Ali schreef:http://www.deanradin.com/NewWeb/TCUindex.html
Conscious Universe, een boek van P onderzoeker Dean Radin:
Excerpt from Chapter 1
In science, the acceptance of new ideas follows a predictable, four-stage sequence. In Stage 1, skeptics confidently proclaim that the idea is impossible because it violates the Laws of Science.
This stage can last from years to centuries, depending on how much the idea challenges conventional wisdom.
Dat komt door wat ik de consensus noem. De consensus is de optelsom van alle mensen's beeld van de realiteit en daarvan het gemiddelde. Hoe meer mensen in dat gemiddelde geloven, hoe groter de massa is. Massa is traag, ook in dit geval. Men investeert psychologisch in deze vise vand e realiteit omdat het een basis vormt voor regelmaat, stabiliteit, betrouwbaarheid. Men weet hoe het zit en daar houdt men graag aan vast.
In Stage 2, skeptics reluctantly concede that the idea is possible, but it is not very interesting and the claimed effects are extremely weak.
Een idee heeft dan post gevat. Een idee is zeer besmettelijk en moeilijk te vernietigen. De massa, inc. wetenschappers, bekritiseren het idee en trachten te bewijzen dat het idee fout is. Soms lukt dat, soms niet.
Er zijn eigenlijk twee manieren om de kritische massa van de consensus te overwinnen.
1: De wetenschap.
De wetenschap is een autoriteit die via haar methodiek vindende uitspraken mag doen; dat wordt ze toevertrouwd. De wetenschap aldus is een wijze om de consensus vast te leggen. De beschrijving van de werkelijkheid is het middel. Dat de meeste mensen het verschil niet kennen tussen de werkelijkheid zelve en de beschrijving er van, dat helpt nogal mee.
2: Geloof.
Het geloof, in wat dan ook, waaronder god, kan de consensus veranderen en vastleggen. Als genoeg mensen geloven in iets, dan verandert de consensus wanneer de kritische massa bereikt is en het gemiddelde niet meer kan standhouden. De gereedschappen van geloof zijn dogma en vertrouwen.
Stage 3 begins when the mainstream realizes that the idea is not only important, but its effects are much stronger and more pervasive than previously imagined.
Dat is het punt waarop men een kritische massa nadert. Meer en meer mensen geloven, wetenschappelijk of geloofsmatig, dat de zaken anders zijn.
Stage 4 is achieved when the same critics who used to disavow any interest in the idea begin to proclaim that they thought of it first. Eventually, no one remembers that the idea was once considered a dangerous heresy.
Dat is het omslagpunt, de laatste bastions, het laatste verzet, de sceptici die hards gaan om. Dat is geen keuze meer want de realiteit is de consensus. En als de consensus, door de kritische massa, om flipt, dan is het als vaststaand feit aangenomen. Desondanks zijn er mensen die beweren dat de aarde plat is. Of dat de reizen naar de maan een hoax zijn. Maar zij zijn een fractie, die geen kritische massa heeft. Er is een nieuwe consensus vastgesteld en sceptici zijn met terugwerkende kracht nooit echte tegenstanders geweest. Een noodzakelijk psychologische oplossing voor sceptici, omdat anders hun geest de omslag niet aan kan. Zij waren degenen die het meest investeerden in de oude consensus.
