“Als moslims in Ontario hun zin krijgen, zullen geschillen tussen hun Canadese geloofsgenoten volgens de islamitische wetgeving, de sharia, worden beslecht – een unicum".
Montreal, Canada
Alia Hogben is praktiserend moslim mar leidt eveneens een vrouwenbeweging die zich verzet tegen het gebruik van islamitisch familierecht in haar land. Dat land is niet Iran of Pakistan,maar Canada, waar haar familie zich vijftig jaar geleden vestigde. “We zijn niet tegen de sharia”, stelt Hogben, president van de Canadese Raad van Moslimvrouwen, doelend op het islamitisch recht. “Maar delen ervan zijn volgens ons niet voordelig voor vrouwen Dus waarom zouden we het naar Canada halen?”
Sharia in Canada? Jazeker.Moslims in de Canadese provincie Ontario hebben een tribunaal gevormd om geschillen tussen leden van hun gemeenschap te beslechten volgens het islamitisch familierecht. Dit Islamic Institute of Civil Justice is een initiatief van Syed Mumtaz Ali, een gepensioneerd jurist die het als de religieuze plicht van moslims beschouwt om te leven volgens de principes van sharia. Leden van de Canadese moslimgemeenschap kunnen er terecht voor bindende arbitrage in civiele geschillen als echtscheiding en erfrechtzaken. Dat gebeurt informeel , zegt Mumtaz Ali, vanuit Missisauga, een voorstad van Toronto. “Nu gaan we het opeen formele manier doen.”
Het plan, dat in overeenstemming is met wettelijke mogelijkheden in Ontario om geschillen buiten de rechter te schikken heeft geleid tot een felle discussie in tolerant Canada. Past het gebruik van islamitisch recht binnen de multi-culturele samenleving die Canada nadrukkelijk koestert? Of gaat enige toepassing van de sharia, een ingewikkeld rechtssysteem dat dor critici word geassocieerd met misstanden (van ongelijke behandeling van vrouwen tot het afhakken van handen) te ver in een westerse democratie? Het initiatief speelt in op de Arbitragewet in Ontario, ingevoerd in 1991 om het overbelaste rechtssysteem van de provincie te ontzien.In plaats van wachten op –en te betalen voor- een rechtszaak, kunne partijen ineen civiel dispuut vrijwillig besluiten tot arbitrage door een deskundige derde. De uitkomst, die moet voldoen aan de Canadese wetten en rechtsprincipes, hoeft allen nog te worden geratificeerd door de rechter. Misdrijven komen niet voor arbitrage in aanmerking.
“Het staat een ieder vrij om een religieuze leider in zijn gemeenschap in te schakelen om een geschil te beslechten”, zegt Don Short, een advocaat in Toronto die is gespecialiseerd in “alternative dispute resolution”: “Als beide partijen dat vrijwillig overeenkomen, kan de uitkomst worden bekrachtigd door de rechtbank”. In andere geloofsgemeenschappen is het niet ongebruikelijk om een priester of rabbijn bij het oplossen van een geschil te betrekken, zegt hij. De Canadese afdeling van de joodse mensenrechtenorganisatie B’nai Brith steunt het recht van moslims om een soortgelijk mechanisme te creëren.……………………
Het gaat bijvoorbeeld niet over polygamie want dat word door geen enkele Canadese rechter bekrachtigd maar zaken als een boedelverdeling bij een echtscheiding en erfenissen. “Op die gebieden verschild islamitisch recht fundamenteel van westerse wetten. Bij een scheiding kan worden besloten dat onder islamitisch recht de vrouw een derde of een kwart van de bezittingen krijgt ipv de helft. Is dat zo buitensporig als ede redenering van de arbiter is dat de man ook zijn ouders en ongetrouwde zussen moet onderhouden?“
Voorstanders van het arbitrage-initiatief benadrukken dat beide partijen zich vrijwillig aan het proces onderwerpen, en dat het vrouwen vrij staat om in plaats daarvan naar de rechter te stappen. Hogben heeft haar bedenkingen. “Een meerderheid van de moslimvrouwen is religieus”zegt ze.”Dus als het gepresenteerd word als een religieuze plicht om de zaak te laten arbitreren volgens de sharia, dan zijn we bang dat vrouwen zich laten overreden.”…………..
Ook buiten de Canadese moslimgemeenschap is men het er niet over eens.
Calgary Herald schreef; “Veel Canadese moslims zijn hun thuisland ontvlucht om vrij te zijn van tirannieke regimes met wetten die op extreme en vaak vrouwonvriendelijke wijze, kunnen worden geïnterpreteerd.”
Globe and Mail schreef; “ Het zou een desastreuze fout zijn om van tevoren een vorm van beteugeling op te leggen. Dat zou Canada’s 600.000 moslims het signaal geven dat het land zo bang is geworden voor hun religieuze normen en waarden dat hen rechten moeten worden ontzegt die anderen wel hebben.”
Volgens Hogben probeert het arbitrage-initiatief echter “misbruik” te maken van de multiculturele tolerantie van Canada……………… Als Canadese moslims hebben we ons te houden aan de wetten van dit land”.
Bron “Word Vervolgd”, maandblad van Amnesty International, dec-jan 2005.
Aangezien “goed” voorbeeld, “goed” doet volgen zou het me niet verbazen als dit soort geluiden binnenkort ook elders in het westen te horen zullen zijn. Het artikel begint met “een unicum" maar dat geld natuurlijk altijd voor de eerste.
Het artikel kon ik helaas niet downloaden van de site dus heb ik het braaf over zitten typen op wat kleine mi onbelangrijke onderdelen na, daar heb ik de tekst vervangen door……….
Wat vinden we hier van?
Groet Enigma
Sharia in Canada?
Moderator: Moderators
Sharia in Canada?
Geen mens is intelligent genoeg om de eigen domheid te begrijpen.
