Freethinker.nl

Blueflame schreef:Geen enkele van die linken is iets waard

Dank u!
Altijd fijn als dat door anderen wordt gedaan.
Scheelt me weer een hoop leeswerk.

The Prophet schreef:

Kitty schreef:Over de ring: Als ik blind ben en mijn man koop een trouwring voor mij, dan is het uiterst logisch dat hij die ring uitgebreid aan mij beschrijft. Dus is het ook logisch dat ik die informatie kan reproduceren ook al kan ik me er niet echt een voorstelling van maken omdat ik blind ben. Ik heb het idee dat hier heel veel 'verhaaltjes' voor zoete koek worden geslikt.

Precies. Dat was mijn punt: OF ze weet niet wat oranje is en kan het dus niet beschrijven, OF ze heeft van iemand anders gehoord dat het oranje is en reproduceert dat gegeven, wat niets zegt over de ervaring van die persoon.

Vraag is dus niet: hoe weet ze dat het oranje oogt, maar hoe weet ze dat ze dat 'oranje' moet noemen? Dat moet dan door anderen zijn verteld, maar als het door anderen is verteld is onmogelijk na te gaan of ze de ring daadwerkelijk heeft gezien, of zich, aan de hand van de gegevens die anderen haar vooraf aan de hand hebben gedaan, een voorstelling heeft gemaakt van de ring.

Overigens: het feit dat iemand blind is, wil niet zeggen dat er geen visuele voorstellingen in de hersenen kunnen worden geproduceerd.

Dat lijkt me het belangrijkste voorbehoud inderdaad. Er wordt door Langeweg van uitgegaan dat mensen die blind zijn vanaf hun geboorten zich geen voorstellingen maken .

Eerste link Langeweg schreef:Citaat 1:

Blind geboren Brad: Het meest frappante aspect van Brads relaas is de precisie van zijn veronderstelde visuele waarneming. Een voorbeeld daarvan vormt zijn vermelde beschrijving van daags ervoor gevallen sneeuw. Zijn rapportage maakt qua genoemde nuances en details meer indruk dan Vicki's nogal impressionistische verslag van deze fase van de BDE. .. Over de scherpte van de waarneming: Tijdens die ervaring was alles zo duidelijk te zien, dat vergissing gewoon onmogelijk was. .. in feite zo precies dat het bijna zou lijken alsof ik elk atoom ervan kon zien, letterlijk.

Elke atoom? Geen gewoon zicht dus, maar superzicht! Waar normaliter een 'scanning tunneling microscope' voor nodig is, zag deze blinde in haar BDE dus met eigen ogen - nou ja... de ogen van het bewustzijn dan.

Natuurlijk heeft niemand Brad ooit gewoon vertéld hoe vallende sneeuw er uitziet; natuurlijk heeft hij sneeuw nooit in zijn handen gehad of op zijn tong laten vallen. Hij trekt zogenaamd uit het niets een beschrijving van sneeuw uit zijn mouw.

Citaat 2:

Blind geborene Vicki: De aanpassing verliep moeizaam in dat opzicht stelde het wel degelijk iets voor. In eerste instantie was het eng. Daarna vond ik het wel leuk en was het OK. Het was een probleem om dingen met elkaar in verband te brengen - wat ik zag en wat ik waarnam, met wat ik had getast en kende op een manier zoals ik mijn hele leven dingen had leren kennen.... Maar veel mensen verbaasd het dat het <zien> niet zoveel indruk op me maakte.

http://home.hccnet.nl/fam.keijzers/Boek ... iende.html

Een alternatieve verklaring ligt méér voor de hand, namelijk dat Vicki's brein zich een voorstelling maakt van hoe de dingen die ze getast heeft en waarover ze gehoord heeft eruit zouden zien.

Theoloog: een aangeboren blinde heeft geheel geen idee wat hij zich moet voorstellen bij het concept kleur. Hij/zij kan zich er dus geen voorstelling bij maken wat het is. Als het al wordt ingevuld door een blinde, dan is dat omdat de blinde dat zal beschrijven als: "datgene wat ik schijn te missen maar ik weet niet wat dat inhoudelijk is of doet". Aangeboren blinden dromen zodoende ook niet. (Mensen die later blind geworden zijn, hebben meestal de herinneringen van kleuren en/of personen zoals het moment van vlak voordat ze blind geworden zijn)

Sararje schreef:Theoloog: een aangeboren blinde heeft geheel geen idee wat hij zich moet voorstellen bij het concept kleur. Hij/zij kan zich er dus geen voorstelling bij maken wat het is. Als het al wordt ingevuld door een blinde, dan is dat omdat de blinde dat zal beschrijven als: "datgene wat ik schijn te missen maar ik weet niet wat dat inhoudelijk is of doet". Aangeboren blinden dromen zodoende ook niet. (Mensen die later blind geworden zijn, hebben meestal de herinneringen van kleuren en/of personen zoals het moment van vlak voordat ze blind geworden zijn)

Oké; hoe verklaar jij die verhalen dan? Ik neem aan niet via de idee dat blinden tijdens BDE's ineens kunnen zien

(Vraagje voor BDE-gelovigen: als we kunnen waarnemen buiten ons lichaam om, hoezo hebben we dan een lichaam? Dat lijkt dan een beetje overbodig).

@Erik
schreef: "Hoe weet iemand die vanaf geboorte blind is hoe een kleur er uit ziet?"

Uiteraard weet hij of zij dat niet. Maar als die persoon van anderen gehoord heeft dat er een oranje steen in z'n ring zit, en die persoon dat tijdens z'n bde voor het eerst van z'n leven ziet, dan kan hij of zij met recht zeggen "Ik zag de oranje steen van m'n ring". (En er b.v. aan toevoegen "Nu weet ik wat jullie oranje noemen.")

@doctorwho

Ik kom op 40.000 bde-rs als we 4% van 15.000.000 Nederlanders tellen. Dus je hebt gelijk. Hier klopts iets niet.
Ik zal het eens opnemen met m'n "expert" op dit "cijfer" gebied.

Er zijn echt heel veel bde-rs die in alle details konden vertellen wat ze zagen, ook ver van hun lichaam vandaan. Sommigen hebben daar boeken over geschreven, anderen vertelden het enkel hun dokter en enkele familieleden en vrienden. Dat is allemaal bekend bij de Stichting Merkawah -allemaal vrijwilligers- die naar de ervaringen van bde-rs luistert, omdat die bde-rs vaak nergens hun "ei" kwijt kunnen, want ergens anders worden ze voor gek verklaart en uitgelachen, zelfs door hun bekenden, en klappen ze dicht.
Dat verteld die Machteld toch ook in Pauw & Witteman waar ik in een eerdere post de link van gaf?

Dat u niet gelooft dat veel van hen precies konden vertellen wat ze zagen, en dat het bleek te kloppen, is uw privilege. De reden dat ik het wel geloof is dat ik zelf enige ervaringen heb gehad waarvan ik hieronder een detail zal vertellen.

@Rereformed

Zou jij niet blij zijn als je ziet dat je woorden een naaste blij maken? Uiteraard was ik daar blij mee toen Peter schreef dat het hem blij maakte.
Het punt hier is dat je me ervan verdenkt dat ik het doe uit baatzucht. Mij naastenliefde is niet oprecht; er zit weer een zelfzuchtig motief achter.
Dat komt weer van wat ik al uitlegde als het "val" idee.
Maar het feit dat je zelfzucht zo sterk moreel afkeurt, bewijst nogmaals dat dat je morele ideaal en daarom wil niet is. Je menselijke wil kan wel zelfzuchtig zijn, maar je morele wil is dat niet. Dat maak je hier overduidelijk. Dus is je ware Identiteit iets anders.

Intussen zit het zo: Pieter zei dat hij nogal in de war was, en dat hij daarom afhaakte voor een tijdje. Ik dacht dat hij eigenlijk afscheid nam. Daarom dacht ik dat het fijn voor jullie zou zijn als je elkaar met beste wensen vaarwel zou zeggen. Dat was mijn motief. Dat je zou zeggen "Uiteraard wil ik dat Pieter gelukkig is. Ik wens je geluk toe, Pieter, op jouw manier. En datzelfde hoopte ik dat Pieter tegen jou zou zeggen. Verder niets.

Want als je het objectief aanschouwd, sta ik nu al een aardig tijdje alleen in de hoek van deze ring, en het enige wat ik terugkrijg voor alle moeite die ik doe om wat ik uit ervaring weet met jullie hier te delen, is dat iedereen me van vanalles beschuldigd en bespot. Je vecht niet eens meer met elkaar. Het is nu allemaal samen tegen een. Psychisch onvang ik enkel klap na klap. Zie je dat niet? Terwijl ik niemand hier aanval. Ik kom alleen met ideëen, uitleg, en nu en dan een link naar een video, artikel, of boek. En vertel mijn herinneringen. En alles wat ik zeg over Wie ik volhou dat jullie allemaal zijn is uiterst complimenteus.
Wie heeft je ooit gezegd dat het onvolmaakte mens wat je lijkt te zijn -en als welk je jezelf vaak becritiseerd en op de kop zit- slechts een vermomming is, en dat je in werkelijkheid God bent? Enkel in de hoop dat iemand - jij en/of een ander die dit leest- er iets aan heeft. Of ik er nou voor wordt vernederd of niet. Ik ga maar door, zolang er op wordt gereageert.
Gisteren was ik al op dit forum om 6:30 am, en heb zitten schrijven tot 11:30 pm. In totaal 17 uur, bijna non-stop. Iedereen serieus beantwoordend. Zoals nu ook weer. En de dag daarvoor ook ik weet niet hoelang, evenals de dagen daarvoor. En dat in m'n vrije tijd. Want door de week werk ik halve dagen.
Denk je dat ik dat zou willen en volhouden als ik niet uit mijn ervaringen zeker wist dat jullie al die moeite volledig waard zijn? Als ik niet zeker wist Wie jullie in werkelijkheid zijn?

@kitty
Schrijft: "Het is ook een beetje idioot om alweer te stellen dat achterdocht kwalijk is. Het zomaar aannemen dat wat mensen vertellen en verzinnen wel waar zal zijn, lijkt mij veel kwalijker."
en:
"Ja hoor, vast, maar helaas heb ik wel gezonde achterdocht indien niet wereldwijd in de krant komt dat een blinde onder narcose kon zien! Dat lijkt me wereldnieuws toch?
Gek toch, dat aan zoiets bijzonders en ongewoons nog nooit een nieuwsuitzending is gewijd."

Zou dat misschien iets te maken kunnen hebben met het feit dat de nieuws-redacteurs het net zo min geloven als jullie? En dat ze niet door de sceptici voor achterlijk willen worden uitgemaakt. Ze kunnen hun baan verliezen door openlijk te beweren dat mensen zonder hun ogen kunnen zien... en dat als officiëel nieuws te brengen.
Het komt trouwens wel sporadisch op de TV. Ik heb de link naar die BBC docu al gegeven in een eerdere post. En vanmorgen nog gepost dat je hem ook kan vinden door even NDE BBC Documentary te Googelen (The Day I Died). En ook gaf ik al een link naar een uitzending van Pauw & Witteman over het bde fenomeen in een post niet zo lang geleden.
Maar er is heel veel scepsis. Nog wel.

Aangzien elk klassiek hof zijn hofnar heeft, wees jullie dan de koning / koningin, en laat mij de hofnar zijn. Wat volgt is waar, maar als je het niet kan of wil geloven, beschouw het dan maar als "entertainment":

Gedurende een van mijn ervaringen zag ik mijn lichaam en dat van anderen voor mij liggen, en mijzelf en anderen als grote ronde bollen prachtig licht -als zonnen- en ervoer ik dat we elke nacht niet alleen als zodanig informatie uitwiselen over wat we de dag daarvoor hadden gedaan, maar ook wat we de volgend zouden doen.

Ik hoorde b.v. twee lichtbollen heel hard lachen. "Wat wás je kwaad op me gisteren toen we in die biologische robots waren en ik op je lange tenen stond!" Zei de een tegen de ander. "Ja," antwoordde die, "ik stond op het punt je een dreun te geven!" Toen barsten weer hilarisch in lachen uit. Want ze waren daar de beste vrienden, al waren ze hier vijanden en konden elkaar niet uitstaan. Maar omdat we allemaal aan het zelfde plan meewerkten om de vreugde die we in die staat hadden uiteindelijk ook op aarde te brengen, en wisten hoe moeilijk en vaak onplezierig het hier is, hadden ze het grootste wederzijdse respect en bewondering voor elkaar. Al wisten we dat we dit allemaal voorlopig zouden vergeten hier wanneer we de ogen van die "biologische robotten" open deden in de morgen.

Wat ik in die staat ook ervoer was dat we lichamelijke slaap nodig hebben enkel om weer periodiek in die staat te zijn, want anders zouden we het hier psychisch niet vol houden. Het verschil in wederzijdse liefde in die staat en het in vergelijking daarmee bijna geheel ontbreken daarvan hier maakt dat onze ziel -voor ons onderbewust- er zó depresief van wordt dat het ons als mens gek maakt, en we hier niet meer willlen leven. We moeten in die staat komen om de "batterij" weer even op te laden.
Daarom is het ook een bekende martelmethode om mensen kunstmatig dagenlang wakker te houden.

Jaren geleden las ik over een arts die twee jaar naar de fysieke reden voor slaap had gezocht, maar hem niet kon ontdekken. (De naam en details herinner ik me niet.)
Want waarom zou een lichaam slaap nodig hebben van iemand die b.v. de hele dag in bed ligt? Het lichaam van zo iemand doet hetzelfde wanneer het wakker is als wanneer het slaapt. Het hart klopt, de maag en ingewanden verteren voedsel, enz. Het énige verschil is dat zo iemand overdag een paar keer eet, plast, enz. Verder niets. Hij lig, net als 's nachts. Dus het lichaam kan daar niet vermoeid van raken.

En gisteren las ik dit volgende. Het verbaast me niets:

Schikking na zelfmoord wedstrijd om auto

(Novum/AP) - In Texas heeft een autohandelaar een schikking getroffen met de weduwe van een man die in 2005 tijdens een door de dealer georganiseerde wedstrijd zelfmoord pleegde. Dat is zondag bekend geworden.
Met de wedstrijd viel een auto te winnen. Deelnemers moesten zo lang mogelijk met hun hand een auto aan blijven raken. Toen de deelnemers 48 uur bezig waren, gaf Richard Vega het op, vlak voordat er een pauze werd ingelast. Vega stak de straat over, brak in bij een supermarkt en pakte daar een geweer waarmee hij zichzelf doodschoot.
Zijn weduwe weet de dood van haar man aan stress en slaaptekort ten gevolge van de wedstrijd. Wat de schikking precies inhield is niet bekendgemaakt.
© Novum 17-08-08

Ongeloofelijk. Ik heb tussen de middag 5 pagina's gelezen en de rest nu vanavond. Respect voor L.L. Je blijft maar doorgaan.

Verder is het een zaak van vertrouwen of wantrouwen.

Vertrouwen en geloof komen aardig dicht bij elkaar in betekenis. Voor vertrouwen/geloof heb je een goede basis nodig. Die ontbreekt wat mij betreft in dit verhaaltje. Zodra een definitie vaag is, en dus de werkelijkheid vertekend weerspiegeld, aangevuld met eigen verzinsels, net zoals 'lichtwezens' en 'goddelijke [vul je object in]', heeft dat voor mij weinig inhoud. Zodra begrippen de werkelijkheid wat preciezer weerspiegelen en inhoudelijk (onderbouwt) kloppen vind ik het wat waard.

Er staan nog een boel vragen open en ik blijf kijken of er misschien nog antwoord op wordt gegeven.

Wat die 600.000 bde-rs in ons land betreft, u weet dat dat cijfer niet door mij te verifiëeren is. Maar waarom weer dat wantrouwen en onderbewuste beschuldigen van fraude aan het adres van de wetenschappers die dit hebben uitgereked en gemeld?

Het hoeft niet per c fraude te zijn. Het kan ook gewoon niet kloppen. De onderzoekers kunnen gewoon ongelijk hebben, omdat ze hun conclusies niet genoeg staven met fatsoenlijk bewijs.

Werd getipt door Fenomeen:

Zien Blinden in Dromen? schreef:Een groep mensen met aangeboren blindheid werd uitgenodigd een nachtje op de universiteit te komen slapen, met elektroden op het hoofd die zogenaamde alfaritmes registreerden. Die hersengolven zijn vooral aanwezig in rusttoestand. Bij ziende mensen verdwijnen de alfagolven in het visuele deel van de hersenen tijdens dromen met beelden. Zo ook bij blinden, bleek al snel. Elke anderhalf uur werd de proefpersoon door een alarm gewekt. Zij moesten dan hun dromen beschrijven en tekenen. In de gevallen waarbij de proefpersonen vertelden dat zij dromen met beelden hadden ervaren, waren de alfagolven in het visuele systeem verminderd.

“Het onderzoek bewijst hooguit dat ze vormen kennen en die kunnen tekenen.”Op één van die tekeningen is een boom te zien, met twee mensen ernaast, een bootje, wolken, een zon en twee vogels. Het lijkt hét bewijs dat mensen die nooit hebben kunnen zien wél beelden hebben in hun dromen. Op de Portugese televisie vertelde een van de blinde deelnemers aan het onderzoek dat hij altijd al het idee had gehad dat hij in beelden droomde, maar dat hij er nooit meer iets over vertelde omdat niemand hem wilde geloven.

Lopes da Silva blijft terughoudend. “Het onderzoek bewijst hooguit dat ze vormen kennen en die kunnen tekenen.” Blinden weten hoe een boom er ongeveer uitziet, en een mens, want die hebben ze gevoeld, en hen is verteld dat de zon rond is en een wolk nooit uit rechte lijnen bestaat. Maar als er een boom wordt getekend, en een mens, dan betekent dat toch tenminste dat ze daarover hebben gedroomd en íets moeten hebben ‘gezien’? Dat is nu net, zegt Lopes da Silva, het verschil tussen visueel en virtueel. "De boom, de mensen, de boot, ze zijn erváren, wat wezenlijk iets anders is dan gezíen. Je weet zelfs niet of de tekening klopt met de droom die de blinde had. Wat de blinde zich voorstelt bij een rode auto, heeft misschien niets met de kleur rood te maken."

Ze herinnert zich de klank van geluiden in het zwembad, de geur van chloor, het gevoel van natte kleren om haar lijf.Riet Brusselaars (37), blind sinds haar verblijf als prematuur geboren baby in de couveuse, vindt het eigenlijk maar raar een blinde zijn droom te laten tekenen. “Hoe iets eruit ziet, is voor mij niet relevant”, zegt ze. Ze ervaart soms wel iets van beelden in een droom, maar weet niet zeker of dat iets met zien te maken heeft.

Als ze zelf een manier mocht kiezen om haar dromen vorm te geven, zou ze het opschrijven of er een hoorspel van maken, of geuren omschrijven. Ze herinnert zich een droom waarin ze in het zwembad was en in het water ontdekte dat ze haar kleren nog aanhad. Ze deed ze uit, maar er zat telkens weer een laagje onder. Ze herinnert zich de klank van geluiden in het zwembad, de geur van chloor, het gevoel van natte kleren om haar lijf, de onrust die ze voelde toen het niet lukte haar kleding uit te krijgen. Ze zou deze droom best kunnen tekenen, maar waarom zou ze?

Ook andere Nederlandse blinden die wij spraken, herinnerden zich geen duidelijke visuele dromen. De Portugese onderzoekers verklaren dit door de gebruikte methode. Blinden herinneren zich veel vaker beelden in hun droom als ze tijdens de droom gewekt worden, dan wanneer ze tot de ochtend doorslapen. Toch waren er ook in Portugal blinden die in hun dromen niets zagen.

Het belang van het onderzoek, zegt Lopes da Silva, is vooral fundamenteel. Hoe werkt het visueel systeem precies, welke delen van de hersenen zijn erbij betrokken, en welke delen zijn wel en welke niet actief bij mensen die nooit hebben kunnen zien? In het verlengde van dit onderzoek zou volgens hem preciezer naar de werking van de alpharitmes gekeken moeten worden. “De alfaritmes veranderen namelijk ook bij het maken van bewegingen”, zegt hij. “Het zou dus ook nog kunnen dat ze bij blinden en zienden om verschillende redenen veranderen tijdens een droom, of dat de alfaritmes die door beweging beïnvloed worden, bij blinden sterker ontwikkeld zijn en het daardoor alleen maar lijkt alsof er in de hersenen van blinden en zienden hetzelfde gebeurt tijdens een droom.”

Aanwijzingen dat het in dit onderzoek wel degelijk om het visuele systeem ging, zijn er overigens wel: alfaritmes die veranderen onder invloed van beelden, zijn achterin het hoofd meetbaar, de andere zitten meer centraal in de hersenen. “En in dit onderzoek is vooral achterin het hoofd gemeten.”
Zien blinden in dromen?

L. Langeweg schreef:@Rereformed
Het punt hier is dat je me ervan verdenkt dat ik het doe uit baatzucht. Mij naastenliefde is niet oprecht; er zit weer een zelfzuchtig motief achter.

Inderdaad. Ik denk hierbij niet aan geld en zelfs niet aan machtswellust. De baat is heel eenvoudig dat de fantasie uw depressieve psyche opschroeft, zoals elk ideaal een mens op de been houdt. Het is met uw depressieve psyche echter heel droevig gesteld. Ze kan geen realiteit incasseren. U bent daarom zelfs bereid de objectieve werkelijkheid geweld aan te doen om uw fantasieën koste wat het kost maar het gelijk te laten geven. Het is de ziekte van alle religieuze mensen.

Maar het feit dat je zelfzucht zo sterk moreel afkeurt, bewijst nogmaals dat dat je morele ideaal en daarom wil niet is. Je menselijke wil kan wel zelfzuchtig zijn, maar je morele wil is dat niet. Dat maak je hier overduidelijk. Dus is je ware Identiteit iets anders.

U bent een langspeelplaat waar een kras op zit.
U hebt nog steeds niet door dat ik het ten diepste helemaal niet over zelfzucht heb. Ik heb het over uw psychische zwakheid. U bent niet bereid om vijand van uw idealen te worden, oftewel genadeloze argwaan tegen uzelf te hebben. Dát brengt een mens het verst wanneer hij waarheid wil vinden. Dat is een waarde waar u nog niet aan toegekomen bent. En daarom vind u ook geen waarheid, maar enkel wat psychische zwakheid in de mens opeist.

Intussen zit het zo: Pieter zei dat hij nogal in de war was, en dat hij daarom afhaakte voor een tijdje. Ik dacht dat hij eigenlijk afscheid nam. Daarom dacht ik dat het fijn voor jullie zou zijn als je elkaar met beste wensen vaarwel zou zeggen. Dat was mijn motief. Dat je zou zeggen "Uiteraard wil ik dat Pieter gelukkig is. Ik wens je geluk toe, Pieter, op jouw manier. En datzelfde hoopte ik dat Pieter tegen jou zou zeggen. Verder niets.

Fijn, fijn, blij, blij, volmaakt, volmaakt, gelukkig, gelukkig. Verder niets.
Inderdaad zit uw denken zo simplistisch en eenzijdig in elkaar. Zet dat gegeven u nooit aan het denken? Blijkbaar niet. Daarom ben ik er voor u, uw Antilangeweg.

Want als je het objectief aanschouwd, sta ik nu al een aardig tijdje alleen in de hoek van deze ring, en het enige wat ik terugkrijg voor alle moeite die ik doe om wat ik uit ervaring weet met jullie hier te delen, is dat iedereen me van van alles beschuldigt en bespot. Je vecht niet eens meer met elkaar. Het is nu allemaal samen tegen een. Psychisch ontvang ik enkel klap na klap. Zie je dat niet?

Dat zie ik heel goed. En ik weet ook precies hoe dat voelt. Ik heb ook zo mijn lange weg afgelegd. Welkom bij de club profeten. Als je profeet wil zijn moet je ook het loon van profeten in ontvangst willen nemen en niet gaan klagen als een Jeremia.
Met uw kennis weet u toch dat uw psyche ervoor gekozen heeft om klap na klap te krijgen? Het is om uw psyche sterker, weerbaarder en deugdelijker te maken. En met uw kennis weet u ook dat uw beste vijand juist het meeste licht heeft dat op uw geest kan schijnen. En hoe meer je dat inziet des te minder je last hebt van mensen die het op je gemunt hebben.

Terwijl ik niemand hier aanval. Ik kom alleen met ideëen, uitleg, en nu en dan een link naar een video, artikel, of boek. En vertel mijn herinneringen. En alles wat ik zeg over Wie ik volhou dat jullie allemaal zijn is uiterst complimenteus.

Het is vreemd dat u dit steeds naar voren brengt. U schijnt iets heel essentieels niet in te zien: dat u complimenten heeft over 'ons allemaal' staat gelijk aan een algemene waarheid over alle mensen op te lepelen. Iets wat voor iedereen geldt is per definitie geen compliment, maar volkomen nietszeggend.

Wie heeft je ooit gezegd dat het onvolmaakte mens wat je lijkt te zijn -en als welk je jezelf vaak bekritiseerd en op de kop zit- slechts een vermomming is, en dat je in werkelijkheid God bent?

Indien u het idee heeft nu een nieuwtje te vertellen dan moet ik u zeer teleurstellen. Dat hebben bepaalde mensen al duizenden jaren lang gezegd. Het is een hele oude religieuze fantasie die men in de gnostiek algemeen aantreft. En nooit heeft het veel mensen aangesproken.

Enkel in de hoop dat iemand - jij en/of een ander die dit leest- er iets aan heeft. Of ik er nou voor wordt vernederd of niet. Ik ga maar door, zolang er op wordt gereageerd.Gisteren was ik al op dit forum om 6:30 am, en heb zitten schrijven tot 11:30 pm. In totaal 17 uur, bijna non-stop. Iedereen serieus beantwoordend. Zoals nu ook weer. En de dag daarvoor ook ik weet niet hoelang, evenals de dagen daarvoor.

Ik vind het geweldig! Precies zoals ik leef en precies zoals ik het doe! Ik vind het fijn als iemand verteerd wordt van bepaalde gedachten en bereid is er de sterren van de hemel voor naar beneden te halen. Je komt inderdaad weinig van dat soort mensen tegen. Misschien gelukkig maar. Ik besef het ziekelijke ervan namelijk heel goed, iets wat u nog steeds ontgaat.

Denk je dat ik dat zou willen en volhouden als ik niet uit mijn ervaringen zeker wist dat jullie al die moeite volledig waard zijn? Als ik niet zeker wist Wie jullie in werkelijkheid zijn?

Ja dat denk ik. Ik ken mezelf goed en denk daarmee een hoop van 'de mens' te weten. U hebt uzelf nog niet leren zien voor wat wat ik allang ontdekt heb bij mezelf: dat wij mensen stumpers zijn wier zwakke psyche steeds opgepept moet worden en daarom bevestiging voor onze fantasieën zoeken. We komen met de meest ingenieuze redeneringen over 'zeker weten', en woorden die we zo nodig met pathetische hoofdletters moeten schrijven, maar bekijk uzelf maar eens tot op het bot: er is geen grootsheid van geest te bespeuren. Iedere keer dat u 'blij, blij', 'volmaakt, volmaakt', 'gelukkig, gelukkig' in uw mond neemt is het enkel een wanhopige bevestiging van een realiteit die het omgekeerde laat zien.
Gaat u Nietzsche maar eens lezen op wat wijsheid op te doen.

Theoloog,

heel interesant dat van die blinden en dromen. Het geeft eigenlijk een beetje aan dat beelden ook "vanbinnen" kunnen worden geproduceerd en als echt ervaren zonder dat die ooit zijn waargenomen door de ogen. Zodat het geen beelden zijn die opgebouwd zijn uit visuele herinneringen. Maar tasten geeft natuurlijk ook een soort niet visuele "beeldvorming" Je zou dan de contouren die je kent door betasting in het miniatuur op papier kunnen traceren, en zo een tekening maken.

Maar er zijn ook mensen die van geboorte blind zijn en vertelen dat ze enkel dromen ervaren van tasten, proeven, ruiken, en horen. Maar dat ze tijdens hun bde er een extra dimensie bijkregen; het zien van visuele beelden. Die ze weer verloren na hun bde.

Wat ook interesant is is dat de mentale beelden niet door instrumenten kunnen worden gemeten. Zoals ik al poste, je kunt het "gewicht" van een mentaal verbeelde koe niet wegen. Noch de hoeveelheid "licht" die hij weerkaatst. En wat voor licht is dat, daar in die donkere hersenen? Bestaat het uit deeltjes -fotonen- of golven? De hersenen zelf bestaan uit sub-atomaire deeltjes. En de beelden dan? Hebben we hier sub-atomaire deeltjes die sub-atomaire deeltjes "waarnemen"? Golven energie die golven energie "zien"? Heel misterieus allemaal.

Terwijl je dit leest hoor je mogelijk niet deze gedachten als je eigen stem in je hooft klinken, omdat je er niet op let. Maar let er nu eens op; hoor je deze woorden niet als je eigen stem "klinken" in je hoofd?
En hoeveel decibel meet die stem? Dat kan geen instrument meten. De elekto-chemische reacties van je hersenen wel. Maar het "volume" van je innerlijke stem zelf niet. Noch diens tèmbre noch diens toon of klank. En toch "hoor" je hem. Een geluidloos "geluid".

Zou het redelijk van de wetenschap zijn vol te houden dat de innerlijke woorden -die je nu kunt horen klinken als je eigen stem- niet bestaan omdat ze op zich niet gemeten of geregistreerd kunnen worden?

Hetzelfde geldt voor dromen ook. Je ervaart ze soms als zó reëel dat je lichaam er op reageert alsof het echt was. Dan kan het b.v. een "natte" droom worden. Of je word nat van het zweet met een razend kloppend hart en een schreeuw van angst wakker uit een nachtmerrie.
"Godzijdank" denk je dan opgelucht, "het was maar een droom".

Maar geen van die dingen in die droom kunnen worden gemeten. Noch hun gewicht, noch hun hardheid of zachtheid, nog chemisch ontleed, noch kunnen ze onder een microscoop worden gelegd. Ze hebben geen massa. Ze zijn eigenljk niet materiëel...
We ervaren ze wel als echt, maar het énige echte is dat jij gewoon onschuldig en veilig in je bed ligt te dromen. Wat je ook droomd te zijn en te doen, wat je ook lijkt te overkomen, wat anderen jou ook lijken aan te doen.

Je lijkt in je droom te zijn, maar de droom is in jou. In de droom kan je schade lijden, en zelf sterven, maar je bestaat buiten je droom, en blijft daarom onkwetsbaar nog steeds wie je bent.

De beelden en indrukken van deze wereld zijn de droom van onze ziel. Ze komen en gaan. Maar de oorzaak van de droom zien we niet, want dat is ons dromende Zelf.

Ons bewustzijn, de mind, het gemoed, of de geest, is eigenlijk op zich iets heel wonderlijks en mysterieus.

L.Langeweg schreef:Zou het redelijk van de wetenschap zijn vol te houden dat de innerlijke woorden -die je nu kunt horen klinken als je eigen stem- niet bestaan omdat ze op zich niet gemeten of geregistreerd kunnen worden?

Hetzelfde geldt voor dromen ook. Je ervaart ze soms als zó reëel dat je lichaam er op reageert alsof het echt was. Dan kan het b.v. een "natte" droom worden. Of je word nat van het zweet met een razend kloppend hart en een schreeuw van angst wakker uit een nachtmerrie.
"Godzijdank" denk je dan opgelucht, "het was maar een droom".

Zeker. Maar niemand gaat er vanuit dat de 'stem' die ik in mijn bewustzijn ervaar, ook buiten mijn bewustzijn bestaat als geluidsgolf.

Noch ga ik er vanuit dat ik de vrouw die ik in een droom bemin, ook 'daarbuiten' bemind heb.

Toch neemt u - schijnbaar argeloos - aan dat de voorstellingen die blinden zich tijdens een BDE maken, extrazintuiglijke waarnemingen van de stoffelijke werkelijkheid zijn. De bewijzen die u aanvoert zijn namelijk niet zo ..ehm.. waterdicht.

L. Langeweg schreef: Want als je het objectief aanschouwd, sta ik nu al een aardig tijdje alleen in de hoek van deze ring, en het enige wat ik terugkrijg voor alle moeite die ik doe om wat ik uit ervaring weet met jullie hier te delen, is dat iedereen me van vanalles beschuldigd en bespot. Je vecht niet eens meer met elkaar. Het is nu allemaal samen tegen een. Psychisch onvang ik enkel klap na klap. Zie je dat niet? Terwijl ik niemand hier aanval. Ik kom alleen met ideëen, uitleg, en nu en dan een link naar een video, artikel, of boek. En vertel mijn herinneringen. En alles wat ik zeg over Wie ik volhou dat jullie allemaal zijn is uiterst complimenteus.

Het gaat me niet om je aannames, ik ga zelf van de aanname uit dat bewustzijn zich buiten materie kan bevinden.
Het probleem is echter dat je deze aanname niet dmv BDE kan bewijzen, niet met feiten die mij tot nu toe bekend zijn en dan wordt men op FT lastig.
De materie kan allemaal heel mooi lijken, zeker voor een romanticus, ik weet niet of je dat bent, ik ben zelf niet zo romantisch aangelegd dus voor mij is het neurofysiologie, ik kan er niet meer van maken.

begrijp ik goed dat deze draad over begeleiders van gene zijde gaat?
Een oud-huisgenoot van mij had die waanook.

collegavanerik schreef:begrijp ik goed dat deze draad over begeleiders van gene zijde gaat?
Een oud-huisgenoot van mij had die waanook.

Volgens mij is de veronderstelling die in dit draadje getoetst wordt, of je diepste ik je spirituele begeleider is.

Theoloog schreef:

collegavanerik schreef:begrijp ik goed dat deze draad over begeleiders van gene zijde gaat?
Een oud-huisgenoot van mij had die waanook.

Volgens mij is de veronderstelling die in dit draadje getoetst wordt, of je diepste ik je spirituele begeleider is.

ieder zijn waan, veel plezier

Theoloog,
je schreef:

"Volgens mij is de veronderstelling die in dit draadje getoetst wordt, of je diepste ik je spirituele begeleider is."

Bingo!