Rereformed schreef:
a.r. schreef:
Hoop vermoedelijk maar ook angst, blind makende, verlammende redeloze doodsangst, stel je voor dat .....het is het woord van god en dus de waarheid, zo staat het immers in de bijbel en de koran, zo worden veel gelovige kinderen toch opgevoed, met een angstdoctrine, braaf doen wat er gezegd wordt, getoetst aan de bijbel op ruim 33000 verschillende manieren of aan de koran. Als je dit als oberservator bekijkt, schiet je in de lach en haalt je schouders erover op, maar als je nooit iets anders hebt geleerd, dat dit de waarheid en niets dan de waarheid is, is het moeilijk werkelijk te zien wat er staat geschreven
.
Maar is het niet juist andersom: wanneer je de boodschap op zo'n infantiele manier neerzet weet een mens toch zeker dat ofwel 1) de prediker de allergrootste godslasteraar is, een spotter die de draak steekt met het geloof, ofwel 2) indien dit écht de boodschap van dat geloof is, dan valt dat geloof dus op een onherroepelijke manier door de mand als vals en belachelijk.
Moslims hebben wat dat betreft een hoop te leren van de christelijke bijgelovigen. Wanneer je iemand in de ban van de hel wil laten, moet je alles juist zo geheimzinnig en plechtig mogelijk maken. Je moet nooit je eigen domheid en primitiviteit ermee blootgeven. De kinderachtige details dus zoveel mogelijk weglaten (omdat die het geloof ontmaskeren), zoveel mogelijk alles in het onzekere laten, het kan zus of zo zijn, of desnoods nog zzó enz. om zowel de dommen als de wijzen te kunnen paaien, oftewel moet je het doen zoals de christenen het in de loop van de eeuwen geleerd hebben
.
Zelfs wanneer je de boodschap op zo’n infantiele manier neerzet en een gelovige leest het wel maar denkt er niet over na, wat er werkelijk staat, omdat die gelovige volkomen geïndoctrineerd is geworden vanaf zijn/haar vroegste jeugd, ziet die gelovige wellicht niet, wat er werkelijk staat, wil/ kan die gelovige niet zien wat er werkelijk staat! De gelovige die werkelijk leest en ziet wat er geschreven staat, zoekt verder en valt een keer van zijn/haar geloof.
Is het niet net als bij muziek, je hebt horen en je hebt luisteren, je hoort “een nummer” en denkt ….mooi, maar wanneer je er werkelijk naar luistert, dan kún je je mee laten voeren en de diepere laag of lagen ervan “voelen” als je ervoor open staat. Poesje mauw, is voor iedereen te volgen, een Fado wordt al moeilijker, Jacques Brell,
Grieg, Beethoven?
Zowel de koran als de bijbel, roepen een soort bewustzijnsvernauwing op, waardoor men in een warrige blindheid niet wil/kan zien, wat er werkelijk staat geschreven! Men is horende doof en ziende blind, laat zich leiden door angst en hoop, maar het eigen kritisch denkvermogen is volkomen verlamd!
Harald de Viking is niet welkom in de woestijn; bovendien houdt hij niet van woestijnzand)
