Hoe zit het nou met klopgeesten?

[Tsjok45]

Ik heb als ervaringsdeskundige geen behoefte aan die papers ,

1.- Wel ja , schrijf dan maar zelf jouw "paper" .... kan je die dan (eventueel ) voor peer- review indienen ... doen..... succes



2.- Wat is dat ___volgens jou ____ ; een ervaringsdeskundige?
Toch niet Iemand die op zoek gaat naar een paar artikels die zijn persoonlijke" ervaring "( en vooral zijn persoonlijke conclusies en overtuigingen ) bevestigd ....?

Het is in elk geval niet iemand die deskundig is op het gebied van formele en eenduidige melding van van ervaringen met feitelijke referenties
( = verwijzingen naar kontroleerbare opstellingen en vermelding van foutenmarges + materieele evidenties of bewijsstukken )
en/of expert in systematisch empirische waarnemings- en meet- technieken

Noch iemand die automatisch deskundig is op het toepasen van de natuurwetenschappelijke methode d.m.v. nauwkeurig en na-checkbaar onderzoek

Noch iemand die de noodzakelijke expertise en verworven vakbekwaamheid bezit om specifieke "evaringen " te evalueren op hun consistentie binnen en met
andere nacheckbare en flexible ( = open voor nieuwe data ) systemen ( hypotheses en theorieen ) waarbinnen alle aanvaardbare en aanvaarde methodisch naturalistisch verworven niet-anekdotische "ervaringen " en feitelijke kennis over het onderwerp zijn gerangschikt en ook dienen als feedback en het maken van
toetsbare voorspellingen .....

Noch iemand die door zijn "ervaringen " de absolute waarheid in pacht heeft ....


Het woordje " evaringsdeskundige " is een neologisme uit de jaren negentig.
Dit woord is voor het eerst beschreven in het boekje Nieuwlands:
de jongste taalaanwinsten van Frank Jansen en Hubert Roza uit 1995, waarin enkele
honderden neologismen uit de eerste helft van de jaren negentig op een rijtje worden gezet.

Ervaringsdeskundige is volgens dit boekje voor het eerst gebruikt in de Volkskrant van 5 november 1994.
De omschrijving luidt:
"persoon wiens autoriteit op een bepaald gebied niet stoelt op beroepsmatig verworven kennis, maar op de eigen ervaring",
oftewel:
iemand die ergens door eigen /persoonlijke en ( meestal ) anekdotische ervaring deskundig in is geworden.
Van Dale (1999) vermeldt ervaringsdeskundige met de betekenis:
"iem. die veel ervaring heeft op een bepaald gebied".

Op welk gebied een ervaringsdeskundige ervaring heeft, zal doorgaans uit de context (moeten) blijken.
Zo zal een 'ervaringsdeskundige op het gebied van anorexia' door de meesten worden geïnterpreteerd als iemand die zelf aan anorexia lijdt
(of heeft geleden) en er daardoor veel van afweet.
In veel situaties kan volgens mij , ook het woord " kenner " worden gebruikt.



In mijn eigenhandig verworven status van ervarings-deskundige in de tsjokologie ) en " kenner " /meelezer in/van veel diskussies in forumland ;
weet ik "uit ervaring dat vele diskutanten de term " ervaringsdeskundige " gebruiken om allerlei soorten "levens- en /of persoonlijke kennis" in de plaats te stellen van echte /getoetste en bovenindvidueel herhaalbare en wetenschappelijk onderbouwde en corrigeerbare( up- date-abele ) kennis ...
--- > Uiteindelijk beweren anderen dan ikzelf op dit forum ook al; ervaringsdeskundigen te zijn --- > een goed voorbeeld hiervan is een vroeger hier rond hangende "leuke gast" ___die ooit een soort "mystieke ervaring" ervoer , beschreef en er misschien nog altijd over verrrukt of aan verslaafd is ....

----> Dat alles terwijl ikzelf ooit ook eens uit "evaring" wist/vast stelde dat ik een zware indigestie had ( persoonlijke ervaring/duiding waarvan zelfs de geraadpleegde dokter overtuigd was ) , maar het achteraf dan toch een hartaanval bleek te zijn ..... dat is wel degelijk ook een ervaring om niet te vergeten ...


Groet

P.S.
Vandaar dat :
De slechte ervaringen die ik al had met diverse "ervaringsdeskundigen " in allerlei discussies , mij dwingen tot deze "laatdunkendheid " .en dit "manifest gebrek aan
openheid " voor de parapsychologie en kwakkelarij ...

Sorry

[Antiscience]

ervaringsdeskundige

De geboorte van een nieuw woord in de Volkskrant.
Ja, er ontstaan nu eenmaal nieuwe woorden.

Persoonlijk herinner ik me nog de geboorte van het woord
' stalker ' in Nederland.
Ik keek toendertijd in een zgn. vormingscentrum naar
de film van die Russische regisseur.
Vroeg mij af wat de titel betekende - > stalker
Veel nagevraagd, taalboeken geraadpleegt.
Niemend kende toen blijkbaar het woord ' stalker '.

Om weer op het woord ' ervaringsdeskundige ' terug te komen.
2006 -> Universiteit Eindhoven naar ik meen ?
Ervaringsdeskundigen worden nog beetje bijgeschoold,
en kunnen als ' ervaringswerker ' goedbetaald aan de slag.

[Tsjok45]

Bedankt voor de preciseringen
I k heb begrepen dat u geen papers moet /hoeft te lezen over uw onderwerp , en wel omdat u een ervaringsdeskundige bent ....
Een evaringsdeskundige MOET men wel geloven ...niet ?

.... U bent ervaringsdeskundige in wat ?
Waar hebt u uw bijscholing gekregen ?

Bent u een ( professioneel ? ) ervaringsdeskundig - paragnost ?
Alterneut ?
een handenoplegger ?
een persoon met een bepaalde handicap /ziekte/ buitengewone conditie en daardoor daarover kennis bezit uit de eerste hand ?
iemand met groene vingers ? ,
Fingerspitsgefuhl ....
intuitieve kennis en "goddelijke" inspiraratie ? ...
behoeder van een knollentuin ?
zegt U het maar ....

[Antiscience]

Bedankt voor de preciseringen
I k heb begrepen dat u geen papers moet lezen over uw onderwerp , en wel omdat u een ervaringsdeskundige bent ....
Een evaringsdeskundige MOET men wel geloven ...niet ?

.... U bent ervaringsdeskundige in wat ?
Waar hebt u uw bijscholing gekregen ?

Bent u een ( professioneel ? )paragnost ,
een handenoplegger ,
een persoon met een bepaalde handicap en daardoor kennis uit de eerste hand ? iemand met groene vingers ? ,
fingerspitsgefuhl .... intuitieve kennis en "goddelijke" inspiraratie ? ...
behoeder van een knollentuin ? zegt U het maar ....

je maakt mij verlegen met ' u '

korte biografie :
In 1985 door heel Nederland op reis als servicetechnicus.
Eenzaam doordat bijna geen private sociale contacten had.
Kwam in aanraking met Amerikaanse sekte -> the summit lighthouse
http://www.tsl.org ' love bombing ' , boventoongezang, intensieve chacra meditaties,
vreemde filmvoorstellingen in Nederlands sektehoofdkwartier Amsterdam.
crisis -> bijna dood ervaring -> opname psychiatrisch ziekenhuis
-> diagnose zgn. paranoide psychose
sindsdien aktief in allerlei antipsychiatrische organisaties en zelfhulpgroepen.
Ervaringsdeskundige zgn. psychose.

http://www.wnusp.org/wnusp%20evas/Dokumenter/live.html

http://www.wnusp.org

http://www.enusp.org

http://www.metzelf.nl

http://www.bpe-online.de/english/index-e.htm

http://www.antipsychiatrie.de

http://www.antipsychiatry.org

[doctorwho]

Stalker komt uit het engels van stalk wat ondermeer besluipen betekend.

[Tsjok45]

korte biografie :

Bedankt voor je welwillende openhartigheid ....

je maakt mij verlegen met ' u '

tsja ik ben een vlaming en die "jouwen en je-jen" ....niet zogoed

I k ga me eens verdiepen in de door jou verder aangebrachte boeiende links
( waarvoor ook de nodige dank ) een grote kluif me dunkt ....

Groet


Noot ;

Stalker komt uit het engels van stalk wat ondermeer besluipen betekend

Inderdaad ....
Uiteraard niet zo erg veel met die ( vrij onbekende ) russische (cult ) film te maken ( tenzij in de persoonlijke intelectuele historie van enige ervarings-deskundigen en science fiction fans ; natuurlijk ) ....

Etymologic dictionary

stalk (n.)
"stem of a plant," c.1325, probably a dim. (with -k suffix) of stale "one of the uprights of a ladder, handle, stalk," from O.E. stalu "wooden part" (as of a harp), from P.Gmc. *stalo; related to O.E. steala "stalk, support," and steall "place" (see stall (2)).
stalk (v1.)

"pursue stealthily," O.E. -stealcian, as in bestealcian "to steal along," from P.Gmc. *stalkojanan, probably from a frequentative of the root of steal (cf. hark from hear, talk from tell). Or it may be from a sense of stalk (v.1), influenced by stalk (n.). Meaning "harass obsessively" first recorded 1991. Stalker earlier meant "a poacher" (1424) and "one who prowls for purposes of theft" (1508). A stalking-horse was lit. a horse trained to allow a fowler to conceal himself behind it to get within range of the game; fig. sense of "person who participates in a proceeding to disguise its real purpose" is recorded from 1612.

stalk (v2.)
"walk haughtily" (opposite meaning of stalk (v1.)) is 1530, perhaps from stalk (n.) with a notion of "long, awkward strides," or from O.E. stealcung "a stalking," related to stealc "steep, lofty."

het woord zelf is verwant met de nederlandse en engelse wortels van "stelen " / en to steal en stelten (-lopers ) /stalks

[Antiscience]

doctorwho en Tsjok45 Bedankt,
voor de toelichting betreffende ' stalker '


groet A.S.

[oudwijf]

----------------------

[Antiscience]

hallo oudwijf,

jouw bericht doet me denken aan verhalen die ik gehoord heb van,
gelezen heb op de site andere ervaringsdeskundige vrouwen -> StichtingTime-Out.
http://www.stichting-time-out.nl/wiki/i ... g_Time-Out
http://www.stichting-time-out.nl/wiki/i ... ie:Persoon
Bij deze ook een stukje tekst ' monsters uit het verleden ' van
ervaringsdeskundige Wilma Boevink, een quote van Lucadou over
poltergeist, klopgeest, psychokinese bij psychische spanningen
en twee persoonlijke ervaringen.
Denk dat het een en ander wel herkenbaar zal zijn.

vriendelijke
groet
A.S.

bron :
http://www.peter-lehmann-publishing.com ... /dutch.htm

Monsters uit het verleden

(Wilma Boevink's article was published under the title "Monsters uit het verleden" in: Deviant ? Tijdschrift tussen psychiatrie en maatschappij, Jaargang 5 [1999], Nr. 20 [Maart], pp. 10 ? 12)

Antidepressants / Tranquilizer: Lexotanil, Librium, Seresta, Temesta, Valium

Een verhaal over hoe je stopt met het slikken van psychofarmaca moet eigenlijk beginnen met hoe je mee begon. Stoppen met medicijnen betekent namelijk niet alleen dat je fysiek en mentaal moet afkicken. Je moet ook onder ogen durven zien hoe het zo ver heeft kunnen komen.

Zo'n vijftien jaar geleden schreven artsen mij antidepressiva voor omdat zij geen fysieke oorzaak konden vinden voor mijn lichamelijke klachten. In de tijd dat ik het ouderlijk huis verliet en probeerde een eigen leven op te bouwen begon ik last te krijgen van slechthorendheid, lawaai in mijn hoofd en duizeligheid. Met medische onderzoeksapparatuur kon bij mij geen afwijkingen worden geregistreerd die mijn klachten zouden kunnen verklaren. Dus, zo werd geconcludeerd, zou de oorzaak wel psychisch zijn. Met anderen woorden: ik werd gek verklaard.

Wat die antidepressiva daartegen hadden moeten doen, is mij nooit duidelijk geworden. Ze hielpen ook niet. Niet tegen mijn klachten en ook niet tegen mijn toenemende somberte en wanhoop als gevolg van die klachten. Feit was wel dat ik steeds meer belemmerd werd door wat zich in mijn hoofd afspeelde. Ik sloot me als gevolg van het slecht horen steeds meer af en kende betekenissen toe aan het lawaai in mijn hoofd. Ik was er bijvoorbeeld van overtuigd dat er iets in mij was dat me gek wilde maken, mij de ondergang in wilde juichen. Wat dat iets precies was, wist ik niet; wel wist ik de reden. Ik was schuldig aan de ellende in de wereld. Ik was een slecht mens en omdat niemand anders dat door had en er iets aan deed, werd ik daarvoor ?van binnenuit? gestraft.

Ik hield de wanhoop en de angst die ik destijds voelde in bedwang met alcohol. Ik kan me nog herinneren dat ik eerst, toen de problemen zich nog niet zo hadden opgestapeld, ?alleen maar? 's avonds dronk. Gaandeweg werden de hoeveelheden groter, de drank sterker en verschoof zich het moment waarop ik begon naar vroeger op de dag. Uiteindelijk ontbeet ik 's ochtends met alcohol. Zonder drank kon ik niet functioneren. De antidepressiva waren inmiddels vervangen door allerhande versuffende pillen als valium, librium, seresta, lexotanil en temesta. Ik was op het spoor van de tranquillizers gezet nadat ik met delirische verschijnselen bij een arts was afgeleverd. Deze schreef me sederende pillen voor, waar ik vervolgens ook aan verslaafd raakte. Ik slikte steeds grotere hoeveelheden medicijnen en gebruikte de alcohol om ze weg te spoelen.

Net op kamers en aan een opleiding begonnen probeerde ik mijn leven draaiende te houden. Ik wilde functioneren net als ieder ander en probeerde mijn leven voor mezelf leefbaar te maken. Daar had ik de roes van allerlei middelen voor nodig, zoals alcohol, hash en pillen. Die verdoving was mijn overlevingsstrategie en paradoxaal genoeg ook mijn ondergang. Want het was juist die roes die me buiten de realiteit plaatste, waardoor ik op kon gaan in mijn eigen waanzinnige wereld en me kon isoleren van de wereld om mij heen.

Binnen drie jaar liep ik er bij als een zombie. Of eigenlijk liep ik niet meer, maar lag ik alleen nog maar op bed. Ik at niet meer, praatte niet meer en sliep nauwelijks nog. Wat ik nog wel deed was pillen slikken, drinken, (hash) roken en opgaan in mijn eigen waanwereld. Ik herinner me van die tijd vooral mijn angst en de geur van vernietiging die om mij heen hingen. Ik had nergens meer greep op. Nu weet ik dat ik toen door gebeurtenissen uit mijn verleden werd achtervolgd en dat mijn kinderlijke angsten mijn waarneming van de wereld verkleurden. Maar destijds was ik er van overtuigd dat het onontkoombare zich voltrok: ik was een probleem en het probleem moest opgelost worden. Ik kende mijn lot, maar kon die wetenschap niet verdragen en dus zocht ik elke mogelijke verdoving. Mijn enige drijfveer was niet te hoeven voelen. Zo probeerde ik het hoofd boven water te houden.

Toen ik uiteindelijk kopje onder ging, leek een opname in een psychiatrisch ziekenhuis de enige uitweg. Of dat ook werkelijk zo was, weet ik niet. Wel weet ik dat het in mijn geval heeft geholpen. Bijvoorbeeld bij het afkicken van mijn verslavingen. Tijdens mijn opname, die tweeënhalf jaar duurde, ben ik stap voor stap gestopt met de medicijnen. Bij binnenkomst in het ziekenhuis moest ik mijn medicijnen inleveren bij het medisch team. Zij namen het beheer ervan over. Dit was niet gemakkelijk voor me, omdat die pillen mij het gevoel gaven nog enigszins controle te kunnen uitoefenen. Met het afstaan ervan gaf ik alles, inclusief mezelf, uit handen.

Het eerste wat mijn behandelaars deden was mijn medicijngebruik reguleren. Ik kon niet meer, zoals ik gewend was, medicijnen slikken wanneer ik daar behoefte aan had. Ik kreeg ze nu op vaste tijden uitgereikt, zo'n vijf keer per dag. Ze schreven mij een veel grotere hoeveelheid voor van een ander versuffend, maar minder verslavend middel. In het begin voelde dat als een mokerslag: ik sliep bijna de hele dag. En toen werd die hoge dosis stukje bij beetje verminderd. Men begon daarmee op het tijdstip dat ik me het minst slecht voelde ('s ochtends vroeg), de hoeveelheden bleven op de andere momenten nog ongewijzigd. Als dat goed ging, werden ook de andere doseringen verminderd. Daar bleek ik op tot de afkickverschijnselen verdwenen waren. Zodra ik weer enigszins stabiel was, werd de dosis weer teruggebracht, te beginnen bij 's ochtends vroeg, als ik op m'n best was.

En zo bouwde ik af, tot het moment daar was om dagelijks in plaats van vijf keer nog maar vier keer pillen te slikken. Daarna bracht ik vier keer naar drie keer terug enzovoort, net zolang totdat ik er helemaal vanaf was. Alles bij elkaar duurde het afbouwen ongeveer een half jaar. Dat is niet al te lang als je bedenkt dat mijn verslaafd raken ongeveer drie jaar heeft geduurd.

Het ging niet vanzelf, dat afkicken. Bij elke stap in mijn afbouwschema reageerde mijn lichaam met afkickverschijnselen als trillen, duizeligheid, grote onrust en een galm in wat ik hoorde en golven in wat ik zag. Het moeilijkste moment was wel het laatste uur voor de volgende ?shot?. Dan had ik het gevoel of ik compleet maf werd, of de beerput in mij werd opengezet. Een paar keer is dat mis gegaan en raakte ik de kluts kwijt. Er was geen verschil meer tussen mij en mijn omgeving. Ik werd door de beelden en geluiden om me heen opgenomen, verdween er in. Op die momenten was er gelukkig altijd iemand om me terug te halen. Ik werd vastgehouden en er werd tegen me gepraat. En langzamerhand keerde alles dan terug tot herkenbare proporties.

Ook mijn alcoholverslaving heb ik beëindigd tijdens mijn opname. In het ziekenhuis kon ik niet ongemerkt drinken, dus met de grote hoeveelheden moest ik stoppen. In het begin haalde ik nog wel eens een borrel in een kroeg dichtbij het ziekenhuis, maar toen ik moest afkicken van de medicijnen, was ook dat afgelopen. Nog jaren daarna heb ik geen druppel aangeraakt, uit angst ongemerkt toch weer in een verslaving terug te vallen. Ook heb ik in die jaren geen soft drugs meer gebruikt. Ik wilde geen roes meer. Ik wilde niet meer het risico lopen op drift te raken. Ik wilde met beide benen op de grond blijven en de greep op mijn leven niet meer kwijt raken. Een geheelonthouder ben ik overigens niet geworden. Naarmate ik steviger op eigen benen kwam te staan verdween ook de dreiging van een (nieuwe) verslaving. In de loop der jaren leerde ik het verschil tussen ?gezellig een glaasje meedrinken? en ?de ellende wegdrinken?. Ik weet nu heel goed wanneer het ?gevaarlijk? is om te drinken en wanneer niet.

Mezelf bevrijden van mijn verslavingen is gelijk opgegaan met meer greep krijgen op mijn eigen leven. Dat is een wederkerig proces. Ik kreeg meer greep op mezelf en mijn leven, omdat ik niet meer voortdurend allerlei middelen gebruikte. En ik kon mijn middelengebruik afbouwen, omdàt ik meer greep kreeg op mijn leven. Dit proces van herstel kon zich inzetten, omdat ik durfde terug te blikken op mijn leven en op wat er met mij was gebeurd. In de loop van de jaren heb ik onder ogen durven zien wat ik met al mijn verslavingen van me af heb willen houden. Ik heb mijn monsters uit het verleden bevochten en om dat te kunnen doen, moest ik ze eerst opzoeken en onder ogen zien.

Inmiddels ben ik baas over mijn eigen leven. Dat betekent voor mij onder andere dat ik niet meer angstig hoef te zijn. Geen losgebroken monsters of ziekmakende verslavingen meer. Sinds mijn afkickperiode meer dan tien jaar geleden heb ik nauwelijks nog psychofarmaca geslikt. Dat was niet altijd even gemakkelijk. Soms had ik graag weer even verdoofd willen zijn, tijdelijk niks meer willen voelen. Op die momenten hield ik mezelf voor dat weer beginnen met medicatie slikken altijd ook betekent dat je weer moet stoppen. Psychofarmaca lossen niets op; ze laten je alleen maar tijdelijk je ogen sluiten zodat je de realiteit niet onder ogen hoeft te zien.

About Wilma Boevink
Wilma Boevink (Netherlands), born 1963, social scientist on psychiatric care, an active member of the Dutch usermovement in psychiatry. Being a longterm user herself now working in Utrecht at the Trimbos-Institute (the Dutch Institute for Mental Health and Addiction). She works in the research department, integrating her personal experiences in her work. Author (together with José van Beuzekom, Erna Gaal et al.) of ?Samen werken aan herstel. Van ervaringen delen naar kennis overdragen? (?Working Together on Recovery: from Sharing Experiences to Implementing Knowledge"), Utrecht: Trimbos-Institute 2002.

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 23e34d8P.M.:

Also waren Geister im Haus, und die Frau hatte gar nichts damit zu tun?

Lucadou: Doch, sie war schon daran beteiligt, aber nicht im herkömmlichen Sinn. Hier passierte wohl etwas, was Psychologen als Externalisierung bezeichnen: Hat ein Mensch Probleme in Beruf oder Partnerschaft, fühlt er sich etwa missverstanden, vernachlässigt, so manifestiert sich dieser Psychostress oft in Kopfschmerzen, Magenleiden usw. Wird eine solche psychosomatische Reaktion jedoch aus dem Körper heraus nach außen verlagert, dann kann das zu Spuk-Phänomen führen. Manche Menschen haben diese besondere Veranlagung. Die Wirtsfrau gehört offenbar dazu.

P.M.: Sie meinen, es gibt Menschen, deren Probleme Bierfässer ins Rollen
bringen?

Lucadou: Nun, das ist sehr überspitzt formuliert. Aber hier könnten Zusammenhänge zwischen der Psyche und physikalischen Prozessen eine Rolle spielen, die wir noch nicht verstehen. Eines der dabei auftretenden paranormalen Symptome wäre die Psychokinese: die Fähigkeit eines Menschen, Dinge zu beeinflussen, zu bewegen. Es gibt solche anomalen Effekte, die in Experimenten belegt wurden

Persoonlijke ervaring -> horen ' paranormale ' Engelstalige stem.
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... f9a1d8201d

" In mijn hoofd wilde 'iets' mijn identiteit verdringen. Het nam bezitting van me en ik kon het niet de baas. Inwendig werd alles herhaald wat ik zei en wat ik dacht. Nadien werd ik innerlijk uitgescholden. Het kende geen genade, het ging maar door en door. Toen ik ongeveer een jaar of twaalf was, was ik aan het knutselen in de schuur van mijn vader. Terplekke had ik de indruk niet alleen te zijn. Het beangstigde me want ik kon visueel niets waarnemen. Mijn schoolprestaties waren slecht. Daarom kreeg ik bijlessen van mijn vader die het tempo van de school laag vond en daarom mijn huiswerk verdrievoudigde. Als ik dat niet gemaakt had, dan mocht ik niet buitenspelen, tv kijken, of zelfs slapen. Smeken en janken hadden geen effect, zelfs mijn moeder gedoogde de tortuur van haar zoon. Als ik geen medewerking verleende werd ik afgeranseld. Op school haalde ik mijn slaap in, deed voor spek en bonen mee, en werd veelvoudig hardhandig aan mijn oren voor de klas geplaatst om zich alles te moeten laten welgevallen. Niet lang daarna nam iets bezit van me en was sterker en stootte mijn middenrif op waardoor ik een hinnikend geluid voortbracht, 30 keer in een minuut. Ik kon het niet onderdrukken.

Aanraking door ' iets ' + oneindigheidservaring ->
http://p2.forumforfree.com/rvu-forum-gb ... ekerk.html

[Tsjok45]

Eventjes een andere persoonlijke opmerking

Ik vind dat een forum geen " zelfhulpgroep" en zeker geen alternatieve adviesgroep moet /mag worden om op grond van bijvoorbeeld mystieke en religieuze inzichten , toverdokterij en/of new age zwijmel , voor bijvoorbeeld nu ook al mensen die suicidaal gedrag vertoonden /vertonen en die andere mensen vanuit hun persoonlijke
belevenissen / interpretates ( ervaringen en "wedegeboorte " ).en eventuele persoonlijk gevonden doe-het-zelf "oplossingen "ervoor , anderen willen gaan adviseren ....

k vind dat een gevaarlijke ontwikkeling ..
Het enige wat hier zou mogen worden toegelaten is : hulpzoekende mensen aanraden professionele hulp te zoeken .of door te verwijzen naar hulpcentra...

Als iemand al een ervaringsdekundige is dat hij dan gaat werken in een professioneel team samen met erkende medici en paramedici ....
en dat hij zich houde aan de daar heersende DEONTOLOGIE





Blinden moeten niet geleid worden door andere blinden
wat ze(minimaal ) nodig hebben is een blinden-hond

Voor de rest onthoud ik me van wat dan ook ,verder kommentaar ....


Met dank voor uw aandacht ....
mvg

[doctorwho]

Blinden moeten niet geleid worden door andere blinden
wat ze(minimaal ) nodig hebben is een blinden-hond

Maar dan geen blinde geleidehond want die zijn veel duurder dan een hond die gewoon kan zien.

Verder sluit ik mij aan bij je stelling dat er voor hulpbehoevenden andere sites zijn ,alwaar patientenzelfhulpgroepen elkaar kunnen vinden.

[Antiscience]

Blinden moeten niet geleid worden door andere blinden
wat ze(minimaal ) nodig hebben is een blinden-hond

Maar dan geen blinde geleidehond want die zijn veel duurder dan een hond die gewoon kan zien.

Verder sluit ik mij aan bij je stelling dat er voor hulpbehoevenden andere sites zijn ,alwaar patientenzelfhulpgroepen elkaar kunnen vinden.

wij zijn geen patienten beste doctorwho,

en we hebben ook geen zin om de mond te houden.
Het is hier geen ggz-forum, geen Witteman-wetenschapsshow..
Overigens zijn berichten over psychiatrie + klopgeesten on-topic.
Schijnt voor te kunnen komen bij grote psychische spanningen.
Onbewuste beinvloeding op materie.
Onbewuste/bewuste beinvloeding op anderen zgn. inductieve psychose

[molleboon]

Het opmerkelijke van al die 'waarnemingen' vind ik dat het slechts oogetuigeopnames zijn. Beeld- en/of geluidsopnames van een zichzelf bespelende piano heb ik nog nooit gezien. Totdat moment houd ik me liever vast aan verklaringen zoals de wind etc. die ergens tegenaan blaast.

Precies, het is allemaal grote onzin. En als er al ervaringen zijn dan ontstaan ze in een zieke geest.

[doctorwho]

Sararje schreef:
Het opmerkelijke van al die 'waarnemingen' vind ik dat het slechts oogetuigeopnames zijn. Beeld- en/of geluidsopnames van een zichzelf bespelende piano heb ik nog nooit gezien. Totdat moment houd ik me liever vast aan verklaringen zoals de wind etc. die ergens tegenaan blaast.

Zo hebben wij een kat thuis die niet onverdienstelijk over het klavier loopt

[Antiscience]

Het opmerkelijke van al die 'waarnemingen' vind ik dat het slechts oogetuigeopnames zijn. Beeld- en/of geluidsopnames van een zichzelf bespelende piano heb ik nog nooit gezien. Totdat moment houd ik me liever vast aan verklaringen zoals de wind etc. die ergens tegenaan blaast.

toch niet zo'n grote nerd, wanneer je nog nooit beeld/geluidopnames van de
zichzelf bespelende piano van Sony gezien hebt.