Wat houdt moslims gevangen in de islam ?

[gerard_m]

Wij doen hier niet anders. Zowel van Allah als God. En toch overtuigen we meelezende christenen en moslims niet.

Religieus denken zit hard tussen de oren en laat zich niet makkelijk wegpraten.

Met dezelfde argumenten kom ik tot een andere conclusie. Het hele religieuze denken willen uitroeien kan een brug te ver zijn en is ook onnodig om de uitwassen van een religie te bestrijden.

[Bonjour]

De uitwassen van de religies kennen hun heilige boeken beter dan de gematigden. Het godsbeeld is fundamenteel fout. We moeten eens beginnen met religie de status te geven die het toebehoord en dat betekent dat de Bijbel in de boekwinkel of bibliotheek bij het vak Fantasy moet staan.

[vegan-revolution]

als je echt de islam wilt aanpakken moet je de God van Abraham aanpakken, niet een regeltje uit de Bijbel of Koran. Dan pak je gelijk twee andere religies mee. Ze zijn allemaal op hetzelfde gewelddadige boek gebaseerd.

Alle drie de Abrahamistische religies verdienen kritiek, maar toch zou ik de prioriteit willen leggen bij die ene religie die zich hedentendage het meest hardnekkig op grote schaal manifesteert en dat is de islam. Als de dominosteen islam valt volgen de andere twee ook wel. Het gaat allereerst om de acceptatie van islamkritiek. Acceptatie van kritiek op het christendom en het jodendom is er al.

Beetje klagen dat er pagina's uit de Koran gescheurd moeten worden omdat ze gewelddadig zijn is discriminatie. Het OT is net zo erg.

Het OT is erg, maar volgens de grote hoofdstroom van het hedendaagse christendom niet meer van toepassing en 'overruled' door predikingen van Jezus. In de Koran vindt een omgekeerde 'overruling' plaats, aangezien meer gewelddadige gedeelten de meer vredelievende gedeelten 'overrulen' en dat is de visie binnen de grote hoofdstroom van de hedendaagse islam. In het heden vormt de islam dus verreweg het grootste probleem.

[dikkemick]

Je kunt om te beginnen de eigenaardigheden van de islam zèlf blootleggen en daar waar de islam zèlf mank gaat, zonder specifiek direct op het godsbegrip te hoeven ingaan. Als je stelt dat je de radicale islam alléén kunt bestrijden door het christendom te bestrijden dan ben je mijns inziens véél te lang bezig en verlies je veel te veel (kostbare) tijd. Bestrijding van de islam hoeft geenszins de bestrijding van het christendom uit te sluiten, maar om het één als voorwaarde voor het ander te stellen lijkt mij het paard achter de wagen spannen.

De oplossing is een 3-eenheid:

Scholing
Onderwijs
Educatie

[Maria]

In mijn herinnering als gelovige en een gelovige omgeving vermengt met atheïsten kan ik me geen enkel geval van geloofsafvalligheid herinneren vanwege het gegeven dat een atheïst verkondigde dat er geen God bestaat.
Bovendien: Van spottende mensen blijft men verre, want die zijn de antichrist.
Het ontkennen en afkraken heeft geen enkele zin, als je mensen wil overhalen.
Je stoot ze alleen maar af.
Men zal zich alleen verharden.

Twijfels worden wel versterkt, als je ingaat en aangrijpt op de natuurlijke twijfels van gelovigen.
Waar heeft de leeuw van geleefd in het Paradijs?
Als de dood er pas was na de zondeval, was er dan ook geen dood voor dier en plant?
En waar leefden mensen dan van?
Man en vrouw is geschapen. Er wordt niet over kinderen gesproken.
Wordt de wereld niet erg vol, als er wel meer mensen komen maar niet minder?
Hoe kun je opstaan uit de doden?
Hoe kan ik in wonderen geloven?
Er is maar zo'n beperkt aantal mensen, de hele wereld en de hele geschiedenis door, die in God/Allah gelooft. Zijn zij dan allemaal verdoemd?
Veel vragen kennen atheïsten natuurlijk al.

Antwoorden en opmerkingen van atheïsten hebben echter geen enkele zin, als er niet naar wordt gevraagd.
Atheïsten kunnen wel hun vragen en onzekerheden versterken als deze serieus worden genomen.
Dan zal de twijfel en het zelf denken en zoeken de rest moeten doen.

[vegan-revolution]

Het punt is vooral dat er een klimaat geschapen moet worden waarin ongesanctioneerde islamkritiek mogelijk wordt. Moslims moeten er toe bewogen worden zich erbij neer te leggen dat mensen openlijk, in woord en geschrift, islamkritiek uiten, en dit te accepteren. Het zal misschien niet zo zijn dat er veel moslims door die openlijke islamkritiek direct van hun geloof vallen, maar het zal zeker invloed hebben dat er een sfeer ontstaat waarin islamcritici door moslims geduld worden en geduld moeten worden, zonder dat men het vanzelfsprekend vindt dat er naar aanleiding daarvan ergens een executiepeloton opduikt om de betreffende islamcritici de mond te snoeren. Behalve executeren moeten verbale agressie en treiterstrategieën ook stevig tegemoet getreden worden. Het wordt de radicale moslims mijns inziens nu veel te gemakkelijk gemaakt.

[dikkemick]

Het grote debat moet weer gestimuleerd gaan worden. Religies en seculieren moeten met elkaar in gesprek. Een wekelijkse t.v. productie waarin ieder zijn/haar zegje mag doen. Zoek naar verschillen, maar ook overeenkomsten en blijf hier over praten.
Op alle scholen MOET (want dit is volgens mij het enige middel waarmee je kinderen bereikt) een religiepakket onderwezen worden. Maak er in eerste instantie maar een vak van. En niet alleen in Nederland, begin met de EU. Religie gaat ons allemaal aan. We hebben er allemaal (bijna dagelijks) mee te maken, dus iedereen zou moeten weten waarom dit zo;n belangrijke rol speelt in het dagelijks leven van zovele mensen.
Alleen de media en de scholen zijn geschikt om de horde te bereiken. Volwassenen zitten vaak al in hun denkbeelden opgesloten, daar valt niet heel veel eer meer aan te behalen. Het blijft de jeugd die de toekomst heeft.

[writer]

Ik ben bang dat het wat laat is om met Moslims te gaan praten.
In Irak is vandaag een Kalifaat uitgeroepen.
Wat als alle radicale moslims daar heen gaan?
Wij zijn ze dan kwijt maar voor hoelang?

[vegan-revolution]

Ik ben bang dat het wat laat is om met Moslims te gaan praten.

Dus : wat stel jij dan voor in plaats van praten?

[writer]

Ik ben bang dat het wat laat is om met Moslims te gaan praten.

Dus : wat stel jij dan voor in plaats van praten?

Met debatteren kun je hopen dat gematigde moslims doorkrijgen dat wij niets op hen tegen hebben maar als zij van een moslimwereld blijven dromen zal dat niet veel uithalen en ik vrees dat te veel van hen zich aangetrokken zullen blijven voelen door islamleiders die alleen maar op macht uit zijn.
Dus wel praten maar ik verwacht er weinig resultaat van.
Wat dan te doen?
Er blijft niet veel anders over dan praten in de hoop dat het merendeel van de moslims in hun eigenbelang ooit zullen inzien dat het leven meer te bieden heeft dan alleen de koran.
Maar machtsuitbreidingen onder het mom van een godsdienst zijn zeer moeilijk te stoppen, hoe meer er tegen hen ingegaan wordt hoe meer strijders ze vaak krijgen.
Cluny heeft een aardige driehoek getekend, in die optiek zou praten aan de basis ook effect op de top van de islam hebben, het extremisme.

[gerard_m]

Ik ben bang dat het wat laat is om met Moslims te gaan praten.
In Irak is vandaag een Kalifaat uitgeroepen.
Wat als alle radicale moslims daar heen gaan?
Wij zijn ze dan kwijt maar voor hoelang?

Een deel van de oplossing is misschien wel dit kalifaat. Het perfecte systeem islam kan zichzelf hier gaan bewijzen. Nu dromen veel moslims van het perfecte kalifaat dat er ooit geweest schijnt te zijn. Laat ze het maar proberen. The proof of the pudding is in the eating.

In Iran schijnt het aantal atheisten toe te nemen sinds de islamitische revolutie.

Waarschijnlijk zouden communisme of fascisme nog steeds populair zijn als het nooit uitgeprobeerd was.

[axxyanus]

Je kunt de absurditeien van personages als Allah of Mohammed prima laten zien, zonder per definitie het hele fenomeen godsdienst uit te roeien. Dit lijkt me veel kansrijker. Omgekeerd kun je toch ook stellingen uit bijv. het christendom bestrijden zonder daar de islam bij te halen?

Wij doen hier niet anders. Zowel van Allah als God. En toch overtuigen we meelezende christenen en moslims niet.
Religieus denken zit hard tussen de oren en laat zich niet makkelijk wegpraten.

Ik vind die "religieus" hier enigzins problematisch. Dit soort problemen is veel algemener en is niet beperkt tot religies. Religies zijn gewoon het meest duidelijke voorbeeld van "assimilation bias" of de neiging van mensen om nieuwe informatie te kaderen binnen de voorafgaande overtuiging.

Eén van de grote struikelblokken om open te staan voor informatie die tegen de eigen overtuiging ingaat, is als die overtuiging deel uitmaakt van uw identiteit. Iemand die in Christus gelooft, die gelooft dat niet alleen, die beschrijft zichzelf als een Christen. Hierdoor wordt informatie die de overtuiging ondergraaft ervaren als een aanval op de identiteit. Gelovigen zijn daar een zeer herkenbaar voorbeeld van maar ze zijn zeker niet het enige. Mensen kunnen zich bv ook identificeren met een politieke stroming. Zelfs een etiket als "scepticus" of "vrijdenker" kunnen deel uitmaken van iemands identiteit en als gevolg hebben dat iemand zich in de praktijk juist minder zal opstellen als scepticus of vrijdenker.

Ik denk daarom dat het nuttiger is om er op te wijzen hoe mensen in het algemeen kunnen vasthouden aan onverdedigbare overtuigingen en hoe religie daar een voorbeeld van is dan om specifiek van gelovigen te zeggen hoe ze zich vastklampen aan onverdedigbare overtuigingen. Dat laatste geeft te gemakkelijk de indruk dat het een gelovigenprobleem is waar wij geen last van hebben.

[Jagang]

Wat maakt dat moslims moeilijk afstand kunnen doen van hun geloof? In een woord : angst. Maar hoe werkt zoiets in de praktijk? Een mening :

Ik denk dat het antwoord in de meeste gevallen "geloof" is.
Want op het moment dat het als een gevangenschap wordt ervaren, heb je technisch gesproken niet meer met een moslim te maken, maar met een (stille) afvallige.

Het lijkt me echter ondoenlijk om na te gaan hoe groot dat aandeel "kast-afvalligen" is.

[Jagang]

Je kunt om te beginnen de eigenaardigheden van de islam zèlf blootleggen en daar waar de islam zèlf mank gaat, zonder specifiek direct op het godsbegrip te hoeven ingaan. Als je stelt dat je de radicale islam alléén kunt bestrijden door het christendom te bestrijden dan ben je mijns inziens véél te lang bezig en verlies je veel te veel (kostbare) tijd. Bestrijding van de islam hoeft geenszins de bestrijding van het christendom uit te sluiten, maar om het één als voorwaarde voor het ander te stellen lijkt mij het paard achter de wagen spannen.

Misschien, maar het is m.i. weldegelijk een logische conclusie.
Bedenk dat de (voor)rechten van het christendom voor een belangrijk deel meeliften op dezelfde kar waarop ook Islamitische privileges meeliften.
Uit ongeduld achter conservatief christelijke schouders schuilen lijkt me een slechte aanpak, want dan zit je daar later weer mee.

[Jagang]

De houding van veel christenen is trouwens wel vreemd. Wanneer je ziet wat de islam aanricht onder andersgelovigen, zouden christenen eigenlijk niets aan kritiek erop moeten tegenhouden (en met een beetje zelfvertrouwen, ook geen moeite moeten hebben met kritiek op hun eigen religie).

De meeste gelovigen hebben geen moeite met kritiek op andere goden dan die van henzelf.
In de praktijk is het helaas niet zo dat wie kan uitdelen, ook kan incasseren.
Want als jij "goed" bent, en de ander "slecht", dan is een ongelijkwaardige behandeling gerechtvaardigd, zo is de mindset.