Vrijzinnig bijbelgeloof verdedigd door Job

[Job]

Nee Job, jij maakt van het begrip/werkwoord "god" niets meer.

Misschien nog eens een keer doorlezen.

Het gaat om diep menselijke ervaring. Dat God noemen (JHWH) is een beschrijving achteraf.
Het geloof in JHWH, de God van Israël, heeft een religieuze voorgeschiedenis.
De Hebreeën (de latere Israëlieten ) werden onderdrukt en uitgebuit door godsdienstige Egyptenaren.
Zo moest het niet. Het alternatief voor onderdrukking is bevrijding.
Mozes wordt naar de farao gestuurd: hij en niet God moet zijn volk bevrijden.
Het verhaal geeft alleen aan dat de NAAM van God (JHWH) verbonden is met 'bevrijding'
die door mensen gestalte moet krijgen. Het is een oerervaring. Maar niet eenmalig.
Bevrijding uit Egypte is geen eenmalige" historische" gebeurtenis. Maar het moet keer op keer gebeuren.
Zo ging dat in die tijd, zo gaat dat altijd, ook nu.
Voor bevrijding moet je bij mensen zijn.
Wat hier onder God verstaan wordt, heeft te maken met wat er in het leven van mensen gebeurt.
In de bijbelse verhalen maakt God Zijn Naam waar. "Ik zal er zijn voor jou"
In Exodus 3:13-14 stelt Mozes de vraag: "Hoe is Uw Naam?" en God geeft het antwoord: 'Ehjeh asjer ehjer'
Het is onvertaalbaar gebleken. Elke filosoof bijt hier ook zijn tanden op stuk.
Vertalingen variëren van : 'Ik ben die ik ben' of 'Ik zal er zijn zoals ik er zijn zal'. Maar deze vertalingen voldoen niet omdat de beweging eruit is. Het Hebreeuws kent namelijk geen tegenwoordige tijd.

Het gaat hier in Exodus niet om een letterlijk gebeurtenis, maar om een uitdrukking van eeuwenlange menselijke ervaring. God is alleen daar waar mensen zijn die in beweging komen.

Deze goddelijke naam is een werkwoord, en wel de causatieve vorm in het imperfectum van het Hebreeuwse werkwoord ‘ha•wah’ wat ‘worden’ betekent. De grondbetekenis is: ‘Hij veroorzaakt te worden’.

Rotherham geeft deze vertaling mooi weer in zijn vertaling: ‘Ik zal worden wat mij ook behaagt.’


In tegenstelling tot andere goden is de God van de Joden én Christenen de God van de geschiedenis.

Dus de bijbelse Godsnaam geeft een eeuwenlange ervaring aan die met behulp van die naam is aangeduid.
God doet niets anders dan zijn naam waarmaken.

Job


(P.S.: Maar jij wilt iets wat letterlijk bestaat in de zin van God bestaat zoals een berg bestaat.Of een man met witte baard op een hemelse wolk.
Zoiets zul je in de bijbel niet vinden. Wat dat betreft ben ik atheïst, net zoals jij.)

[dikkemick]

Job Schrijft:

Misschien nog eens een keer doorlezen.

Ik lees met je mee.

Het gaat om diep menselijke ervaring. Dat God noemen (JHWH) is een beschrijving achteraf.

Mensen ervaren altijd van alles. Mensen hebben altijd van alles ervaren. Mensen hebben hersenen en hersenen kunnen hele vreemde fratsen met mensen uithalen. Mensen ervaren geesten, spoken, engeltjes, aura's, ontvoeringen door ufo's, de toekomst, goden en ga zo maar door. De beschrijving komt uiteraard achteraf.

Het geloof in JHWH, de God van Israël, heeft een religieuze voorgeschiedenis.

Vertel mij wat. Ik weet dat JHWH geevolueerd is. Als je heel ver terug in de tijd gaat, kom je bij overleden voorouders (geesten) uit, of bomen welke een gesprek konden afluisteren. Je wil niet weten wat mensen allemaal bedacht hebben en waar ze oprecht in geloofden.

De Hebreeën (de latere Israëlieten ) werden onderdrukt en uitgebuit door godsdienstige Egyptenaren.
Zo moest het niet. Het alternatief voor onderdrukking is bevrijding.

Vandaar dat de egyptische mythen vermengd zijn met de Mesopotamische. Vandaar dat Jezus, evenals Osiris met grof stoffelijk lichaam is opgestaan. Dit aspect was de Joden vreemd, maar hebben ze overgenomen.

Mozes wordt naar de farao gestuurd: hij en niet God moet zijn volk bevrijden.

Mozes? Zijn er betrouwbare bronnen dat deze figuur bestaan heeft? Of moeten we ook dit weer achteraf ervaren en een naam geven?
(http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/ ... taan.dhtml" onclick="window.open(this.href);return false;)

Het verhaal geeft alleen aan dat de NAAM van God (JHWH) verbonden is met 'bevrijding'

Onderdrukking is van alle tijden, van alle volkeren. Bevrijding idem. Ik noem dit dan ook liever ...bevrijding. Jij noemt het "God"

Bevrijding uit Egypte is geen eenmalige" historische" gebeurtenis. Maar het moet keer op keer gebeuren.

Ik noem dit dat ook liever "bevrijding". Nederland wordt bezet in 1940 en Nederland wordt bevrijd in 1945. Maar jij zal ongetwijfeld geestelijke bevrijding bedoelen... Noem je DAT God? Ik noem het Allah, Osiris, Wodan...

Wat hier onder God verstaan wordt, heeft te maken met wat er in het leven van mensen gebeurt.

Met die gedachte ben je uniek en zeer velen zijn het niet met je eens. Maar...dat zijn we bij religie gewend. Niemand is het eens met elkaar. Wil je consensus m.b.t. uitgewerkte ideeën, moet je bij wetenschap zijn.

De rest sla ik even over omdat dit jouw visie is met de volgende conclusie:

God doet niets anders dan zijn naam waarmaken.

Hoe precies maakt God (die met hoofdletter "G" dus) waar, dat Hij is wie Hij (met Hoofdletter) is??? Alleen omdat mensen geloven dat er een Hij is???

(P.S.: Maar jij wilt iets wat letterlijk bestaat in de zin van God bestaat zoals een berg bestaat.Of een man met witte baard op een hemelse wolk.
Zoiets zul je in de bijbel niet vinden. Wat dat betreft ben ik atheïst, net zoals jij.)

Jij bent bijgelovige zoals heel veel mensen dat zijn. Alleen, jij bent het op jouw (vreemde eigenwijze) manier. Een manier die nog door minder mensen wordt begrepen als de manier waarop de Jehova's getuige gelooft.

[Fish]

De beschrijving komt uiteraard achteraf.

Uitermate juist!

[Fish]

Mozes? Zijn er betrouwbare bronnen dat deze figuur bestaan heeft? Of moeten we ook dit weer achteraf ervaren en een naam geven?
(http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/ ... taan.dhtml" onclick="window.open(this.href);return false;)

Mozes volgens de moderne Bijbelwetenschap[bewerken]
In de moderne Bijbelwetenschap wordt de historische betrouwbaarheid van de Pentateuch door diverse wetenschappers betwijfeld of ontkend. Zij beschouwen de Pentateuch als het resultaat van verschillende tradities, die pas relatief laat tot een geheel zijn samengevoegd. Pas in de 17e eeuw heeft de Engelse filosoof Thomas Hobbes weerlegd dat Mozes de auteur van de Pentateuch is, aldus historicus Robin Lane Fox. Vanuit een historisch-wetenschappelijke benadering kan het zelfs sterk worden betwist dat Mozes als historisch persoon heeft bestaan en worden alle verhalen rondom hem, zoals de uittocht uit Egypte, doorgaans beschouwd als mythische constructie. Zo schrijft professor Ze'ev Herzog van het Department of Archaeology and Ancient Near East van de Universiteit van Tel Aviv: De meeste historici zijn het er vandaag dan ook over eens dat het verblijf in en de uittocht uit Egypte hoogstens een gebeurtenis was die maar enkele families hadden meegemaakt en dat hun persoonlijke geschiedenis werd uitgebreid en “genationaliseerd” in functie van de theologische ideologie.

Niet alleen beschikken we volgens historici niet over buitenbijbels bewijsmateriaal voor Mozes, Jozua of enige Richter; wij kennen het al evenmin voor koning David of Salomo. Het verhaal van een verbond met Mozes op de berg Sinaï (in Ex. 34:14vv) kan eveneens het best verklaard worden als een verzinsel van de 6e eeuw v.Chr, aldus Fox.[4][5]

https://nl.wikipedia.org/wiki/Mozes#Moz ... wetenschap" onclick="window.open(this.href);return false;

Misschien kan Job uitleggen waarom Moses wél bestaan heeft?

[Rereformed]

Misschien kan Job uitleggen waarom Moses wél bestaan heeft?

Job legt al jaren uit uit dat voor hem het historisch bestaan van zaken, en dus ook Mozes, irrelevant is. Hem interesseert enkel de boodschap. Misschien maakt dit het duidelijk: in plaats van "Mozes wordt naar de farao gestuurd: hij en niet God moet zijn volk bevrijden. 'Bevrijding' moet door mensen gestalte krijgen. Het is een oerervaring." zou hij kunnen zeggen: "Het is Frodo's taak om naar Mordor te gaan om de ring, de oorzaak van het grote kwaad, vernietigd te laten worden, dat doet God niet. 'Bevrijding' moet door mensen gestalte krijgen. Het is een oerervaring ".

[dikkemick]

Volgens mij ben jij de enige (Rereformed) die Jobs godsbeeld begrijpt. Ik kan er nog steeds geen touw aan vast knopen. God als persoon (die is het niet)...
God als begrip....God als werkwoord...God als ervaring (achteraf)...Die maken volgens mij een kans. Maar dan is het geen God, maar god en zelfs dat is een TE beladen naam/begrip voor.... god/God.

[writer]

Volgens mij ben jij de enige (Rereformed) die Jobs godsbeeld begrijpt. Ik kan er nog steeds geen touw aan vast knopen. God als persoon (die is het niet)...
God als begrip....God als werkwoord...God als ervaring (achteraf)...Die maken volgens mij een kans. Maar dan is het geen God, maar god en zelfs dat is een TE beladen naam/begrip voor.... god/God.

Ik vind het geloof van Job wel heel bizonder, volgens mij is hij de enige in zijn soort.
Of de Joden echt 40 jaar door de woestijn hebben getrokken is bij hem onbelangrijk, zij waren onderweg vanuit de onderdrukking naar het beloofde land zoals wij ook allemaal onderweg zijn naar een betere wereld.....
Mozes moest hen verlossen zoals wij ook aan onze eigen bevrijding moeten werken.....
Klinkt allemaal heel verheven en logisch.
Maar welke plek God in zijn geloof heeft is me nog niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk is die onduidelijkheid onderdeel van zijn geloof, je mag God zien zoals je wil, een begrip, werkwoord, ervaring, of slechts een Naam, alles mag.

[Rereformed]

Volgens mij ben jij de enige (Rereformed) die Jobs godsbeeld begrijpt. Ik kan er nog steeds geen touw aan vast knopen. God als persoon (die is het niet)...
God als begrip....God als werkwoord...God als ervaring (achteraf)...Die maken volgens mij een kans. Maar dan is het geen God, maar god en zelfs dat is een TE beladen naam/begrip voor.... god/God.

Dat is voor mensen die geloven om het geloven juist het leuke van het begrip God. Ze halen alles wat er maar te halen is uit de notie dat God je begrip te boven gaat. Daar de klemtoon op leggen heeft tenminste twee voordelen: zo kun je alles wat er een poging toe doet om te beantwoorden wie of wat God is bestempelen als naief en 'je hebt er niets van begrepen'. Het tweede voordeel is dat je zelf God kan aankleden met de kleuren die je zelf aanstaan, of beter gezegd inkleden met de hoogste idealen die je zelf hebt. Dat laatste is natuurlijk subjectief, en dus kinderachtig: hoe verder de vrijzinnige zijn tocht als gelover voortzet, des te voorzichtiger hij wordt over God nog iets te zeggen, oftewel des te vager God wordt, totdat hij uiteindelijk verdampt.

Jij probeert Job te vangen op ontbreken van empirisch bewijs. Maar daar vang je enkel een fundamentalistisch/orthodox gelovige mee.
Vrijzinniggelovigen hebben allang geleerd dat God geen onderdeel van de meetbare empirie buiten onszelf uitmaakt. God is het product van het denken van de mens en dus alleen in de menselijke geest aanwezig. Je kan hem dus enkel vangen wanneer je er als een psycholoog naar kijkt: God staat gelijk aan de psychische behoeften van de gelover hetgeen uitgesproken wordt en begrensd is naar gelang het denkvermogen van iemand. En wanneer je dat zegt zeg je niets anders dan wanneer je het schilderij dat iemand geschilderd heeft zo kenschetst. Wanneer de schilder van mening is dat het zijn beste schilderij is en hij het zelf kenschetst als mooi, boeiend of interessant of therapeutisch, wie ben jij dan om te zeggen dat hij het verkeerd ziet? Wel, je kan hem aanklagen als zondagschilder of dilettant, maar dan zul je zelf moeten aankomen met een schilderij (boodschap voor de modern menselijke psyche) dat er duidelijk bovenuit steekt en meer bewondering opwekt. Dat is het mooie van Nietzsches Zarathoestra, hij deed een poging om het religieus geloof naar de kroon te steken. Zolang je bij godsdienstkritiek uitgaat van fundamentalistische noties is er totaal niets waar een vrijzinnig gelovige naar zou moeten luisteren.

Waar ik Job wel altijd op aanval is dat hij doof is voor wat men als objectieve waarheden naar voren kan halen over de bijbelteksten, bijvoorbeeld wanneer men hem wijst op de oorspronkelijke betekenis van die teksten. RobbertVeen doet het geraffineerder. Eerlijker dan Job erkent hij dat die teksten inderdaad soms zaken verkondigen die wij moderne mensen absoluut afwijzen (zoals genocide), maar dan zegt hij erachteraan "Waarom zouden we de bijbel nu ook nog zo lezen?" Het resultaat is gelijk: de gelover is niet bezig met een zoektocht naar waarheid, maar gebruikt de teksten om zijn eigen psychische behoeften ermee te bevredigen.

Ik vind het geloof van Job wel heel bizonder, volgens mij is hij de enige in zijn soort

Wellicht zijn vrijzinnigen aan jou voorbijgegaan, vrijzinnigheid wordt tenslotte in fundamentalistische kringen gemeden als de pest, maar ik zou op bovenstaande zeggen volstrekt niet. Integendeel zelfs, niets wat Job zegt heeft hij van zichzelf. Hij beroept zich voortdurend op vrijzinnige theologen zoals de Amsterdamse School en Labuschagne.
Je komt dit soort religieuze praat in de moderne tijd juist vreselijk veel tegen. Het is namelijk dé methode om een religie die al zijn feitelijke waarheid verloren heeft te redden. Je beroept je eenvoudig op de feiten van warme gevoelens en idealen waar je aan verknocht bent die via het geloof in jouw binnenste leven en voor jou dus onomstotelijk het bewijs leveren dat het geloof iets moois is. Tevens heb je met die 'persoonlijke waarheid' jouw geloof immuun gemaakt voor kritiek. Veel van die moderne religieuzen gaan natuurlijk nog veel verder dan Job, want Job is nog niet zover dat hij het begrip God ook als een metafoor durft te zien. Maar zoiets is enkel een kwestie van tijd bij mensen die eenmaal deze richting opgaan. Vele anderen hebben wel deze logische consequentie gezien van het moderne denken. Het godloze Boeddhisme heeft dit overigens al duizenden jaren geleden ingezien. De dood van God en Goden heeft het Boeddhisme op geen enkele manier in de weg gezeten.
Ook blijft Job als een aloude fundamentalist nog staan bij de bijbel alsof het een unieke (dus goddelijke) bron van enkel goedheid is, dat is een restant van geloof in magie, zoals er wel meer restanten van magie in modern geloof ronddwalen, en je ook soms bij niet-religieuze mensen tegenkomt. Maar ook dit is enkel een kwestie van tijd voordat men hierbovenuit groeit (vandaar dat ik hem prikkel door te zeggen dat hij zijn idealen ook uit de Lord of the Rings kan halen of de Titanic-film kan halen).
Daarom noem ik vrijzinnig geloof altijd de euthanasie van het christelijk geloof. Het is een steeds verder weg reizen van het geloof waar je vertrouwd mee bent, en verknocht aan bent, maar ook allang bovenuit gegroeid bent. Zoals je ook bij Job op kan merken is er eigenlijk niets waaraan je hem zou herkennen als christen. Hij heeft voornamelijk vrijzinnige beschouwingen over het Oude Testament gelezen en wat vanouds christelijk geloof is kun je bij hem enkel met een vergrootglas vinden. Hij gelooft bijvoorbeeld niet in de opstanding (anders dan opgevat als metafoor). Vrijzinnig geloof is geloof in geloof, van het religieuze houden zoals je van kunst houdt. En je geniet van de woordspelletjes van religieuze conferenciers die er hun vak van gemaakt hebben om de bijbel precies te laten zeggen wat moderne mensen nodig hebben en kunnen slikken. Vrijzinnigen leven met het idee dat net zoals je niet zonder kunst kan, je ook niet zonder religie kan leven. Je kunt niet zonder kunst, maar kan wel uitgekeken raken op een bepaalde kunstrichting. Dan zoekt de kunstliefhebber gewoon een andere stijl op die hem opnieuw inspireert (vandaar dat ik hem prikkel met Frodo). Precies zo doen vrijzinnige religieuzen, en moderne predikers zijn de kunstenaars die de gewenste schilderijen leveren. Religie heeft niets met wetenschap te maken maar alles met kunst.
Volgens mij mondt zoiets uiteindelijk uit in atheïsme. Hoe dat proces verloopt kun je zien bij Harry Kuitert die ooit een boekje schreef "Zonder geloof vaart niemand wel", maar uiteindelijk op zijn oude dag geheel boven zijn geloof is uitgegroeid en ook God als metafoor ziet.

[dikkemick]

Onderwerp is: "Vrijzinnig bijbelgeloof verdedigd door Job"

Ik vind de verdediging tot nu toe uitermate magertjes.
Ik begrijp dat het een persoonlijk, gevoelsmatig 'inzicht' / geloof / overtuiging is. Alleen heb ik niet zoveel met persoonlijke emotionele waarheden.
Voor Job is zijn bijbelgeloof naar alle waarschijnlijkheid helder, maar om met deze gedachten dit geloof te gaan lopen prediken of verdedigen....Ik weet niet of je er erg veel zieltjes mee zal winnen. En ik raak niet overtuigd van het waarheidsgehalte van zijn visie. En daar ben ik nou net in geïnteresseerd.
Zal vervolgd worden...

[Dat beloof ik]

Rereformed,

Een duidelijke beschrijving.
Het maakt voor mij de positie van Job een stuk helderder.

[writer]

.... vrijzinnigheid wordt tenslotte in fundamentalistische kringen gemeden als de pest.....

Niet zo verwonderlijk. Juist in die kringen geldt dat alleen zij het ware geloof hebben, zij weten als enige precies wat God van een mens verlangt.
Zo'n band als zij met hun God hebben kan daarom een ander nooit hebben (denken zij)
Vrijzinnigen begrijpen er daarom helemaal niets van, eigenlijk zouden zij van hun God af moeten blijven.
Daar komt dan nog bij dat de satan voortdurend tegen vrijzinnigen zegt dat ze goed bezig zijn om hen op die manier te strikken. Om met dat geloof niet besmet te raken gaan zij die mensen het liefst uit de weg, zij zijn haast nog erger dan ongelovigen, die weten doorgaans niet beter, hebben geen satan bij zich om hen slapende te houden.
Terugkijkend werd de omgeving in mijn jeugd vooral beoordeeld op het geloof, niet om hoe men was.
Een besloten kringetje met veel vooroordelen waar je dan in opgroeit.
(Toen er op mijn lagere school een modern nieuw hoofd kwam en op de ouderavond in zijn gebed 'goede God'' zei had hij bij mij thuis gelijk al zijn respect voor goed verspeeld)
Eigenlijk heel raar, ik zou als ongelovige het fundamentalistische geloof tegenover mensen als Job haast nog willen verdedigen, zo diep is de afkeer tegen vrijzinnigen erin gegoten.
Ik noem het maar nostalgie.

[dikkemick]

Gelooft Job in een (de) Satan? Ik denk het nl. niet.
Maar alleen Job kan mij verlossen.

[writer]

Ik denk het ook niet, best wel saai een godsdienst zonder satan, helemaal geen spanning meer.
Wat zouden de openbaringen van Johannes zijn zonder duivel?

[dikkemick]

Lees iets over vrijzinnig geloven (maar vrijzinnig BIJBELgeloof is misschien een andere tak van geloofssport):
http://www.vrijzinnig.nl/actueel/boeken ... loven.html" onclick="window.open(this.href);return false;

...Een andere spreker was Christine Mallon. Zij is landelijk coördinator communicatie van Het Apostolisch Genootschap. ‘Het geloof is voor mij een leven lang in ontwikkeling en daarin ben ik vrij en zinnig. Vrij in de zin dat ik zelf keuzes kan maken en zinnig omdat ik mijn blik op de ander richt.’ Ze vertelde dat in de huidige samenleving de nadruk ligt op de rationaliteit. Dat betreurt zij omdat ze voelt dat op deze manier de ziel buiten spel wordt gezet. Mallon wil graag leven vanuit de ziel, geïnspireerd door het hogere. Concreet betekent dit dat ze op een goede manier wil samenleven met anderen.

en

Vrijzinnigen laten zich volgens hem inspireren door het hogere waar zij verschillende namen aan geven: God, het Heilige, het Mysterie. Deze inspiratiebron is belangrijk, maar waar het in de vrijzinnigheid vooral op aankomt is dat men door die inspiratie leert samenleven met anderen. Vrijzinnigheid betekent vooral dat men probeert goed te leven samen met de medemens.

En dan begrijp ik dat dit de totale verloochening van het christendom is. Dit is bijna humanistisch atheïsme. Er bestaat bij deze mensen alleen nog de drang om in iets hogers te kunnen/willen geloven. En dat desnoods ten koste van de rationaliteit, welke ze bewust verwerpen! Wat ze missen in mijn ogen is de kennis dat goed, geïnspireerd leven ook zonder geesten, goden of het hogere mogelijk is.
Toch vind ik Job in zijn uitspraken nog net iets fundamentalistischer. Moet het topic misschien worden omgedoopt in
"Beperkt vrijzinnig bijbelgeloof verdedigd door Job"


Wiki overigens komt met een indeling/verscheidenheid van vrijzinnig geloven:

Vrijzinnigheid kent daardoor een grote verscheidenheid aan opvattingen, van grenzend aan de neo-orthodoxie, tot de radicale uitspraak: alle spreken over boven komt van beneden.[2] Over het algemeen nemen vrijzinnige kerkgenootschappen afstand van de protestantse traditie op een aantal punten: (vetgedrukt van mezelf)

Sola scriptura is niet langer ondubbelzinnig: De Bijbel is geen heilig en onaantastbaar boek, maar moet in de context van de tijd en omgeving waarin de verhalen geschreven zijn gelezen worden;
De traditionele verzoeningsleer wordt afgewezen; Christus stierf niet om onze straf te dragen.[3] [4].
Dikwijls wordt de lichamelijke opstanding van Christus in twijfel getrokken.[5]
De Schrift moet beantwoorden aan individuele behoeften in plaats van andersom: "Wat betekent dit voor mij en mijn leven, hier en nu?";
De eenduidigheid van een persoonlijke God wordt tot een onpersoonlijke "macht": God is het onpeilbare mysterie van het leven;
Jezus is slechts een voorbeeld voor ethisch handelen: Jezus van Nazareth was niet goddelijk, maar een mens, die naar Gods gelijkenis leefde. Jezus heeft de mens God leren kennen door de mens Zijn woorden uit te leggen en voor te doen hoe te leven;
De eenduidigheid van de Heilige Geest in de Drie-eenheid wordt tot een onpersoonlijke "kracht": De Heilige Geest is het symbool voor de levensvernieuwing en openbaart zich in het leven van een mens als een kracht, als het goddelijke in de mens.

Dit is goed voor de brandstapel Job. Of...nu we gelukkig in de 21e eeuw leven: Dit is een cold-turkey gelovige die nog net iets verder moet afkikken om los te komen van "HET" hogere. Dit heeft nl. absoluut niets meer met "het" christendom te maken. NIETS!

[writer]

Waarin onderscheidt een vrijzinnig iemand zich van een ongelovige in de samenleving?
Is het bewezen dat wanneer men zich door iets "Hogers" laat inspireren dan men dan een beter medemens is?
Waarom gebruiken vrijzinnigen eigenlijk de bijbel, zijn er geen andere boeken met gelijke strekking voorhanden?
Job mag het zeggen.
"Vrijzinnig bijbelgeloof" komt langzamerhand dicht bij een contradictio in terminis.