Je maakt van God wel weer een heel groot allegaartje. Hij is dit niet en dat niet en Hij wil dit wel, maar dat niet en staat overal voor open, maar is wel een strijder...Het is mystiek, maar ook weer echt in ons...Hij is slechts 'beelden' want we kunnen niets over Hem zeggen (maar wel Hem met hoofdletter schrijven).Robert Frans schreef:Samantha, je schrijft mooie en ware dingen over God. Inderdaad, Hij is er altijd en overal. Maar, en dat is wat ik geloof, Hij dringt zich nooit op. Als je niets met Hem te maken wil hebben, dan zal Hij dat uiteindelijk aanvaarden.
Zelf geloof ik dat God inderdaad ook een Strijder is, een Ridder die strijdt tegen het kwaad in ons en uiteindelijk zal overwinnen. Ik zie dat ook niet als verkeerd, want ware liefde komt ook op voor het recht en duldt geen kwaad naast zich. Agressie en geweld hoeven dan ook niet meteen verkeerd te zijn, want soms zijn zij net zo van belang als liefde en tederheid. Het zijn eigenschappen die, net als alle andere eigenschappen, dan weer wel, dan weer niet wenselijk zijn, afhankelijk van de situatie.
Maar de strijd tegen het kwaad is wel een heel andere strijd dan wij vaak denken. Het is natuurlijk bij tijd en wijle een strijd tegen slechte gewoonten en verlangens, maar het is bovenal ook een innerlijke strijd. De strijd om inderdaad je harnas af te leggen, om al je kracht en sterkte af te leggen en je geheel over te geven aan je Geliefde, zoals Hij ook zich geheel overgeeft aan jou.
Ik zie kwetsbaarheid dan ook niet als iets zwaks, of iets verkeerds. Integendeel. Het vergt enorm veel zelfoverwinning en strijd om je kwetsbaarheid, je naaktheid te aanvaarden. Ik zie het juist als iets goddelijks, want juist kwetsbaarheid en bescheidenheid brengt ook mensen onderling vaak heel dicht bij elkaar.
Denk maar aan het verhaal over Adam en Eva. Het eerste wat zij deden toen zij van die boom aten, was hun naaktheid bedekken en zich verbergen voor God. En dat doet de mens nog steeds, tot op de dag van vandaag. Adam en Eva zijn niet louter mythologisch, ze huizen in ieder van ons.
Ik geloof dat je het geluk pas kunt vinden als je je naaktheid weer aanvaardt, als het je niet meer kan schelen of je nu ziek of gezond bent, arm of rijk, en als je je niet meer wilt verbergen voor het goede, voor het licht, voor God. En dat is iets waar veel godsdiensten, levensbeschouwingen en vooral mystieke tradities zich in kunnen vinden, alle verschillende talen en beelden ten spijt.
Fjedka, wat ik bedoelde te zeggen is dat sommige mensen zeggen dat "een echte God zus en zo doet." Ik schrijf enkel over hoe ik zelf God zie, net zoals Samantha dat ook doet. Daar is natuurlijk weinig mis mee, want we kunnen sowieso enkel maar in beelden over Hem spreken. God is inderdaad een mysterie en wat we weten is niets vergeleken met wie Hij echt is. Uiteindelijk zijn die beelden dan ook slechts beelden en compleet waardeloos vergeleken met de echte werkelijkheid.
Ze helpen ons, maar ze kunnen ook in de weg staan als we ze als absolute waarheden gaan opvatten. Als je dus niets kunt met wat ik schrijf, dan is dat ook totaal geen probleem ofzo.
En ja, dat idee valt nog steeds gewoon binnen het katholieke geloof, want binnen haar zijn er ook ontelbare godsbeelden, soms ook letterlijk, te vinden.
Hoe komen we nou ooit tot een goed godsbeeld. Alles kan, Alles is geoorloofd, ALS je er maar open voor staat en het gelooft.
