Wat zijn dat precies - feiten? Onder welke condities mag men iets wel/niet een feit noemen?En feiten interesseren ons, niet?
Is dat een objectief feit of een (subjectieve/intersubjectieve) interpretatie?Heilige geschriften zijn geen richtlijnen voor gedrag, maar vergoelijkingen.
De tien geboden zijn geen richtlijnen maar vergoeilijkingen?
De Christelijke richtlijn "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" is door Kant omgezet in een seculiere vertaling in de vorm van zijn categorisch imperatief, een morele gedragsrichtlijn/ethisch gebod. Is Kant's «Metaphysik des Sitten» dan een seculier filosofisch geschrift dat een (intersubjectief) begrijpelijke richtlijn voor moreel gedrag geeft maar is de Christelijke voorvorm van die richtlijn dan een vergoeilijking omdat het in religieuze taal steekt?
De 'heilige' handelingen/daden van religieuze mensen worden voor hen heilig/waar/goed (ect) door de navolging/nabootsing van de voorbeeldige goede werken/daden beschreven of voorgeschreven in hun 'heilge' boek(en). Wat is nou oorzaak en wat gevolg als 'heilige woorden' en 'heilige daden' bij religieuze mensen altijd samenhangen? Is die samenhang dan geen feit over religieuzen?Dus dat de evangelieën een oorzaak zijn van de (schand)daden van het christelijk Europa is idealisme en lijkt me niet verdedigbaar met feiten.