Dag Christiaan,
Je schreef:Het verhaal gaat idd door heel judea, Paulus zou het dus ook als gerucht hebben opgevangen. Maar waarom zou hij in zijn brief schrijven dat hij ook geruchten van Jezus heeft gehoord voordat hij bekeerd was.
Laten we nu eens beginnen met toe te geven dat het niet eens
zeker is of Jezus één of drie jaar in Judea zou zijn rondgetrokken (openbare leven). Wat dat betreft spreekt Johannes de synoptici tegen: hij zegt drie jaar, de anderen zeggen één jaar.
Saulus zou verhalen gehoord hebben en voor mijn part noem je ieder verhaal een gerucht. Hij bezocht, als Paulus, drie jaar na zijn bekering de ´steunpilaren van de gemeente´ in Jeruzalem (Petrus en Jacobus). Zou hij van hen géén verhalen of geruchten hebben gehoord? Je zou dus zeggen dat hij een en ander gehoord moet hebben zowel vóór als na zijn bekering. Maar nergens laat hij blijken dat hij ook maar iets heeft gehoord.
Bovendien wekt hij de indruk zelf nooit ergens getuigen van te zijn geweest. En tóch was hij tijd- en streekgenoot van Jezus, die – zo staat geschreven – alom bekend was.
En dát is dus het probleem dat op een verklaring wacht.
Je schreef:Verder heb je helaas nog geen bron gegeven van het feit dat Paulus Essenen zou vervolgen volgens Lucas. Dit is volkomen nieuw van mij en ik kan het nergens in mijn bijbel terugvinden.
In de Handelingen (9) staat dat Saulus brieven kreeg van de opperpriester om
´de volgelingen van de Weg´ te gaan arresteren in Damascus. En die ´volgelingen van de Weg´ blijken later een zustergemeente te zijn van degenen die door Saulus in Jeruzalem waren vervolgd. In Damascus zaten dus Essenen, net als in Jeruzalem (en in vele andere plaatsen rond de Middellands-Zee).
(Dat ´volgelingen van de Weg´ is in een aantal bijbelvertalingen wat anders vertaald door lieden die mogelijk niet begrepen wie daarmee werden bedoeld. In feite noemden de Essenen zich zo. Maar ja, die zijn in de christelijke bijbel consequent ´weggemoffeld´. Daar worden ze van meet af aan ´christenen´genoemd, een naam die hun pas jaren later door tegenstanders als scheldwoord is gegeven. Als je de evangeliën gelooft waren er geen Essenen want die worden nooit met name genoemd. NOTA BENE een van de grote religieuze stromingen onder de Joden!)
Je schreef:Aangezien er zo veel bronnen waren zullen er ook onbetrouwbare bronnen zijn geweest.
Wanneer heet een bron (on)betrouwbaar? De feitelijkheid is dat vanaf het eerste begin van wat wij nu ´het´ christendom noemen er verschillende opvattingen waren over de persoon en leer van Jezus. Er is nóóit één christendom geweest!
Uiteindelijk, eeuwen later, is door mensen die helemaal geen direct contact met Jezus hadden gehad, de keuze gemaakt voor een uitgesproken ´volks´ verhaal. En vraag niet naar de motieven en eindeloze ruzies en nog erger, die daarmee gepaard gingen. Het is, goed beschouwd, op de eerste plaats een politieke keuze geweest, die met religiositeit weinig uitstaande had.
Je schreef:Ze hebben waarschijnlijk gekozen voor de vier evangeliën, omdat deze zijn geschreven door mensen die de verhalen van Jezus uit eerste hand hadden.
Wanneer komt er eens een einde aan deze bewering, die volledig onwaar is? Géén van de evangelisten had de verhalen uit de eerste hand in de zin dat ze aanwezig zouden zijn geweest bij wat ze zo beeldend beschrijven. Zoals al gezegd: er deden allerhande verhalen de rondte over Jezus. Zo nu en dan werd er een opgeschreven (er werden nooit verhalen in grote oplage uitgegeven want de boekdrukkunst bestond nog niet) en iedere schrijver ´verbeterde´een en ander en drukte er in ieder geval zijn persoonlijke stempel op. Iedere ´beetje´ gemeente had wel zijn eigen evangelie (Jezusverhaal). En het verhaal van de ene gemeente was anders dan het verhaal van een andere gemeente.
En wat denk je hiervan: de kerkvaders hebben de andere handschriften niet bewaard, zelfs bevolen dat ze vernietigd moesten worden,
juist omdát die zouden kunnen laten zien
dat de keuze van de heren kerkvaders niet objectief te rechtvaardigen was.
Je schreef:Heldenverhalen zijn verzinsels waarvan niemand gelooft dat ze daadwerkelijk bestaan. Heiligenverhalen zijn verhalen waarvan sommigen mensen geloven dat ze zich wel voor hebben gedaan. Deze verhalen zullen dus getoetst moeten worden, omdat ze pretenderen 'echt gebeurd' te zijn.
Heldenverhalen leveren ooit bijzonder fraaie, wijze en leerzame lectuur. Natuurlijk neemt geen enkel verstandig en redelijk mens ze letterlijk. Zo hadden de schrijvers ze dan ook niet bedoeld. Ook nagenoeg alle Griekse drama´s zijn wijze
levenslessen. Ze worden niet als dor en droog college, maar als spannend verhaal gebracht. Natúúrlijk was er geen ´echte´ Icarus die naar de zon (god) wilde vliegen. De les is: ´Hoogmoed komt vóór de val´. Is dat nu niet waar omdat Icarus niet echt heeft geleefd etc? Wie dát beweert, díe is dus óf dom óf gek. Mag zelf kiezen!
Hetzelfde met heiligenverhalen waarvan er duizenden zijn. Moeten die nog getoetst worden? Kom nou! Waarop getoetst? Op hun historiciteit? Ammehoela!
Je schreef:Hoe kan iemand nou bepalen dat wat in de bijbel staat niet kan. Zijn alle mensen die dat hebben opgeschreven dan gek of leugenaars?
Heel simpel: wat niet kan, kan niet. De zon kan niet plotseling voor een paar uur stilstaan. Dat hoeft helemaal niet getoetst of bewezen te worden. Ieder normaal mens ziet dat direct. En God kan zo almachtig zijn als Hij is, maar dat is juist een reden om geen onmogelijke trucs als de-zon-stil-zetten uit te halen. Zeker God is niet gek.
En waarom de keuze tussen ´gek´ of ´leugenaars´? Heel veel wist ´men´ toen nog niet beter. En, als jij een verkondigingboek verkiest te lezen als een geschiedenisboek, dan hoeft dat de schrijver toch niet te worden aangerekend!
Als ik even grof in de mond mag worden, dan zeg ik dit: “Wie de evangeliën als letterlijk gebeurde historie leest is gek en wie leert dat alle verhalen uit de evangeliën ´echt´ zijn gebeurd is een leugenaar”. Dit laat aan duidelijkheid weinig te wensen over. Denk ik.
En… dít is nog eens het meest bevrijdende: al die onmogelijke
´feiten´ (wonderen), onwaarschijnlijke
´feiten´, overbodige
´feiten´ hebben met ´geloof´geen ene moer uit te staan. Dat domweg aannemen is een staaltje van primitieve lichtgelovigheid of goedgelovigheid. En het heeft al helemaal niets uit te staan met het christelijke geloof (= in dat wat Jezus zou hebben gepreekt) want dat gaat
niet over het voor waar aannemen van allerhande onmogelijke en dus onnodige onzin, maar
om het doen van het goede.
Je schreef:Verder blijf ik erbij dat het erkennen van Jezus als Gods zoon door Paulus een sterke nieuwe bron is, aangezien Paulus voor zijn bekering geen enkele positieve connectie had met de christenen.
Natuurlijk mag jij blijven bij wat je voor waar houdt. Dat doe ik trouwens zelf ook. Maar ik laat me zeker door een persoon als Paulus niet voorschrijven hoe of wat ik moet geloven in de zin van ´voor waar gebeurd´ aannemen. Dan luister ik toch liever naar mijn eigen (van God gekregen) verstand.
Groeten.
Fons.
Een theoloog die naar exactheid streeft, heeft de eerste stap gezet naar het atheïsme. Een atheïst is geen naïeveling, maar iemand die god nauwkeurig 'kent', voor wie dus veel zo niet alle godsvoorstellingen hun betekenis hebben verloren.