MOODY BLUE schreef:Hallo Trees,
De opvoeding van de meeste westerlingen geeft openingen voor iets van zelfreflectie, of je nu christelijk bent of atheïst.
Mensen als islaminside hebben vanuit hun religie de islam alleen maar meegekregen dat hun geloof de enige ware is, dat hun rechtsbesef regelrecht van een god komt. Zulke mensen laten zelfreflectie niet toe, en zullen niet snel, zeg maar nooit hun ongelijk erkennen.
Wij in het westen zeggen al vrij snel "sorry wij zijn fout". Het is een veralgemening, dat weet ik, maar voor mij is duidelijk dat de echte fundies onder de islamieten niet in staat zijn hun religie kritisch te bezien, en is er dus ook niet mee te discussiëren.
Trees, ik denk dat MoodyBlue hier gelijk heeft. Je komt met een denken aan dat mijn zegen heeft als het erom gaat jouw leven in te vullen, maar in het geheel niet opgaat als een universele wet:
Trees schreef:Wat betreft fouten: door eerlijk en oprecht aan zelfonderzoek te doen komen we onze fouten vanzelf tegen; we kunnen er dan op grond van onze eigen vrije wil voor kiezen die fouten in de toekomst niet meer te maken.
Een mens komt helemaal zijn fouten niet vanzelf tegen. Sommige mensen komen ze zelfs nooit tegen. Heb je de film Der Untergang gezien?
En dat een mens een vrije wil heeft is ook voor een groot deel niet waar, en zul je bij de islamist wel het allerminst tegenkomen.
De islam bijvoorbeeld is een religie gebaseerd op enkel waan, en miljarden mensen zijn in 14 eeuwen deze fouten nooit tegengekomen.
Ieder 'foutief' denkbeeld is 'goed' wanneer het door de aanhanger ervan bekeken wordt.
Trees schreef:In mijn visie is het Leven in oorsprong Liefde.
Het leven
is niet in oorsprong liefde. Er zijn tal van levensvormen die totaal niets met liefde te maken hebben. Wat je dus naar voren brengt is een bepaalde overtuiging,
jouw wil en wens, maar je brengt het voor jezelf naar voren alsof het een levens
wet is, een objectief gegeven. Een mens doet zoiets om zichzelf ermee te vergroten, om zich sterker te voelen, om zijn/haar woorden meer kracht te laten hebben. Islaminside verzint een goddelijke Koran die hem gelijk geeft, en jij verzint nu "het Leven" dat Liefde (allebei met een hoofdletter) zogenaamd als 'bedoeling' heeft.
Het laat goed zien dat een mens niet vrij is. Zelfs wanneer een mens het woord 'eerlijk' en 'oprecht' in zijn mond neemt heeft hij nog een bepaald bijltje om mee te hakken.
Uiteindelijk wordt goed en fout beslist door strijd tussen tegengestelde willen.
Trees schreef:In mijn visie heeft Islaminside vrede nodig met zijn bestaan zoals het was voordat die bepaalde denkbeelden hem bereikten.
Dat is precies dezelfde houding als de christelijke geestelijken hadden in de 19e eeuw toen ze arme, agressieve, opstandige en god-vervloekende arbeiders tegenkwamen de zich communist of socialist noemden.
Het antwoord van je kan niet juist zijn. Juist die toestand waarin hij verkeerde heeft hem boos en driest gemaakt.
Om een zaak als deze op te lossen moeten er
structurele oplossingen komen, in dit geval: het moslimgeloof dient ontmaskerd te worden voor wat ze is: onwaar, tyranniek en gevaarlijk.
Trees schreef:In het geval echter dat iemand mij de eigen wil op wil leggen daar waar ik moeilijk of niet voor rede vatbaar ben, zet ik mijn hakken vrijwel automatisch in het zand.Islaminside deed dat
Dus omdat iemand niet tot rede bereid is hem dan maar vrede aanbieden? Heb je wel eens van Chamberlain gehoord en het verdrag van München?
Je zag hem de meest absurde denkbeelden en grove beledigingen naar voren brengen, maar komt binnen en stelt voor vrede met hem te sluiten. Is dat een 'betere weg' aanwijzen dan alle andere Freethinkers hadden laten zien?
Islaminside beantwoordde je vredesaanbod met dat hij je met rust laat. Uiteraard betekent zijn aanbod dat je beslist niet jouw levensvisie aan hem mag opdringen, EN je nooit negatief uitlaat over het moslimgeloof. Heb je dat begrepen? Ben je daar tevreden mee? En bovendien moet je tolereren dat
hij wél tot in het oneindige zijn ellenlange propaganda mag spuien. Is dat de betere weg?
niemand slaagde erin om hem te bereiken: hij werd door alle berichten alleen maar versterkt in zijn denken.
Dat denk jij, maar hoe weet je dat? Het is niet juist een conclusie te trekken uit wat je 'in the heat of the moment' ziet gebeuren. Ik was vroeger christen. Veelvuldig zat ik in een discussie waarin hele rake dingen werden opgelepeld door 'de tegenstander', maar zoiets kon ik in de discussie vaak moeilijk toegeven. Achteraf dacht ik er vaak anders over.
Maar zelfs indien je geheel gelijk hebt, dan nog is strijd de enige optie. Het is iets wat we van de tijd van Hitler en het nationaal-socialisme kunnen leren: met dolgedraaide fanatici is er geen andere optie dan de strijd aan te gaan. En op enige manier tegemoet komen aan fanatici maakt het probleem alleen maar groter.
Wat mij betreft moet die strijd wel zo lang mogelijk met woorden geleverd worden.
