Theoloog.
Wanneer ik aangeef dat ik begrijp dat het voor mensen die geen kennis hebben over uittredingen mijn verhaal bestempelen als
En tegelijkertijd beweer je dat het zo'n bizar en vaag verschijnsel is dat je er eigenlijk niks zinnigs over kan zeggen.
Mijn antwoord dan luid
Heb nergens geschreven dat het een vaag en bizar verschijnsel is en ook niet dat ik er niks zinnigs over kan zeggen. Maar dat het voor jou zo is begrijp ik volkomen, zou voor mij misschien ook zo zijn als ik niet beter wist.
Waar ik duidelijk in aangeef deze te begrijpen en misschien zelfs net zo erover zou denken als ik niet beter zou weten, denk jij te moeten schrijven.
Waarop ik als antwoord krijg
Je 'weet' helemaal niets. Je bent ergens van overtuigd, dat is heel iets anders dan iets 'weten'. Iets 'weten' houdt namelijk in dat je kennis hebt over iets. Je hebt geen kennis, je hebt interpretaties van ervaringen, interpretaties die geen enkele empirische toets kunnen doorstaan. Hetgeen je zelf beseft, zodat je ook aan geen test wil meewerken.
Zo was ik jarenlang overtuigd dat de bijbel het onfeilbare woord van God was. Dat wist ik zeker.
Maar de grond voor die overtuiging was mijn eigen overtuiging, gedreven door de emotionele investering die ik er in had gestopt.
De fout die je hier maakt logisch en rationeel is dat jij met een verhaal komt om mij mijn kennis te ontzeggen op grond van jouw denken geweten te hebben. Je hangt zelf mijn weten op aan wat je zelf noemt jouw ervaring te weten dat je zelf jarenlang overtuigd was dat de bijbel het onfeilbare woord van god was, zelfs dat je het zeker wist.
Kan goed begrijpen dat je dit mij toedichtte. Immers men heeft een denken te weten dat aan veranderingen onderhevig is naarmate men meer inzichten verwerft en dat is goed zo. Men gaat door dat inzicht anders over zijn denken geweten te hebben denken . Men neemt nu aan dat hetgeen door deze verandering in het denken als juist en (zeg niet de waarheid) als waar te beschouwen. Het enigste echter wat er gebeurd is dat hetgeen je eerst als zeker te weten dus als een waarheid beschouwde een leugen bleek te zijn althans voor jou. Zo kun je zeggen dat door ervaring en inzichten het denken te weten steeds een graad van ‘waarheid’ aanneemt boven de voorafgaande ‘waarheid’ die daardoor tot leugen is geworden. Vanuit het punt van je nieuwe ontdekte ‘waarheid’ vul je in dat omdat jij deze zo ervaart en inziet dat ik geen kennis zou hebben over de zaken waarover ik schrijf, omdat het jouw ervaring is geweest te moeten inzien hoe irrationeel het was de bijbel als het onfeilbare woord van god aan te nemen. Je beschuldigd mij eveneens ervan dat ik inconsequent ben door te schrijven
Okee, dus als iemand vanuit een irrationele kenbron die niet jouw smaak is er onwankelbare overtuigingen op nahoudt, dan wuif je dat weg als 'het ontbreken van kennis' - Maar tegelijkertijd claim je kennis vanuit je eigen irrationele kenbron?
Ik wuif niets weg ik zet alleen recht dat jij door hetgeen jij hebt ervaren betreffende de waarheid het onfeilbare woord van god dit ook toedicht op mijn kennis. Ik moet inzien dat ik geen kennis bezit. Kijk eens naar hetgeen mijn ervaringen zijn met de bijbel. Net omdat ik consequent blijf over hetgeen ik schrijf, zoekt je eigen denken te weten een oplossing voor het probleem en kom je met je beschuldigingen aan zetten zoals ik zou geen kennis bezitten, ik zou irrationeel zijn, ik zou inconsequent zijn. Dat begrijp ik volkomen je spreekt immers van uit je denken te weten. Je haalt immers voorbeelden aan die jij in je eigen bewustzijn als zodanig hebt ervaren en nog.
Je vraagt
Waarin zijn jouw overtuigingen dan echter of zekerder, of meer op ervaring gebaseerd dan die van hun?
Beetje moeilijk te beantwoorden. Niet omdat ik het moeilijk vind maar omdat ik niet weet of je zult kunnen of willen begrijpen welke argumenten omdat woord maar eens te gebruiken zult aanvaarden.
Waarin zijn jouw overtuigingen dan echter of zekerder, of meer op ervaring gebaseerd dan die van hun?
Beetje moeilijk te beantwoorden. Niet omdat ik het moeilijk vind maar omdat ik niet weet of je zult kunnen of willen begrijpen welke argumenten (omdat woord maar eens te gebruiken) ik gebruik zult aanvaarden.
Uiteraard heb ik in mijn jonge jaren dezelfde overtuigingen gehad vanuit mijn veranderlijke denken. Ik wist zeker. Het is net daarom dat ik hun overtuigingen en ervaringen hetzelfde zijn. Er is geen verschil in het denken te weten dat aan veranderingen onderhevig is en de daarbij horende emoties en ervaringen. Net door deze crisissen in het leven leert men wat misschien beter of juister is. En daar kan men alleen maar dankbaar voor zijn.
Er is echter ook een onveranderlijk denken. Waar het is zoals het is. Je kunt er niets aan toevoegen en er niets aan ontnemen.
Zie de zin in de onzin en de onzin in de zin.
