pantheïsme en religie.

[jo12ver]

spijtig voor de moeite.

Als panentheïst (ik zie God als meer dan dit universum alleen) zie ik geen rol voor een godsdienst met bijbehorende heilige schriften.

panentheïsme is duidelijk een afgeleide vorm ( afgeleid om diverse theologieën van dienst te zijn)
van het pantheïsme.
het woord als dusdanig komt alleen voor in het wikipedia internet woordenboek, waar zoals ieder weet, men kan spelen met woordbetekenissen, woordinhoud, verklaringen, enz....

omdat zowel het ons bekende begrip "god' als het begrip 'universum' oneindig zijn, in al zijn kleinheid en in al zijn grootheid, is er slechts één verklaring : god is alles - alles is god. waarna we terug bij het begrip pantheïsme zijn, een duidelijk bepaalde vorm van levensbeschouwing en als dusdanig wel erkend.

[Kitty]

omdat zowel het ons bekende begrip "god' als het begrip 'universum' oneindig zijn, in al zijn kleinheid en in al zijn grootheid, is er slechts één verklaring : god is alles - alles is god.

Waarom kan de verklaring niet zijn: er is geen god?

[Ali]

spijtig voor de moeite.

Huldigt een pantheïst ook een praktische ethiek?

[Samante]

spijtig voor de moeite.

Als panentheïst (ik zie God als meer dan dit universum alleen) zie ik geen rol voor een godsdienst met bijbehorende heilige schriften.

panentheïsme is duidelijk een afgeleide vorm ( afgeleid om diverse theologieën van dienst te zijn)
van het pantheïsme.
het woord als dusdanig komt alleen voor in het wikipedia internet woordenboek, waar zoals ieder weet, men kan spelen met woordbetekenissen, woordinhoud, verklaringen, enz....

omdat zowel het ons bekende begrip "god' als het begrip 'universum' oneindig zijn, in al zijn kleinheid en in al zijn grootheid, is er slechts één verklaring : god is alles - alles is god. waarna we terug bij het begrip pantheïsme zijn, een duidelijk bepaalde vorm van levensbeschouwing en als dusdanig wel erkend.

Het gaat mij niet om erkenning. Mijn panentheïsme is denk ik de diverse theologieën niet van dienst, het is ze eerder een doorn in het oog. Ik draag mijn panentheïsme graag uit en doe dat o.a. op dit forum.

[siger]

Samante, hier lijkt de uitvinder van het panentheisme toch een soort verzoening tussen theisme en pantheisme (lees maar godsdienst en atheisme) gewild te hebben. Natuurlijk heb jij het volste recht een andere mening te hebben, maar de nomenclatuur raakt wel stilaan opgebruikt. Misschien moeten we wel beginnen met nummertjes.

In de tussentijd begrijp ik nog steeds niet waar je het woord "god" (theos) nodig hebt in je filosofie.

Voor mij is voldoende ruim en rijk:
alles = alles.
En ook dat is feitelijk een overbodige mededeling.

KARL CHRISTIAN FRIEDRICH KRAUSE (1781-1832), German philosopher, was born at Eisenberg on the 4th of May 1781, and died at Munich on the 27th of September 1832. Educated at first at Eisenberg, he proceeded to Jena, where he studied philosophy under Hegel and Fichte and became privatdozent in 1802. In the same year, with characteristic imprudence, he married a wife without dowry. Two years after, lack of pupils compelled him to move to Rudolstadt and later to Dresden, where he gave lessons in music. In 1805 his ideal of a universal world-society led him to join the Freemasons, whose principles seemed to tend in the direction he desired. He published two books on Freemasonry, Die drei altesten Kunsturkunden der Freimaurerbriiderschaft and Hohere Vergeistigung der echt iiberlieferten Grundsymbole der Freimaurerei, but his opinions drew upon him the opposition of the Masons. He lived for a time in Berlin and became a privatdozent, but was unable to obtain a professorship. He therefore proceeded to Gottingen and afterwards to Munich, where he died of apoplexy at the very moment when the influence of Franz von Baader had at last obtained a position for him.

One of the so-called "Philosophers of Identity," Krause endeavoured to reconcile the ideas of a God known by Faith or Conscience and the world as known to sense. God, intuitively known by Conscience, is not a personality (which implies limitations), but an all-inclusive essence (Wesen), which contains the Universe within itself. This system he called Panentheism, a combination of Theism and Pantheism.

[Kitty]

God is nodig voor het vervolg. Indien je god in het plaatje van het pantheïsme weglaat, kom je met lege handen te staan na je dood, en dat is wat een pantheïst en ook een panentheïst wil vasthouden, het leven na de dood. Oftewel de eenwording met god. Het blijft mijns inziens een religie.

[siger]

Ik denk dat je gelijk hebt Kitty. Dus laat ik nog eens de weldoordachte woorden - een duidelijke krijtlijn - van Epicurus volgen, ik ken ze al uit mijn hoofd: "wat heb ik met de dood te maken? Als de dood er is, ben ik er niet. En als ik er ben, is de dood er niet."

We zijn gemaakt voor dit leven, en voor niets anders. Elke afdinging daarvan gaat ten koste van onze (mede-)menselijkheid.

[Kitty]

Inderdaad, wat niet meer wil zeggen dan dat je het allemaal gewoon maar moet afwachten. Elke invulling van wat er met je gebeurt na je dood is pure fantasie en speculatie en is holle en lege retoriek. Want er is geen mens die meer weet dan dood is dood.

[CXT]

Waarom kan de verklaring niet zijn: er is geen god?

Om het begrip god te verwerpen, moet je het eerst weten te definieren. Ik ben het er volledig mee eens als je bedoelt dat we het idee van een monarch-god, een bestaand transcedent wezen, kunnen verwerpen. Maar de Natuur (de God van Spinoza) hoeft niet verworpen te worden, het is gewoon een positieve zienswijze op het geheel van alles. Het hoeft niet de naam God te dragen, omdat hier nogal veel negatieve associaties aan verbonden zijn, maar het gaat om de holistische idee: Alles-is.

Vraagje aan Samante: geloof je dat je nog ervaart na het sterven van jouw individu? Dit ervaren is juist een gevolg van de individualisering van bewustzijn. Sterft je lichaam, dan sterft mijns inziens ook elk ervaren.

[Ali]

Sterft je lichaam, dan sterft mijns inziens ook elk ervaren.

Kun je in dit verband 'je' en 'je lichaam' en 'elk' eens toelichten?

[jo12ver]

gegroet,

omdat zowel het ons bekende begrip "god' als het begrip 'universum' oneindig zijn, in al zijn kleinheid en in al zijn grootheid, is er slechts één verklaring : god is alles - alles is god.

Waarom kan de verklaring niet zijn: er is geen god?

eenvoudig omdat onze geest ( 'ziel' ) zich naar 'god' richt.
uw : 'er is geen god' is het atheïsme in vol ornaat.

het doorgeven van kennis inzake pantheïsme, kan betekenen dat
vergelijkingen over het begrip 'god' worden geformuleerd.
zoals ik reeds vroeg stelde, iedere theologie heeft een kleinere of grotere kern
van het principe pantheïsme in zich.
het systematisch ontkennen van het éénzijn is een erg egoïstische vorm van
leven. niets word doorgegeven, niets is de moeite waard om verder te zetten !

geef mij maar het pantheïsme in zijn zuivere vorm, zonder afgeleiden, dat
is een eerlijke vorm om natuur, mens, en oneindigheid te verzamelen, wanneer
dit begrip van verzamelen 'god' genoemd word is dit niets anders dan een korte
naam geven aan een uitgebreid begrip.

mvg.

[siger]

Maar de Natuur (de God van Spinoza) hoeft niet verworpen te worden, het is gewoon een positieve zienswijze op het geheel van alles.

Waarom feitelijk "positief". Waarom niet neutraal of on-verschillig?

[Samante]

Vraagje aan Samante: geloof je dat je nog ervaart na het sterven van jouw individu? Dit ervaren is juist een gevolg van de individualisering van bewustzijn. Sterft je lichaam, dan sterft mijns inziens ook elk ervaren.

In mijn visie ben je niet slechts je lichaam, en ervaar je jezelf nog als geest en ziel.
En los van het lichaam ontdek je overal te bestaan, in alle lichamen.

[Rereformed]

Waarom kan de verklaring niet zijn: er is geen god?

Om het begrip god te verwerpen, moet je het eerst weten te definieren. Ik ben het er volledig mee eens als je bedoelt dat we het idee van een monarch-god, een bestaand transcedent wezen, kunnen verwerpen. Maar de Natuur (de God van Spinoza) hoeft niet verworpen te worden, het is gewoon een positieve zienswijze op het geheel van alles. Het hoeft niet de naam God te dragen, omdat hier nogal veel negatieve associaties aan verbonden zijn, maar het gaat om de holistische idee: Alles-is.

Dat de mens een onderdeel is van de natuur is nogal wiedes. Wie spreekt het tegen?

Maar waar haalt Spinoza (of jij) de positieve zienswijze vandaan? Behoort bij het positieve niet onherroepelijk een strijd tegen wat de mens als het negatieve ervaart? Wat is er voor ons mensen positief aan ziekten, gevaarlijke virussen, parasieten, marteling, lichamelijke aftakeling via ouderdom, lichamelijke handicappen, ongelukken, giftige paddenstoelen of bessen, overal rondsluipende of -kruipende gevaren?
Wat de mens betreft kan het 'holistische idee' toch niet echt alles omvattend zijn? Waar de mens dat idee heel sterk ontwikkeld heeft zie je dat het uitloopt op gigantisch fatalisme en extreme passiviteit. Wij westerlingen zouden dan meestal zeggen dat het eerder lijkt op de ontaarding van de mens, op levensmoeheid, op een negatieve blik op het leven.

Ik zie persoonlijk meer in een opstandig en eventueel volledig nutteloos positief blijven desondanks alles wat dat tegenspreekt in mijn leven, dan in het me overgeven aan een fantasie ten behoeve van het geruststellen van mijn psyche. Het heeft voor mij te maken met je menselijke waarde (trots en eerlijkheid) hoog houden.

Het gekke is uiteraard dat een mens die juist overal strijd en dualisme ziet evenzogoed holistisch kan zijn: hij ervaart het negatieve als een logische noodzakelijkheid en erkent dus het bestaansrecht van alles; het positieve kan niet bestaan zonder het negatieve. Maar er is geen noodzaak tot vrede met alles. Want ook vrede bestaat alleen maar bij de gratie van dat er oorlog bestaat. De filosofie van Nietzsche bijvoorbeeld is voor honderd procent levensbevestigend in het leven te staan, maar juist daarom staat de strijd hoog bij hem aangeschreven, als een volkomen natuurlijk iets, zelfs iets dat de kern van het leven is.

Woorden zoals 'holistisch' en 'God' zijn m.i. dan ook helemaal nietszeggend. Je kan er alle kanten mee op.

[jo12ver]

groetjes,

ik verwijs even naar het bericht zojuist geplaatst op het forum nieuwkomer.

dan brouwn stelt duidelijk dat er geen kerk nodig is.
( de mens is god ).

verder moet het even van mij af, theosofie is geen algebra.
wanneer men stelt god is alles, alles is god betekend dat geen gelijkstellen
als a=b,b=a dus a=a (b=b).

in de ondertitel van het pantheîsme, bedoeld men meer dan de
algebraïsche uitwerking van god is alles , alles is god.