Freethinker.nl

Maria schreef:Je moet een waan voorstelling/beeld, iets wat wordt gezien, niet verwarren met een waandenkbeeld in de zin van de verklaring van dit beeld.
Of zoals bij een afwijkend idee of verklaring van de werkelijkheid, bij paranoia.
Paranoia kan veroorzaakt worden door een waanbeeld/voorstelling, maar hoeft niet.

Zijn beide niet hetzelfde? Dat wil zeggen, beide zijn verbeeldingen.

Ik heb dit open-minded gebruikt in een verklaring richting Samante. Hierin ging het om mensen die zichzelf zo noemen terwijl zij consequent andermans ideeen of verzinsels weigeren te accepteren.

Probleem is dat als iemand tegen een godsgelovige zegt: "Er kruipen allemaal beestjes over mijn lijf" en de persoon voelt en ziet dit ook echt (psychose/waandenkbeeld?), dan zal de gelovige dit als zodanig herkenen. Zijn/haar eigen godsgeloof, waar evenmin zinnig bewijs voor is, wordt dan niet als waandenkbeeld herkent. Probeer dus een beetje open minded te zijn.

Jan van Lennip schreef:

Maria schreef:Je moet een waan voorstelling/beeld, iets wat wordt gezien, niet verwarren met een waandenkbeeld in de zin van de verklaring van dit beeld.
Of zoals bij een afwijkend idee of verklaring van de werkelijkheid, bij paranoia.
Paranoia kan veroorzaakt worden door een waanbeeld/voorstelling, maar hoeft niet.

Zijn beide niet hetzelfde? Dat wil zeggen, beide zijn verbeeldingen.

Nee, want een tijdelijke psychose, hallucinatie, hoeft geen paranoïde gevolgen/overtuigingen te hebben, maar kan wel een blijvende verwondering met zich meebrengen, waar je een verklaring voor kunt willen zoeken en vinden.

Iemand ziet een mens en hoort hem dingen zeggen.
Voor een patiënt op dat moment een niet te onderscheiden gebeurtenis van de werkelijkheid.
Hij vertelt dat tegen jou, terwijl jij niemand ziet.
Jij zegt: Dat verbeeldt je je maar. Heb je niet weer een psychose?
Nee, zegt hij, deze keer is het echt. Dat moet wel God/Jezus/een engel/mijn overleden moeder zijn als ik het alleen maar kan zien en jij niet.

Ingeval van de gebeurtenis, die Samante beleefde met de kleuren die als tekeningen verschenen is het voor de buitenstaander ook minder moeilijk, maar zelf kan het dit relateren als iets goddelijks als hij al in termen van goddelijk te denken gewend is of als iemand het hem voorzegt en hij bereid is dit aan te nemen.
Voor een patient is een voor hem te geloven verklaring een noodzaak, ook al twijfelt hij.

De verschijning kan eenmalig zijn als waan(beeld), de gedachte die volgt en de overtuiging (waandenkbeeld) kan chronisch zijn.
Beiden worden in de volksmond waandenkbeelden genoemd, maar het begrip is wel wat verwarrend.

De toehoorder kan meegaan of niet in de verklaring van degene die dit waanbeeld/hallicunatie/waandenkbeeld heeft.
Voor de toehoorder is het eenvoudiger te herkennen als een psychose, als de patiënt vertelt dat hij zich voor een aanvallende leeuw of een messentrekker geplaatst ziet en van zich af slaat, ernaar reageert.

Afhankelijk van de geloofwaardigheid van het verhaal.
Geeft het een vredig gelukkig gevoel met hooguit verwondering of geeft het een afschuwelijk bedreigende indruk.
En of de toehoorder bereid is te geloven in een verschenen God of Jezus dan zit die nog niet met een probleem, maar wel met het risico als bijgelovig gezien te worden.

Maria schreef: Nee, want een tijdelijke psychose, hallucinatie, hoeft geen paranoïde gevolgen/overtuigingen te hebben, maar kan wel een blijvende verwondering met zich meebrengen, waar je een verklaring voor kunt willen zoeken en vinden.

Kijk hier heb ik het gevonden:

Wanen dienen niet verward te worden met hallucinaties: de patiënt ziet en hoort tijdens een waan precies hetzelfde als iedereen, maar verbindt hier conclusies aan die volstrekt uit de pas lopen met de werkelijkheid of algemeen geaccepteerde opvattingen. Een patiënt met logisch redeneren op andere gedachten brengen helpt niet: hij zal slechts denken dat iedereen het bij het verkeerde eind heeft of gek is, behalve hij. Het bekendste voorbeeld van een waan is de patiënt die denkt dat er een groot complot bestaat van mensen, die het stuk voor stuk op hem hebben gemunt.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Waan

Dank voor de aanvulling.

En wat had God dan te zeggen? Is dat geen belangrijke nuance voor het onderwerp.

Het is niet het oog dat ziet, maar het brein. Het brein verwerkt maar circa 10% van de hele ervaring.
Wat als het een chemische reactie was in het brein, waarin plots meer dan 10% ervaren werd en deze als bovennatuurlijk ervaren werd?

God is het onbenoemde en te snel aangegrepen denk ik. Het woord "God" veroorzaakt zoveel contraversie.
In feite hoorde je gewoon stemmen in het hoofd?

MachineElf schreef: Het is niet het oog dat ziet, maar het brein. Het brein verwerkt maar circa 10% van de hele ervaring.
Wat als het een chemische reactie was in het brein, waarin plots meer dan 10% ervaren werd en deze als bovennatuurlijk ervaren werd?

God is het onbenoemde en te snel aangegrepen denk ik. Het woord "God" veroorzaakt zoveel contraversie.
In feite hoorde je gewoon stemmen in het hoofd?

We weten nog zo weinig als het op het brein en de werking ervan aankomt. Maar 1 ding weet ik wel. De gelovige WEET dat er een god bestaat. Dat is voor de gelovige even zeker als voor mij het feit dat ik hier achter een laptop buiten zit te typen. En dat maakt discussies over die (vermeende) god altijd zo lastig. Overtuig mij er maar van dat ik niet in mijn tuin zit...
Bijkomend nadeel is dat de gelovige doorgaans niet open staat voor argumenten, rede en logica, omdat dit god ook nog eens heel belangrijk in zijn/haar leven is. Te belangrijk om er kritisch over te denken. Geldt niet voor iedere gelovige, maar voor de meesten toch wel.

Wel, het is moeilijk een gelovige in een box te drummen.
Volgens mij is God een persoonlijke ervaring dat in de privésfeer dient te belanden.
Ik heb geen flauw benul wie of wat God zou zijn, ik weet niet eens waar het leven vandaan komt.

Maar cultuur, ideologie en religieuze doctrines kunnen danig uit de hand lopen. Daarom ben ik altijd voorzichtig bij thema's als dat. Ik klasseer mezelf als een agnost. Het niet weten is misschien beter dan het wel te weten.
Kennis komt met een prijs, zijn wij wel in staat kennis toe te passen? Kijk hoe lang het duurde alles deftig te synchroniseren. Dat is pas gekomen na circa 15 jaar internet. Wat vertraagt de boel?

MachineElf schreef: God is het onbenoemde en te snel aangegrepen denk ik. Het woord "God" veroorzaakt zoveel contraversie.
In feite hoorde je gewoon stemmen in het hoofd?

Is zeker een mogelijkheid.

Btw.
Welkom hier.
Misschien kun je een korte introductie geven van jezelf in het voorstel subforum.
Hoe heb je ons ontdekt en waarom ben je geïnteresseerd om mee te doen?

Het is niet het oog dat ziet, maar het brein. Het brein verwerkt maar circa 10% van de hele ervaring.
Wat als het een chemische reactie was in het brein, waarin plots meer dan 10% ervaren werd en deze als bovennatuurlijk ervaren werd?

Hoe kom je aan die 10% ? Is dat vanwege het fabeltje dat de mens maar 10% van de hersenen zou gebruiken, want dat is gewoon pertinent niet waar.
En hoe de wereld ervaren wordt hangt af van welk gedeelte van de hersenen op dat moment geprikkeld wordt. Was het maar zo simpel. Het is inderdaad dat en het oog en de hersenen zien, het oog registreert alles ondersteboven en kant een blinde vlek op de waar de oogzenuw het oog binnenkomt, dat alles wodt gecompenseerd, ook vind er inhibitie plaats bij aangrenzende oogzenuwen waardoor de hersenen gedwongen worden dat te compenseren met optiwche illusies .
Een bovennatuurlijke ervaring kan door van alles en nog wat veroorzaakt worden, maar het is nooit bovennatuurlijk alleen maar een evaring .
De uitleg van die 10% is een hardnekkig misverstand , onze hersenen vragen de meeste energie van al onze organen , het zou nogal vreemd zijn dat 90% van die energie voor de kat zijn kont zou zijn . En hier wordt het verder uitgelegd http://www.scientificamerican.com/artic ... ir-brains/" onclick="window.open(this.href);return false;

HankS schreef:

Het is niet het oog dat ziet, maar het brein. Het brein verwerkt maar circa 10% van de hele ervaring.
Wat als het een chemische reactie was in het brein, waarin plots meer dan 10% ervaren werd en deze als bovennatuurlijk ervaren werd?

Hoe kom je aan die 10% ? Is dat vanwege het fabeltje dat de mens maar 10% van de hersenen zou gebruiken, want dat is gewoon pertinent niet waar.
En hoe de wereld ervaren wordt hangt af van welk gedeelte van de hersenen op dat moment geprikkeld wordt. Was het maar zo simpel. Het is inderdaad dat en het oog en de hersenen zien, het oog registreert alles ondersteboven en kant een blinde vlek op de waar de oogzenuw het oog binnenkomt, dat alles wodt gecompenseerd, ook vind er inhibitie plaats bij aangrenzende oogzenuwen waardoor de hersenen gedwongen worden dat te compenseren met optiwche illusies .
Een bovennatuurlijke ervaring kan door van alles en nog wat veroorzaakt worden, maar het is nooit bovennatuurlijk alleen maar een evaring .
De uitleg van die 10% is een hardnekkig misverstand , onze hersenen vragen de meeste energie van al onze organen , het zou nogal vreemd zijn dat 90% van die energie voor de kat zijn kont zou zijn . En hier wordt het verder uitgelegd http://www.scientificamerican.com/artic ... ir-brains/" onclick="window.open(this.href);return false;

Wel hoeveel details gaan niet aan onze neus voorbij? Ik denk dat 10% nog hoog geschat is.
Je ziet wel de omgeving, maar hoeveel registreer jij bewust? Hoeveel gaat niet aan de neus voorbij?
Het gaat er niet om hoe het gezichtsveld werkt, het gaat er om hoeveel jij je bewust bent van de ervaring.
En dat is bitter weinig, heel weinig. Kunstwerken van Da Vinci zijn zo bijvoorbeeld vandaag nog niet ten volle in perspectief gebracht. Het subliminale gaat aan (quasi) ieders neus voorbij, doch staat het vlak voor de neus. Masters of deception.
Er zijn mensen die soms "meer" ervaren en klasseren dat dan als bovennatuurlijk.
Het gevoel is onbenoemd en men zegt dan "bovennatuurlijk". Maar dat is het uiteraard niet.

Het is inderdaad verkeerd te zeggen dat wij maar 10% zouden gebruiken. Wat ik bedoelde was dat we ons maar van 10% ten volle bewust zijn. Ik gebruikte ook het woord "ervaren" en niet gebruiken. Bewust zijn.

HankS schreef:[

Hoe kom je aan die 10% ? Is dat vanwege het fabeltje dat de mens maar 10% van de hersenen zou gebruiken, want dat is gewoon pertinent niet waar.

Niet qua hersengebruik maar wel qua prikkelverwerking. De hoeveelheid data dit via onze ogen binnenkomt wordt zeker niet 100 -procent verwerkt de vaste zaken worden als raamwerk gebruikt en wat ontbreekt vullen we in. Doorgaans zal je zo ook geen hinder ondervinden van je blinde vlek. Leuke leestip over het verwerkend vermogen is het boek "het bewustzijn als bedrieger" van Tor Nørretranders. NB dit is wat anders dan dat je maar een klein percentage van je hersencapaciteit gebruikt.

https://en.wikipedia.org/wiki/Bicameralism_(psychology" onclick="window.open(this.href);return false;)
Zeer interessant leesvoer, geeft ook inzicht over het ontstaan van "god".

Jaynes built a case for this hypothesis that human brains existed in a bicameral state until as recently as 3000 years ago by citing evidence from many diverse sources including historical literature. He took an interdisciplinary approach, drawing data from many different fields.[3] Jaynes asserted that, until roughly the times written about in Homer's Iliad, humans did not generally have the self-awareness characteristic of consciousness as most people experience it today. Rather, the bicameral individual was guided by mental commands believed to be issued by external "gods" — commands which were recorded in ancient myths, legends and historical accounts.

According to Jaynes, ancient people in the bicameral state of mind would have experienced the world in a manner that has some similarities to that of a schizophrenic. Rather than making conscious evaluations in novel or unexpected situations, the person would hallucinate a voice or "god" giving admonitory advice or commands and obey without question: one would not be at all conscious of one's own thought processes per se. Research into "command hallucinations" that often direct the behavior of those labeled schizophrenic, as well as other voice hearers, supports Jaynes's predictions.[2]

In ancient times, Jaynes noted, gods were generally much more numerous and much more anthropomorphic than in modern times, and speculates that this was because each bicameral person had their own "god" who reflected their own desires and experiences.[4

Misschien hebben mensen met zulke ervaringen het nog niet ten volle afgebroken?

MachineElf schreef:


According to Jaynes, ancient people in the bicameral state of mind would have experienced the world in a manner that has some similarities to that of a schizophrenic. Rather than making conscious evaluations in novel or unexpected situations, the person would hallucinate a voice or "god" giving admonitory advice or commands and obey without question: one would not be at all conscious of one's own thought processes per se. Research into "command hallucinations" that often direct the behavior of those labeled schizophrenic, as well as other voice hearers, supports Jaynes's predictions.[2]

Dit sluit dan weer perfect aan op waar het topic uitdraaide, namelijk dat het beeld van god gelijkenissen vertoont met een waanvoorstelling.