Theoloog schreef:Een indrukwekkend exposé, Devious, maar je maakt niet duidelijk hoe het zich verhoudt tot het fascisme. Ik heb een aantal kenmerken gegeven van het fascisme (waarvan ik meen dat ze de kern van het fascisme het beste omschrijven); je hebt niet laten zien hoe de islam aan die kenmerken voldoet, of aangetoond dat deze kenmerken onterecht zijn en zelf betere kenmerken gegeven.
Je hebt wel gelijk dat het fascisme een modern begrip is, dat duidt op politieke stromingen uit het begin van de 20e eeuw, en in die zin is de vergelijking onterecht. Maar in bredere zin heeft het
'ook de betekenis gekregen van elk regeringssysteem dat op dat van Mussolini lijkt, m.a.w., dat de natie boven het individu stelt, en dat geweld, moderne propagandatechnieken en censuur gebruikt om politieke tegenstand de kop in te drukken.' (wikipedia)
Alleen de moderne propagandatechnieken zijn natuurlijk iets van deze tijd, maar voor de rest gaat de vergelijking volledig op. Door de hele geschiedenis heen kwam er overal waar de islam verscheen - na uiteraard het afslachten van grote delen van de mannelijke (en soms ook vrouwelijke) bevolking - een onderdrukkend soort apartheidssysteem op, waar censuur was op alles wat niet islamitisch was. De islamitische staat werd heel vaak boven het individu gesteld. In die zin kan men Islam, zoals deze grotendeels in de geschiedenis is uitgelegd, als fascistisch betitelen.
‘60:2. Als zij de overhand over u krijgen zullen zij als vijanden tegenover u handelen, en zij zullen hun handen en tong naar u uitsteken om u kwaad te berokkenen.’
Al die verzen zijn retoriek, scheldpartijen. Soera 60:2 heeft Mohammed zelf meegemaakt, onder meer toen hij nog in Mekka was.
Ja, en hier is de context óók weer ontzettend belangrijk. Hoe kwam dat toch dat men Mohammed vijandig bejegende in Mekka? Laten we eens kijken in de vroegste biografische overlevering van Ibn Ishaq (in Nederlandse vertaling verschenen; Ibn Ishaak. 'Het leven van Mohammed'):
'Toen de Profeet openlijk de Islam verkondigde aan zijn stamgenoten, zoals God hem had opgedragen, wendden dezen zich, naar ik verneem, eerst nog niet van hem af en keerden zich niet tegen hem. Maar toen hij kleinerend over hun goden sprak namen ze dat hoog op en besloten ze hem als een vijand te beschouwen..... '
De Mekkanen waren in eerste instantie heel tolerant tegen Mohammeds religie, maar Mohammed gedroeg zich arrogant en onbeschoft, en bespotte en kleineerde de andere godsdiensten. Hij verkondigde immers 'de enig waarachtige waarheid'. Hij kon er mee wegkomen omdat zijn invloedrijke en machtige oom Aboe Talib hem beschermde. De Mekkanen waren in eerste instantie verdraagzaam, en Mohammed was intolerant. Hij wachtte af tot hij sterk genoeg was en rekende daarna genadeloos af met zijn vijanden. Dit is tekenend voor de hele geschiedenis van de Islam.
Ik ben het met je eens, dat wanneer deze verzen uit hun context gehaald worden en geplaatst in een systeem van eeuwige waarheden, ze dan een lelijke uitwerking kunnen hebben.
Hiermee beweer je dan dat al die grote schriftgeleerden waarvan ik er een paar geciteerd heb, niets wisten van de context. Deze geleerden hielden zich júíst heel erg bezig met de context. Iedere keer als men er niet uitkwam met de Koran, dan keek men naar het leven van de profeet. En het gezegende voorbeeld van de profeet strekte telkens tot voorbeeld.
Maar dat is ook zo met verzen over Joden in het Nieuwe Testament. Is het Nieuwe Testament hierom nazistisch?
Oh, de Bijbel is een verwerpelijk boekje. Het Oude Testament zou je zeker op die manier kunnen betitelen, al schrik ik daar wel een beetje voor terug, omdat nu net de joden het grote slachtoffer waren van de stroming die fascisme wordt genoemd. Het Nieuwe Testament is ondanks de vele verwerpelijke dingen die erin staan, moeilijk fascistisch te noemen, omdat juist uit de woorden van Paulus en Jezus op te maken is dat de religie en het regeren van een land, twee zaken zijn die gescheiden dienen te blijven, en dat men de machthebber of meester onvoorwaardelijk moet gehoorzamen. Men moet de keizer geven wat des keizers is, de overheden gehoorzamen, de andere wang aanbieden wanneer men wordt geslagen, vernederingen en mishandeling van de meester accepteren en de meester gehoorzamen als ware het christus zelf, etc, etc.
De christen die deze opdrachten van de heilige paulus en Heer Jezus opvolgt, kan geen fascist zijn, maar wel een ideaal werkpaard voor een fascistische machthebber. Door de vrijblijvendheid van het geloof - 'want de Heere Jezus heeft immers al onze zonden weggewassen met zijn zaligmakende bloed' (mits we er in geloven) - zou een minder bijbelvaste christen wél een fascist kunnen zijn; voor iedere gelovige is er absolutie, zelfs voor de moordenaar die naast de Heere Jezus hangt. Maar het Nieuwe Testament an sich, is niet fascistisch te noemen. Nergens in het NT wordt rechtstreeks opgeroepen tot bloedvergieten, tot gedwongen conversie door te dreigen met fysiek geweld, tot het instellen van een kastensysteem waarin niet-christenen onderdanig moeten zijn en speciale hoofdelijke belasting moeten betalen. Nee, het is precies andersom. Caesar, de Führer en de Kalief, zijn de meesters, en de christen die naar de Heere Jezus en de heilige Paulus luistert, is het ideale werkpaard; een melkkoe, een mak schaap; de ideale, volmaakte dhimmi.
Verder: als het zo zou zijn dat verzen over oorlog en strijd zo'n grote impact zouden hebben op het islamitische leven, dan zouden we de gehele islamitische wereld in oorlog zien tegen niet-moslimse landen. Maar de werkelijkheid is dat de meeste mensen in moslimse landen gewoon hun leven leiden en dat ook doen.
Ja, maar dat goldt ook voor de duitsers in WOII. Niet alle duitsers waren soldaat, zelfs niet alle nazi's waren soldaat, maar dat wil niet zeggen dat we geen kritiek zouden mogen hebben op Hitlers Nationaal Socialisme, en dat wil ook niet zeggen dat alle wreedheden die zijn begaan, niet voort zijn gekomen uit het Nationaal Socialisme.
Wat ik je nu steeds tot treurens toe probeer duidelijk te maken is dat kritiek op Islam, niet per definitie hetzelfde is als kritiek op moslims, laat staan dat het synoniem is aan haat jegens moslims.
Elke natie probeert groot en sterk te worden, en onderwerpt wanneer het dat doet andere volken. En elke natie gebruikt daartoe een ideologie. De Britten, Fransen, Spanjaarden, Duitsers, Russen, Japanners hebben het gedaan, en voor hen de Mongolen, Romeinen, Grieken, Perzen, Babyloniërs, Egyptenaren en Assyriërs.
Ja, maar dat ontken ik toch ook helemaal niet? Dat de Azteken barbaren waren die kindertjes offerden op het altaar van het bijgeloof, en dat Alexander de Grote een wrede veroveraar was, dat wil toch niet zeggen dat we daarom maar helemaal geen kritiek mogen hebben op ideologieën?
Wat de "dhimmi-constructie" betreft, die functioneert in de neoconservatieve denkwereld een verklaring voor het ontbreken van structureel antisemitisme. De redenering is dat Joden weliswaar niet structureel vervolgd werden onder de islam, maar dit gold zolang ze zich onderworpen. Zodra ze dit juk van zich afwierpen, kwam het latente antisemitisme weer op.
In het islamitische kastenstelsel werd qua behandeling bijna nooit onderscheid gemaakt tussen joden en christenen. Zij waren beiden 'dhimmi's', en werden beiden onderdrukt. In de, wat jij noemt, 'neoconservatieve denkwereld', waar ik me overigens niet toe reken, wordt dit ook zo uitgelegd.
Maar dat is een drogreden, omdat Joden in het christelijke Europa een vergelijkbare status hadden, maar wel structureel werden vervolgd vanwege het antisemitisme.
Ja, dat is helemaal correct hoor. Oók in de, wat jij noemt, 'neoconservatieve denkwereld' wordt dit onderscheid ook wel gemaakt.
Men kan het dhimmistelsel dus niet bezien vanuit het hedendaagse Arabische antisemitisme,
Doe ik ook niet!
Men moet dhimmistelsel het vanuit zijn eigen rationaliteit bekijken. Dhimmi's ontvingen bescherming (aanvankelijk tegen aanvallen van onbekeerde stammen, later bescherming van de wet) en hoefden niet in het leger te dienen (of negatiever gesteld: hoefden dat niet). In ruil hiervoor werd een belasting opgelegd.
Jij maakt er weer iets heel redelijks van (je lijkt wel een moslim), wat het niet is. Het was de instelling van een religieus apartheidssysteem, waarbij de bezetter de ongelovigen net zo lang bestreed totdat zij, ofwel de Islam omhelsden, of die speciale belasting betaalden (die vrijwel altijd ontzettend hoog was), met de daarbij behorende afgedwongen onderdanige kruiperigheid. De discriminatie had als gevolg dat na instelling van deze belasting en vernederingen, velen zich bekeerden tot Islam. Er waren soms kaliefen die zo'n hoge belastingdruk op de dhimmi's legden, dat zij deze niet konden betalen. Deze moesten dan hun kinderen afdragen (de Ottomanen hersenspoelden deze kinderen, en maakten er Janitsaren van; genadeloze massamoordenaars en verkrachters). Amr deed het óók in Egypte. Het Dhimmistelsel was iets volkomen verwerpelijks; afpersing was het.
Vriendelijke groet.