Oke. Dank voor deze duidelijke uitleg.Rereformed schreef:Waar we het over eens zijn is skepticisme en kritisch denken. Dat is een levensinstelling waar de gelovige altijd van de ongelovige wordt gescheiden, aangezien de definitie van een gelovige altijd is iemand die zijn skepticisme en kritiek opgeeft. Gelovers zijn in de ogen van skeptici altijd goedgelovig. Gelovig word je enkel wanneer je een psychische behoefte eraan hebt. Vandaar dat je gelovigen ook nooit met de rede kunt overtuigen. Hun geloof stoelt nooit op de rede, maar op een behoefte die gevoeld wordt. Neem de behoefte weg en er is geen reden tot geloof meer.Mypos schreef:Maar in het algemeen zijn de meesten hier het over veel belangrijke zaken in het leven wel eens. Jullie verschillen denk ik in detail.
Ik herinner me een boek gelezen te hebben dat volstond met de verhalen van mensen die onder hypnose vertelden over een vroeger leven. Die verhalen zaten dan altijd vol van details en zaken die historisch juist waren, maar waar die personen geen weet van konden hebben. De goedgelovige gaat vanwege het frappante van deze zaken geloven in reïncarnatie. Maar een skepticus zal meteen zien dat er meer mogelijkheden zijn om dit fenomeen uit te leggen. Sterker nog: een skepticus zal zelfs indien hij geen andere mogelijkheden ziet om dit fenomeen uit te leggen tóch niet in reïncarnatie gaan geloven, maar eenvoudig zeggen dat hij niet weet hoe dit te verklaren valt.
Vraagje: Waarom? Waarom niet iets geloven in de trant van het ziet eruit als een kip, maakt het geluid van een kip, dan zal het toch wel een kip zijn.
Je moet toch af en toe wel dingen geloven. Je moet ook geloof hebben in geld als betaalmiddel bv. Het lijkt mij vrij vermoeiend die denkwijze van jullie.