Allicht moet er hier ook weer de nuance worden aangebracht. Namelijk die van werkelijke ziektes en de zogenaamde somatische ziektes. Die laatste zijn de ziektes die een psychische oorzaak hebben, met als gevolg een lichamelijk ziekte. Veel mensen worden ziek omdat ze psychisch labiel zijn. Dit kan meerdere oorzaken hebben en vraagt allicht om therapie; bij een psycholoog of anders; er is in elk geval vraag naar een luisterend oor. Wanneer we mensen met deze mogelijke vorm van ziek-zijn hun vermogen tot 'zelf-genezen' blijven ontnemen door hen maar alles ongelimiteerd te laten eten, roken, gebruiken, negatief (eenzijdig) denken etc. dan snijden we ons zelf daarmee in de vingers. Wij moeten namelijk voor deze mensen een groot deel van hun zorg betalen.Enigma schreef:
Ik zie dat het een manier van denken is die bij velen al heel gewoon is geworden en persoonlijk vind ik het niet alleen en manier van denken die niet deugt maar ook een manier die deur opent naar een ik gerichte samenleving waarin solidarteit met de zwakkeren, de minder bedeelden steeds meer afneemt en ik vind dat een negatieve ontwikkeling. Ook maakt dit denken de weg vrij voor steeds extremere denkbeelden in die richting en voor je het weet is ziekte altijd de schuld van de zieke want........ en gaan we er toe over de bevolking onder te verdelen in economisch productief of onproductief. De geschiedenis leert waar dat toe kan leiden.
En dat we moeten zorgen voor deze mensen staat voor veel mensen vanuit humaan oogpunt vast, maar in plaats van geld besteedt aan allerlei (na)behandelingen kan dit dan ook in de vorm van preventieve, confronterende informatie verstrekking, regelmatige controles en tijd voor een goed gesprek allicht in de vorm van therapie (bij de huisarts? of psycholoog). Maar, allicht een herhaling van weleer; dit kost ook tijd ,en tijd is geld. De behandelingen die echter volgen op (onnodig) ziek geworden mensen kosten ook (veel) geld en zijn dan allicht te laat.