petals schreef:Bregje schreef:
Maar zonder gekheid, ik ben vreedzamer geworden ja. Ik heb veel meer voor een ander over dan vroeger, ik heb meer zelfbeheersing (ik was een behoorlijke driftkop) en ik denk veel meer na bij wat ik doe. Uiteindelijk ben ikzelf, maar ook mijn omgeving, daar een stuk beter van geworden, in alle opzichten. Ik ben aan mezelf gaan werken door mijn geloof. Ik denk niet meer eerst aan mezelf en dan aan een ander, maar andersom.
Ik snap je wel. Het brengt structuur in je leven: regels voor alles, nadruk op goed en netjes gedrag en zeden, kledingregels... ik vond het ook heel fijn en het had op mijn leven ook zeker een goede invloed. Dat is heel goed. Maar... de keerzijde bij mij was dat bij het totaalpakket inderdaad ook de minder lovenswaardige punten horen. Ik moest bijvoorbeeld ook gaan geloven dat mijn hele familie naar de hel zou gaan als ze zich niet bekeerden, en hoeveel ik ze ook vertelde, ze bekeerden zich niet...
ik kwam in een ongelofelijke worsteling terecht: ik kon dan wel denken dat mijn goede gedrag een verbetering was, maar al die mensen aan wie ik dan zoveel dacht en voor wie ik zo aardig was, zouden die naar de hel gaan? Hoe sta jij in dat opzicht tegenover islam en hoe heeft dat jou verbeterd? Denk jij in geen enkel opzicht in categorieen, moslim en niet-moslim? Ik ging dat wel doen namelijk en dat was echt negatief. Kun jij nog diep respect opbrengen voor iemand met een ander geloof, en tegelijkertijd denken dat die de hel verdient? Kun jij nog met een werkelijk open blik iemand anders tegemoet treden? Zo ja dan heb je de islam niet in al zijn opzichten omarmd, want daar staat duidelijk dat je de harame gewoonten van de ongelovigen moet haten.
Ik vind in dat opzicht veel meer in het boeddhisme, dat net zo'n nadruk legt op goed en mededogend gedrag, maar dan werkelijk vanuit het hart en niet omdat het wordt opgedragen door een God die je anders in de hel gooit. Diep in je hart, als je aan jezelf gaat werken, weet je wat goed en slecht is, daar heb je echt de Koran niet voor nodig. Het is goed dat het voor jou een aanleiding was om aan jezelf te werken maar je moet dan ook de islam met al zijn consequenties onder ogen zien.
Ik heb een goede jeugd gehad, ben nooit aan de drank of drugs verslaafd geweest, ben geen moslim geworden omdat ik toevallig een leuke vent tegen het lijf liep en verder niet meer na wilde denken. Nee, het is voor mij na een jarenlange zoektocht mijn religie geworden. Ik ben als christen grootgebracht en, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, is de Koran het nieuwste Boek van dezelfde God als van het joden- en christendom. Zelfde profeten, zelfde geschiedenis, alleen een duidelijker verhaal in mijn beleving, want sommige dingen uit het christendom gingen er bij mij niet in en niemand die me daar ook een overtuigende uitleg van kon geven. De boodschap van de Islam was voor mij het antwoord op de vragen die ik vroeger stelde. Een bewuste keuze dus. Niet opgedrongen en wie mij kent weet ook dat ik me niets op laat dringen. Ik ben moslim omdat ik geloof dat er maar 1 God is en dat profeet Mohammed Zijn laatste boodschapper is geweest en dat de Koran het Laatste Testament is. Niets meer en niets minder. Het betekent niet dat ik andere mensen hel en verdoemenis toewens en dat is ook zeker niet de boodschap van de Islam als je de moeite neemt om het arabisch goed te vertalen en kennis op te doen.
ik had dus al structuur in mijn leven. Daar had ik de Islam niet voor nodig. Ik denk inderdaad niet in moslim en niet-moslim. Een mens is een mens. Of ie nu moslim, jood, christen, boedhist, atheist, humanist of wat voor ist is. Ik houd van mensen. Misstanden moeten uit de wereld geholpen worden, maakt niet uit wie ze begaat. Ik denk niet in hokjes. Daar ben ik te vrij en te ruimdenkend voor. Dat kan namelijk ook als je in God gelooft, op welke manier dan ook. Ik veroordeel dan ook geen mens, want naar mijn mening is er maar 1 die dat recht heeft en dat is God.
Er zijn mensen die van religie naar religie hoppen. Relihoppers ipv jobhoppers. Ik ben als christen grootgebracht en daar ben ik blij om, want ik heb goede normen en waarden bijgebracht gekregen (mijn familie is protestant van streng tot minder streng) en bij volwassenheid heb ik gekozen voor de Islam. En ik moet er niet aan denken om dat ooit te moeten missen, want ik voel me er heerlijk bij. Dat betekent niet dat ik alles in een roze wolk zie en denk dat alle moslims lief, leuk en aardig zijn. Nee, het zijn mensen en ze wonen in verschillende culturen en er zijn goede en slechte onder hen. En zeker op het gebied van vrouwenrechten valt er nog heel wat te verbeteren. Maar dat is in Nederland ook niet van de 1 op de andere dag gegaan. Dat heeft tijd nodig.
Doordat ik altijd in een stabiele situatie heb geleefd, ben ik niet makkelijk beinvloedbaar. Ik heb voldoende zelfrespect en ben niet een onzeker type. Daarom doet het mij niet veel als een moslim mij denkt te moeten veroordelen om de dingen die ik denk/zeg en evenmin als een niet-moslim dat doet. Ik ben voor mezelf verantwoording schuldig tegenover God, niet tegenover een ander.
Ik hoop dat je genoeg antwoord hebt gekregen op je vragen. Groetjes.
Ik weet niet.. iedereen kan er heen hoor (beetje aanpassen helpt in elke omgeving).. je weet zelluf 
Volgens mij zijn er tussen de 2000-20.000 van die figuren in Nederland..valt te overzien toch die 0.12 % (we hebben allemaal wel een periode last gehad van hormonen)..