@Saraje
Schreef: "Helaas, zo lust ik er nog een paar. Dat moet ik op jouw ervaring afgaan en jouw ervaring is niet verifieerbaar. Overigens, nog even over jouw extrapolatie: jij claimt dat die extrapolatie toelaatbaar is omdat je geen tegenonderzoeken hebt gezien waaruit culturele invloed blijkt."
Ik citeer mijn eerdere antwoord: "Het enige wat je kunt doen is in overweging nemen dat het misschien toch een juiste kijk op de zaak zou kunnen zijn, al ben je er niet van overtuigd. Je kan het intussen daarom gewoon in het midden laten. Niemand dwingt je het ene of het andere te geloven. Zoals ik al zei, als je het echt wil weten kan je dat wensen. En dan kijken wat er gebeurt. Maar als je a-priori stelt dat het niet waar kan zijn, wil je er geen echt antwoord op vinden, en (zal je) het daarom ook niet krijgen."
@Prodigy
Schreef: "Overigens begrijp ik de kritiek op het woord God wel van de medebezoekers. God is een woord dat is geclaimd door het Christendom. Door dit woord te gebruiken voor iets wat jij hebt ervaren, los van de vraag welke waarde deze ervaring heeft, wordt de link gelegd met religie."
Je hebt gelijk. Ook Eckhart Tolle -zie link hierboven naar Oprah's site- gebruikt daarom het woord "God" zo min mogelijk. En niet alleen omdat het atheïsten tegenstaat, maar ook omdat die naam zo'n slechte "naam" heef gekregen.
Hij is ook een ervaarder die vóór zijn ervaring een atheïst was. En nu weet hij ook dat het niet zo is als de kerken zeggen. In die zin is hij nog steeds atheïst. Net als ik.
Maar dat de "Bron" bestaat, en nu ons ervaart zoals wij onszelf ervaren, dat hebben we ervaren. Dus het is heel anders dan wat de atheïst en ook de gelovige over die Bron en onszelf hebben gehoord.
Ik postte al eerder at Mark Twain schreef: "Als ik God was, en zou geloven wat de mensen allemaal over mij vertellen, dan zou ik zelf ook atheïst worden."
@Erik
Schreef: "Vele gelovigen claimen ook "God" te hebben ervaren! Ik zie op dit moment het verschil niet."
Dat verschil kan je zien als je je een beetje in de materie verdiept. Twee voorbeelden van de vele:
Een hele bekende bde-ster is Betty J. Eady. Ze heeft een bestseller geschreven -Embraced by the Light- en nog een ander boek, en geeft overal lezingen. Ze is Christen, en zag tijdens haar bde J.C. Die had o.a. een grote humor -nieuw voor een Christen- en ze zag hem als een wezen van licht en liefde, maar zichzelf niet als zodanig.Ook had ze geen ervaring van eenzijn met de God. Toch is haar ervaring waardevol, omdat het aanduidt dat we hier vrijwillig gekomen zijn, al wisten we van tevoren dat het geen lolletje zou zijn. Ze was daar zó volkomen gelukkig, dat toen haar werd medegedeeld dat ze nog wat op aarde te doen had, ze zichzelf op de "grond" liet vallen, en terwijl ze met haar vuisten op de "grond" sloeg, en met haar voeten trappelde, en schreeuwde ze "Ik ga niet terug! Hier hoor ik thuis!" J.C. moest er hard om lachen, en zij dat hij haar volkomen begreep. Ze had zeker het recht daar te blijven, zei hij. Toen stelde hij voor dat ze zou zien wat ze op aarde zou bereiken als ze toch terugkeerde. Mocht ze na het zien daarvan toch willen blijven, dan was dat oké. Alleen zou ze zich in dat geval niet kunnen herinneren wat ze gezien had. "Nou", riep ze uitdagend, "je kan me laten zien wat je wilt, ik ga tóch niet terug!"
Maar wat ze zag moet haar dus toch van gedachten hebben veranderd, want terug kwam ze. En het lijkt me logisch dat ze zag deze hier veel mensen zou helpen met haar verhalen. Helemaal haar geloofsgenoten. En ik zie het als nóg een bewijs dat we vrijwillig ons grote geluk opgaven door hier te komen. Want ik heb zoals ik postte hetzelfde gedaan, Al ervoer ik dat het de Bron was die dat besloot als ik. En wist dat iedereen dat heeft gedaan.
Dus deze vrouw had wel een heel interessante bde, maar ze identificeert zich zeker niet met God. Ze zou dat waarschijnlijk godslasterlijk en hoogmoed vinden.
Aan de andere kant was er b.v. een in zijn tijde hele bekende man in India die zich wel met God identificeerde, maar hij was Hindoe. Hij werd bezocht door mensen als Winston Churchill en Sommerset Maugham. Hij heette Shri Ramana. En hij leerde dat we in werkelijkheid God zijn, en was in een staat van eenheid met God. Hij citeerde met zo makkelijk uit de Bijbel als de Baghavat Gita. Hij herkende dezelfde verborgen waarheid in beide. Als een diamant met vele facetten, maar toch één en dezelfde diamand.
Eckhart Tolle lijkt in die zin erg op die man.
Je schreef ook mij eerst citerend:
"God" is nu eenmaal de naam die de gelovigen aan de Bron van het leven hebben gegeven.
"Nou en??
Jij bent toch geen gelovige maar een ervaarder!
Dus waarom dan een aanduiding gebruiken welke zo verbonden is aan het christendom?"
Omdat ik niet weet hoe die Bron anders te noemen. "Bron" is zo onpersoonlijk en abstract. God is ook in zeker zin ook wel abstract, maar toch niet echt onpersoonlijk. "Bron" geeft ook niet het gevoel dat het een intelligentie is, want dat associëren we niet met een bron. We denken eerder aan een gat in de grond waar water uit komt. Dus als ik er een betere naam voor zou weten die niet zo negatief beladen is, zou ik hem zeker gebruiken.
Misschien is de enige oplossing dat er uiteindelijk zo'n veranderd beeld van dat begrip "God" ontstaat, dat die naam -voor de mensen die terecht het idee dat de religies van die "God" schilderen onaanvaardbaar vinden- toch aanvaardbaar wordt. Ik denk dat dat ook zal gebeuren, maar weet niet hoe noch wanneer.
Je schreef ook: "De entiteit die je claimt is nergens aangetoond."
Dat geldt enkel voor diegenen onder ons die het nog niet ervaren hebben. Maar tijdens mijn ervaring zag ik dat steeds meer mensen die ervaring zullen krijgen.
Mij citerend:
Eigenlijk heb je wel gelijk dat het op "voetje vrijen" met het Christelijke dogma lijkt, al zeg ik dat het dat niet echt is.
zeg je: "Het lijkt niet zo, het is zo.
Waarom zou je anders bijbelteksten gebruiken terwijl de "wijsheden" die deze bevatten in elk ander filosofisch werk ook gevonden kunnen worden.
Ik vind dat vreemd."
Het probleem is dat gelovigen -Christenen, Moslims, Hindoes, etc-. niet erg open staan voor filosofische werken die niet vanuit hun religie voortkomen, en atheïsten die werken vaak al wel kennen, helemaal de Griekse, maar dat heeft hen er tot nog toe niet van overtuigd dat ze in wezen iets anders zijn dan gewone stervelingen.
In mijn geval overtuigde mij dat ook niet. Die overtuiging kwam pas na mijn ervaringen. Het leken me slechts mooie verhalen, maar meer ook niet.
Maar kijken of het volgende verhaal van Plato je aanstaat:
In "De Republiek" schrijft Plato over mensen die vastgeketend waren in een grot, en die enkel de bewegende schaduwen op de wand zagen, en debatteerden over wat ze betekenden. Die schaduwen verschenen omdat er een vuurtje achter hen brandde.
Wanneer een van hen goed had geraden wat de volgende beweging van een schaduw zou doen, had hij gewonnen. Een van hen wist los te komen van zijn ketens, en kwam uiteindelijk bij de uitgang. Eerst werd hij verblind door het felle licht, maar zijn ogen wenden eraan, en kon hij beginnen te zien. Hij zag toen voor het eerst van zijn leven de ware prachtige wereld, en Hij genoot er immens van. Maar na een tijdje herinnerde hij zich z'n makkers daar beneden in de halfdonkere grot, en daalde er weer in terug om hen te bevrijden. Maar omdat zijn ogen weer aan de duisternis moesten wennen, bespotten zijn makkers hem, zeggend dat hij blind geworden was, en de werkelijkheid niet meer zag, maar in z'n blindheid die prachtige wereld had gehallucineerd. Ze wilden daarom niet dat hij hen ook verloste. Voor zover ik me herinner, eindigt daar het verhaal.
Maar we kunnen ons voorstellen dat na een tijdje z'n ogen weer in dat halfduister kunnen zien. En dan kan hij met z'n handen schaduwfiguren maken op de wand voor hen. Je weet wel; een hondenkopje, een konijntje, enz. Dan zal hij elke voorspelling en debat winnen, en hen er uiteindelijk van overtuigen dat ze er alleen op vooruit gaan als ze zich door hem laten bevrijden van hun ketenen, en ook van die prachtige wereld genieten.
Dat symbolische verhaal kan ik nu wel begrijpen. Het vuur in de grot is een symbool voor het kunstmatige bewustzijn dat we in deze wereld hebben.
Het voorspellen wat de volgend schaduw zal doen een symbolische beschrijving van de materiële wetenschap. De ketens van de kettingen symboliseren onze cirkelvormige gedachten, die steeds binnen het ons geleerde bekende blijven. De wanden van de grot symboliseren dit materiële leven waar we in zitten, en het gaan naar de uitgang is een vergelijking voor het ervaren van de prachtige werkelijkheid daarbuiten. Al kan die ook hier ervaren worden, zonder lichamelijk trauma. Ik spreek weer uit ervaring.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Allegorie_van_de_grot
"En waarom alleen de christelijke stellingen?"
Inderdaad zijn het niet alleen de Christelijke stellingen, zoals het verhaal van de grot aantoont.
"Napoleon in het gekkenhuis houd ook bij hoog en laag vol dat hij niet gek is."
Ik denk dat de echte Napoleon nog veel gekker was. En ook veel gevaarlijker! Hij richtte bloedbaden aan met zijn veldtochten. Dat doet die man in het gesticht niet.
En nu we het toch over gevaarlijke gekken hebben; als Hitler had begrepen dat het voor hem onderbewuste idee over "Übermenschen" ging over "bovenmenselijke entiteiten" dan was alles heel anders verlopen. Want dat de ariërs in werkelijkheid meer dan mensen zijn, had hij op een nog onderbewust niveau wel juist aangevoeld. Al dacht hij dat dat betekende dat ze "superieure" mensen waren, een verkeert begrepen interpretatie. Maar als hij het goed begrepen had, dan had hij ook ingezien dat de Joden in werkelijkheid ook bovenmenselijke, geestelijke en heilige wezens zijn. Net als alle andere rassen. Dan had hij gewild dat elke Jood ook op z'n minst een eigen volkswagen had, en van zijn autobahn en sociale voorzieningen had geprofiteerd. Het idee hen te vermoorden en een oorlog te beginnen was dan niet eens in hem opgekomen.
Dit toont duidelijk aan dat het probleem niet is dat iemand een verheven idee over zichzelf heeft, maar dat hij denkt dat anderen minder zijn dan hij. En dat idee kan enkel veranderen wanneer iedereen zal worden herkent als iets heel goeds en heiligs, en het allergrootste respect en liefde waardig.
Je citeert mijn: "Want je zal iemand waar je een hele grote liefde voor voelt op dat moment geen haar op het hoofd krenken, in tegendeel, en als je tegelijkertijd ook nog eens heel gelukkig bent, zal je dat heel graag met iedereen willen delen."
en reageert dan met: "Je wilt toch niet zeggen dat voorbehouden is aan personen die jouw ervaring delen?
Het is een stelling waar de gemiddelde christen ook constant mee dweept."
Ja, de "gemiddelde christen" voert ook oorlogen. Veel Nazi's waren "Christenen"... en velen die zichzelf 'Christen" noemen roeien nog steeds "vijanden" uit. Die hebben echt nog geen diepe bde of ervaring zoals ik gehad.
Het is mijn grootste wens en verlangen dat er zo snel mogelijk zoveel mogelijk anderen ook ervaren wat ik heb ervaren. Ik heb begrepen dat het mogelijk zou zijn dat ik weer in een soortgelijke staat zal komen, en die dan met anderen zal delen. Misschien heb ik dat niet goed begrepen, en zal dat nooit gebeuren. Ik weet het niet. Eckhart Tolle is al met zoiets bezig.
"Ik zie opvallend veel overeenkomsten met het christendom.
De blije, gelukkige, huppelende evangelist omarm door de liefde van zijn god.
Hij gelooft niet, hij weet zeker, hij heeft zijn god ervaren, geen twijfel mogelijk!
Je zou bijna denken dat je het christendom van de ondergang probeert te redden door het in een nieuw jasje te steken."
Ik ben het volkomen met je eens dat dat waardeloos zou zijn.
Wat de "gelovigen" het "Christendom" noemen is fake. Het heeft niets met Christendom de maken. Het ware Christendom is een directe persoonlijke ervaring van Godzijn, en in die zin is het Christendom nog niet eens begonnen.
Het verleden is een interpretatie van iets zich dat nu op een innerlijk psychisch niveau afspeelt. En "psyche" is Grieks voor "ziel".
@Animal
Schreef: "Mijn Ik/Ego is het slechtste onderdeel van mijn individu zijn.Hieruit concludeer ik dan ook dat deze geschapen God, Evil is."
Het feit dat je het moreel afkeurt bewijst de je zo in wezen niet wil zijn. En dat is omdat je zo in wezen niet bent. Anders zou je het moreel goedkeuren.
"Ik ben er zeker van dat deze prachtige 'eenmalige' ervaring een fenomeen is geweest dat alleen tussen mijn oren heeft plaatsgevonden door disfunctioneren van mijn brain".
Dan heb je niet dezelfde bde gehad als vele anderen. Want dan zou je een heel ander verhaal vertellen, zoals zij dat doen.
@Kitty
Schreef: "Lichtwezens die zich een kriek lachen om de robot mens?"
Wij zijn die lichtwezens die nu ervaren mensen te zijn. En we lachen als lichtwezens enkel om het idee dat we hier hebben dat we slechts deze biologische robotten zijn. Maar hebben intussen als lichtwezens het allergrootste respect en verering voor elkaar.
Mogelijk zou het je zoon troosten en helpen als je hem vertelde dat hij in wezen een heilige ziel is, en dat hij een held is door zijn bereidheid hier zo als mens te verschijnen. Zijn epilepsie is een symptoom van het innerlijke conflict waar hij hier onder lijdt; het enorme verschil tussen Wie hij in werkelijkheid is, en wie hij hier lijkt te zijn. Dat geeft een geweldadigen confrontatie, wat lijdt tot een ortsluiting.
Ik weet dat je hel veel van hem houdt. En het vreselijk vindt wat hij ervaart.
Wat ik over mijn ervaringen met dat epileptische meisje schreef is waar. Noch jij nog je zoon hebben iets te verliezen door tegen hem te zeggen dat dit slechts een droom is, en dat hij in werkelijkheid en heel goede geest is, veel beter dan wie hij hier lijkt te zijn als mens.
Die "zwarte mannetjes" zijn zijn symbolisatie van onze identificatie met wie we hier lijken te zijn. Door hem te vertellen Wie we in werkelijkheid zijn help je hem af te komen van zijn "zwarte mannetjes".
Zelfs als je niets van gelooft, kan je toch zoiets doen als ik met dat meisje deed. Hopelijk heeft het hetzelfde effect op je zoon als het had op haar. Haar epilepsie verdween niet, maar ze kreeg tenminste geen aanval wanneer ik er op tijd bij was, en tegen haar zei wat ik al schreef.
@doctorwho
Weer speciaal voor u, vers van de betrouwbare bevriende bron:
"Het artikel uit 1982 van Gallup geeft onvoldoende informatie. Er is in 1992 een veel uitgebreider onderzoek van Gallup geweest, zie een bericht dat ik vernam van een bde-onderzoeker in de USA:
The prevalence of NDE in the adult population has been estimated by several major surveys. A Gallup Poll in 1992 led to an estimate that 13 million Americans had experienced a NDE. The population of the United States in 1992 was approximately 260 million, leading to an estimate of NDE prevalence of 13 million/260 million, or 5%. A survey in Germany (Knoblauch H., Schmied, I. (2001). Different Kinds of Near-Death Experience: A Report on a Survey of Near-Death Experiences in Germany. Journal of Near-Death Studies, 20(1), 15-29.) found 4% of over 2000 people surveyed reported having experienced a NDE.
Verder: Een bde gaat altijd gepaard met een ble (buitenlichamelijke ervaring) ofwel obe (out-of-body experience). Eigenlijk valt de bde onder het algemene hoofdstuk bbe: bijzondere bewustzijns ervaringen, dwz ervaringen die tal van facetten met elkaar gemeen hebben, zoals de uittreding. Dit soort ervaringen zijn van alle tijden en alle bevolkingsgroepen, ongeacht rang, stand en geloof. Dus ook atheïsten kunnen dit soort ervaringen hebben."
Beste mede zielen,
ik heb nu zoveel uitgelegd en op jullie reacties gereageerd gedurende vele dagen, dat het voor een ieder die er een beetje open voor staat ruim genoeg is om over na te denken.
Wie daar niet open voor staat zal aan mijn verdere gepost hier toch niets hebben. En wat ik al gepost heb en door jullie gelezen is zal uiteindelijk toch een positieve invloed op jullie hebben.
Het is tijd dat ik me weer aan de contemplatie wijdt. Hopelijk kan ik dan veel effectiever overbrengen waar ik het steeds over heb gehad; het ervaren van Wie je godzijdank in werkelijkheid bent.
Ik ben jullie allemaal heel dankbaar voor deze training die jullie me gegeven hebben. Het heeft me inderdaad sterker gemaakt zoals Rereformer opmerkte. Want al leken jullie mijn "vijanden" en "tegenstanders" te zijn, in werkelijkheid zijn jullie hele goede vrienden die me hebben geholpen de vaak niet erg vriendelijke gedachten die in me opkwamen te negeren en niet te gebruiken, maar inplaats daarvan te wachten tot er iets positiefs -liefdevols- om te posten naar boven kwam.
Iedereen heeft er het volle recht op deze contemplatie te beoefenen:
"Mijn oorspronkelijke Liefde, Hemel, en Leven,
of het kruis, de hel, en de dood,
dit was ik van tevoren bereid nu te ervaren uit zuivere NaastenLiefde,
herinnert God Zich nu ook als ik: 'Ik'."
