Geloof in de praktijk

[dikkemick]

Wat bidden betreft
http://skepdic.com/essays/healingprayer1.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Want tja...tot welke god en hoe moet je bidden. Stel dat je tot Allah bidt en Wodan is de enige echte God. Heb je toch een probleem.

[Robert Frans]

De reden dat ik bid is omdat God het van mij vraagt. Dat klinkt natuurlijk wat flauw, weet ik, maar het is wel een belangrijke reden. Ik zie het gebed als contact met God, als het in het bijzonder verbonden zijn met Hem. Niet dat ik daardoor altijd van die verliefde gevoelens heb of zo, meestal is het gewoon de psalmen bidden of stil zijn, zonder dat er iets bijzonders gebeurt. Het is iets tussen ziel en ziel en dat voel je nu eenmaal niet. Maar het is er wel.
Wat Bonjour schrijft is dan ook heel mooi gezegd: het is ook een stukje zelfreflectie, als het ware het afdalen naar je eigen innerlijk en ontdekken wat daar speelt en wat eventueel nog opgeruimd moet worden. Sommige mensen gebruiken daar meditatie voor, maar meditatie en (contemplatief) gebed hebben dan ook veel overenkomsten. Het gebed verandert vooral ook jouzelf, het zet je weer even stil bij wat werkelijk belangrijk is en helpt je zo om de liefde voor Hem en voor de mensen om je heen te bevorderen.
Het gebed kan dan zo ook een oefening zijn in geduld, in aanvaarding, in zelfdiscipline, in het vinden van rust als het in en om je heen stormt en in het besef dat je niet op jezelf staat, maar verbonden bent met alles en iedereen om je heen. Het gebed heeft in feite ook geen ander doel dan het gebed zelf.

Ongetwijfeld zijn er talloze wetenschappelijke onderzoeken die uitwijzen dat het helemaal niet uitmaakt of je bidt of niet, of dat je net zo goed tot een melkpak of komkommer kunt bidden. Los van de vraag hoeveel nut die onderzoeken hebben, als je je beseft dat al voor elk mens wordt gebeden als iemand voor "iedereen" bidt en dat God geen mechanische verhoorder is, is het ook allemaal een beetje bedenkelijk niveau.
Vanuit de wetenschap kun je dan misschien wel van alles tot God bestempelen, maar vanuit de geschiedenis, de menselijke ervaring, de kunsten, de filosofie en wijsbegeerte en ook vanuit de vroegere wetenschappen zijn er toch wel zinvollere aanwijzingen te vinden.
Als je werkelijk meent dat het melkpak je diepste ervaringen en die van heel de mensheid uitdrukt, de ervaring van het menszijn in een wonderbaarlijke en complexe wereld, de ervaring dat ondanks het goede er toch kwaad is en dat deze schijnbaar enkel bestreden kan worden als je niet zomaar je natuur volgt, de ervaring dat er iets is dat vele malen groter en ontzagwekkender is dan jij, dan moet je dat vooral menen.
Maar ik acht het toch waarschijnlijker dat er gewoon een God is, bekend onder vele namen en beelden, soms zelfs bekend in de vorm van meerdere goden, die alles geschapen heeft en die samen met ons uiteindelijk heel het menszijn wil verheffen uit het kwaad, zodat zelfs zoiets diep menselijks als het lijden of de strijd tegen het kwaad, zin krijgt en bijdraagt aan werkelijke vrede.

[Aton]

De reden dat ik bid is omdat God het van mij vraagt.

Per brief, Email, telefonisch of mondeling ( Tenor , bariton of bas stem ) ? Overkomt je dat dikwijls ?

[dikkemick]

@Robert Frans
Prachtig verwoord weer, maar het gaat mij toch wederom weer om het waarheidsgehalte van je claims m.b.t. God.
Dat jij bidden fijn vindt, begrijp ik
Dat jij meent dat God naar je luistert, begrijp ik
Dat het minder zin heeft om tot een pak melk te bidden, begrijp ik. (gevoel)

Wat ik echter niet begrijp is dat je je heil zoekt bij een god en niet bij je medemens (dier) of gewoon introspectief, zoals bij meditatie. Het LIJKT bijna of jij verstandelijk doorhebt dat je tot een luchtkasteel aan het bidden bent, maar dat je het gewoon een prettige nuttige ervaring vindt.
Want zou god niet hor en dol worden van al zie zijkgebeden? Neem alleen de voetballer in mijn vorige voorbeeld.
Hoeveel gebeden moet god wereldwijs per dag aanhoren?

[Robert Frans]

@Robert Frans
Prachtig verwoord weer, maar het gaat mij toch wederom weer om het waarheidsgehalte van je claims m.b.t. God.
Dat jij bidden fijn vindt, begrijp ik
Dat jij meent dat God naar je luistert, begrijp ik
Dat het minder zin heeft om tot een pak melk te bidden, begrijp ik. (gevoel)

Wat ik echter niet begrijp is dat je je heil zoekt bij een god en niet bij je medemens (dier) of gewoon introspectief, zoals bij meditatie.

Het één sluit het ander niet uit hè? Ik vraag ook gewoon hulp van mensen en ga ook gewoon met mens en dier om. Een mens staat nooit op zichzelf. En zoals ik al zei hebben meditatie en gebed veel overeenkomsten, omdat het in beide gevallen een innerlijke bezigheid is.

Het LIJKT bijna of jij verstandelijk doorhebt dat je tot een luchtkasteel aan het bidden bent, maar dat je het gewoon een prettige nuttige ervaring vindt.

Je begrijpt denk ik wel dat ik God als méér zie dan enkel een luchtkasteel. Hij is werkelijk aanwezig, in het bijzonder ook tijdens de mis in de kerk, maar zijn aanwezigheid is van een ander niveau dan wij zien. Vergelijk het met een schrijver, die in de wereld die hij schrijft ook op andere wijze aanwezig is dan zijn personages.
De schrijver is dan aanwezig in elke letter die hij schrijft, zonder die letters zelf te zijn, en die boekwereld zelf is dus al uiting van zijn aanwezigheid. Hij hoeft dan geen sterren te laten dansen of zo, maar kan wel tot zijn personages spreken, hen innerlijk tot beweging zetten en zich zo laten "zien."
Ik geloof dan ook zelfs dat de "schrijver" van deze wereld ook zélf geheel in deze wereld is gekomen, met lichaam en geest (of hoe je de volledige mens ook beschrijven wil). Gewone schrijvers kunnen dat niet, maar ja, je moet als God toch érgens uniek in zijn.

Want zou god niet hor en dol worden van al zie zijkgebeden? Neem alleen de voetballer in mijn vorige voorbeeld.
Hoeveel gebeden moet god wereldwijs per dag aanhoren?

Als een schrijver duizend dingen tegelijkertijd laat gebeuren in zijn verhaal, is hij dan ook tegelijkertijd bij al die dingen aanwezig, of beschrijft hij eerst de ene gebeurtenis, dan de andere, etc.? Ik geloof dat God er helemaal voor jou is, maar ook helemaal voor de ander. Wij zien dingen tegelijkertijd gebeuren, maar God hoeft dat niet.

En ach, wat zijn zeikgebeden? Uiteindelijk kun je alles relativeren en vallen zelfs de grootste problemen weg in zo'n groot, uitgestrekt universum dat al miljarden en miljarden jaren bestaat.
Maar toch, gezeik of geen gezeik, iemand kan toch ergens mee zitten. Soms kan relativeren dan helpen, maar soms niet. En ontstaan de grootste problemen vaak niet juist uit ogenschijnlijk kleine dingetjes? En kan geklaag over iets kleins ook niet juist voortkomen uit een echt groot, verborgen probleem?
Niet zelden blijken bijvoorbeeld ruzies over kleine ergernissen te culmineren in de echt grote verwijten. Dan blijkt er toch echt ineens méér te spelen dan dat tandpastadopje dat weer eens niet opgedraaid is.

Je zult dat soort dingen altijd in een grotere context moeten zien, je zult altijd verder moeten kijken dan het "gezeik" zelf. Want niet het gewicht van het leed is van belang, maar het gewicht van degene die het moet dragen. Een mus kan minder dragen dan een arend.
Ik geloof dat God zeer ruimhartig is daarin en niet zozeer kijkt naar het probleem, maar naar de persoon erachter. Uiteindelijk komt iedereen in zijn leven erachter dat er méér is dan de kleine sores waarover hij klaagt. En dat dat méér heel wel in de eigen geest kan zitten.
En daar Hij, zo ik geloof, graag wil dat je je hart lucht, bij Hem en bij mensen die je vertrouwt, wil Hij niet al te strikt zijn in wat wel en niet kan. Want het oefenen van je hart luchten in kleine dingen, kan al de deur openen voor het bespreken van de echt grote problemen. Woede over kleine ergernissen kan het hart al meer openen voor woede over het écht grote kwaad, als je je ogen openhoudt voor wat God je daarin misschien wil laten zien.
Je mag klein beginnen en zult uiteindelijk groot eindigen. Misschien zelfs groter dan je zelf aanvankelijk zou willen.

[Karssenberg]

Omdat
Ik vraag me af in hoeverre dit in praktijk gebracht wordt. Oh wacht even, mijn oudste broer werd ook op zijn twaalfde de deur uit gegooid.

kiks

Omdat hij niet wilde bidden? Dat suggereer je. En waarom jij niet dan? Was jij zoveel beter?

[Karssenberg]

Je kunt wel boos worden Karssenberg, maar daarmee heb je zijn punt nog niet weerlegd.

Nou, ik was inderdaad boos, dat heb je goed aangevoeld.
Maar ik hoef geen onbewezen aantijgingen te weerleggen. Het zou wat moois worden. Iemand, die van toeten noch blazen weet beschuldigt mij ( en vele anderen) en degene, die beschuldigd wordt mag dat gaan weerleggen. Hij weet er gewoon niets van.

[kiks]

Omdat
Ik vraag me af in hoeverre dit in praktijk gebracht wordt. Oh wacht even, mijn oudste broer werd ook op zijn twaalfde de deur uit gegooid.

kiks

Omdat hij niet wilde bidden? Dat suggereer je.

Onder andere, en dat terwijl mijn vader itt mijn moeder niets op had met goden.

En waarom jij niet dan? Was jij zoveel beter?

Niet beter, wel slimmer. Heb het iets langer volgehouden, maar toen mijn vader overleed was ik aansluitend de deur uit.

Groet

kiks

[Rereformed]

De reden dat ik bid is omdat God het van mij vraagt.

Je verwart God met teksten die ooit door religieuze mensen in de ijzertijd zijn geschreven.
Of verschijnt de stem van God af en toe in je slaapkamer?

[Karssenberg]

Leg jij dan maar uit wat jouw motivatie tot het bidden is.
Heb je in je leven ooit éen keer wat door bidden verkregen wat je zonder er om te vragen zeker weten niet had gekregen?

Nee, zo werkt dat niet. Zie mijn antwoord aan Kiks.

Om veel over het geloof te weten is het niet noodzakelijk een christen te zijn hoor, dat denken jullie om zo je geloof te kunnen blijven koesteren als iets wat een ander niet heeft en er daarom ook geen verstand van heeft.
Wie is hier nu zielig?

Als je er dan zoveel van weet, dan weet je ook waar staat dat de duivel de hele bijbel uit zijn hoofd kent en weet te gebruiken. Weten is niet genoeg om God te kennen.

[kiks]

Als je er dan zoveel van weet, dan weet je ook waar staat dat de duivel de hele bijbel uit zijn hoofd kent en weet te gebruiken.

Je weerlegt duidelijk zijn punt niet. Ik herken veel van wat writer opvoerde als de gehanteerde praktijk. Je punt alsof writer er niets van af zou weten vind ik zonder onderbouwing onvoldoende. Maar ja wie ben ik om dat te bepalen.

Weten is niet genoeg om God te kennen.

Weten zou het kennen van welke god dan ook wel eens behoorlijk in de weg kunnen zitten.

Groet

kiks

[DiMensie]

maar zijn aanwezigheid is van een ander niveau dan wij zien. Vergelijk het met een schrijver, die in de wereld die hij schrijft ook op andere wijze aanwezig is dan zijn personages.
De schrijver is dan aanwezig in elke letter die hij schrijft, zonder die letters zelf te zijn, en die boekwereld zelf is dus al uiting van zijn aanwezigheid. Hij hoeft dan geen sterren te laten dansen of zo, maar kan wel tot zijn personages spreken, hen innerlijk tot beweging zetten en zich zo laten "zien."

Goede vondst, nou nog de volgende stap zetten!

Zelf had ik toen ik nog gelovig was verzonnen dat God met zijn Engelen in een soort van regieruimte vertoefden met een soort van hoofdtelefoon op en omringd door een soort van TV-toestellen waarmee ze konden waarnemen wat de oren en ogen van de aardbewoners zoal waarnemen.
Sowieso werd alles een soort van opgenomen zodat de overledene na aankomst met zijn voorbije leven geconfronteerd kon worden alvorens naar diens eindbestemming te worden doorgeschoven (verbannen!).

Als ik nog steeds in God zou geloven zou ik Hem waarschijnlijk inmiddels upgraden naar God.v.2.0 die gebruik maakt van het internet voor Zijn snode plannen met de mensheid. En Lucifer zou dan een soort van geïnfiltreerde wisskid zijn die zorgdraagt dat Hij/Zij(?) zodra Hij/Zij uit Gods regieruimte/serverzaal gesmeten wordt toch via een 'achterdeurtje' Gods internet kan hacken om Diens snode plannen met de mensheid te dwarsbomen.

Over geloof in de praktijk gesproken ...

Robert Frans, je bent intelligent genoeg en hebt blijkbaar ook genoeg fantasie om de volgende stap te kunnen zetten, zodat je dankzij voortschrijdend inzicht en zonder al te veel cognitieve dissonantie kunt overgaan tot meer vrijheid van denken zonder die belemmering die vergoeilijking der dogmatische ketenen nou eenmaal met zich brengt.

Ik gun jou die Vrij(heid) van Godsdienst van ganser harte!

[dikkemick]

Je begrijpt denk ik wel dat ik God als méér zie dan enkel een luchtkasteel. Hij is werkelijk aanwezig, in het bijzonder ook tijdens de mis in de kerk, maar zijn aanwezigheid is van een ander niveau dan wij zien. Vergelijk het met een schrijver, die in de wereld die hij schrijft ook op andere wijze aanwezig is dan zijn personages.
De schrijver is dan aanwezig in elke letter die hij schrijft, zonder die letters zelf te zijn, en die boekwereld zelf is dus al uiting van zijn aanwezigheid. Hij hoeft dan geen sterren te laten dansen of zo, maar kan wel tot zijn personages spreken, hen innerlijk tot beweging zetten en zich zo laten "zien."
Ik geloof dan ook zelfs dat de "schrijver" van deze wereld ook zélf geheel in deze wereld is gekomen, met lichaam en geest (of hoe je de volledige mens ook beschrijven wil). Gewone schrijvers kunnen dat niet, maar ja, je moet als God toch érgens uniek in zijn.

Hij is aanwezig tijdens de mis. Dus God is Katholiek? Zullen de protestanten/Moslims/Hindoes leuk vinden om te horen? Zitten die toch mooi tegen de verkeerde God te bidden.
En dat andere niveau? Wat moet ik me daarbij voorstellen? Ik denk niet dat dit meetbaar is? Bovennatuurlijk niveau? Hoe weet jij dit dan?|
Een schrijver van een boek is helemaal niet aanwezig in dit boek! Ik vind dit allemaal hocus-pocus gepraat. Dan zou zijn geest door/in het boek zweven...

Als een schrijver duizend dingen tegelijkertijd laat gebeuren in zijn verhaal, is hij dan ook tegelijkertijd bij al die dingen aanwezig, of beschrijft hij eerst de ene gebeurtenis, dan de andere, etc.? Ik geloof dat God er helemaal voor jou is, maar ook helemaal voor de ander. Wij zien dingen tegelijkertijd gebeuren, maar God hoeft dat niet.

Je gaat wederom God weer vergelijken met een schrijver van vlees en bloed (in deze werkelijkheid). God is alomtegenwoordig maar ziet niet alles tegelijkerijd gebeuren? Ik ga steeds minder van die God begrijpen.

Ik geloof dat God zeer ruimhartig is daarin en niet zozeer kijkt naar het probleem, maar naar de persoon erachter.

Weer die vermenselijking van God. Eigenlijk is God een ubermensch. Alleen jammer dat dat zo'n negatieve bijsmaak geeft.

[writer]

Als je er dan zoveel van weet, dan weet je ook waar staat dat de duivel de hele bijbel uit zijn hoofd kent en weet te gebruiken. Weten is niet genoeg om God te kennen.

Ik ken inderdaad, ondanks mijn bijbelkennis en kennis over het geloofsleven van een christen, geen God.
Goed opgemerkt.
Maar suggereer je hiermee dat jij als gelovige de God uit de bijbel wel kent?
In dat geval heb ik een paar vraagjes klaar liggen:

- Hoe is God de afgelopen 2000 jaar na de laatste Openbaringen aan Johannes doorgekomen?
- Denkt God nog steeds zoals in het OT?

Breng je betere geloofskennis hier maar in de praktijk, concrete vragen van iemand "die er niets van snapt"

Of zeg je met Jezus:
Ik dank U, Vader! Heere des hemels en der aarde; dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens geopenbaard; ja, Vader, want alzo is geweest het welbehagen voor U. (Lukas 10:21)

Laat dan maar zitten, tegen een God die voor bepaalde mensen dingen verborgen houdt kan niemand op

[Gerard R.]

Robert Frans schreef o.m.:

.. zijn aanwezigheid is van een ander niveau dan wij zien. Vergelijk het met een schrijver, die in de wereld die hij schrijft ook op andere wijze aanwezig is dan zijn personages. ..

Ja, prima geduid.
Maar dat willen sommigen niet zo zien. Dát is een probleem... Heel vreemd.