'mijn mekka is de mens'
Geplaatst: 29 mei 2010 12:30
Er zijn in Nederland tussen de 80.000 en 100.000 Alevieten van Turkse afkomst, de eersten kwamen 50 jaar geleden. Alevieten bouwen geen speciale gebedshuizen, propageren een seculiere maatschappij en zijn vaak voorstander van openbaar onderwijs. Ze zijn in stilte geïntegreerd. Dat staat in ’Mijn Mekka is de mens; Alevieten in de Nederlandse samenleving’, een onderzoek uitgevoerd onder leiding van Yerden van de Universiteit van Amsterdam.
Alevieten onderscheiden zich van de dominante islamitische stromingen (soennieten en sjiieten) door hun (religieus)humanistische levensopvatting. Ze zoeken God in de mens, zegt Yerden. „Je hoeft niet naar Mekka. Je bént Mekka.”
voor volledig artikel zie: http://www.trouw.nl/religie-filosofie/n ... ving_.html
Dé Aleviet bestaat niet: tenminste zes typen
Alevitische identiteit op basis van de islam
Een gering aantal van de in Nederland wonende Alevieten definieert zijn Alevitische identiteit op basis van de islam: dat wil zeggen het geloof in Allah, Mohamed en Ali (de schoonzoon van de profeet). Deze Alevieten beschouwen zichzelf als een aparte stroming binnen de islam, ontstaan als gevolg van de strijd om de opvolging van Mohammed na diens dood. De Alevieten zien zichzelf als aanhangers van Ali en geven aan Ali als boodschapper van Mohammed een centrale plaats in hun geloofsbeleving. Deze groep hecht sterk aan de naleving van de religieuze regels uit de islam zoals: bidden, ‘zakat’ (aalmoezen) geven en vasten (tijdens de islamitische maand ramadan). Deze Alevieten gaan naar de moskee, maar ook naar de ‘Cem’ (Alevitisch gebedsritueel).
Alevitische identiteit op basis van de islam en het humanisme
Een groot deel van de Alevieten omschrijft zijn Alevitische identiteit op basis van een synthese van de islam en de humanistische waarden. Voor deze categorie zijn Allah, Mohamed en Ali belangrijk. In hun geloofsbeleving ligt het accent meer op de immanente dan de transcendente God. Allah, God, wordt gezocht in de mens zelf: de mens is heilig en een spiegel van God. Een misdaad tegen de mens is een misdaad tegenover God. Om tot God te komen hoef je niet naar Mekka te gaan, zoals de Soennieten doen, maar zoals de geestelijke leidsman Haci Bektas Veli zegt: je moet het niet zoeken in Mekka. Je bent zelf Mekka en Kabe, je bent zelf de Koran. In hun interpretatie zit God in de mens en is de mens een afspiegeling van God.
Alevitische identiteit op basis van humanisme
Een belangrijk deel van de Alevieten legt sterk de nadruk op de Alevitische levensfilosofie, waarin de mens en humane waarden centraal staan. In het Alevitisme gaat het om ‘de mens met een schoon hart’; de mens die vrij is om zelf invulling te geven aan zijn leven; de mens die respect heeft voor zijn medemens, diens levenswijze en geloofsovertuiging; de mens die geen geweld gebruikt en niet discrimineert tussen man of vrouw; een open cultuur. Het uitgangspunt is dat de mens en niet God centraal staat.
Alevitische identiteit op basis van verzet tegen onderdrukking en onrecht
Voor een deel van de Alevieten is Pir Sultan Abdal de centrale figuur, waarmee ze zich in hun leven identificeren. Het verzet van Pir Sultan Abdal tegen de onderdrukking door Ottomanen weerspiegelt voor hen de uitdaging om zich in het leven te verzetten tegen onderdrukking en onrecht. Pir Sultan Abdal uitte zich onder andere in gedichten en zang, waarmee hij mensen wist te mobiliseren tegen onderdrukking. Zijn gedichten en liederen worden nog steeds voorgelezen en gezongen en vormen voor veel Alevieten een belangrijke inspiratiebron.
Alevitische identiteit op basis van secularisme
Er zijn ook Alevieten voor wie het Alevitisme primair een cultuurgebonden geheel van normen en waarden, leefstijl en gebruiken is. Ze hebben een seculiere levensstijl, waarin religie geen of weinig betekenis heeft. Deze Alevieten laten zich inspireren door Alevitische muziek, poëzie en ’semah’ (Rituele dans), maar de religieuze achtergrond ervan is hen vreemd. Door sommigen worden de rituele praktijken geschaard onder de noemer ‘folklore’. Deze categorie bestaat vooral uit Alevieten van de tweede generatie.
Alevitische identiteit op basis van atheïsme
Een kleine groep Alevieten is geboren en getogen als Aleviet en op latere leeftijd bewust overtuigd atheïst geworden. Humanistische waarden zoals gelijkheid en solidariteit, zijn voor deze groep uitgangspunt. Ali wordt beschouwd als een strijder voor rechtvaardigheid, maar hij is geen religieuze inspiratiebron. Deze groep is politiek links georiënteerd. Ze accentueert de cultuurhistorische achtergrond van het Alevitisme. Het Alevitisme staat buiten de islam. De argumenten hiervoor zijn: Alevitische rituelen als ’semah’ en ’saz’ (Turkse muziek instrument) passen niet binnen de islam en alcoholische dranken zijn verboden.
opmerking:
de eerste type (Alevitisme gebaseerd op Islam komt in Turkije niet tot nauwelijk voor, alleen in het uiterste Oosten van het land zijn er her en der (veelal Koerdische) dorpjes te vinden waar de eerste variant voorkomt.
Alevieten onderscheiden zich van de dominante islamitische stromingen (soennieten en sjiieten) door hun (religieus)humanistische levensopvatting. Ze zoeken God in de mens, zegt Yerden. „Je hoeft niet naar Mekka. Je bént Mekka.”
voor volledig artikel zie: http://www.trouw.nl/religie-filosofie/n ... ving_.html
Dé Aleviet bestaat niet: tenminste zes typen
Alevitische identiteit op basis van de islam
Een gering aantal van de in Nederland wonende Alevieten definieert zijn Alevitische identiteit op basis van de islam: dat wil zeggen het geloof in Allah, Mohamed en Ali (de schoonzoon van de profeet). Deze Alevieten beschouwen zichzelf als een aparte stroming binnen de islam, ontstaan als gevolg van de strijd om de opvolging van Mohammed na diens dood. De Alevieten zien zichzelf als aanhangers van Ali en geven aan Ali als boodschapper van Mohammed een centrale plaats in hun geloofsbeleving. Deze groep hecht sterk aan de naleving van de religieuze regels uit de islam zoals: bidden, ‘zakat’ (aalmoezen) geven en vasten (tijdens de islamitische maand ramadan). Deze Alevieten gaan naar de moskee, maar ook naar de ‘Cem’ (Alevitisch gebedsritueel).
Alevitische identiteit op basis van de islam en het humanisme
Een groot deel van de Alevieten omschrijft zijn Alevitische identiteit op basis van een synthese van de islam en de humanistische waarden. Voor deze categorie zijn Allah, Mohamed en Ali belangrijk. In hun geloofsbeleving ligt het accent meer op de immanente dan de transcendente God. Allah, God, wordt gezocht in de mens zelf: de mens is heilig en een spiegel van God. Een misdaad tegen de mens is een misdaad tegenover God. Om tot God te komen hoef je niet naar Mekka te gaan, zoals de Soennieten doen, maar zoals de geestelijke leidsman Haci Bektas Veli zegt: je moet het niet zoeken in Mekka. Je bent zelf Mekka en Kabe, je bent zelf de Koran. In hun interpretatie zit God in de mens en is de mens een afspiegeling van God.
Alevitische identiteit op basis van humanisme
Een belangrijk deel van de Alevieten legt sterk de nadruk op de Alevitische levensfilosofie, waarin de mens en humane waarden centraal staan. In het Alevitisme gaat het om ‘de mens met een schoon hart’; de mens die vrij is om zelf invulling te geven aan zijn leven; de mens die respect heeft voor zijn medemens, diens levenswijze en geloofsovertuiging; de mens die geen geweld gebruikt en niet discrimineert tussen man of vrouw; een open cultuur. Het uitgangspunt is dat de mens en niet God centraal staat.
Alevitische identiteit op basis van verzet tegen onderdrukking en onrecht
Voor een deel van de Alevieten is Pir Sultan Abdal de centrale figuur, waarmee ze zich in hun leven identificeren. Het verzet van Pir Sultan Abdal tegen de onderdrukking door Ottomanen weerspiegelt voor hen de uitdaging om zich in het leven te verzetten tegen onderdrukking en onrecht. Pir Sultan Abdal uitte zich onder andere in gedichten en zang, waarmee hij mensen wist te mobiliseren tegen onderdrukking. Zijn gedichten en liederen worden nog steeds voorgelezen en gezongen en vormen voor veel Alevieten een belangrijke inspiratiebron.
Alevitische identiteit op basis van secularisme
Er zijn ook Alevieten voor wie het Alevitisme primair een cultuurgebonden geheel van normen en waarden, leefstijl en gebruiken is. Ze hebben een seculiere levensstijl, waarin religie geen of weinig betekenis heeft. Deze Alevieten laten zich inspireren door Alevitische muziek, poëzie en ’semah’ (Rituele dans), maar de religieuze achtergrond ervan is hen vreemd. Door sommigen worden de rituele praktijken geschaard onder de noemer ‘folklore’. Deze categorie bestaat vooral uit Alevieten van de tweede generatie.
Alevitische identiteit op basis van atheïsme
Een kleine groep Alevieten is geboren en getogen als Aleviet en op latere leeftijd bewust overtuigd atheïst geworden. Humanistische waarden zoals gelijkheid en solidariteit, zijn voor deze groep uitgangspunt. Ali wordt beschouwd als een strijder voor rechtvaardigheid, maar hij is geen religieuze inspiratiebron. Deze groep is politiek links georiënteerd. Ze accentueert de cultuurhistorische achtergrond van het Alevitisme. Het Alevitisme staat buiten de islam. De argumenten hiervoor zijn: Alevitische rituelen als ’semah’ en ’saz’ (Turkse muziek instrument) passen niet binnen de islam en alcoholische dranken zijn verboden.
opmerking:
de eerste type (Alevitisme gebaseerd op Islam komt in Turkije niet tot nauwelijk voor, alleen in het uiterste Oosten van het land zijn er her en der (veelal Koerdische) dorpjes te vinden waar de eerste variant voorkomt.