Freethinker.nl

Bericht in de Volkskrant van 09 april 2009

JAKARTA - Indonesië, het land met de grootste moslimbevolking ter wereld, raakt uitgekeken op moslimpartijen. Bij de parlementsverkiezingen van donderdag hebben die meer dan eenderde van hun aanhang moeten inleveren. In plaats van de bijna 40 procent van de stemmen die zij samen in 2004 nog veroverden, kregen zij ditmaal 25 procent van de stemmen.
De eerste resultaten van de verkiezingen in Indonesië lieten donderdag een zeer wisselend beeld zien. De Democratische Partij van president Susilo Bambang Yudhoyono zou verrassend veel weerstand krijgen van Golkar, de partij van Yusuf Kalla en wijlen dictator Soeharto.

De verkiezingen zijn een overwinning geworden voor de Democratische Partij van president Susilo Bambang Yudhoyono. Die kreeg meer dan 20 procent van de stemmen (in 2004 was dat 7 procent).

De twee andere grote partijen, de PDI-P van ex-president Megawati Soekarnoputri en Golkar van vice-president Jusuf Kalla, zakken weg naar zo’n 15 procent. De opkomst was extreem laag: 40 procent van de 170 miljoen kiezers bleef thuis – ondanks een fatwa van geestelijken, die niet-stemmen voor moslims een ‘zonde’ noemden.

De neergang van de Indonesische moslimpartijen heeft te maken met intern geruzie, leiderschapscrises en afscheidingen, maar ook met een snel afkalvend imago. In 2004 stemden veel Indonesiërs op moslimpartijen omdat die het imago hadden onkreukbaar te zijn. Vijf jaar later is van dat beeld weinig meer over, nadat ook tal van islamitische parlementariërs bij corruptieschandalen betrokken waren. Ook lijken veel Indonesiërs een aversie te hebben tegen de oprukkende islamisering in het land.

Grondwet

Radicale moslimgroepen proberen op Indonesië op alle mogelijke manieren in de richting van een islamitische staat te duwen. 85 procent van de 240 miljoen Indonesiërs is moslim, maar het land is een pluralistische staat waar godsdienstvrijheid in de grondwet is vastgelegd. De meeste Indonesische moslims zijn gematigd. Sluipende invoering van verkapte islamitische fatsoenswetten stuit op veel verzet in het land, en leidt tot de nodige argwaan jegens moslimpartijen.

Yudhoyono heeft door de uitslag van donderdag een goede uitgangspositie voor de presidentsverkiezingen, die op 8 juli worden gehouden. Hij heeft de eerste populariteitstest gewonnen, en als er geen rampen gebeuren moet hij die verkiezingen met gemak kunnen winnen. Het volk is redelijk tevreden met deze president, en een echte tegenstander is nog niet in zicht.

Dit is opmerkelijk. Betekend dit dat de islamitisering van indonesie tot stilstand is gebracht, of is het slechts een uitgleider van onervaren politici? Misschien is er toch nog hoop voor Indonesie en de rest van de islamitische wereld. 8)

Sebastiaan schreef:Dit is opmerkelijk. Betekend dit dat de islamitisering van indonesie tot stilstand is gebracht, of is het slechts een uitgleider van onervaren politici? Misschien is er toch nog hoop voor Indonie en de rest van de islamitische wereld. 8)

Alleszins hoopgevend. Indonesie is misschien wel niet typisch voor de Arabische wereld, maar het is goed er aan herinnerd te worden dat verandering een algemeen menselijke eigenschap blijft.

Ik denk dat Yudhoyono gewoon heel goed kon zingen.

CXT schreef:Ik denk dat Yudhoyono gewoon heel goed kon zingen.

Nee, dat was Yoko.

siger schreef:Nee, dat was Yoko.

En ook daar waren de meningen verdeeld over.

Pardon, ik had er van de week maar kort iets over gelezen in de Metro.

Sebastiaan schreef:Dit is opmerkelijk. Betekend dit dat de islamitisering van indonesie tot stilstand is gebracht, of is het slechts een uitgleider van onervaren politici?

Het antwoord op die vraag staat gewoon te lezen in het artikel:

In 2004 stemden veel Indonesiërs op moslimpartijen omdat die het imago hadden onkreukbaar te zijn. Vijf jaar later is van dat beeld weinig meer over, nadat ook tal van islamitische parlementariërs bij corruptieschandalen betrokken waren. Ook lijken veel Indonesiërs een aversie te hebben tegen de oprukkende islamisering in het land.

Waarom stemmen mensen op Islamitische partijen? (Dat geldt niet alleen voor Indonesië, maar wereldwijd:)

1. Omdat islamitische partijen de oppositiepartijen zijn tegen een regering die vooral bezig lijkt zichzelf te verrijken.

2. Omdat islamitische partijen het imago hebben dat ze niet corrupt zijn.

3. Omdat islamitische partijen uitgebreide grassroots maatschappelijke programma's hebben die problemen van mensen daadwerkelijk aanpakken.

4. Omdat islamitische partijen een ideologisch alternatief bieden voor de socialistische en nationalistische dictaturen die mensen al decennia lang niets gebracht hebben. Een alternatief dat bovendien aansluit bij de culturele achtergrond van mensen.

Theoloog schreef:2. Omdat islamitische partijen het imago hebben dat ze niet corrupt zijn.

Waar haal je dit? Corruptie is in islamitische regimes eerder regel als uitzondering.

@Theoloog: Hoe weet je dat zo zeker? En daarnaast, als het zo is, hoe kan het dan zijn dat ze dan toch minder populair worden in Indonesië?

Kitty schreef:
Theoloog schreef:2. Omdat islamitische partijen het imago hebben dat ze niet corrupt zijn.
Waar haal je dit? Corruptie is in islamitische regimes eerder regel als uitzondering.

Je verwart nu 'arabische' regimes met 'islamitische' regimes. De meeste Arabische regimes zijn niet islamitisch, maar nationalistisch of socialistisch. Syrië, Jordanië, Egypte, Irak, Libanon (is al helemaal niet islamitisch met een grote hoeveelheid christenen in het land), maar ook de N-Afrikaanse landen met een duidelijk Arabisch-islamitische cultuur zoals Lybië, Algerije en Marokko hebben geen 'islamitische' overheid. De islamistische partijen, die naar sjaria-wetgeving streven, niet alleen op gebied van het gezinsrecht, maar op elk maatschappelijk, politiek en juridisch terrein zijn oppositiepartijen die door de overheid worden vervolgd.

Dat om te beginnen.

Voor het overige is het een kwestie van je goed inlezen over de situatie in het Midden-Oosten:

De Palestijnse, bezette gebieden

A senior Fatah official said it appeared Hamas was propelled to victory by public frustration over the mainstream faction's failure to achieve Palestinian statehood and anger over years of corruption in its institutions and in the Palestinian Authority.
http://www.dailymail.co.uk/news/article ... n-win.html

Egypte:

The latest of the pieces added to the picture were the recent elections in which the main contesters were the regime - with all its corruption, oppression and new methods, and its competitor that mobilised the Qur'an and calls of expiation and indulgence to enter the fight. http://www.ladlass.com/intel/archives/010760.html

Algerije:

The main constituents of the FIS were small merchants, civil servants and first-generation college graduates. All these groups struggled with diminishing economic fortunes, loss of cultural identity and rampant corruption. These elders of the FIS sought an accountable government and greater representation in the context of cultural continuity. However, this element of the FIS always had an uneasy relationship with the other wing of the party, which was primarily composed of desperate young men suffering from escalating unemployment. (...)

As such, the FIS challenged the regime, not just for its moral decay but also for practical shortcomings, such as corruption, managerial incompetence and inefficiency. The abrogation of the elections ensured that those whose preferred method of protest was violence displaced the voices of moderation calling for social mobilization as a means of expressing dissent. (...)

What is clear, however, is that a majority of Algerians who were prepared to support a modest Islamist regime that promised to engage in political and economic reforms had no desire to bring to power Utopian radicals, especially once the violence and corruption escalated. http://www.cfr.org/publication/7335/isl ... geria.html

CXT schreef: En daarnaast, als het zo is, hoe kan het dan zijn dat ze dan toch minder populair worden in Indonesië?

Zoals dat Volkskrantartikel dat Siger citeert (waarvoor dank overigens) te kennen geeft:

In 2004 stemden veel Indonesiërs op moslimpartijen omdat die het imago hadden onkreukbaar te zijn. Vijf jaar later is van dat beeld weinig meer over, nadat ook tal van islamitische parlementariërs bij corruptieschandalen betrokken waren. Ook lijken veel Indonesiërs een aversie te hebben tegen de oprukkende islamisering in het land.

De quote in dat artikel geeft dus aan dat het idee dat islamitische partijen niet corrupt zouden zijn uiteindelijk niet klopt. Dus ze hadden een imago dat niet op de werkelijkheid gebaseerd is? En Iran, is dat wel een islamitische regime? Ook in Iran is corruptie onderdeel van de cultuur. Dus waar heerst nu wel een totaal van corruptie gevrijwaard Islamitisch regime? Of is het slechts een imago dat op een veronderstelling gebaseerd is, en niet op de werkelijkheid?

Is een dictatuur, of die nu islamitisch is of niet, niet altijd gedoemd tot corruptie?

Kitty schreef:De quote in dat artikel geeft dus aan dat het idee dat islamitische partijen niet corrupt zouden zijn uiteindelijk niet klopt. Dus ze hadden een imago dat niet op de werkelijkheid gebaseerd is? En Iran, is dat wel een islamitische regime? Ook in Iran is corruptie onderdeel van de cultuur. Dus waar heerst nu wel een totaal van corruptie gevrijwaard Islamitisch regime? Of is het slechts een imago dat op een veronderstelling gebaseerd is, en niet op de werkelijkheid?

Is een dictatuur, of die nu islamitisch is of niet, niet altijd gedoemd tot corruptie?

Allemaal retorische vragen die het antwoord reeds in zich bergen.

Ging het mij ook niet om. Waar het mij om ging is duidelijk maken wat de aantrekkingskracht van islamistische partijen voor de bevolking is.

Kitty schreef: Of is het slechts een imago dat op een veronderstelling gebaseerd is, en niet op de werkelijkheid?

Inderdaad lees en hoor ik regelmatig van moslims dat volgens hen een islamitische theocratie (imamaat, kalifaat etc...) per definitie smetteloos is omdat het door Allah zelf geleid is. Men haast zich er dan bij te zeggen dat zo'n regime vandaag niet bestaat, maar groeiende bewegingen als Hisb ut Tahrir ijveren er wel rechtstreeks voor.

De soennieten beschouwen het kalifaat van de eerste vier kaliefen ("rechtgeleide kaliefen") als zo'n "ideale" samenleving.

Freethinker.nl

Moslims verliezen in Indonesië

Moslims verliezen in Indonesië