Vooruit dan maar. Je dwingt me ertoe er op in te gaan.
siger schreef:Hier mijn huiswerk.
THE END OF FAITH Religion, Terror, and the Future of Reason (van SAM HARRIS)
De paginanummers kunnen er een beetje naast zijn in een andere uitgave. Waarvoor mijn excuses.
p. 109 schreef:We are at war with Islam. It may not serve our immediate foreign policy objectives for our political leaders to openly acknowledge this fact, but it is unambiguously so.
Ja en? Hij stipt een feit aan. En vervolgt in de volgende zin dat onze westerse
levensstijl in oorlog is met die in de koran en hadith voorgeschreven wordt voor moslims. De enige toekomst waarin het westen en de islamitische wereld níet voortdurend op de rand van een vernietigende botsing staat is een toekomst waarin de moslims water in de wijn gaan doen en een groot deel van hun canon met een korreltje zout gaan nemen, zoals het christelijk geloof geleerd heeft. En hij vervolgt met dat hij het somber inziet wat betreft een omwenteling in de moslimwereld.
siger schreef:Wie zijn die "wij"? Ik denk dat Harris hier denkt aan de VS of het Westen, in elk geval een "wij" waarin vermoedelijk een meerderheid christelijk is. Een onderscheid maken zal tot de verrassende vaststelling leiden, dat christelijke westerlingen meer dan ongelovigen zich "at war with islam" zullen voelen. Deze slogan van Harris is de slogan van christelijk rechts geworden.
Deze vervolganalyse van je laat eenvoudig zien dat je helemaal niet begrijpend leest. Het 'wij' is uiteraard in de eerste plaats de seculiere westerse waarden die we allemaal in het westen aanhangen, onafhankelijk van of we nu atheïsten, halve of hele christelijke gelovigen zijn.
p. 128 schreef:What will we do if an Islamist regime, which grows dewy-eyed at the mere mention of
paradise, ever acquires long-range nuclear weaponry? If history is any guide, we will not be sure about where the offending warheads are or what their state of readiness is, and so we will be unable to
rely on targeted, conventional weapons to destroy them. In such a situation, the only thing likely to ensure our survival may be a nuclear first strike of our own.
Alweer een voorbeeld van verschrikkelijk slecht begrijpend lezen.
Harris begint deze passage door opnieuw te benadrukken dat de identiteit van iedere moslim in de eerste plaats bepaald wordt door het geloof. Een Saddam Hussein mag nog zo gehaat zijn, wanneer de Amerikanen komen om ze van die tyran te bevrijden zijn ze toch anti-amerikaans, omdat de amerikanen nu eenmaal "de vijanden van God" zijn. Hij vervolgt met te zeggen dat wanneer in de toekomst een fundamentalistisch-islamitische regering ooit in het bezit van kernwapens komt, het niet vergeleken kan worden met de dreiging van vroeger tussen de Sowjet-Unie en de VS. Tussen die culturen heerste er een angst voor de gevolgen ervan, hetgeen ze weerhield van het gebruik ervan. Maar zo'n logica werkt niet wanneer de andere partij het martelaarschap tot een na te streven zaak aanmoedigt. Oorlogstrategen zullen ons er in die situatie dan op wijzen dat de tegenpartij het wapen welzeker zal gebruiken, en onze enige overlevingskans zal dan liggen in de vijand voor te zijn, en dus als eerste toe te slaan. En Harris laat vervolgens in alle toonaarden horen hoe verschrikkelijk dit scenario is. Maar dat het geenszins een onrealistisch toekomstvisioen is.
Wat hij doet is dus geenszins oproepen hiertoe, maar ons bewust maken van de mogelijk zeer ernstige gevolgen wanneer fundamentalistische islam de overhand krijgt in de moslimwereld.
siger schreef:p. 141 schreef:Although we have seen that the Bible is itself a great reservoir of intolerance, for Christians and Jews alike — as everything from the writings of Augustine to the present actions of Israeli settlers demonstrates—it is not difficult to find great swaths of the Good Book, as well as Christian and Jewish exegesis, that offer counterarguments. The Christian who wants to live in the full presence of rationality and modernity can keep the Jesus of Matthew sermonizing upon the mount and simply ignore the world-consuming rigmarole of Revelation. Islam appears to offer no such refuge for one who would live peacefully in a pluralistic world.
Een idealistische kijk die tracht de mensen van vandaag vast te pinnen op hun heilige boeken en uitkomt bij een onterechte vergoelijking van de christelijke teksten. De bergrede zegt vooral dat mensen die hun lot aanvaarden het in een volgende wereld beter zullen hebben. Niet zo verschillend dus.
Een onbegrijpelijke foutieve interpretatie van de tekst en de situatie. Wat heeft deze tekst te maken met aanpappen met christelijk rechts?
Alweer is het enige wat Harris doet een analyse geven van de stand van zaken. Er bestaat absoluut geen twijfel over dat het christelijk en joodse geloof in grote mate de verlichtingsidealen heeft overgenomen, en dat dit in schril contrast staat met de islamitische wereld, waar dit juist volledig ontbreekt. In plaats van 'niet zo verschillend dus' is het verschil juist van wezenlijk belang, de crux van de hele zaak waar het om gaat. Ook waar er zeer orthodoxe splintergroeperingen zijn staat in zowel de joodse als in de christelijke wereld er altijd een tegengestelde groepering tegenover, waarin het geloof volledig anders wordt bezien. Dit is volledig afwezig in de moslimwereld. In de laatste worden alle liberalere opvattingen letterlijk monddood gemaakt. De kans op een omwenteling wordt daardoor bijzonder klein.
p. 154 ev. schreef:It appears that one of the most urgent tasks we now face in the developed world is to
find some way of facilitating the emergence of civil societies everywhere else. [...] But benignity is the key — and if it cannot emerge from within a state, it must be imposed from without. The means of such imposition are necessarily crude: they amount to economic isolation, military intervention (whether open or covert), or some combination of both. While this may seem an exceedingly arrogant doctrine to espouse, it appears we have no alternatives.
Lijkt dat op het uitroeien van de islam? Nee! Keer op keer hamert Harris er op dat de islam op vele manieren nog lijkt op het Europa uit 1300. En dat het christendom geleerd heeft de moderniteit te omarmen en toch vroom gelovig te blijven. En hij haalt Zakaria aan die zegt dat moslims die in de westerse landen wonen ook laten zien dat dit mogelijk is. Harris merkt vervolgens op dat Zakaria wat dat betreft enige zaken over het hoofd ziet, maar dat het er vooral om gaat dat in plaats van inschikkelijk te zijn en achterover leunen om een fundamentalistische barbaarse wereld die niet in staat is om compromissen te sluiten tegemoet te komen, wij onszelf moeten gaan bezien als behorend tot de superieure cultuur die in vele fundamentele zaken boven die van de islamitische wereld staat. En dat wij aktief moeten doorgaan met het overal op de wereld aan de man brengen van
onze waarden, zoals de rechten van de vrouw en het kind, vrijheid van meningsuiting, democratie, recht op scholing, ethiek op basis van wetenschappelijk onderzoek enz. Interventie in geval ergens religieuze fanatici aan kernwapens komen ziet hij ook als iets onvermijdelijks. Naar zijn mening moeten we landen als Noord-Korea gaan zien als plaatsen waar terroristen een hele bevolking in gijzeling houden, en ze dus behandelen alsof het om gijzelingsdrama's gaat.
Een bladzijde verder dan jouw citaat overdenkt Harris dat beschaving altijd een taak is toebedeeld aan 'gematigden'. Tenzij de islamitische fundamentalistische wereld het geloof kan omvormen tot een 'goedwillende ideologie' of helemaal weggroeit uit fundamentalisme ziet hij het als een onvermijdelijkheid dat de islamitische wereld en het westen voortdurend met elkaar in botsing blijven.
