tjeerdo schreef:Michel zoekt de krenten uit de pap. En laat de rest ongemoeid.
Dat was nogal voorbarig. Ik heb toch beloofd dat ik nog op punten uit het andere topic terug zou komen? Ik heb uit het oorspronkelijke topic enkele kritiekpunten geselecteerd, niet lettend op van wie het afkomstig is (volgens mij vrij veel van jou Tjeerdo). Mocht ik essentiële punten hebben gemist, laat dat dan weten.
Wat zijn ze dan wel jullie echte "motieven"?
Ons geloof in een notedop. Wij geloven dat er een schepper is, en dat hij tot het schrijven van de bijbel heeft geïnspireerd. De bijbel maakt duidelijk dat God zal ingrijpen in de menselijke aangelegenheden om aan 'goddeloosheid' een eind te maken, waarna 'rechtvaardige' mensen in vrede en geluk onder Jezus' koninkrijk verder kunnen leven. Jezus spoorde zijn volgelingen aan die boodschap aan alle mensen bekend te maken.
We beschouwen prediken als een morele plicht omdat we geloven dat iedereen die niet Gods wil doet in de toekomst veroordeeld zal worden. Bovendien is het voor ons een manier om hun loyaliteit aan God te tonen.
Singelenberg schrijft: "
Een JG zal niet snel toegeven dat rekruteren - een algemeen geaccepteerde term in de sociologie die duidt op aansluiting bij sociale en religieuze bewegingen - het primaire doel is van de missionaire activiteit. 'Wij bekeren niet', zegt een JG. Het wervingsprincipe lijkt op de tweede plaats te komen: wij brengen het bericht, u ziet maar wat u daarmee doet. Mocht de interesse van de huisbewoner evenwel zijn gewekt, dan volgt een zeer gestructureerd programma waarin de theologie van het WTG geleidelijk aan wordt ontvouwd. Aanvaarding van het geloofssysteem van de JG voltrekt zich geenszins in de emotionele vorm van 'plotseling het licht zien', maar is een uiterst cognitief proces van geleidelijke kennisaccumulatie. 'Becoming a Jehovah's Witness is not an emotional experience, it is an intellectual exercise (...) Coming into the organization is like getting into a hoth bath, one does it gradually', aldus de omschrijving van een voormalige JG."
Men verricht regelmatig interne "controles". Hoeveel wachttorens er zijn verkocht. Of andere lectuur. En doe je het niet goed dan volgt er een krachtig analytisch gesprek. In de hoop dat er verbetering komt.
Ze zijn verplicht om een aantal uur per maand langs deuren te gaan en hun boekjes aan te bieden .... ZE moeten een soort boekhouden van hun missioneringen en verrichtingen kunnen voorleggen en ze moeten vooral een aantal quota ( aantal nieuwe bekeerlingen ? ) halen in de hun toeghewezen sector , waarvan hun status in de organisatie afhangt .... ? Handelsreizigers en leurders dus voor de firma jehova en co ?
We houden voornamelijk bij hoeveel uur we prediken en globaal wat we aan lectuur verspreiden. Er is geen minimumvereiste, maar prediken is een essentieel onderdeel van ons geloof. Iemand die niet 'getuigt', wordt dus niet beschouwd als een goede Jehovah's Getuige. Het is niet zo dat de controle hierop erg streng is, maar als iemand opvallend weinig predikt, dan kan het sporadisch (!) voorkomen dat de ouderlingen iemand willen aanmoedigen om wat meer te doen. Dat dienen ze te doen op een vriendelijke manier en ze moeten rekening houden met de specifieke omstandigheden van de persoon (misschien is iemand al op leeftijd, heeft iemand gezinsverplichtingen, etc). Op het niet-prediken staan geen sancties, hooguit dat iemand niet in aanmerking kan komen voor taken in de gemeente.
Het is onzin dat we met bepaalde quota werken wat lectuur en het aantal 'bekeerlingen' betreft.
Singelenberg schrijft: "
Op iedere verkondiger, de 'modale' JG dus, berust de plicht te evangeliseren. De mate waarin hij of zij zich van deze 'heilige taak' kwijt, wordt aan de individu overgelaten, maar de enige manier om in de organisatie een hogere status te verwerven, is uitbreiding van deze activiteit." En
ergens anders: "
Er bestaat weliswaar geen minimumquotum in termen van de hoeveelheid tijd die de Getuigen aan hun heilige plicht dienen te wijden, maar de onderlinge sociale controle staat er borg voor dat de terughoudende categorie er alsnog op uittrekt. De gemiddelde Getuige preekt in Nederland 2 uur per week. Aan de andere kant is er een groep die, zoals Bergman heeft ervaren, 20 uur per week langs de deur gaat."
Bepaalde moeilijke wijken worden overgeslagen en men concentreert zich op voor hen lucratieve buurten. En hierbij zoekt men buurten met een voor hen gunstige ethniciteit. Dus liever een hindoestaan dan een moslim. Liever een laag opgeleide autochtoon dan een hoog opgeleide autochtone betweter. Een bepaalde groep is constant bezig met inventariseren en houdt de databank up to date. Welke mensen zijn geschikt voor welke personen of welke straat. Onder het motto zet zet je mensen in volgens een bepaalde strategie.
Wij houden als organisatie geen persoonlijke gegevens bij van huisbewoners, er is absoluut geen databank o.i.d. Een individuele JG kan besluiten eigen aantekingen te maken om iemand op een later tijdstip nog een keer te bezoeken, maar die gegevens worden niet gedeeld met andere JG. Het is ook niet waar dat we ons zouden concentreren op 'lucratieve buurten' of mensen uitzoeken om in een specifieke straat te werken.
Het enige wat soms wel wordt opgeschreven is de taal, zodat een huisbewoner in zijn eigen taal kan worden aangesproken door JG van de betreffende anderstalige gemeente.
Het Wachttorengenootschap is een zeer strak geleide organisatie. Met een daarbij passende hierarchie. Het lukt ook maar heel weinigen om dus een "voet" tussen de deur van dit bedrijf te krijgen. Iets wat bij de meeste sektes het geval is.
'Zeer strak' is wat overdreven, maar van enige hiërarchie is inderdaad wel sprake (hoewel wij het niet zo zullen noemen). Dat is ook wel nodig, want we zijn een organisatie van wereldwijd 6,5 miljoen personen en de verantwoordelijkheden moeten verdeeld worden. Dat het moeilijk is een 'voet tussen de deur' te krijgen (hoe vindingrijk), vind ik onzin. Wij zijn juist zeer open. Sommige zaken worden uiteraard privé gehouden omdat ze anderen gewoon niet aangaan.
Is een "bekeerling" de juiste persoon om een objectief beeld weer te geven van een sekte.
Als je het zo stelt: nee, dat is natuurlijk wat lastig. Maar aangezien wij onze organisatie goed kennen, kunnen wij wel wijzen op feitelijke onjuistheden. (Het is trouwens nog maar de vraag of wij aan de definitie van een sekte voldoen.)
Sociologisch behoor je tot een groep en zie je de wereld vanuit dit referentiekader. En waarschijnlijk voldoe je ook aan de verwachtingen als groepslid. Maar kun je ook vanuit andere opvattingen de wereld bestuderen? En vaak blijkt dat mensen die hier los van komen te staan, zaken pas echt in het juiste perspectief gaan zien. En ik denk niet dat jij dat kan. En mocht je toch het gevoel hebben dat je een andere invalshoek toe wilt voegen dan ben je niet geschikt voor de velddienst. Dat weet je. Dus subjectiviteit van de bovenste plank. Of kun je 10 punten van kritiek geven op de eigen organisatie.
Ik kan niet voorkomen dat ik door een ietwat roze bril kijk. Dat wil echter niet zeggen dat ik het overal mee eens ben. Ik ben van nature vrij nuchter en iemand die nogal analyserend te werk gaat. Eens zien hoe ver ik kom...
- De bijeenkomsten zijn te saai.
- De Ontwaakt! is een leuk, maar overbodig tijdschrift. En dus geldverspilling.
- De verantwoordelijke personen in de organisatie zijn behoorlijk oud, waardoor de organisatie an sich behoorlijk stug is.
- Er wordt slecht gebruik gemaakt van moderne hulpmiddelen als internet.
- De prediking is niet erg effectief, er wordt veel op bellen gedrukt terwijl maar weinig mensen thuis zijn. Via advertenties, radio en tv zou een veel breder publiek worden bereikt.
- Veel JG hebben zelf de bijbel niet eens gelezen.
- Een bronvermelding in de lectuur ontbreekt vrijwel altijd, ook wanneer die wel op z'n plaats is.
...
Als ik er wat langer voor ga zitten, kom ik wel tot 10 hoor. Maar ik denk niet dat het je specifiek om dat aantal gaat, maar om het principe.
Dit vind ik wel een aardig lijstje.
De bijbelinterpretatie wordt vanuit de Wachttorengenootschap van bovenaf gedicteerd.
Dit staat voor de te volgen orthodoxie, er is dus eigenlijk geen "persoonlijke" interpretatie toegestaan die afwijkt van de officieele
Hmm... lastig punt. Onze leidraad is de bijbel. Iemand die zich niet kan vinden in de 'officiële' 'bijbelinterpretatie' (weer een woord wat wijzelf eigenlijk niet gebruiken) van het Wachttorengenootschap, wordt simpelweg geen JG. Het WTG beperkt zich echter grotendeels tot de basisleerstellingen van de bijbel, op detailgebied zijn nog heel wat persoonlijke ideeën mogelijk. Veel hangt vervolgens ook af van hoe de persoon in kwestie omgaat met eventueel afwijkende ideeën. Als die worden rondgebazuind, dan kan dat wellicht nog wel eens als afvalligheid gezien worden; houdt iemand het voor zich, dan is er meestal niets aan de hand.
Wanneer men iemand aanvankelijk overlaadt met vriendschap, geleidelijk aan losweekt (uit eigen 'keuze'), 5 vergaderingen per week verlangt (3 momenten), prediking verlangt, enz...
Dan spreekt men misschien niet van dwang, wel van de zachte hersenspoeling. Zo werkt het bij de JG, werkt het bij Mormoonse bekeerlingen, bij Punkstergemeenschappen en Evangelische kerken, kortom, bij alle groepen die sterk wervend zijn en zich niet residentieel, niet cultuurvreemd profileren.
We dwingen niemand om dingen te doen die hij of zij niet wil doen. Maar wat de één verstaat onder 'aanmoediging', ervaart de ander wellicht toch als 'dwang'. Soms is het maar net door welke bril je kijkt. Dan is het ook niet vreemd dat 'vriendschap' in combinatie met 'onderwijs' verwordt tot 'zachte hersenspoeling'. Op veel zaken die we als alledaags beschouwen, zou men dan het stempel 'hersenspoeling' kunnen plakken, bijv. school, of reclame. Eigenlijk is de hele commercie een gigantisch grote hersenspoelbak. Daar valt over te bakkeleien, maar het lijkt me een zinloze discussie. Met vriendschap is niets mis, met onderwijs ook niet, met morele verplichtingen ook niet. Geloof in God, daar denken veel van jullie anders over, maar zelfs daar zou ik kunnen vragen: is dat nou zo erg?
Is dit nog steeds regel om kinderen mee te nemen tijdens huisbezoeken. En zo, ja heb je wel eens stilgestaan wat het effect kan zijn op kinderen. Die in confronterende situaties terecht kunnen komen. Hoeveel slapeloze nachten heeft dit kind.
Is het moreel aanvaardbaar van sekten om zo om te springen met jeugdigen.
Het is nooit 'regel' geweest om kinderen mee te nemen. Maar net zoals we kinderen meenemen naar de winkel, nare familieleden, enz., zullen ouders de kinderen ook meenemen in de prediking. Ik heb er zelf als kind NOOIT slapeloze nachten van gehad. Daar is ook geen enkele reden toe, want zo confronterend is het nou ook weer niet. Naast de onbeschofte huisbewoners die geen rekening wensen te houden met de aanwezigheid van kinderen, wonen hele aardige mensen die blij zijn dat we weer langskomen en heel lief zijn voor onze kinderen. Overigens heb ik geen kinderen, maar kinderen uit de gemeente vragen ons wel regelmatig of ze alsjeblieft met mij of m'n vrouw mee kunnen gaan in de prediking. Ja, prediken kan best leuk zijn.
Weet je wat ik trouwens wel moreel verwerpelijk vind? Ouders die kun kinderen niet opvoeden, het geen manieren leren, geen tijd met ze doorbrengen en ze achtergelaten op een creche om te gaan werken. Maar da's geheel offtopic en een persoonlijke mening.
