Geplaatst: 24 mar 2009 03:30
Wat ik bedoelde te zeggen met het woord 'momentopname' is ahw een overzicht op dát moment van het reilen en zeilen van een toenmalig bestaande bepaalde groep (stam/maatschappij) met de daarbijhorende ethische moraal en de knelpunten daarin.siger schreef:Ik weet niet of ik je begrijp en vermoed dat we het niet eens zijn. Die "abstractie" is dat god of mirakels od? Bvb. Lucilio Vanini werd op de brandstapel gezet omdat hij wou doen wat jij hier dan beschrijft: een "concrete" invulling aan een "abstracte" kennis geven?fbs33 schreef:Het gezag daarvoor werd aan een (bedachte) 'abstractie' toegedicht en kon van daaruit concreet gerealiseerd worden door een persoon die uit naam van die abstractie regeerde. (voordeel: de abstractie had eeuwigheidswaarde en de concrete invulling kon gedaan worden door elkaar opvolgende personen zónder dat de 'moment-opname' daardoor schade opliep)
Dus hoe moet ik "zónder dat de 'moment-opname' daardoor schade opliep" begrijpen?
Dat tot uiting kwam in de heersende gebruiken in die groep (enz).
Met hamer en beitel ging Mozes de berg op (eigen fantasie!) om die gebruiken tot wet te verklaren, alsmede de 'knelpunten' van remedies (in de vorm van verboden) ook meteen in die stenen tafels te beitelen.
Hij moest wel verklaren dat god himself aan hem gedicteerd had wat er op stond, want Mozes had te weinig gezag om die wetten zelf op te leggen.
Bewijs voor deze boude uitspraak haal ik uit het gegeven dat er bij zijn afdaling al een andere godsdienst aan het ontstaan was (gouden kalf)
Maar hoe dan ook; Na enig geparlaver aan de voet van die berg werd de zaak in der minne geschikt en de oude god weer in ere hersteld.
En hadden zij als resultaat de wetten, bedacht en ingefluisterd door god, met een Mozes die erop toezag dat het volk zich daar aan hield (en bleef houden [in hoofdlijnen] tot heden ten dage aan toe!)
De momentopname was vastgelegd en Mozes (en allen die na hem kwamen konden wijzen op de god als de influisteraar waaraan zij zich houden moesten)
Het was Mozes (en zijn navolgers) die een concrete invulling gaven van het fluisteren van die abstractie (want een bedenksel om er gezag aan te kunnen ontlenen!
Voorzichtigheidshalve voeg ik aan het bovenstaande de mededeling toe dat e.e.a. een herinnering betreft van dat verhaal zoals ik meen dat ooit op de zondagsschool gehoord te hebben, haha.
En dat ik op psychologische gronden ernstige twijfel aan het waarheidsgehalte van dat verhaal heb!
Want als je (als volk) je zó makkelijk afwendt van je god (door een gouden kalf te gaan aanbidden) terwijl die daarvoor een zee in tweeën gespleten heeft, manna liet regenen?
Dan kun je gevoeglijk de conclusie trekken dat die god van die zee-splijterij en manna uit de hemel (wat het volk niet van horen zeggen, maar zelf meegemaakt zou hebben) als lariekoek beschouwd werd.(en dus vervangbaar door dat gouden kalf zonder gewetensproblemen)