Destinesia,
Ook ik denk er wel eens over om dit land te verlaten en naar Denemarken te emigreren (omdat ik daar toevallig contacten heb).
Ik ben, denk ik, één van de weinigen hier die open en bloot zijn volledige naam gebruikt. Dit heb ik altijd al gedaan op alle forums waar ik op zit. In dat opzicht vind ik mezelf dan ook zeker niet 'laf'. Ik sta ook achter de vrijheid van meningsuiting en dit is ook het enige wat me kan motiveren om voor te vechten (los van fysieke (zelf)verdediging).
En ook ik heb een gevoelige snaar. Ik reageer fel op mensen zoals (bijvoorbeeld) Ouweneel die in één van zijn boeken ongelovigen afschildert als immoreel (geen moreel hebbend) en amoreel (geen moreel kennen). In
dat geval steek ik niet onder stoelen of banken dat ik totaal geen respect heb voor dit soort lui en spreek ik vaak over deze lui als een stelletje "arrogante klootzakken", "hufters"...en soortgelijke bewoordingen. Deze uitspraken worden, over het algemeen, ook niet gewaardeerd door de overige forumleden.
Het verschil is wel dat er tussen mijn uitspraak en de uitspraken van mensen zoals Ouweneel een duidelijk oorzakelijk verband is. Hij noemt mij immoreel/amoreel, ik 'beloon' hem hiervoor door hem een "arrogante klootzak" (o.i.d) te noemen. Het verweer, terechte verweer, van de overige forumleden is dan vaak:
- Dat ik dan alleen maar Ouweneel's wereldbeeld over atheïsten bevestig (nb. Ouweneel als voorbeeld).
- Dat dit onmiddelijk een conversatie killer is. De ander zal niet meer (willen) luisteren of discuteren.
Beide kritische observaties zijn waar!
Maar deze twee opmerkingen zijn alleen van belang als ik ook maar de geringste wens heb om te converseren met Ouweneel of ook maar de geringste illusie heb dat ik zijn dogmatisch wereldbeeld kan of wil aanpassen. En dat is bij mij niet het geval.
Oh ja! En dan is er ook nog een algemeen geaccepteerde beleefdheidsprincipe, een etiquette, dat je zoiets niet doet en boven dit soort gedrag moet staan.
Sorry, maar daar doe ik in dit geval niet aan mee! Dat is in mijn optiek ook in het geheel niet nodig. Iemand die een hele volgende generatie opzadelt met creationistisch gewauwel waarvan hij weet dat het fout is, en dit nu, in de herfst van zijn leven, ook schoorvoetend toegeeft (het toegeven is overigens weer wel bewonderswaardig), en ook nog een hele bevolkingsgroep, zonder bewijs, afschildert als amoreel/immoreel, daarvoor hoef ik geen respect te hebben.
Een andere filosofie is dat als je zelf maar beleefd blijft dat je dan de hoge morele grond gewonnen zou hebben. De praktijk wijst juist het tegenovergestelde uit! Respect hebben voor Duane Gish, Morris, Johnsson, Meyers, Fallwell en ja
ook onze Nederlandse Cees Dekker heeft er alleen maar voor gezorgd dat dit soort lui een platform kregen die een grote schare aanbidders aantrok.
Cees Dekker heeft enorm moeten inbinden en heeft ook enorm ingebonden toe hij op zo'n beetje ieder wetenschappelijk congres weggehoond werd als hij over zijn creationistische gelul begon. En zo hoort het ook. Overigens heb ik wel respect voor Cees Dekker als nanotechnoloog. Maar zodra hij een andere pet op zet, de creationistische pet, dan zet ik ook een andere pet op, de niet respectvolle pet.
Tot zover mijn verklaring, verdediging en uitleg van mijn respectloze houding (in
specifieke omstandigheden).
Deze respectloze houding is dus per definitie persoonlijk. Zo mag je ook, in mijn optiek, gerust respectloos zijn tegenover een bepaalde groep. Bijvoorbeeld:
De nazis. Maar dit moet je wel kunnen onderbouwen. Er werd gesteld dat zo'n 40.000 Nederlanders per jaar Nederland verlaten. Dit doen ze natuurlijk om uiteenlopende redenen. Eén van de redenen is dat men 'bang' is voor xxxx. xxxx verder zelf in te vullen. Jij noemt dit laf. Ik vind dit persoonlijk een iets te simpele instelling. Om maar eens iets extremistischte noemen: De Joden die Duitsland net voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog verlieten waren die laf of verstandig?
Nu is het
natuurlijk ongepast en zelfs onterecht om dit voorval te vergelijken met onze Nederlandse situatie in deze tijd. Maar daar gaat het mij niet om. Wat is er mis als iemand weg wilt als hij het ergens niet naar zijn zin heeft? Ja, hij/zij kan zich natuurlijk actief inzetten om de (politieke) situatie om te buigen of om te keren. Maar weggaan is toch ook een valide oplossing? Ik zie hier persoonlijk geen schaamte in. Ik vind zelfs dat het begrip 'eer', 'eervol' en vooral 'eervol sterven' vaak en te vaak zwaar misbruikt wordt.
Al het bovenstaande is natuurlijk een persoonlijke monoloog waarin ik mijn persoonlijke overwegingen beschrijf.
MvG, Wim Ahlers.
