er niet voor niets en zijn volgens het katholicisme directe handelingen van Hem.
Dit betekent dus inderdaad dat niet elke godsdienst evenveel gelijk heeft, maar ook niet dat ze allemaal ongelijk hebben behalve het katholicisme.
En dat andere niveau? Wat moet ik me daarbij voorstellen? Ik denk niet dat dit meetbaar is? Bovennatuurlijk niveau? Hoe weet jij dit dan?|
Een schrijver van een boek is helemaal niet aanwezig in dit boek! Ik vind dit allemaal hocus-pocus gepraat. Dan zou zijn geest door/in het boek zweven...
Hij is er toch bij als hij elke letter op papier zet? Hij is er toch bij als zijn personages van alles en nog wat doen? In die zin is hij dus aanwezig. Een schrijver kan niet schrijven als hij niet het boek binnen handbereik heeft. Elke letter vormt een deel van die wereld en elke letter is door de schrijver bedacht en neergezet.
En als een schrijver heel veel schrijft en een trouwe schare fans heeft, dan herkennen die fans wel degelijk de "geest van de schrijver" in zijn verhalen. Ze herkennen dan zijn schrijfstijl en zijn thema's en kunnen een verhaal van hem onderscheiden van verhalen van andere schrijvers. In die zin is de schrijver dus ook aanwezig.
Je gaat wederom God weer vergelijken met een schrijver van vlees en bloed (in deze werkelijkheid). God is alomtegenwoordig maar ziet niet alles tegelijkerijd gebeuren? Ik ga steeds minder van die God begrijpen.
Dan ben je in elk geval op de goede weg, want zij die alles menen te begrijpen, die begrijpen er in elk geval helemaal niets van.
Misschien denk je dat deze aarde de enige "echte werkelijkheid" is. En voor ons is dat ook zo. Maar voor een personage in een boek, is die boekwereld weer net zo echt. Als de schrijver zijn personages ogen geeft, dan zien ze echte bomen, echte medemensen, etc. Voor de schrijver is die boekwereld natuurlijk enkel letters en inkt, maar die personages zullen geen letter ervan zien. Voor hen is het echt.
Ik houd er dan ook rekening mee dat als er een hemel is (wat ik zelf dus geloof), dat deze nog vele malen werkelijker is dan deze aarde. Net zoals deze aarde weer vele malen werkelijker is voor ons dan zo'n boekwereld.
En stel nu dat ik als schrijver dit schrijf: "Jan doet de boodschappen terwijl Piet vreemdgaat met zijn vrouw." In deze zin gebeuren er dan twee dingen tegelijkertijd: Jans boodschappen en Piets overspel. Maar ik als schrijver beschrijf eerst wat Jantje doet en daarna wat Piet doet. Ik ben dus eerst met Jan bezig en daarna met Piet.
Ook als jij het zinnetje lees, lees je eerst over Jan en daarna over Piet. Voor zowel jou als mij gebeuren die twee dingen dus niet tegelijkertijd. Maar voor Jan en Piet wél. En dat door het simpele woordje "terwijl."
Weer die vermenselijking van God. Eigenlijk is God een ubermensch. Alleen jammer dat dat zo'n negatieve bijsmaak geeft.
God is volgens het christelijk geloof inderdaad mens, dat zie je heel goed. Wij geloven immers dat Hij in de persoon van Christus zowel God als mens is. Ook zijn wij volgens datzelfde geloof naar zijn beeld gemaakt.
Hij is inderdaad ook volmaakt mens, dus zonder kwaad in zich. Alleen dan wel in álle menselijke eigenschappen, dus ook in zachtmoedigheid, geduld, vriendelijkheid en de bereidheid alles te geven voor wat goed is. Maar ook in strijdlust, hartstocht, ijver voor het goede en wijsheid.
Hij is zowel een zachte Minnaar als een hartstochtelijke Krijger. Wat Hem toch ook een stuk interessanter maakt dan wanneer Hij enkel een brave, moraliserende Leermeester zou zijn.
Denk overigens niet dat het vanzelfsprekend is dat mensen God als een soort supermens afbeelden. Soms hoor je die geluiden wel: als wij stieren waren geweest, dan was God een opperstier geweest.
De werkelijkheid is echter dat in veel natuurgodsdiensten en ook in godsdiensten als het hindoeïsme de goden vaak juist dieren, monsters, planten of natuurkrachten waren, of diens eigenschappen bezaten. Menselijke goden kom je lang niet overal tegen en zijn dus niet standaard.
) omdat ze bidden en ons duidelijk willen maken dat deze god toch echt werkelijk is. Maar toon dit aan! En doe dit zonder (openlijk dan wel verdekt) te stellen dat je het MOET geloven.