Freethinker.nl

Maartenn schreef:Onethisch is in deze context (topic) gebruikt mbt 'waarheid'. Niet mbt schade berokkenen aan anderen.

Dat weet ik. Maar ik ben het er niet mee eens, daarom ga ik ertegen in.

Je kan je de volgende vraag stellen: stel dat je vriend er in gelooft en jij laat hem in dat geloof.
Een jaar later pleegt hij zelfmoord vanuit de foutieve gedachte dat zij zullen reïncarneren in iets beters.
Of hij schiet zijn vriendin, broer of zus neer voordat ie zelfmoord pleegt, vanuit de gedachte dat dit leven een minderwaardig leven is en een volgend leven beter is.
De vraag is: is het dan niet onethisch dat je hem niet op alle mogelijke manieren hebt proberen afbrengen van dat idee.

Ongefundeerde Ideeën kunnen gevaarlijke consequenties hebben.

Dat zou inderdaad kunnen ja. Maar in dat geval is het zeker nog zijn eigen verantwoordelijkheid. Niet ik, maar hij had dan moeten uitzoeken hoe het werkelijk zit. Het lijkt me zelfs onwenselijk als ik hem koste wat het kost op andere gedachten zou moeten brengen, omdat hem anders wat ergs kan overkomen. Want is dat niet wat bekeerders ook doen? Hun ideeën aan iedereen opdringen door het als waarheid te verkondigen?

Het autoriteitsargument is niet altijd een drogreden, dat is juist.
Wanneer het een expert betreft, die zelf uitspraken doet die grondig onderzocht zijn geweest en aan peerreview (kritiek van vakgenoten) zijn onderworpen (= wetenschappelijke overtuigingen), dan kan je die persoon als autoriteit zien mbt een bepaald onderwerp. Dan is zijn expertise gezaghebbend.

Mbt reïncarnatie bestaat er niet zo'n expert.

Je moet er dan maar op vertrouwen dat de expert er ook echt verstand van heeft en onderzoek heeft gedaan, en niet maar wat uit zijn nek kletst. En dat de kritiek van vakgenoten wel kritisch genoeg was.

HomoSignificans schreef: Dat weet ik. Maar ik ben het er niet mee eens, daarom ga ik ertegen in.

En wat zijn je argumenten dan om het niet eens te zijn met William Clifford?

Dat zou inderdaad kunnen ja. Maar in dat geval is het zeker nog zijn eigen verantwoordelijkheid.

De vraag is of iemand die de beginselen van wetenschappelijke criteria niet kent en daar niet mee geconfronteerd werd, verantwoordelijk kan zijn voor zijn onwetendheid. Jij die dat wel weet bent echter verantwoordelijk, want jij kon hem uit zijn waan helpen. Hijzelf niet, want hij dacht dat zijn idee juist was, uit onwetendheid.
Dat is dus discutabel.

Ik ben het er wel mee eens dat geloven in reïncarnatie over het algemeen vreedzame mensen overkomt. Maar het meest redelijke standpunt dat je daaromtrent kan innemen is, denk ik: ik weet het niet, alles wijst voorlopig op het feit dat bij de dood van onze hersenen er daarna niks meer is. Tot bewijs van het tegendeel.

Niet ik, maar hij had dan moeten uitzoeken hoe het werkelijk zit.

Dat is juist, maar je kan hem er wel op wijzen hoe 'geloven' werkt. Dat men dat dient te doen op basis van feiten en logica en niet op basis op zomaar iets aannemen. Nalaten iets te doen of wanneer je merkt dat hij of zij regelmatig spreekt over het vermoorden van vrouw en kinderen omdat men gelooft dat reïncarneren beter is, is zelfs strafbaar denk ik.

Het lijkt me zelfs onwenselijk als ik hem koste wat het kost op andere gedachten zou moeten brengen, omdat hem anders wat ergs kan overkomen. Want is dat niet wat bekeerders ook doen? Hun ideeën aan iedereen opdringen door het als waarheid te verkondigen?

Het verschil met bekeerders is dat je hier iemand confronteert met de feiten. En dat je de persoon dan nog de vrijheid laat om zelf uit te maken (op basis van de feiten) wat zijn of haar mening is.

Je moet er dan maar op vertrouwen dat de expert er ook echt verstand van heeft en onderzoek heeft gedaan, en niet maar wat uit zijn nek kletst. En dat de kritiek van vakgenoten wel kritisch genoeg was.

Je kan dat nagaan door na te gaan of hij een titel heeft (bioloog bijvoorbeeld) en bij welke universiteit hij zijn graad behaalde. Daarnaast kan je bij andere biologen - onafhankelijk van hem - nagaan of wat hij zegt klopt door een open vraag te stellen en het antwoord af te wachten zonder het in de vraagstelling te suggereren. Daarnaast kan je literatuur raadplegen en checken of wat zij zeggen juist is en op welke observaties zij dit baseerden. Desnoods kan je zelf een aantal observaties doen in de natuur (wanneer het om makkelijk verifieerbare uitspraken gaat).

Als het om het immuunstelsel gaat kan je bij gedocumenteerde genezingsprocessen nagaan of die theorie klopt.

Dus vrij eenvoudig eigenlijk.