Afsplitsing Tegenstrijdig? Waarom Samante pantheist is

[Rereformed]

Dan kom je toch uit bij Tao
Tao is het Antwoord op de Vragen Die Niet Te Beantwoorden Zijn..

Ik heb altijd geleerd dat Tao 'weg' of 'pad' betekent, maar de uiteindelijke bron van alles Dao wordt genoemd. Maar daar komt een mens echt nooit uit. Wij komen slechts uit op een vraagteken. Het is onzin er hebreeuws of chinees of zelfs fins bij te halen. Enkel het woord raadsel is imho eerlijkheid.

[collegavanerik]

Dan kom je toch uit bij Tao
Tao is het Antwoord op de Vragen Die Niet Te Beantwoorden Zijn..

Ik heb altijd geleerd dat Tao 'weg' of 'pad' betekent, maar de uiteindelijke bron van alles Dao wordt genoemd. Maar daar komt een mens echt nooit uit. Wij komen slechts uit op een vraagteken. Het is onzin er hebreeuws of chinees of zelfs fins bij te halen. Enkel het woord raadsel is imho eerlijkheid.

Volgens wiki zijn Dao en Tao allebei transliteratievarianten van 道
Het komt er eigelijk op neer "Ik heb geen antwoord, dus ik zeg maar wat, in de hoop dat het intelligent lijkt"

[fbs33]

Eigenlijk begreep ik dat al, maar ik wilde het duidelijk hebben.

Welke hogere levensvragen heeft deze persoonlijke god voor je beantwoord?

Bijvoorbeeld vragen als:
-Waar kom ik vandaan?
-Waarom ben ik er?
-Hoe verhoud ik mezelf tot de wereld om me heen?

Zonder het begrip God erbij te halen krijg je precies dezelfde antwoorden:

-Waar kom je vandaan? Uit de natuur die eeuwig is.
-Waarom ben je er? Omdat de natuur bestaat en je er deel van uitmaakt.
-Hoe verhoud je jezelf tot de wereld om je heen? Door in te zin dat de natuur een groot geheel is waarin alles met elkaar verweven is.

Maar je bespaart je een hoop nieuwe vragen aangaande een god.

Ik-ik-ik, in al de drie vragen gaat het om het 'ik'
En is het moeilijk te aanvaarden daarvoor dat een zandkorrel (indien het denken en vragen kon daardoor op gelijke hoogte figureert als dat 'ik'
Tijd voor een eerlijke psycho-analyse dus die (als je hem eerlijk doet) de Zin tot zinloos verheft!
De ethiek die dát met zich meebrengt is een andere dan de bestaande!
Met andere dogma's etc. die voorzichtig gehanteerd dient te worden om gevoelens niet te kwetsen en tóch leefbaar te blijven.
Of de mens het ooit zal meemaken? (over een millioen jaar [als de mensheid dát haalt?] misschien?) en de gevoelens ondergeschikt worden aan de ratio maar een tevreden en harmonieus gevoel blijven geven desondanks?
Vrede hebben met stervelijkheid?

[Erik]

Bijvoorbeeld vragen als:
-Waar kom ik vandaan?
-Waarom ben ik er?
-Hoe verhoud ik mezelf tot de wereld om me heen?

Mijn sleutelen aan jouw godsbeeld maakt reacties los die ik al verwachte zoals die van Rereformed. 8)

Ik zou graag weten wat de antwoorden zijn in jouw geval op de vragen die je stelde en waarom de antwoorden die Rereformed bijvoorbeeld geeft niet afdoende voor je zijn.

[Joe Hn]

-Waar kom je vandaan? Uit de natuur die eeuwig is.
-Waarom ben je er? Omdat de natuur bestaat en je er deel van uitmaakt.
-Hoe verhoud je jezelf tot de wereld om je heen? Door in te zin dat de natuur een groot geheel is waarin alles met elkaar verweven is.

Niet dat ik in iets bovennatuurlijks als goden geloof, maar ;

- Is de natuur wel eeuwig? En zo niet, waar komt die natuur dan vandaan?
- Je bent natuur, maar waarom is die natuur er? Waarom bestaat het leven?
- Mee eens. Iedereen staat als onderdeel in verhouding tot het geheel. Maar we zien ook graag de verhouding tussen verschillende delen van het geheel. Volgens mij moeten we wel, omdat we het geheel nooit kunnen overzien...

En daarom zullen we naar mijn mening (helaas) nooit het antwoord op die eerste twee vragen vinden. We kunnen slechts aan invulkunde doen. Waardoor de mensheid gedoemd is tot zuigen op fopspenen zoals religie. Waarom bedenken wij deze vragen, en waarom zijn er zoveel mensen mee bezig? Waarom vinden we het nodig om een reden of doel te hebben ... ?

[Rereformed]

Het komt er eigelijk op neer "Ik heb geen antwoord, dus ik zeg maar wat, in de hoop dat het intelligent lijkt"

Inderdaad, en hoewel dit het toppunt van humor is, is het nota bene een serieuze bezigheid voor vele mensen.
Moderne theologie is het equivalent van met gekunstelde taalbehendigheid (Philipse noemt het 'zwarte woordkunst') en jongleurstechnieken van het denken mistbanken aanleggen, waarna je heerlijk om je heen kan kijken en jezelf voorhouden dat alles waarin je wil geloven ook waar is.


Maar een werkelijk intelligent mens weet "waarover men niet praten kan, moet men zwijgen". Het is trouwens een hoogst vreemde zaak dat de wereld er een superintelligente filosoof voor nodig had om zo'n doodeenvoudige waarheid naar voren te brengen.

[Sararje]

Maar een werkelijk intelligent mens weet "waarover men niet praten kan, moet men zwijgen". Het is trouwens een hoogst vreemde zaak dat de wereld er een superintelligente filosoof voor nodig had om zo'n doodeenvoudige waarheid naar voren te brengen.

Ben ik niet met deze filosoof (Wittgenstein) eens. "Waarover men niet praten kan, mag men ook niets over zeggen." zou m.i. een betere zijn. Immers, door erover te zwijgen, genereer je een lege verzameling van beschrijvingen. Een lege verzameling is echter ook een verzameling. Je kan beter dan er niets meer over zeggen, dan heb je ook geen verzameling meer.

[Joe Hn]

Immers, door erover te zwijgen, genereer je een lege verzameling van beschrijvingen. Een lege verzameling is echter ook een verzameling. Je kan beter dan er niets meer over zeggen, dan heb je ook geen verzameling meer.

Die snap ik even niet. Leg eens uit ... ?

[collegavanerik]

Maar een werkelijk intelligent mens weet "waarover men niet praten kan, moet men zwijgen". Het is trouwens een hoogst vreemde zaak dat de wereld er een superintelligente filosoof voor nodig had om zo'n doodeenvoudige waarheid naar voren te brengen.

Ben ik niet met deze filosoof (Wittgenstein) eens. "Waarover men niet praten kan, mag men ook niets over zeggen." zou m.i. een betere zijn. Immers, door erover te zwijgen, genereer je een lege verzameling van beschrijvingen. Een lege verzameling is echter ook een verzameling. Je kan beter dan er niets meer over zeggen, dan heb je ook geen verzameling meer.

wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen

Het duitse muss

[collegavanerik]

Maar een werkelijk intelligent mens weet "waarover men niet praten kan, moet men zwijgen". Het is trouwens een hoogst vreemde zaak dat de wereld er een superintelligente filosoof voor nodig had om zo'n doodeenvoudige waarheid naar voren te brengen.

Ben ik niet met deze filosoof (Wittgenstein) eens. "Waarover men niet praten kan, mag men ook niets over zeggen." zou m.i. een betere zijn. Immers, door erover te zwijgen, genereer je een lege verzameling van beschrijvingen. Een lege verzameling is echter ook een verzameling. Je kan beter dan er niets meer over zeggen, dan heb je ook geen verzameling meer.

wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen

"Moeten" kan in het Duits op twee manieren vertaald worden: Het duitse "muss" is een onvermijdelijk moeten, bijv "Der Mensch muss sterben" Daartegenover staat het dringend adviserende "soll": "Je moet niet huilen" vertaalt als: "Du sollst nicht weinen"; Bij "mussen" is er dus gewoon geen alternatief mogelijk.

[Rereformed]

-Waar kom je vandaan? Uit de natuur die eeuwig is.
-Waarom ben je er? Omdat de natuur bestaat en je er deel van uitmaakt.
-Hoe verhoud je jezelf tot de wereld om je heen? Door in te zin dat de natuur een groot geheel is waarin alles met elkaar verweven is.

Niet dat ik in iets bovennatuurlijks als goden geloof, maar ;

Voorop gesteld: mijn antwoord op al die vragen heb ik al gegeven: het zijn raadsels waarop geen antwoorden te geven zijn en waarover een wijs mens dus moet zwijgen.

Maar als we for the sake of argument het denkspelletje aangaan met iemand die een 'God' postuleert, dan speel ik het spelletje gerust mee (net als Think het graag doet: "een denkexercitie, een argumentatieve free-fight om de hersenspieren te trainen, gun het pleziertje!"). Dan stel ik dat het denken zónder dat begrip God helderder is en elke gepostuleerde God de deur uitgaat:

- Is de natuur wel eeuwig? En zo niet, waar komt die natuur dan vandaan?

Voor zover ons denken ons een antwoord geeft: ja, want niets ontstaat uit niets.

De gelovige die God postuleert verschuift die eeuwigheid enkel een stapje verder, naar een denkbeeldige God die dan eeuwig moet zijn; waarvan men dan kan vragen waar komt die God vandaan. De mens krijgt dus met God geen zinniger antwoord dan zonder dat begrip. De stelling van Occam doet de godgelover het argument verliezen.

- Je bent natuur, maar waarom is die natuur er? Waarom bestaat het leven?

Denk er eens goed over na: indien de natuur eeuwig is bestaat die waaromvraag helemaal niet, want het veronderstelt dat er een alternatief is dat het niet zou kunnen bestaan, en dat alternatief is er niet wanneer de natuur eeuwig is.
De vraag is even onzinnig als vragen waarom water nat is. Water is nat. De natuur is.

Maar in het debat met de godgelover: het antwoord dat ik gaf gaat uit van de natuur, waarvan we weten dat het is. Daarom is het een beter antwoord dan een antwoord met een gepostuleerde God waarvan we niet kunnen weten of het meer is dan een denkspelletje.

-We kunnen slechts aan invulkunde doen. Waardoor de mensheid gedoemd is tot zuigen op fopspenen zoals religie. Waarom bedenken wij deze vragen, en waarom zijn er zoveel mensen mee bezig? Waarom vinden we het nodig om een reden of doel te hebben ... ?

Maar de mensheid is niet gedoemd tot zuigen aan fopspenen. Dat het bestaan een eeuwig raadsel voor ons is en we bepaalde antwoorden nooit kunnen krijgen moet ons laten zwijgen over die zaken en het invullen ervan volledig achterwege laten. Deze waarheid is zoals ik hierboven al opmerkte een van de meest eenvoudige dingen die een modern mens kan begrijpen.

De enige reden waarom men dit niet doet en aan de fopspenen blijft zuigen is blijkbaar geestelijke onvolgroeidheid, oftewel existentiële angst voor het bestaan, gebrek aan moed, ook luiheid van denken.

[fbs33]

Gebrek aan moed zie ik als enige oorzaak waaruit de andere twee uit voortvloeien.
Geen luiheid van denken, maar terugdeinzen voor de consequenties doet verder denken eindigen in onsamenhangend gemummel door de confrontatie met jezelf (ego en de daaruit voortvloeiende neiging tot bescherming )
De existentiële angst richt zich op de bedreiger/s van dat bestaan en laat je hopen dat er een god is+ zijn belofte op een eeuwig bestaan.
Dat e.e.a. vervalt als je de logische consequenties bij het doordenken aanvaardt is dan onvermijdelijk (en desastreus voor de zwakkere geesten m.i.)
Overigens zijn die 'consequenties' niet zo bedreigend als je bedenkt dat je er simpelweg niet meer bent om je kopzorgen over die consequenties te maken!

[Rereformed]

Gebrek aan moed zie ik als enige oorzaak waaruit de andere twee uit voortvloeien.
Geen luiheid van denken...

Luiheid van denken zette ik er neer toen ik m'n eigen leven overdacht: jarenlang was ik 'gelovig' zonder dat ik over religie nadacht. Ik noem het luiheid, maar zou me ook kunnen verontschuldigen door te zeggen dat het dagelijks leven alle tijd opslokte en geen tijd overliet om stil te zitten en uitgebreid filosofisch bezig te zijn met wereldbeelden. Als jong volwassene met kleine kinderen en een baan 'word je geleefd'.
Maar toen eenmaal de tijd kwam dat ik er dagelijks mee bezig was, was het inderdaad enkel een kwestie van moed.

[Sararje]

Maar een werkelijk intelligent mens weet "waarover men niet praten kan, moet men zwijgen". Het is trouwens een hoogst vreemde zaak dat de wereld er een superintelligente filosoof voor nodig had om zo'n doodeenvoudige waarheid naar voren te brengen.

Ben ik niet met deze filosoof (Wittgenstein) eens. "Waarover men niet praten kan, mag men ook niets over zeggen." zou m.i. een betere zijn. Immers, door erover te zwijgen, genereer je een lege verzameling van beschrijvingen. Een lege verzameling is echter ook een verzameling. Je kan beter dan er niets meer over zeggen, dan heb je ook geen verzameling meer.

wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen

"Moeten" kan in het Duits op twee manieren vertaald worden: Het duitse "muss" is een onvermijdelijk moeten, bijv "Der Mensch muss sterben" Daartegenover staat het dringend adviserende "soll": "Je moet niet huilen" vertaalt als: "Du sollst nicht weinen"; Bij "mussen" is er dus gewoon geen alternatief mogelijk.

Tsja, geen wonder, Duits is nooit mijn sterkste taal geweest.

[fbs33]

Gebrek aan moed zie ik als enige oorzaak waaruit de andere twee uit voortvloeien.
Geen luiheid van denken...

Luiheid van denken zette ik er neer toen ik m'n eigen leven overdacht: jarenlang was ik 'gelovig' zonder dat ik over religie nadacht. Ik noem het luiheid, maar zou me ook kunnen verontschuldigen door te zeggen dat het dagelijks leven alle tijd opslokte en geen tijd overliet om stil te zitten en uitgebreid filosofisch bezig te zijn met wereldbeelden. Als jong volwassene met kleine kinderen en een baan 'word je geleefd'.
Maar toen eenmaal de tijd kwam dat ik er dagelijks mee bezig was, was het inderdaad enkel een kwestie van moed.

Het was zéér beslist geen persoonlijke aanval!! (en verontschuldigen derhalve niet noodzakelijk.)
Overigens:Als je praat over luiheid, dan sta ik als eerste met gebogen hoofd op je stoep "Mea culpa" te roepen. (eerlijk is eerlijk!)