In Israël/Palestina/het Heilig Land/het Beloofde Land (verschillende namen voor hetzelfde gebied) leefden rond het begin van onze jaartelling naar schatting ± 1½ miljoen Joden tussen allochtonen uit allerhande andere landen en volkeren. Een multiculturele samenleving dus en wij weten tegenwoordig uit eigen ervaring wat dat voorstelt.
Voor de duidelijkheid: de Joden zelf zijn ook immigranten (allochtonen), ongeveer 1200 of 1500 jaar vóór onze jaartelling - al of niet na lange omzwervingen - terechtgekomen in het land van anderen (autochtonen). Maar na zoveel jaren 'inburgeren' kunnen ze in redelijkheid niet meer het land worden uitgezet. Die nieuwe krijgsheer in Iran dient dus zijn grote bek houden.
Buiten Palestina leefden naar schatting 4 tot 6 miljoen Joden in de z.g. ‘diaspora’: o.a. in Antiochië (Egypte), Damascus (Syrië), Athene, Korinthe, Rome en zelfs tot nabij Voor-Indië. Daar waren zij dus de ‘allochtonen’. Zij behoorden doorgaans tot de gegoede middenklasse of nog beter.
De relatie met hun medeburgers was vaak ‘dubbel’.
* Enerzijds werden zij geacht om hun saamhorigheidsgevoel, om hun absolute monotheïsme, om hun serieuze levenswandel, die werd gereguleerd door talrijke wetten en voorschriften, en om hun zorg voor de minderbedeelde geloofs- en/of volksgenoten.
* Anderzijds waren zij door hun welvarendheid en invloed vaak het voorwerp van jaloezie die in de nodige pogroms werd bot gevierd.
Ik vind dus dat de Joden niet voortdurend moeten jammeren dat zij uit hun land ‘verdreven’ zijn. De meesten zijn eigener beweging naar elders vertrokken en doorgaans om de poen. Zo hoorde ik een Amerikaan (ik bedoel een USAer) verzuchten: “Those Jews, they control over 70% of all American money”. Er leek iets spijtigs in die woorden door te klinken.
Maar, wat Paulus aangaat zit ik met nóg een probleem:
Hij zou een tijdgenoot van Jezus zijn geweest. Wás hij dat ook? Buiten Palestina geboren uit Joodse diaspora ouders, verhuisde hij volgens het verhaal op jeugdige leeftijd naar Israël. Hoe oud 'precies' wordt niet met zekerheid geweten. Hij was leerling van de toen beroemde rabbi Gamaliël, een Farizeeër, kleinzoon van de nóg beroemdere rabbi Hillel en hij is dus geruime tijd in Jeruzalem geweest.
Vreemd vind ik het dan wel dat Saulus Jezus nooit heeft ontmoet, Hem dus nooit heeft gezien noch ooit heeft aanhoord. Hoe ik dat denk te weten? Omdat Paulus van het tegendeel nooit ook maar enige blijk geeft in welke brief dan ook!
Nog vreemder vind ik het dat Paulus even duidelijk nergens laat merken ooit iets OVER JEZUS GEHOORD te hebben. En dat is volstrekt onbegrijpelijk als ik de Handelingen moet ‘geloven’. Móet ik dat? Het evangelie weet te vertellen: duizenden mensen trokken achter Jezus aan (alleen de mannen werden geteld), Zijn roep ging over de hele buurt en omstreken en van alle kanten stroomden de mensen in massa's toe, hopend op genezing van hun kwalen. Maar… Paulus weet van niets en was er blijkbaar nooit bij!
Hij geeft nergens blijk iets te weten over de ‘wonderbaarlijke gebeurlijkheden’ uit Jezus' leven, óók niet uit diens 'openbare leven'. De Jezus over wie hij het heeft had even goed 100 jaar eerder geleefd kunnen hebben. ‘Er heeft ooit eens een Jezus geleefd en men zegt over hem…’. En kijk dan eens naar Jomanda, Lourdes, Fatima en Mekka, om maar eens wat dwarsstraten te noemen: elke woensdag in Tiel een volle zaal, elk jaar in Lourdes, Fatima en Mekka honderdduizenden pelgrims. En iedereen heeft over al die oorden gehoord, over wat daar zou zijn gebeurd, of erin geloofd wordt of niet, en iedereen heeft er een mening over.
Alleen Paulus lijkt van niets uit Jezus' leven op aarde gehoord te hebben en nergens van te weten. Vreemd! Tóch?
Ik zit dus met een vraag. Hoe moet ik dát nu weer uitleggen? Of is ook daarvoor weer een ‘acceptabele verklaring’?
Groeten.
Fons.
Hebr 6: 
