Ik heb een goede jeugd gehad, ben nooit aan de drank of drugs verslaafd geweest, ben geen moslim geworden omdat ik toevallig een leuke vent tegen het lijf liep en verder niet meer na wilde denken. Nee, het is voor mij na een jarenlange zoektocht mijn religie geworden. Ik ben als christen grootgebracht en, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, is de Koran het nieuwste Boek van dezelfde God als van het joden- en christendom. Zelfde profeten, zelfde geschiedenis, alleen een duidelijker verhaal in mijn beleving, want sommige dingen uit het christendom gingen er bij mij niet in en niemand die me daar ook een overtuigende uitleg van kon geven. De boodschap van de Islam was voor mij het antwoord op de vragen die ik vroeger stelde. Een bewuste keuze dus. Niet opgedrongen en wie mij kent weet ook dat ik me niets op laat dringen. Ik ben moslim omdat ik geloof dat er maar 1 God is en dat profeet Mohammed Zijn laatste boodschapper is geweest en dat de Koran het Laatste Testament is. Niets meer en niets minder. Het betekent niet dat ik andere mensen hel en verdoemenis toewens en dat is ook zeker niet de boodschap van de Islam als je de moeite neemt om het arabisch goed te vertalen en kennis op te doen.
ik had dus al structuur in mijn leven. Daar had ik de Islam niet voor nodig. Ik denk inderdaad niet in moslim en niet-moslim. Een mens is een mens. Of ie nu moslim, jood, christen, boedhist, atheist, humanist of wat voor ist is. Ik houd van mensen. Misstanden moeten uit de wereld geholpen worden, maakt niet uit wie ze begaat. Ik denk niet in hokjes. Daar ben ik te vrij en te ruimdenkend voor. Dat kan namelijk ook als je in God gelooft, op welke manier dan ook. Ik veroordeel dan ook geen mens, want naar mijn mening is er maar 1 die dat recht heeft en dat is God.
Er zijn mensen die van religie naar religie hoppen. Relihoppers ipv jobhoppers. Ik ben als christen grootgebracht en daar ben ik blij om, want ik heb goede normen en waarden bijgebracht gekregen (mijn familie is protestant van streng tot minder streng) en bij volwassenheid heb ik gekozen voor de Islam. En ik moet er niet aan denken om dat ooit te moeten missen, want ik voel me er heerlijk bij. Dat betekent niet dat ik alles in een roze wolk zie en denk dat alle moslims lief, leuk en aardig zijn. Nee, het zijn mensen en ze wonen in verschillende culturen en er zijn goede en slechte onder hen. En zeker op het gebied van vrouwenrechten valt er nog heel wat te verbeteren. Maar dat is in Nederland ook niet van de 1 op de andere dag gegaan. Dat heeft tijd nodig.
Doordat ik altijd in een stabiele situatie heb geleefd, ben ik niet makkelijk beinvloedbaar. Ik heb voldoende zelfrespect en ben niet een onzeker type. Daarom doet het mij niet veel als een moslim mij denkt te moeten veroordelen om de dingen die ik denk/zeg en evenmin als een niet-moslim dat doet. Ik ben voor mezelf verantwoording schuldig tegenover God, niet tegenover een ander.
Ik hoop dat je genoeg antwoord hebt gekregen op je vragen. Groetjes.
Dank voor je heldere antwoord, ik denk dat je duidelijk maakt dat de islam je veel heeft gegeven, zoals ik al zei, als dat gebeurt vind ik het altijd prima. Maar 1 concrete vraag omzeil je een beetje: je weet toch dat als jouw familie zich niet bekeert tot de islam als ze er op een goede manier kennis van hebben genomen, door jou bijvoorbeeld, gedoemd is tot de hel? Het duurde bij mij een tijd voor de bittere realiteit hiervan tot me was doorgedrongen, want ik was een paar jaar heel druk zoals jij misschien nu bent met het eigen maken van de religie, ik had ineens een zee van islamitische kennis en informatie tot me te nemen en het bracht me veel positiviteit. En heel veel moslims draaien er een beetje omheen en gooien het op het algemene ik vertrouw op God, of als je gelooft in 1 God op welke manier dan ook, dan is dat genoeg.
Maar de islam is er duidelijk over: heb je de boodschap vernomen en bekeer je je niet, dan is het eeuwige verdoemenis. Na je dood wordt je gevraagd: wie is je God en wie is je Profeet? En heb je de regels van het rechte pad en de tawheed niet gevolgd (dat is precies het siraat al moestaqiem waar jij elke dag voor bidt), dan kun je het vergeten. Dat geldt dus ook voor de mensen die jou dierbaar zijn. Daar zit jij op geen enkele manier mee? Je zegt dat dit niet de boodschap is van de Koran, waar haal jij die kennis, ken jij Arabisch? Alle vertalingen die ik heb gelezen, van de mensen die zeer goed Arabisch kunnen, zeggen het toch echt duidelijk: kiezen tussen paradijs of hel.
Begrijp jij ook dat op het gebied van de vrouwenrechten de ongelijkheid er ingebakken zit? Het is echt niet alleen de hoofddoek, die je op een bepaalde manier nog als positief kunt zien.
Heb je gelezen dat je de gewoontes van de ongelovigen moet haten? Je mag mij zonder hoofddoek en als afvallige niet meer respecteren, misschien hooguit omdat ik me ooit weer tot het geloof kan bekeren. Ik ben ook erg benieuwd hoe jij je open mindedness combineert met de islam die zegt dat iedereen tot hetzelfde geloof moet komen die de boodschap hoort, of anders een ongelovige is. De wereld wordt gereduceerd tot 1 waarheid en de rest is onzin.
Besef je dat precies die gedachte: volg de Profeet of anders is het na je dood met je gedaan, de kern is van de islam?
Heb jij de beschrijvingen van de kwellingen in het graf wel eens gelezen, en van de hel?
Sorry, ik haatte vroeger de term suikermoslima en verzette me met alle macht tegen dat etiketje voor mezelf. Wat wilde ik graag dat mijn godsdienst waar ik zo blij mee was en trots op was, klopte! Maar nu terugkijkend zie ik dat ik er inderdaad een was. Ik ben net zoals jij: open minded en ik hou zoveel van mensen, daarom maakte ik uit alle regels in de islam die me wel aanspraken mijn eigen islam, ik hield van de hoofddoek, ik hield van het gebed, en probeerde het te combineren met mijn eigen open mindedness en ideeen over vrouwenrechten. Zodra je echt de details gaat lezen, echt de Koran met tafsier en ahadith erbij, dan zul je zien dat dit onmogelijk is.
